District Court dismisses single-party application for stay of execution pending appeal due to lack of opposing party hearing.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

ARISTIDOU ν. ARISTIDOU (1985) 1 CLR 649

CHRISTOPHI AND OTHERS ν. IACOVIDOU (1985) 1 CLR 713

CHARALAMBOUS ν. NICOLAIDES & NEOPHYTOU (1985) 1 CLR 737

Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων (1991) 1 ΑΑΔ 1147

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.35

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2017:A157

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 6081/04

Μεταξύ:

Mαρίας Κώστα Φιλίππου εκ Λάρνακος ως διαχειρίστριας της περιουσίας της αποβιωσάσης Μαρίας Χατζηανδρέα συζ. Κωστή

Λοϊζου (Μενού) τέως εκ Λυμπιών

Εναγόντων

και

1. Μιχαήλ Σάββα Σάουρου εκ Λυμπιών

2. Κώστα Σάββα Σάουρου εκ Λυμπιών

Εναγομένων

Και ως ετροποποιήθη δυνάμει διατάγματος του Ε.Δ. Λευκωσίας ημερ. 2.11.2010:

Μεταξύ:

Mαρίας Κώστα Φιλίππου εκ Λάρνακος ως διαχειρίστριας της περιουσίας της αποβιωσάσης Μαρίας Χατζηανδρέα συζ. Κωστή

Λοϊζου (Μενού) τέως εκ Λυμπιών

Εναγόντων

και

1. Μιχαήλ Σάββα Σάουρου εκ Λυμπιών

2. Κώστα Σάββα Σάουρου εκ Λυμπιών

3. Μιχαήλ Σάββα Σάουρου εκ Λυμπιών

ως διαχειριστού της περιουσίας της αποβιωσάσης

Ανδριάνας (άλλως Ανδριανής) Κωστή Λοϊζου

τέως από τα Λύμπια

Εναγομένων

Μονομερής Αίτηση των Εναγομένων για διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση της απόφασης στην πιο πάνω αγωγή ημερομηνίας 5.5.2017 – μέχρι εκδίκασης και ολοκλήρωσης της ΄Εφεσης η οποία καταχωρίστηκε στις 15.6.2017.

29 Ιουνίου 2017

Εμφανίσεις:

Για τους Αιτητές – Εναγόμενους: κ. Αντ. Γεωργιάδης

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Οι Αιτητές με την παρούσα Αίτηση ζητούν από το Δικαστήριο:

«(α) Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου διά του οποίου να

αναστέλλεται η απόφασή του με ημερομηνία 5.5.2017 μέχρι εκδικάσεως της έφεσης των Αιτητών η οποία καταχωρίστηκε στις 15.6.2017».

Η Αίτηση βασίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.35, θ.18 και 19, στη Δ.48 θ.2(1)(2), θ.8(1)(ee), άρθρο 47 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και στη σχετική με το θέμα Νομολογία.

Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την Αίτηση φαίνονται στην ένορκη δήλωση του Μιχαήλ Σάββα Σάουρου, Εναγόμενου 1, διαχειριστή της περιουσίας της μητέρας του Ανδριανής Κωστή Λοϊζου. ΄Εχει διαβάσει την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 5.5.2017 και αποφάσισε με τον αδελφό του να εφεσιβάλουν την απόφαση. Σύμφωνα με την ΄Εκθεση Απαίτησης οι κληρονόμοι του επίδικου ακινήτου μέχρι την καταχώρηση της αγωγής στις 25.6.2004 υπερέβαιναν τους 30 και σήμερα είναι περισσότεροι. Αντικείμενο της αγωγής είναι χωράφι στο χωριό Λύμπια. Διανομή του επίδικου κτήματος από την Ενάγουσα στα αναλογούντα στους κληρονόμους μερίδια θα καταστήσει την επιτυχία της έφεσης απόλυτα αναποτελεσματική και χωρίς αντίκρισμα. Επίσης πώληση του επίδικου ακινήτου θα καταστήσει την επιτυχία της έφεσης αναποτελεσματική και χωρίς αντίκρισμα. Αν η έφεση απορριφθεί, η Ενάγουσα ως διαχειρίστρια θα μπορεί να λάβει τα μέτρα για την εγγραφή του επίδικου στους κληρονόμους ή για την πώληση του ακινήτου. Με τους λόγους και την αιτιολογία της έφεσης εγείρονται πολύ σοβαρά θέματα για απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αντικειμενική κρίση των λόγων της έφεσης και της αιτιολογίας τους κλίνει την πλάστιγγα προς επιτυχία.

Ο δικηγόρος στην προφορική του αγόρευση προς υποστήριξη του αιτήματος επικαλέστηκε την απόφαση Βογαζιανού ν. Γενικού Εισαγγελέα (1997) 1 Α.Α.Δ. σελ. 591.

ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ

Οι Αιτητές προτίμησαν να προωθήσουν το αίτημα τους για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 5.5.2017, εκκρεμούσης εφέσεως, με μονομερή Αίτηση. Βάσισαν το αίτημά τους αυτό στη Δ.35 θ.18 και 19, θεσμοί οι οποίοι προβλέπουν το δικαίωμα για καταχώρηση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης εκκρεμούσης της έφεσης και το αρμόδιο Δικαστήριο ή Δικαστή που θα επιληφθεί κατά πρώτον της Αίτησης. Επίσης η Δ.48, θ.8(1)(ee) δίνει το δικαίωμα η αίτηση αυτή να γίνει μονομερώς. Το άρθρο 47 του Περί Δικαστηριών Νόμου 14/60 δίνει εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει όπως ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης διά τόσο χρονικό διάστημα και υπό τέτοιους όρους ή άλλως, ως ήθελε κρίνει ορθό το Δικαστήριο. Σε περίπτωση που εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα όπως αυτό που ζητούν οι Εναγόμενοι - Αιτητές, οιονδήποτε πρόσωπο, σύμφωνα με τη Δ.48 κ.8(4), που επηρεάζεται από ένα τέτοιο διάταγμα που έγινε μονομερώς μπορεί να αποταθεί διά κλήσεως για παραμερισμό ή διαφοροποίησή του και το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί να το παραμερίσει ή να το διαφοροποιήσει με τέτοιους όρους που θα ήθελε φανεί δίκαιοι. Μεταθέτει ο Κανονισμός αυτός μετά την τυχόν έκδοση του διατάγματος το βάρος στον επιτυχόντα διάδικο.

Για υποστήριξη του αιτήματος των Εναγομένων, ο δικηγόρος τους

επικαλέστηκε την απόφαση Βογαζιανού ν. Γενικού Εισαγγελέα (1997) 1 Α.Α.Δ. σελ. 591 όπου στις σελ. 594 και 595 αποφασίστηκαν τα εξής:

«Δεν είναι πρόθεσή μας να σχολιάσουμε τους λόγους έφεσης για να συναγάγουμε συμπεράσματα που άπτονται του επίδικου θέματος. Δεν χρειάζεται. Όπως επαναβεβαιώθηκε πρόσφατα στην απόφαση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου (1991) 1 Α.Α.Δ. 1147, η πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης δεν είναι ο δεσπόζων και αποφασιστικός παράγων στην επίλυση ενός τέτοιου ζητήματος. Το ορθό κριτήριο για την παροχή δικαστικής αναστολής έγκειται στην εξισορρόπηση δύο παραγόντων. Πρώτον, της φυσιολογικής προσδοκίας του ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε. Και, δεύτερον, την ανάγκη η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς κανένα αντίκρυσμα: βλέπε I. Aristidou v. N. Aristidou (1985) 1 C.L.R. 649, Christofi and Others v. Iacovidou (1985) 1 C.L.R. 713, Charalambous v. Nicolaides & Neophytou (1985) 1 C.L.R. 737, Νεοφύτου ν. Δημητρίου (1989) 1 Α.Α.Δ. 592 και Π.Ε. 9033 ABP Holdings Ltd και Άλλος ν. Κιταλίδη και Άλλων, ημερ. 20/4/94.

Οι οικονομικές δυσχέρειες του εξ αποφάσεως οφειλέτη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που πηγάζουν από την απόφαση δεν μπορούν να προβληθούν ως λόγοι για τη χορήγηση αναστολής. Ιδιαίτερα στην προκείμενη περίπτωση που ο αιτητής διαθέτει και ακίνητη περιουσία. Αν γινόταν δεκτή αυτή η πρόταση ως θέμα αρχής τότε οι επιπτώσεις, ιδιαίτερα σε μακρούς δικαστικούς αγώνες, θα ήταν επικίνδυνα αρνητικές στην αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Από την άλλη πρέπει να λεχθεί ότι δεν τίθεται θέμα επιστροφής του ποσού της απόφασης αν χάσει η Δημοκρατία.»

Προς υποστήριξη των θέσεών του ο δικηγόρος των Αιτητών επικαλέστηκε την πιο πάνω απόφαση αλλά δεν έλαβε υπόψη του τα εξής: Η αίτηση στο πρωτόδικο Δικαστήριο η οποία απερρίφθη και ακολούθως και αυτή με την οποία προσέφυγε σύμφωνα με τη Δ.35 θ.19 στο Ανώτατο Δικαστήριο, ήταν διά κλήσεως, ενώ ο ίδιος και οι πελάτες του προτίμησαν να καταχωρήσουν μονομερή αίτηση και να ζητούν την έκδοση διατάγματος ως το περιγραφόμενο στην παράγραφο Α΄ της Αίτησης. Το Εφετείο άκουσε και την πλευρά του επιτυχόντα διαδίκου ο οποίος αντέκρουσε τον ισχυρισμό του Εναγόμενου Αιτητή, ότι δήθεν θα κατεδαφίζετο το επίδικο ακίνητο και θα έμενε η έφεση άνευ αντικειμένου. Το Δικαστήριο στην ίδια απόφαση είπε τα εξής:

«Ενόψει της διάστασης που είχε προκύψει από τις ένορκες δηλώσεις σχετικά με το θέμα της κατεδάφισης, ο αιτητής οφείλει να προσάξει μαρτυρία, όπως απαιτεί η σχετική νομολογία, η οποία ελλείπει ολότελα: βλέπε Krashias Shoe Factory Limited, also trading as "K" Shoes v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG (1989) 1 Α.Α.Δ. (E) 750 και Louis Vuitton ν. Δέρμοσακ Λτδ. και Άλλης (1992) 1 (Β) 1453. Επομένως το ζήτημα από μέρους του αιτητή έμεινε αναπόδεικτο σε επίπεδο ισχυρισμού.»

Το Δικαστήριο στην παρούσα υπόθεση δεν έχει ενώπιον του τους ισχυρισμούς και την μαρτυρία των επιτυχόντων διαδίκων, Εναγόντων – Καθ΄ ων η Αίτηση για να αποφασίσει κατά πόσο θα πρέπει να ανασταλεί η πρωτόδικη απόφαση ή όχι. Επέλεξαν οι Αιτητές να καταχωρήσουν μονομερή Αίτηση για να ακουστούν μόνο αυτοί και να επιτύχουν την αναστολή της πρωτόδικης απόφασης εναντίον της οποίας εκκρεμεί έφεση. Αυτό είναι ανεπίτρεπτο. Θα πρέπει να ακουστεί και η άλλη πλευρά και να θέσει τους δικούς της ισχυρισμούς γιατί δεν θα πρέπει το Δικαστήριο να σταθεί, με το διάταγμα του, εμπόδιο στο να δρέψουν άμεσα οι Ενάγοντες τους καρπούς της νίκης τους στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγαν. Γιατί δηλαδή θα πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα χωρίς ειδοποίηση και ακολούθως να προκαλέσουν οι Ενάγοντες νέο δικαστικό αγώνα για να το ακυρώσουν; Το Δικαστήριο έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, ασκώντας τη διακριτική του εξουσία που του παρέχουν τα πιο πάνω νομοθετήματα, θα απορρίψει την Αίτηση.

Η αίτηση απορρίπτεται.

(Yπ.) …………………………..

Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ.

Πιστό αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/ΕΣΓ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο