Appeal dismissed as time-barred; appeal filed 19 days after service exceeded 30-day limit under Mortgage Law. The court ruled the appeal inadmissible due to procedural delay. The court held that the appeal was filed outside the statutory 30-day limit, rendering it procedurally time-barred and inadmissible. The court dismissed the appeal as time-barred because it was filed after the 30-day limit for appeals under the Mortgage Law. The court dismissed the appeal as time-barred because it was filed after the 30-day limit for appeals under the Mortgage Law. The court dismissed the appeal as time-barred because it was filed after the 30-day limit for appeals under the Mortgage Law.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Δεν έχει εντοπιστεί νομοθεσία ή απόφαση ή δικονομικός θεσμός στον οποίο να κάνει αναφορά η απόφαση αυτή

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ.

Αίτηση-Έφεση:253/2016

Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως και

Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο

του 1965 (9/1965) και επί τοις αφορώσι και

τον περί Ακινήτου Περιουσίας

Διακατοχή Νόμο Κεφ. 224 ως και τις

τροποποιήσεις του

Μεταξύ:

Γιάννης

Θεοφάνους, από την Πάφο

Αιτητή-Εφεσείοντα

και

Τράπεζα

Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, από την Πάφο

Καθ’ ης η

Αίτηση-Εφεσίβλητη

Ημερομηνία: 17 Μαΐου

2017

Εμφανίσεις:

Για τον Αιτητή-Εφεσείοντα: κα Π. Θεμιστοκλέους

για κ. Κ. Σιαηλή.

Για την Καθ’ ης η Αίτηση-Εφεσίβλητη: κα Α.

Μιχαήλ για Χρυσαφίνη & Πολυβίου ΔΕΠΕ

ΑΠΟΦΑΣΗ

Με την επίδικη Αίτηση-Έφεση ζητείται (κυρίως

στη βάση του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 όπως έχει

τροποποιηθεί που στο εξής θα αναφέρεται ως «ο Νόμος») η ακύρωση και ο

παραμερισμός της ειδοποίησης τύπου Θ και Ι που επιδόθηκε την 17.11.2016 και/ή

άλλη θεραπεία η οποία θα κριθεί εύλογη και δίκαια υπό τις περιστάσεις.

Καταγράφονται οκτώ λόγοι έφεσης (Α-Η).

Συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του ιδίου του

Αιτητή-Εφεσείοντα. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση επισυνάπτονται διάφορα τεκμήρια.

Την 14.2.2017 καταχωρήθηκε ένσταση στην επίδικη

Αίτηση-Έφεση.

Συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ.

Ανδρόνικου Σταυρινού, υπαλλήλου της Καθ’ ης η Αίτηση-Εφεσίβλητης στην οποία

επίσης επισυνάπτονται τεκμήρια.

Η ακρόαση διεξήχθη με αγορεύσεις.

Δεν έχει αμφισβητηθεί και αποτελεί πραγματικό

γεγονός ότι την 17.11.2016 επιδόθηκαν οι ειδοποιήσεις τύπου Θ και Ι οι οποίες

αφορούν τις υποθήκες Υ7371/07 και Υ2732/10 μαζί με σχετική κατάσταση

λογαριασμού στον Αιτητή-Εφεσείοντα και σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο (παράγραφο

10 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση και τεκμήριο 1 στην εν λόγω

ένορκη δήλωση. Βλ. επίσης παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την

Αίτηση-Έφεση).

Όπως επίσης προκύπτει από την ένορκη δήλωση του

ιδίου του Αιτητή-Εφεσείοντα, κατά την 10.12.2007 και 14.6.2010 στη βάση των πιο

πάνω υποθηκών Υ7371/07 και 2732/10, υποθήκευσε προς όφελος της Καθ’ ης η

Αίτησης-Εφεσίβλητης τα σχετικά ακίνητα προς εξασφάλιση αποπληρωμής δανείου

και/ή πιστωτικών διευκολύνσεων. Αναφορικά με τις πιο πάνω υποθήκες εκδόθηκαν

δικαστικές αποφάσεις με τις οποίες, μεταξύ άλλων, διατάσσεται η πώληση των

ενυπόθηκων ακινήτων. (Τεκμήρια 3 και 4 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την

Αίτηση-Έφεση).

Κρίνεται χρήσιμο όπως εξεταστεί σε αυτό το

στάδιο η θέση της Καθ’ ης η Αίτηση-Εφεσίβλητη ότι η επίδικη Αίτηση-Έφεση είναι

εκπρόθεσμη. (Λόγος ένστασης αρ. 2). Παρατίθεται αυτούσιο απόσπασμα από τον

λόγο ένστασης αρ. 2:

«2. …

η Αίτηση είναι εκπρόθεσμη, καθότι καταχωρήθηκε την 19.12.2016 και οι

εφεσιβαλλόμενες ειδοποιήσεις επιδόθηκαν την 17.11.2016, δηλαδή πέραν των 30

ημερών από την παραλαβή τους που ορίζει το νομοθετικό πλαίσιο ότι δυνατό να

εφεσιβληθούν, εάν κριθούν ότι συνιστούν εφέσιμες Ειδοποιήσεις».

Η

επιχειρηματολογία εκ μέρους της Καθ’ ης η Αίτηση-Εφεσίβλητης περιστράφηκε γύρω

από το επιχείρημα ότι στον υπολογισμό της προθεσμίας έφεσης περιλαμβάνεται και

η ημέρα της επίδοσης.

Η

επιχειρηματολογία εκ μέρους του Αιτητή-Εφεσείοντα στη σελ. 3 της αγόρευσης έχει

ως εξής:

«Στην

προκειμένη περίπτωση η παρούσα αίτηση-έφεση έχει καταχωρηθεί εντός της πιο πάνω

προβλεπόμενης προθεσμίας και δεν είναι εκπρόθεσμη όπως αναφέρουν οι καθ’ ων η

αίτηση-εφεσίβλητοι στον δεύτερο λόγο ένστασης τους. Οι ειρημένες ειδοποιήσεις

έχουν όντως επιδοθεί την 17/11/16 ενώ η υπό κρίση αίτηση έχει καταχωρηθεί

19/12/16 και αυτό έγινε για τον λόγο ότι οι εν λόγω 30 ημέρες που παρέχονται

από τον Νόμο ως προθεσμία για καταχώρηση έφεσης έληγαν στις 17/12/16 ημέρα

Σάββατο μη εργάσιμη ημέρα και ως εκ τούτου αλλά και μετά από επιβεβαίωση και

έγκριση από το ίδιο το Πρωτοκολλητείο Πάφου η παρούσα αίτηση-έφεση καταχωρήθηκε

στις 19/12/16 ημέρα Δευτέρα που ήταν και η πρώτη εργάσιμη ημέρα μετά την λήξη

της προθεσμίας».

Συνεπώς

η ίδια η πλευρά του Αιτητή-Εφεσείοντα επιχειρηματολογεί ότι η τελευταία ημέρα

για την καταχώρηση της έφεσης από την επίδοση ήταν το Σάββατο 17.12.2016. Η

επιχειρηματολογία εκ μέρους του Αιτητή για το εμπρόθεσμο της επίδικης

Αίτησης-Έφεσης περιορίζεται στο ότι ενόψει του ότι δεν ήταν δυνατό να

καταχωρηθεί το Σάββατο, καταχωρήθηκε νόμιμα την αμέσως επόμενη εργάσιμη ημέρα,

δηλαδή τη Δευτέρα 19.12.2016.

Ανάλυση

του Δικαστηρίου

Το άρθρο 44ΙΓ του Νόμου προνοεί, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«44ΙΓ Αναφορικά

με την άσκηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή,

σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, ενυπόθηκος οφειλέτης ή

οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, του οποίου τα έννομα συμφέροντα

παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη, στα πλαίσια του παρόντος

Μέρους, δύναται εντός χρονικής περιόδου που δεν υπερβαίνει τις τριάντα (30)

ημέρες από την ημερομηνία που το πρόσωπο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για

τέτοια ειδοποίηση ή πράξη, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο

...».

(Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι στον ίδιο νόμο

η διατύπωση της προθεσμίας στο άρθρο 44Γ(3) « … δυνατό, εντός τριάντα (30)

ημερών από …», διαφέρει από την πιο πάνω διατύπωση του άρθρου 44ΙΓ).

Σε

κάθε περίπτωση, αν υιοθετηθεί η επιχειρηματολογία εκ μέρους του

Αιτητή-Εφεσείοντα ότι ο υπολογισμός των ημερών αρχίζει να γίνεται από την

επομένη της επίδοσης δηλαδή από την 18.11.2016, τότε η 17.12.2016 ημέρα Σάββατο

είναι η 30η ημέρα.

Αν

υιοθετηθεί η επιχειρηματολογία εκ μέρους της Καθ’ ης η Αίτηση-Εφεσίβλητης ότι

ο υπολογισμός των ημερών αρχίζει να γίνεται από την ίδια την ημερομηνία

επίδοσης 17.11.2016, τότε η 16.12.2016 ημέρα Παρασκευή είναι η 30η

ημέρα.

Στην

προκειμένη περίπτωση είτε υιοθετηθεί η θέση του Αιτητή-Εφεσείοντα είτε η θέση

της Καθ’ ης η Αίτηση-Εφεσίβλητης αναφορικά με τον υπολογισμό του χρόνου, με το

δεδομένο ότι η έφεση καταχωρήθηκε την 19.12.2016, πέραν δηλαδή των 30 ημερών

από την επίδοση, τότε η επίδικη αίτηση αναπόφευκτα θα πρέπει να θεωρηθεί ως

εκπρόθεσμη αφού τέτοια καταχώρηση έρχεται σε αντίθεση με τη ρητή πρόνοια του

άρθρου 44ΙΓ του Νόμου ότι η έφεση θα πρέπει να καταχωρηθεί σε χρονική περίοδο

που δεν υπερβαίνει τις 30 ημέρες.

Ούτε

και η τυχόν αναφορά στο άρθρο 31(β) του Περί Ερμηνείας Νόμου θα οδηγούσε στην

προκειμένη περίπτωση σε αντίθετο αποτέλεσμα αφού τυχόν εφαρμογή του άρθρου

31(β) θα ήταν αντίθετη με τη ρητή πρόνοια του άρθρου 44ΙΓ του Νόμου όπου

προνοείται ότι η σχετική περίοδος δεν θα υπερβαίνει τις 30 ημέρες.

(Άρθρο

31 του Περί Ερμηνείας Νόμο:

«Στον

υπολογισμό για τους σκοπούς Νόμου ή δημόσιου εγγράφου εκτός αν φαίνεται το

αντίθετο:

(α) περίοδος ημερών από το συμβάν γεγονότος

ή την εκτέλεση πράξης ή πράγματος θεωρείται ότι εξαιρεί την ημέρα κατά την

οποία το συμβάν λαμβάνει χώρα ή η πράξη ή το πράγμα γίνεται∙

(β) αν η τελευταία ημέρα της περιόδου είναι

Κυριακή ή δημόσια αργία (οι οποίες ημέρες αναφέρονται στο άρθρο αυτό ως

«εξαιρούμενες ημέρες») η περίοδος θα περιλαμβάνει την επόμενη ημέρα η οποία δεν

είναι εξαιρούμενη ημέρα∙

(γ) ………………………….

(δ) ………………………….»).

Ενόψει

του ότι η επίδικη Αίτηση-Έφεση καταχωρήθηκε σε χρονική περίοδο που υπερβαίνει

τις 30 ημέρες από τη σχετική επίδοση, κατά παράβαση του άρθρου 44ΙΓ, η επίδικη

Αίτηση-Έφεση θα πρέπει να απορριφθεί. (Οι καθορισμένες προθεσμίες πρέπει να

τηρούνται (Χατζηστυλλής ν. Papadema κ.α

(2001) 1 Α.Α.Δ 551).

Ενόψει

των πιο πάνω οποιαδήποτε άλλη συζήτηση είναι περιττή.

Συνεπώς

η επίδικη Αίτηση-Έφεση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ’ ης η

Αίτηση-Εφεσίβλητης και εναντίον του Αιτητή-Εφεσείοντα όπως υπολογιστούν από τον

Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.

(Υπ.) …..……………………………….

Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ.

ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ

Subject: Civil / General / Final

Αναφορικά: Αίτηση-Έφεση

εναντίον ειδοποίησης Ι και Θ.