Legislator Case Law & Legislation
Αρ. Αγωγής: 993/16 AI generated

Court rejects piercing corporate veil claim against individual shareholder for unpaid invoices.

Case Number Αρ. Αγωγής: 993/16
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's request to pierce the corporate veil and issue a judgment against the individual shareholder rather than the company. The plaintiff sought payment for services rendered to the company, which the defendant controls as the sole shareholder and beneficial owner. The court found that mere control and ownership without evidence of using the company structure as a sham to conceal wrongdoing were insufficient grounds to lift the veil.

Legislator headnote

AI generated

N. 196(I)/2012; Trustor AB v. Smallborne and other (No 2) (2001); Hashem v. Shayif & another (2008): The corporate veil may be pierced only where the company is used as a sham to conceal wrongdoing, not merely because a shareholder controls it.

Keywords

AI generated
piercing corporate veil beneficial owner administrative services unpaid invoices corporate veil sham company N. 196(I)/2012

Cited Legislation

AI generated
N. 196(I)/2012

Cited Case Law

AI generated
Trustor AB v. Smallborne and other (No 2) (2001)
(Trustor AB v. Smallborne and other (No 2) (2001) J 1 W.L.R.
Mubarak v. Mubarak (2001)
Hashem v. Shayif & another (2008)
ECLI:CY:EDLAR:2017:A37
Court rejects piercing corporate veil claim against individual shareholder for unpaid invoices.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

MICHAELIDES ν. GAVRIELIDES (1980) 1 CLR 244

Ιωάννου Σοφούλλα και Άλλη ν. Polly-Frocks Ltd (2000) 1 ΑΑΔ 398

Exalco S.A. ν. Αλουμινέξ Λτδ και Άλλων (2007) 1 ΑΑΔ 991

ΜΑΡΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ν. ΡΟΔΟΥΛΑ ΙΩΑΝΝΟΥ, Έφεση Αρ. 20/2010, 3/4/2012

Αποστόλου Μάριος και άλλη ν. Ροδούλας Ιωάννου και άλλου (2012) 1 ΑΑΔ 604

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 196(I)/2012 - Ο περί της Ρύθμισης των Επιχειρήσεων Παροχής Διοικητικών Υπηρεσιών και Συναφών Θεμάτων Νόμος του 2012

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLAR:2017:A37

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ

Ενώπιον:- Μ. Κ. Λοϊζου, Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 993/16

Μεταξύ:

GURICON LIMITED

Εναγόντων

-και-

ΑΝΕΣΤΗΣ Γ. ΤΣΕΤΙΝΕΣ

Εναγομένου

Ημερομηνία: 24.02.2017

Εμφανίσεις:

Για Ενάγοντες-Αιτητές: κα Αγάθη Νικολάου για Α. Νικολάου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε..

ΑΠΟΦΑΣΗ

(Μονομερής αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρισης

σημειώματος εμφάνισης ημερ.21.11.2016)

Α. Το επίδικο θέμα

Βάσει της Έκθεσης Απαίτησης στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής, αξιώνεται ποσό €3.332 δυνάμει υπολοίπου λογαριασμού και/ή δυνάμει τιμολογίων ως μη πληρωθέν τίμημα για εκτελεσθείσες εργασίες, πλέον νόμιμο τόκο, πλέον έξοδα, πλέον Φ.Π.Α..

Δια των λεπτομερειών, αναφέρεται ότι οι Ενάγοντες ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο εταιρεία περιορισμένης ευθύνης νομίμως εγγεγραμμένη με έδρα τη Λάρνακα και ασχολούνταν με την παροχή διοικητικών υπηρεσιών και/ή άλλων συναφών εργασιών. Ο Εναγόμενος, ως αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης, ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο ο πραγματικός δικαιούχος της εταιρείας ΝUEVO KAFKALI LTD, ΗΕ 321049, εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα τη Λάρνακα, στην οποία οι Ενάγοντες παρείχαν διάφορες διοικητικές υπηρεσίες. Οι Ενάγοντες εξέδιδαν τιμολόγια στο όνομα της ΝUEVO KAFKALI LTD, τα οποία συμποσούνται στο απαιτούμενο ποσό και τα οποία ουδέποτε πληρώθησαν. Οι Ενάγοντες εξασφάλισαν εναντίον του Εναγόμενου διάταγμα υποκατάστατου επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής εκτός δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δηλαδή σε διεύθυνση στην Αθήνα. Συμμορφώθηκαν με το διάταγμα, η αγωγή επιδόθηκε και ο Εναγόμενος δεν εμφανίστηκε.

Εξ’ ου και καταχώρισαν αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης στις 21.11.2016, η οποία είναι και το αντικείμενο της παρούσας απόφασης. Επισυνάπτουν στην αίτησή τους έγγραφο με το οποίο επιβεβαιώνεται ότι ο Εναγόμενος είναι ο αποκλειστικός μέτοχος της εταιρείας ΝUEVO KAFKALI LTD, χιλίων μετοχών αυτής δηλαδή. Επισυνάπτεται, επίσης, έγγραφο δια του οποίου επιβεβαιώνεται ότι ο Εναγόμενος είναι ο τελικός δικαιούχος (beneficial owner) της προαναφερθείσας εταιρείας. Φαίνονται δε, επισυνημμένα δύο τιμολόγια εκδομένα από τους Ενάγοντες εις τη ΝUEVO KAFKALI LTD για το συνολικό ποσό των €3.332, καθώς και κατάσταση λογαριασμού στο όνομα της ίδιας εταιρείας. Επισυνάπτονται, επίσης, σχετικές προειδοποιητικές επιστολές προς τον Εναγόμενο, τόσο από τους Ενάγοντες, όσο και από τους συνηγόρους τους, ως προς τις συνέπειες μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού.

Το Δικαστήριο έθεσε στους συνηγόρους των Εναγόντων το ερώτημα, εάν δικαιούνται να στρέφονται εναντίον του Εναγομένου εφόσον οι διοικητικές υπηρεσίες παρασχέθηκαν στην εν λόγω εταιρεία και όχι στον Εναγόμενο και τα επίδικα τιμολόγια εκδόθηκαν στο όνομα της ΝUEVO KAFKALI LTD, ασχέτως εάν ο τελευταίος είναι ο τελικός δικαιούχος αυτής.

Αναφέρθηκε από την κα Νικολάου ότι, ο Εναγόμενος είναι ο τελικός δικαιούχος της εταιρείας των Εναγόντων, ότι οι Ενάγοντες κρατούσαν σε καταπίστευμα τις μετοχές της ΝUEVO KAFKALI LTD που ανήκαν στον Εναγόμενο και ότι εάν εξέδιδαν απόφαση εναντίον της ΝUEVO KAFKALI LTD, θα χρέωναν κατ’ ουσία τους εαυτούς τους. Ότι, περαιτέρω, στη βάση του Ν.196 (Ι)/2012, οι Ενάγοντες είναι οι παροχείς διοικητικών υπηρεσιών για την εταιρεία ΝUEVO KAFKALI LTD, της οποίας ο Εναγόμενος είναι ο τελικός δικαιούχος.

B. Η νομική πτυχή του θέματος

Είναι βαθειά εμπεδωμένη στο εταιρικό κυπριακό δίκαιο, η έννοια της αυτοτέλειας της εταιρείας ως αυθύπαρκτης νομικής οντότητας ξεχωριστής από τους μετόχους και διευθυντές της (βλ. Salomon ν. Salomon [1897] A.C. 22).

Η αρχή αυτή είναι τόσο θεμελιώδης, που η άρση του εταιρικού πέπλου επιτρέπεται μόνο κατ’ εξαίρεση και σε πολύ περιορισμένες περιπτώσεις. Τα Δικαστήρια είναι ιδιαιτέρως διστακτικά στην άρση του εταιρικού πέπλου. Στο παρελθόν, το εταιρικό πέπλο άρθηκε σε ξεκάθαρες περιπτώσεις καταδολίευσης, όπως για παράδειγμα όταν εταιρεία μεταφέρει σε άλλη εταιρεία το ενεργητικό της ώστε να αποφύγει την εκτέλεση εξ’ αποφάσεως χρέους (βλ. Ιωάννου κ.ά. ν. Polly-Frocks Ltd (2000) 1Α Α.Α.Δ 398) ή όπου επιτρέπεται νομοθετικά (βλ. λ.χ. το άρθρο 33(1) των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμου 4/1978, ως τροποποιήθηκε). Μάλιστα, στην Exalco S.A. v. Αλουμινεξ Λτδ κ.ά. (2007) 1Β Α.Α.Δ 991 αποφασίστηκε ότι θέμα άρσης εταιρικού πέπλου δεν πρέπει να εξετάζεται από το Δικαστήριο εκτός εάν υπάρχει ρητός ισχυρισμός στα δικόγραφα περί καταδολίευσης, ώστε να επιτρέπεται τέτοια εξέταση.

Δεν άρθηκε από το Δικαστήριο το εταιρικό πέπλο, όταν εργοδοτούμενη έχει μεταφερθεί από την Α στη Β εταιρεία για 11 μήνες και μετά πίσω στην Α εταιρεία και ακολούθως διεκδίκησε ποσό πλεονασμού βάσει συνεχούς απασχόλησης στην Α εταιρεία για 104 βδομάδες. Αποφασίστηκε ότι η εργασία της εργοδοτούμενης στην Β εταιρεία για το μεσοδιάστημα των 11 εβδομάδων δε μπορούσε να εξισωθεί με εργασία στην Α εταιρεία, παρόλο που οι δύο εταιρείες είχαν τους ίδιους μετόχους και τους ίδιους διευθυντές (βλ. Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού ν. Ονησιφόρου (1989) 1E Α.Α.Δ 504).

Ούτε μπορεί να αρθεί το εταιρικό πέπλο, σε περιπτώσεις όπου υπάρχει μητρική και θυγατρική ή θυγατρικές εταιρείες, ώστε να θεωρηθούν ως μία νομική οντότητα για σκοπούς επιβολής φορολογίας (βλ. Bank of Cyprus (Holdings) Ltd v. Republic of Cyprus (1985) 3C C.L.R. 1883).

Στη δε, Michaelides v. Gavrielides (1980) 1 CLR 244 αποφασίστηκε ότι δε μπορούσε να αρθεί το εταιρικό πέπλο σε περιπτώσεις που αφορούσαν τον παλαιό περί Ενοικιοστασίου Νόμο 36/75.

Στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Αποστόλου ν. Ιωάννου, Π.Ε. 20/10 και 21/10 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου ημερ.3.4.2012, παρατέθηκε από τον Κληρίδη Δ. (ως ήταν τότε) αγγλική νομολογία ως προς περιστάσεις υπό τις οποίες μπορεί να αρθεί το εταιρικό πέπλο, ως εξής:

«Κατά κανόνα, και σύμφωνα με τις αρχές που είχαν τεθεί στη γνωστή υπόθεση Salomon v. Salomon & Co (1987) AC22 κάθε εταιρεία είναι ξεχωριστό νομικό πρόσωπο με δικό της ενεργητικό και παθητικό. Επομένως, οι διευθυντές και οι μέτοχοι της εταιρείας τυγχάνουν προστασίας δυνάμει της αρχής του «εταιρικού πέπλου» (corporate veil). Μια σειρά όμως αποφάσεων ασχολήθηκε με το θέμα της δυνατότητας δικαστικής παρέμβασης σε περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν σε εταιρεία στην οποία συμμετέχει ως διευθυντής και/ή μέτοχος σύζυγος εναντίον του οποίου εγείρεται περιουσιακή διεκδίκηση από τον έτερο των συζύγων. Στην υπόθεση Green v. Green (1993) 1 FLR 326, σε περιουσιακή διαφορά μεταξύ συζύγων, το Δικαστήριο έκρινε ότι θα μπορούσε να διαταχθεί η πώληση ακινήτου που ανήκε σε εταιρεία στην οποία ο σύζυγος κατείχε το 100% του μετοχικού κεφαλαίου, αφού θα συνιστούσε ειρωνεία αν εμποδιζόταν το Δικαστήριο από του να διατάξει την πώληση απλά και μόνο επειδή εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης ήταν η εταιρεία καθ’ ην στιγμή ο σύζυγος είχε αποτελεσματικό έλεγχο επί του ακινήτου, μέσω της εταιρείας την οποία ήλεγχε πλήρως.

Συνήθης περίπτωση κατά την οποία τα Αγγλικά Δικαστήρια αίρουν την προστασία του εταιρικού πέπλου είναι εκεί όπου η εταιρεία χρησιμοποιείται από τον ελέγχοντα την εταιρεία, απλά ως ένα τεχνητό μέσο, μια ασπίδα προς αποφυγή προϋπαρχουσών υποχρεώσεων. (Trustor AB v. Smallborne and other (No 2) (2001) J 1 W.L.R. 1177).

Η έκταση και η εμβέλεια της δικαστικής δυνατότητας όπως προβαίνει σε έκδοση διαταγής η οποία στρέφεται ευθέως εναντίον περιουσιακών στοιχείων εταιρείας, η οποία ανήκει ή ελέγχεται από ένα των συζύγων, εξετάστηκε σε λεπτομέρεια στην υπόθεση Mubarak v. Mubarak (2001) 2 F.L.R. 673. Το Αγγλικό High Court απέρριψε αίτημα της συζύγου για πώληση περιουσιακών στοιχείων δύο εταιρειών προς ικανοποίηση διαταγής υπέρ της και εναντίον του συζύγου για πληρωμή ποσού £4.875.000. Όπως τονίστηκε, ακόμα και εκεί όπου ο σύζυγος παραδέχεται ότι τα περιουσιακά στοιχεία μιας εταιρείας μπορούν να θεωρηθούν ως δικά του, εν τούτοις το Δικαστήριο μπορεί να άρει το εταιρικό πέπλο και να εκδώσει διατάγματα που άμεσα ή έμμεσα επηρεάζουν την περιουσία της εταιρείας, μόνο στις περιπτώσεις όπου: (i) ο σύζυγος είναι ο ιδιοκτήτης και ο ασκών τον έλεγχο της εταιρείας, και (ii) δεν υπάρχουν συγκρουόμενα συμφέροντα τρίτων προσώπων. Η άρση του εταιρικού πέπλου θα μπορούσε να γίνει δεκτή σε περιπτώσεις όπου τα υπό αναφορά περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας αποτελούνται, για παράδειγμα, από τη συζυγική κατοικία ή άλλη περιουσία η οποία κατέχεται για σκοπούς άλλους από εκείνους οι οποίοι σχετίζονται με συνήθεις επιχειρηματικούς σκοπούς. Στην ίδια την υπόθεση Mubarak οι δύο εταιρείες ήσαν καλή τη πίστη λειτουργούσες εμπορικές επιχειρήσεις και υπήρχαν κάποιοι πιστωτές, οπότε η αίτηση της συζύγου απορρίφθηκε.

Στην πιο πρόσφατη Αγγλική απόφαση στην υπόθεση Hashem v. Shayif & another (2008) EWHC 2380, το Αγγλικό High Court επιβεβαίωσε ότι για να καταστεί δυνατή η άρση του εταιρικού πέπλου θα πρέπει να αποκαλύπτεται κάποια επιλήψιμη ενέργεια που να συνδέεται με χρησιμοποίηση της εταιρικής δομής ως εικονικής (sham) προς απόκρυψη αδικοπραγίας και δεν είναι αρκετή από μόνη της η κατάδειξη του στοιχείου του αποκλειστικού ελέγχου της εταιρείας. Στην υπόθεση εκείνη, η απαίτηση της συζύγου απέτυχε καθότι, μεταξύ άλλων, η ίδια απέτυχε να καταδείξει οποιαδήποτε σχετική με την απαίτησή της επιλήψιμη ενέργεια του συζύγου σε χρησιμοποίηση της εταιρείας προς κτήση περιουσίας.»

Γ. Κατάληξη

Καταλήγω ότι, τα γεγονότα εν προκειμένω δε δικαιολογούν την άρση του εταιρικού πέπλου έτσι ώστε να εκδοθεί απόφαση εναντίον του Εναγόμενου και όχι εναντίον της εταιρείας NUEVO KAFKALI LTD, η οποία ήταν η λαμβάνουσα τις διοικητικές υπηρεσίες που της πρόσφεραν οι Ενάγοντες και στο όνομα της οποίας εκδίδονταν τα επίδικα τιμολόγια.

Η αναφορά της κας Νικολάου στον περί της Ρύθμισης των Επιχειρήσεων Παροχής Διοικητικών Υπηρεσιών και Συναφών Θεμάτων Ν.196(Ι)/2012, δε βοηθά στην έγκριση της αίτησης εν προκειμένω, εφόσον ο προαναφερθείς νόμος ρυθμίζει την αδειοδότηση και λειτουργία εταιρειών παροχής διοικητικών υπηρεσιών σε άλλες εταιρείες. Δεν προβλέπει οτιδήποτε σχετικό με το εδώ επίδικο θέμα.

Καταληκτικά, η αίτηση απορρίπτεται χωρίς την έκδοση οποιασδήποτε διαταγής για έξοδα.

(Υπ.) ………………………….

Μ. Κ. Λοϊζου, Ε.Δ.

Πιστόν αντίγραφον

Πρωτοκολλητής

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο