Court dismisses premature objection to filing a request for judgment due to non-compliance with EC Regulation 1393/07 service rules.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Δεν έχει εντοπιστεί νομοθεσία ή απόφαση ή δικονομικός θεσμός στον οποίο να κάνει αναφορά η απόφαση αυτή

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ΣΤΟ

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ:

Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 1057/12

Μεταξύ:

Alpha Bank Cyprus Ltd

Ενάγουσας

Και

SIMPSON RICHARD WILLIAM, (GB

Passport No. 652213757), 5 COURT LODGE, TANYARD HILL DA12 3EQ SHORNE,

KENT, United Kingdom

ALPHA PANARETI PUBLIC LIMITED,

(H.E. 034103), 2 ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ,

8041, ΚΑΤΩ ΠΑΦΟΣ,

ΠΑΦΟΣ,

CYPRUS

Εναγομένων

Αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρισης Έκθεσης

Υπεράσπισης ημερ. 13.7.2016

Ημερομηνία:

11.4.2017

Για την Ενάγουσα-Αιτήτρια: κα Κ.

Μαυρικίου για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ

Για τον Εναγόμενο 1-Καθ΄ ου η αίτηση:

κ. Κ. Κουκούνης για Γ. Κουκούνης και Σια ΔΕΠΕ (υπό διαμαρτυρία)

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (ex

tempore)

Κατά την εκδίκαση της

παρούσας αίτησης προβλήθηκε ο ισχυρισμός εκ μέρους του Εναγόμενου 1 ότι αυτή

είναι πρόωρη καθόσον η Ενάγουσα-Αιτήτρια τράπεζα δεν συμμορφώθηκε με την

απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η οποία της επέβαλλε την επίδοση του

παραρτήματος ΙΙ του Κανονισμού Ε.Κ. 1393/07.

Οι πελάτες του, εισηγείται

ο κ. Κουκούνης, δεν του είπαν ότι παρέλαβαν το σχετικό παράρτημα, ενώ από το

Τεκμήριο Α που επισυνάπτει η Αιτήτρια στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την

αίτηση δεν είναι επιλεγμένο το σημείο 12.3, όπως φαίνονται να είναι τα

υπόλοιπα.

Σκοπός του παρόντα

Κανονισμού είναι η ύπαρξη αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ των κρατών μελών γι΄

αυτό και ο αποδέκτης πρέπει να παραλάβει ο ίδιος προσωπικά το παράρτημα.

Παρέπεμψε στο σκεπτικό του Κανονισμού και στην εισαγωγική σκέψη 12 τονίζοντας

πως σε κάθε επίδοση πρέπει να επιδίδεται το σχετικό παράρτημα. Είναι τόσο

δυνατή η υποχρέωση και τόσο δυνατό το δικαίωμα αυτό υπέδειξε, που η μη επίδοση

του θα πρέπει να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι η Αιτήτρια δεν συμμορφώθηκε με τις

υποδείξεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

Από την αντίπερα όχθη η

κα Μαυρικίου υποστηρίζει πως έχουν συμμορφωθεί με την απόφαση του Ανωτάτου

Δικαστηρίου ημερομηνίας 12.4.2016, εντός της ταχθείσας προθεσμίας και έχουν

αποστείλει όλα τα έγγραφα μεταφρασμένα στην αγγλική γλώσσα για επίδοση.

Τα έγγραφα αυτά

επιδόθηκαν όπως προκύπτει από το Τεκμήριο Α που επισυνάπτεται στην ένορκη

δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Εξάλλου πρόσθεσε, ακόμη και να μην είναι

επιλεγμένο το σημείο 12.3 του Τεκμηρίου Α, δεν σημαίνει ότι η Αρχή Διαβιβάσεως

δεν το επέδωσε. Σημασία έχει ότι απεστάλη με όλα τα υπόλοιπα έγγραφα τα οποία

επιδόθηκαν και όπως επεσημαίνει το Δ.Ε.Ε. στην απόφαση του, την ευθύνη επίδοσης

έχει η Αρχή Διαβιβάσεως και όχι η Ενάγουσα.

Για σκοπούς πληρότητας

της διαφοράς αναφέρονται τα εξής ουσιώδη γεγονότα. Η Ενάγουσα κατεχώρισε αγωγή

εναντίον των Εναγομένων για το υπόλοιπο ενυπόθηκου δανείου. Επειδή ο

Εναγόμενος 1 ήταν μόνιμος κάτοικος εξωτερικού εξασφάλισε διάταγμα για επίδοση

της σχετικής ειδοποίησης και αγωγής στο Ηνωμένο Βασίλειο, με βάση τον Κανονισμό

του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ΕΚ 1393/2007. Η επίδοση έγινε από τις

αντίστοιχες αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου και ενημερώθηκε η Ενάγουσα. Στη

συνέχεια, ο Εναγόμενος 1 κατεχώρισε σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και

ταυτόχρονα αίτηση, αιτούμενος διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται ή να

παραμερίζεται το διάταγμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου με το οποίο επετράπη η

επίδοση των εγγράφων της αγωγής στο εξωτερικό, καθότι δεν υπήρξε συμμόρφωση με

τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και τον Κανονισμό ΕΚ 1393/2007. Ήταν η θέση

του ότι ενόψει των πολλών δικονομικών παραλείψεων θα έπρεπε να ακυρωθεί η

επίδοση που έγινε. Το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε την αίτηση βάσιμη και

ακύρωσε την επίδοση. Η Ενάγουσα εφεσίβαλε την ορθότητα της πρωτόδικης απόφασης.

Η έφεση αυτή αποτέλεσε μέρος των εφέσεων Ε23-Ε29.

Το Εφετείο ως προς το

εθνικό δίκαιο έκρινε ότι: (α) Η μη επίδοση σύμφωνα με τη Δ.48 θ.13 της

μονομερούς αίτησης στη βάση της οποίας εξασφαλίστηκε το διάταγμα επίδοσης εκτός

δικαιοδοσίας και (β) η μη επίδοση μετάφρασης του διατάγματος επίδοσης εκτός

δικαιοδοσίας, σύμφωνα με τη Δ.48 θ.12, δεν ήταν παραλείψεις που θα μπορούσαν να

οδηγήσουν σε ακυρότητα της επίδοσης αλλά ήταν παρατυπίες οι οποίες μπορούσαν να

θεραπευθούν. Συγκεκριμένα έκρινε ότι η παράλειψη (α) πιο πάνω αυτοθεραπεύτηκε

ενόψει του γεγονότος ότι η μονομερής αίτηση στο μεταξύ περιήλθε σε γνώση του

Εναγόμενου 1, ενώ η παράλειψη (β) πιο πάνω είναι θεραπεύσιμη.

Ως προς την τρίτη

παράλειψη, ότι δεν επιδόθηκε επεξηγηματική επιστολή μαζί με τα έγγραφα που

επιδόθηκαν, το Εφετείο έκρινε ότι δεν υπήρξε καμιά παραπλάνηση, εφόσον οι

Εφεσίβλητοι εμφανίστηκαν έστω και υπό διαμαρτυρία στο Δικαστήριο.

Ως προς το τέταρτο

παράπονο, ότι δεν επιδόθηκε από τις αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου η σχετική

βεβαίωση, με την οποία θα πληροφορείτο ο Εναγόμενος 1 σύμφωνα με τον ΕΚ

1393/2007 περί του δικαιώματος του να αρνηθεί να παραλάβει το διάταγμα στα

ελληνικά, χωρίς αυτό να συνοδεύεται από την αιτούμενη μετάφραση στα αγγλικά, το

Εφετείο ήταν της άποψης ότι η παράλειψη δεν θα έπρεπε σύμφωνα με το πνεύμα του

ΕΚ 1393/2007 να οδηγήσει σε ακυρότητα. Όμως επειδή το θέμα αφορούσε ερμηνεία

ευρωπαϊκού δικαίου, έκρινε ότι δεν μπορούσε να αποφασίσει το θέμα τελεσίδικα

και παρέπεμψε προδικαστικό ερώτημα στο ΔΕΕ. Στο μεταξύ ανέστειλε τη διαδικασία

της έφεσης εν αναμονή της απόφασης του ΔΕΕ.

Στις 16 Σεπτεμβρίου

2015 εκδόθηκε η απόφαση του ΔΕΕ με την οποίαν αποφάσισε μεταξύ άλλων ότι «η

εκ μέρους της υπηρεσίας παραλαβής επίδοση ή κοινοποίηση πράξεως στον παραλήπτη

της χωρίς επισύναψη του τυποποιημένου εντύπου του παραρτήματος ΙΙ του

Κανονισμού 1393/2007 δεν συνιστά λόγο ακυρότητας της διαδικασίας, η παράλειψη

δε αυτή μπορεί να θεραπευθεί κατά τις διατάξεις του εν λόγω κανονισμού».

Με απόφαση του Εφετείου

ημερομηνίας 12.4.2016 η πρωτόδικη απόφαση με την οποία κρίθηκε άκυρη η επίδοση,

παραμερίσθηκε. Δόθηκαν όμως οδηγίες όπως η Εφεσείουσα Τράπεζα μέσα σε 30

ημέρες λάβει τα ενδεικνυόμενα δικονομικά μέτρα για να θεραπεύσει τις δύο

δικονομικές παραλείψεις που εντοπίστηκαν (τη μη επίδοση μετάφρασης του

διατάγματος και τη μη επίδοση της τυποποιημένης βεβαίωσης, δυνάμει του ΕΚ

1393/2007).

Η τράπεζα απέστειλε τα

έγγραφα μεταφρασμένα στην αγγλική, κάτι που δεν αμφισβητείται, και τα οποία

επιδόθηκαν στις 12.5.2016 (Τεκμήριο Α).

Το γεγονός ότι το

σημείο 12.3 δεν φαίνεται να είναι επιλεγμένο, δεν αποδεικνύει μη παραλαβή του

παραρτήματος από τον Εναγόμενο 1.

Ο συνήγορος μετέφερε

όσα ο πελάτης του του ανέφερε. Εξάλλου, κρίνεται πως επιμονή στην εκ νέου

αποστολή του παραρτήματος ΙΙ θα αποτελούσε εμμονή σε τυπολατρικές διαδικασίες

αφού: Το τυποποιημένο έγγραφο του οποίου έγινε παράλειψη επίδοσης αρχικά,

αφορούσε πληροφόρηση του Εναγόμενου 1 ότι έχει δικαίωμα να αρνηθεί την παραλαβή

των εγγράφων εάν αυτά δεν ήσαν κατηρτισμένα σε γλώσσα που ομιλεί ή τεκμαίρεται

ότι κατανοεί.

Στην κρινόμενη

περίπτωση τα έγγραφα επιδόθηκαν στην αγγλική η οποία είναι η μητρική του

γλώσσα. Συνεπώς, ουδόλως παραβλάφθηκαν τα δικαιώματα του, όπως διαπιστώνει το

Ανώτατο Δικαστήριο.

Συναφείς με το θέμα

είναι οι παραγράφοι 51 και 53 της απόφασης του ΔΕΕ, ημερ. 16 Σεπτεμβρίου 2015:

«51. Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτό ότι το άρθρο

8, παράγραφος 1, του κανονισμού 1393/2007 εμπεριέχει δύο πτυχές, συνδεόμενες

βεβαίως μεταξύ τους, πλην όμως διακριτές, ήτοι, αφενός, το ουσιαστικό δικαίωμα

του παραλήπτη της πράξεως να αρνηθεί να την παραλάβει, απλώς και μόνον επειδή

δεν έχει καταρτιστεί ή δεν συνοδεύεται από μετάφραση σε γλώσσα την οποία

τεκμαίρεται ότι κατανοεί, και, αφετέρου, την επίσημη γνωστοποίηση, από την

υπηρεσία παραλαβής, της υπάρξεως του εν λόγω δικαιώματος. Επομένως, αντιθέτως

προς ότι δέχθηκε η υπηρεσία παραλαβής στις υποθέσεις της κύριας δίκης, η

σχετική με το γλωσσικό καθεστώς της επίμαχης πράξεως προϋπόθεση δεν σχετίζεται

με την ενημέρωση του παραλήπτη από την υπηρεσία παραλαβής, αλλά αποκλειστικά με

το δικαίωμα αρνήσεως του τελευταίου.

53. Υπό τις συνθήκες αυτές, είναι πρόδηλον ότι η

άρνηση υπόκειται σαφώς σε προϋποθέσεις, υπό την έννοια ότι ο παραλήπτης της

πράξεως μπορεί να την προβάλει μόνον εάν η επίμαχη πράξη δεν έχει καταρτιστεί ή

δεν συνοδεύεται από μετάφραση σε γλώσσα την οποία τεκμαίρεται ότι κατανοεί ή σε

επίσημη γλώσσα του κράτους μέλους παραλαβής ή, εφόσον οι επίσημες γλώσσες του

εν λόγω κράτους μέλους είναι πλείονες, στην επίσημη ή σε μία από τις επίσημες

γλώσσες του τόπου όπου πρόκειται να επιδοθεί ή να κοινοποιηθεί η πράξη (βλ.,

συναφώς, αιτιολογική σκέψη 10 του κανονισμού 1393/2007). Όπως προκύπτει από τη

σκέψη 42 της παρούσας αποφάσεως, απόκειται εν τέλει στο δικάζον δικαστήριο να

κρίνει εάν πληρούται η προϋπόθεση αυτή, εξετάζοντας εάν η άρνηση του παραλήπτη

της πράξεως είναι δικαιολογημένη.»

Κρίνεται πως έχει ορθά

ολοκληρωθεί η επίδοση και η Ενάγουσα εδικαιούτο να καταχωρήσει την παρούσα

αίτηση για απόφαση.

(Υπ.) ...………………………………

Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ.

Πιστόν αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/ΑΜ

Subject: Civil / Other Actions / Interim

Αναφορά: (ισχυρισμός περί πρόωρου

καταχώρισης αίτησης για απόφαση λόγω μη συμμόρφωσης με απόφαση Ανωτάτου

Δικαστηρίου για επίδοση τους παραρτήματος ΙΙ του Καν. 1393/07)