Legislator Case Law & Legislation
Πολιτική Αγωγή Αρ.: 2335/2015 AI generated

Defamation claim dismissed because lawyer's letter to the Chief Prosecutor was not defamatory and qualified for absolute privilege.

Case Number Πολιτική Αγωγή Αρ.: 2335/2015
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's request for an ex parte order against the defendant for failing to file a defense statement. The plaintiff alleged defamation based on a letter sent by the defendant to the Chief Prosecutor regarding a disciplinary complaint. The court held that the letter's content was not defamatory and that statements made during a disciplinary investigation enjoy absolute privilege.

Legislator headnote

AI generated

Rules of the Supreme Court of Cyprus D.26 k. 10; D.17; D.21; D.26; D.48; D.5; D.51: A letter to the Chief Prosecutor regarding a potential disciplinary complaint is not defamatory and is protected by absolute privilege.

Keywords

AI generated
defamation claim absolute privilege disciplinary investigation Chief Prosecutor ex parte order lawyer conduct libel defense

Cited Legislation

AI generated
Articles 21(1)(β) and 22[(3)(α) and (4)(α)(γγ)] of the Courts Law 1960, Law 14/1960
Article 69 of the Civil Procedure Law, Chapter 148
Rules of the Supreme Court of Cyprus D.26 k. 10
Rules of the Supreme Court of Cyprus D.48 k. k. 1, 2, 9(n)
Rules of the Supreme Court of Cyprus D.51 k. k. 1 and 3
Rules of the Supreme Court of Cyprus D.5 k. 2
Rules of the Supreme Court of Cyprus D.48 k. 3

Cited Case Law

AI generated
Volouhakis v Georghiou (1979) 1 CLR 314
Vasilico Cement Works Limited and Others v World Tide Shipping Corporation and Others (1996) 1 ΑΑΔ 389
Athanasia Georgi v Nikou Touloupos (2005) 1 ΑΑΔ 31
Bank of Cyprus Ltd (2005) 1 ΑΑΔ 193
Arkinos Ltd and Another v Andreas Vasileiou (2005) 1 ΑΑΔ 683
Christodoulou Zenon v Zendia Machinery Ltd (2008) 1 ΑΑΔ 367
Bank of Cyprus Public Company Ltd v Basil Haralambous and Others (2010) 1 ΑΑΔ 829
Re Societe Generale Cyprus Ltd, Political Action No. 93/14, 20/6/2014
ECLI:CY:AD:2014:D414
Supreme Court dismisses bank's certiorari request due to lack of jurisdictional error and availability of appeal.
ECLI:CY:EDLAR:2017:A67
Defamation claim dismissed because lawyer's letter to the Chief Prosecutor was not defamatory and qualified for absolute privilege.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

VOLOUHAKIS ν. GEORGHIOU (1979) 1 CLR 314

Vasilico Cement Works Limited and Others ν. World Tide Shipping Corporation and Others (1996) 1 ΑΑΔ 389

Αθανασίου Γεωργία ν. Νίκου Τούλουπου (2005) 1 ΑΑΔ 31

Τράπεζα Κύπρου Λτδ (2005) 1 ΑΑΔ 193

Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ. και Άλλος ν. Ανδρέα Βασιλείου (2005) 1 ΑΑΔ 683

Xριστοδούλου Zήνων ν. Zendia Machinery Ltd (2008) 1 ΑΑΔ 367

Tράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Βασίλη Χαραλάμπους και Άλλων (2010) 1 ΑΑΔ 829

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΝΟΜΕΡΗ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ SOCIETE GENERALE BANK - CYPRUS LIMITED, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 93/14, 20/6/2014, ECLI:CY:AD:2014:D414

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.17

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.21

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.26

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.5

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.51

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLAR:2017:A67

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ.

Πολιτική Αγωγή Αρ.: 2335/2015

Μεταξύ:

ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ & ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Δ. Ε. Π. Ε.

Ενάγουσας

- και –

ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΧΡΥΣΙΚΟΣ

Εναγομένου

Ημερομηνία: 31/05/2017

Αίτηση για έκδοση ερήμην απόφασης εναντίον του Εναγομένου λόγω παράλειψης καταχώρισης έκθεσης υπερασπίσεως στην Αγωγή, ημερομηνίας 10/01/2017

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:

Για τον Ενάγοντα / Αιτητή: κ. Σέργιος Π. Σωτηρίου για τον κ. Αντώνη Δημητρίου

ΑΠΟΦΑΣΗ

1. Αναλαμβάνω δικαιοδοσία δυνάμει των προνοιών των Άρθρων 21(1)(β) και 22[(3)(α) και (4)(α)(γγ)-σε κάθε περίπτωση-] του περί Δικαστηρίωv Νόμoυ τoυ 1960, Νόμος 14/1960, καθώς επίσης και σύμφωνα με το Άρθρο 69 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148.

2. Η Αίτηση βασίζεται «επί των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών Δ.48 Θ. 2, 4, 8 και 9(η), Δ.17, Δ.21 Θ. 1-10 και Δ.26 Θ. 2-10 και επί της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου.».

3. Αντικείμενο της είναι η έκδοση απόφασης υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγομένου, ερήμην του τελευταίου, λόγω παράλειψης του, αφού εμφανίστηκε στην διαδικασία αυτής της Αγωγής, να καταχωρήσει το δικόγραφο της έκθεσης υπεράσπισης του. Στην νομική βάση της Αίτησης, εντοπίζω να καταγράφεται η ορθή διάταξη της Δ.26 των Θ. Π. Δ. επί της οποίας το αίτημα μπορεί να βασίζεται, ήτοι, ο κ. 10 (βλ. σε κάθε περίπτωση Ζήνων Χριστοδούλου ν Zendia Machinery Ltd (2008) 1 Α.Α.Δ. 367 και Volouhakis v Georghiou (1979) 1 C.L.R. 314), και ως εκ τούτου, προχωρώ στην εξέταση του αιτήματος, έχοντας ικανοποιηθεί, ότι, η Αίτηση έχει εκδοθεί συμφώνως των προνοιών της Δ.48 κ. κ. 1, 2, 9(n) των Θ. Π. Δ. και επιδοθεί στον Εναγόμενο συμφώνως των προνοιών της Δ.51 κ. κ. 1 και 3, Δ.5 κ. 2 και Δ.48 κ. 3 των Θ. Π. Δ.

4. Σύμφωνα με την Δ.26 κ. 10 των Θ. Π. Δ.:

«10. In all other actions than those mentioned in the preceding Rules of this Order, if the defendant makes default in delivering a defence, the plaintiff may apply by summons for judgment, and such judgment shall be given as the Court or a Judge shall consider the plaintiff to be entitled to.».

(η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)

5. Περιορίζομαι, στην εξέταση των όσων σύμφωνα με την νομολογία είναι απολύτως απαραίτητα για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση Αίτησης (Βλ. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. ν Βασίλη Χαραλάμπους κ. α. (2010) 1 Α.Α.Δ. 829):

6. Ξεκινώ με την εξής παρατήρηση. Η απαίτησης της Ενάγουσας, ως προκύπτει από το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα της Αγωγής ημερομηνίας 16/11/2015, φαίνεται ότι βασίστηκε «σε προφορική ή γραπτή δυσφήμιση και/ή λίβελο και/ή επιζήμια ψευδολογία … η οποία εδράζεται στη επιστολή προς τον Γενικό Εισαγγελέα "Καταγγελία του Δικηγορικού Γραφείου Δημητρίου και Δημητρίου Δ. Ε. Π. Ε. στην Λάρνακα" κατά ή περί τις 30/10/2015 και/ή μέχρι σήμερα και/ή μεταγενέστερα και/ή προγενέστερα.», η οποία επεκτάθηκε ανεπίτρεπτα με νέα βάση αγωγής με την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης της (που καταχωρήθηκε την 16/12/2016 -ένα και πλέον χρόνο μετά-), σε ότι αφορά «προφορική ή γραπτή δυσφήμιση και/ή λίβελο και/ή επιζήμια ψευδολογία … η οποία εδράζεται στη επιστολή προς τον Γενικό Εισαγγελέα "Καταγγελία του Δικηγορικού Γραφείου Δημητρίου και Δημητρίου Δ. Ε. Π. Ε. στην Λάρνακα" κατά ή περί τις 21/11/2016 και/ή μέχρι σήμερα και/ή μεταγενέστερα και/ή προγενέστερα.» (βλ. Vasiliko Cement Works Ltd v World Tide Shipping Corporation (1996) 1 Α.Α.Δ. 389).

7. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, Volume 28, Reissue, στην παράγραφο 169:

«The writ may be generally indorsed or specially indorsed with a statement of claim. If the former, it must be indorsed with a statement giving sufficient particulars of the publications(1) in respect of which the action is brought to enable them to be identified(2). It follows from this that if the plaintiff wishes to rely in his statement of claim on publications not particularised in the indorsement on the writ, he must seek leave to amend the writ accordingly(3).

_________________

(1) Ie the documents or the broadcasts complained of: see the Supreme Court Practice 1997 para 82/1-2/1.

(2) RSC Ord 82 r 2.

(3) If the plaintiff seeks judgment under RSC Ord 13 r 6 (see CIVIL PROCEDURE), he can only recover in respect of matters dealt with in the indorsement on the writ; therefore, if he desires to amend his statement of claim, he must also seek leave to amend his writ accordingly: Law v Philby (No 2) (1887) 56 LT 522; Gee v Bell (1887) 35 ChD 160; Kingdon v Kirk (1887) 37 ChD 141: Jamaica Rly Co v Colonial Bank [1905] 1 Ch 677, CA; Southall Development Syndicate Ltd v Dunsdon (1907) 96 LT 109.».

(η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)

8. Ως εκ των προαναφερομένων, η Αίτηση της Ενάγουσας για απόφαση εναντίον του Εναγομένου, ως η παράγραφος Β της έκθεσης απαίτησης της -σε ότι δηλαδή αφορά την «προφορική ή γραπτή δυσφήμιση και/ή λίβελο και/ή επιζήμια ψευδολογία … η οποία εδράζεται στη επιστολή προς τον Γενικό Εισαγγελέα "Καταγγελία του Δικηγορικού Γραφείου Δημητρίου και Δημητρίου Δ. Ε. Π. Ε. στην Λάρνακα" κατά ή περί τις 21/11/2016 και/ή μέχρι σήμερα και/ή μεταγενέστερα και/ή προγενέστερα.»- δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται (βλ. Γεωργίας Αθανασίου v Νίκου Τούλουπου (2005) 1 Α.Α.Δ. 31, Re Τράπεζα Κύπρου Λτδ (2005) 1 Α.Α.Δ. 193 και Re Societe Generale Cyprus Ltd, Πολιτική ECLI:CY:AD:2014:D414, Αίτηση Αρ. 93/2014, 20/06/2014).

9. Τώρα, σε ότι αφορά την απαίτηση της Ενάγουσας για «προφορική ή γραπτή δυσφήμιση και/ή λίβελο και/ή επιζήμια ψευδολογία … η οποία εδράζεται στη επιστολή προς τον Γενικό Εισαγγελέα "Καταγγελία του Δικηγορικού Γραφείου Δημητρίου και Δημητρίου Δ. Ε. Π. Ε. στην Λάρνακα" κατά ή περί τις 30/10/2015 και/ή μέχρι σήμερα και/ή μεταγενέστερα και/ή προγενέστερα.», που ως διαφαίνεται από την παράγραφο 13(α) της έκθεσης απαίτησης της, προκύπτει, όχι μέσω innuendo, αλλά στη βάση της φυσικής έννοιας του περιεχομένου της επιστολής του Εναγομένου προς τον Γενικό Εισαγγελέα ημερομηνίας 30/10/2015, κρίνω ότι δεν μπορεί να επιτύχει, καθότι, το περιεχόμενο της, κρινόμενο υπό αυτό το πρίσμα, δεν είναι δυσφημιστικό (βλ. Εκδόσεις Αρκτινος Λτδ κ. α. ν Ανδρέα Βασιλείου (2005) 1 Α.Α.Δ. 683, Tolley v J. S. Fry & Sons [1931] AC 333, Lewis v Daily Telegraph Ltd [1964] AC 234, Allsop v Church of England Newspapers Ltd [1972] 2 QB 161 και Gatley on Libel and Slander, 11th Ediiton, παραγράφους 28.20, 28.21 και 28.22).

10. Είναι άξιο να σχολιαστεί -χωρίς κάτι τέτοιο να μπορούσε να αποτελέσει μέρος του σκεπτικού μου για την προαναφερόμενη κατάληξη μου, αφού δεν έχω ενώπιον μου οποιαδήποτε υπεράσπιση προς εξέταση-, ότι, ακόμη και εάν ήθελε υποτεθεί ότι η δημοσίευσης που η υπόθεση αυτή αφορά είναι δυσφημιστική, σύμφωνα με το κοινό δίκαιο, -σε αντίθεση, εκ πρώτης όψεως με τις πρόνοιες του Άρθρου 21(1)(γ) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, που αφορά τις περιπτώσεις υπό επιφύλαξη προνομιούχας δημοσίευσης δυσφημιστικού δημοσιεύματος-, δήλωση που δίκαια μπορεί να λεχθεί ότι αποτελεί μέρος διερεύνησης ενός πειθαρχικού σώματος (όπως είναι π. χ. το Disciplinary Committee of the Law Society της Αγγλίας, το αντίστοιχο δηλαδή πειθαρχικό σώμα των ασκούντων την δικηγορία στην Αγγλία, με αυτό του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου στην Κύπρο του οποίου προεδρεύει ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας) με παρόμοια χαρακτηριστικά τακτικού Δικαστηρίου (βλ. Royal Aquarium Society Ltd v Parkinson [1892] 1 QB 431), με σκοπό την πιθανή πειθαρχική καταγγελία, σε ότι αφορά το υπό διερεύνηση ζήτημα, απολαμβάνει την υπεράσπιση του απόλυτου προνομίου. Το ίδιο και απλές δηλώσεις παραπόνων, καθότι, πλέον, θεωρούνται ως βήμα προς την κατεύθυνση της πειθαρχικής δίωξης (βλ. Addis v Crocker [1961] 1 QB 11, Marinan v Vibart [1963] 1 QB 528, Lincoln v Daniels [1962] 1 QB 237 και Westcott v Westcott [2008] EWCA Civ 818).

11. Κατ’ ακολουθία όλων των πιο πάνω, η υπό κρίση Αίτηση αποτυγχάνει και συνεπώς απορρίπτεται. Καμία διαταγή για έξοδα.

(Υπ.) __________________________

ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ.

Πιστό αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο