Legislator Case Law & Legislation
Αγωγή Αρ. 6619/11 AI generated

Court dismisses plaintiff's claim against defendant for motorcycle frame damage caused by missing bolts and engine weight.

Case Number Αγωγή Αρ. 6619/11
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court dismissed the plaintiff's negligence claim against the defendant regarding damage to a motorcycle frame. The plaintiff alleged the damage resulted from missing bolts, while the defendant argued the specific stress pattern required high-performance riding maneuvers like 'suzing' to cause such a crack. The court found the plaintiff failed to prove the missing bolts were the direct cause of the specific fracture pattern observed.

Legislator headnote

AI generated

Civil Code; Law on Compensation for Personal Injury: The plaintiff must prove the specific causal link between the alleged defect and the damage; absence of bolts alone does not establish liability if the damage pattern requires specific high-stress riding conditions.

Keywords

AI generated
motorcycle frame damage negligence causation missing bolts liability high performance riding civil compensation claim

Cited Case Law

AI generated
Papakokkinou and Others v. Kanther (1982) 1 C.L.R. 65
[25] Σημείωση δική μου: Το Δικαστήριο αναφέρθηκε στις υποθέσεις Papakokkinou and Others v. Kanther (1982) 1 C.L.R. 65, Μήτα ν.
Mitha v. G. K. Sofokleous (2003) 1 A.A.D. 1952
Twenty v. Chief Constable (2007) 1 A.A.D. 467
Nikolaou v. Official Receiver (2009) 1(2) A.D.D. 1339
Konstantinou v. Karamesini (2011) 1 A.A.D. 715
Phileleftheros Public Company Ltd and Another v. Christodoulou (2012) 1 A.A.D. 1763
ECLI:CY:EDLEF:2017:A161
Court dismisses plaintiff's claim against defendant for motorcycle frame damage caused by missing bolts and engine weight.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

EVANGELOU & ANOTHER ν. AMBIZAS AND ANOTHER (1982) 1 CLR 41

PAPAKOKKINOU ν. KANTHER (1982) 1 CLR 65

KADES ν. NICOLAOU AND ANOTHER (1986) 1 CLR 212

Adidas ν. The Jonitexo Ltd (1987) 1 CLR 383

Παπαγεωργίου ν. Κλάππα (1991) 1 ΑΑΔ 24

Πούρικος ν. Σάββα & άλλων (1991) 1 ΑΑΔ 507

Νικολάου ν. Σταύρου (1992) 1 ΑΑΔ 746

Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα (1992) 1 ΑΑΔ 1056

Hρακλέους Eλισάβετ ν. Pένου Πίτρου (1994) 1 ΑΑΔ 239

Αλεξάνδρου ν. Ιωάννου (1996) 1 ΑΑΔ 1157

Xριστοδούλου Aνδρέας ν. Θεοδώρας Aγαθοκλέους (1997) 1 ΑΑΔ 396

Aθανασίου Kυριακή Σ. και Άλλος, ως Διαχειριστές της περιουσίας του Σάββα Aθανασίου, αποβιώσαντος ν. Aντώνη Kουνούνη (1997) 1 ΑΑΔ 614

Παναγιώτου Xριστόδουλος ν. Σάββα Φραγκέσκου και Άλλου (1999) 1 ΑΑΔ 687

Λοΐζου Xριστιάνα Σίμου ν. Aνδρέα Mουρτζή (1999) 1 ΑΑΔ 883

C & A Pelekanos Associates Limited ν. Aνδρέα Πελεκάνου (1999) 1 ΑΑΔ 1273

Zήνων Mερκής Λτδ ν. Eλληνικής Tράπεζας Λτδ (1999) 1 ΑΑΔ 1923

Ανδρέα Πίριλλου ν. Ρουπινέττας Κονναρή (2000) 1 ΑΑΔ 1153

Μαρσέλ Μπούλος και Άλλοι ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ. (2001) 1 ΑΑΔ 1858

Cybarco Ltd ν. Silvias Kovascik (2001) 1 ΑΑΔ 2013

Ράλλης Μακρίδης & Υιοί Λτδ ν. Τάσου Ανδρέα Λουκά (2003) 1 ΑΑΔ 447

Latifundia Properties Ltd ν. Ανδρέα Μιχαήλ Ψακή και Άλλων (2003) 1 ΑΑΔ 670

Μελάς Γιώργος ν. Κυριάκου Κυριάκου (2003) 1 ΑΑΔ 826

Κωνσταντίνου Λουκάς ή Λούκας Κ. Μήτα ν. Γ. & Κ. Σοφοκλέους Λίμιτεδ (2003) 1 ΑΑΔ 1952

Είκοσι Πίτσα προσωπικά και ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος των Μαρίας Είκοσι, Κικής Είκοσι και Γκλόριας Είκοσι ν. Γενικού Εισαγγελέα και Άλλων (2007) 1 ΑΑΔ 467

Λαϊκή Kυπριακή Tράπεζα (Xρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Γεώργιου Kυριάκου Xίνη (2008) 1 ΑΑΔ 818

Kαουρής Aνδρέας ν. Δημήτρη Δημητρίου και Άλλης (2008) 1 ΑΑΔ 967

Baloise Insurance Co Ltd ν. Xαράλαμπου Kατωμονιάτη και Άλλων (2008) 1 ΑΑΔ 1275

Kαστάνος Xριστοφής και Άλλοι ν. Λαϊκή Kυπριακή Tράπεζα (Xρηματοδοτήσεις) Λτδ (2009) 1 ΑΑΔ 1374

Γεωργίου Νεοπτόλεμος ν. Ρωξάνης Νεοπτόλεμου Γεωργίου (2010) 1 ΑΑΔ 138

Beaumont Muriel και Άλλος ν. Nίκου Παπακλεοβούλου (2010) 1 ΑΑΔ 525

Χρυσάνθου Χρυσάνθη και Άλλος, υπο την ιδιότητά τους ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Μάριου Χρίστου Φραντζή ν. Ανδρέα Φραντζή, ανήλικου, δια της μητρός και πλησιέστερης συγγενούς και φίλης του Δέσπως Χρυσάνθου, συζύγου Μάριου Χρίστου Φραντζή (2010) 1 ΑΑΔ 1295

Βαριάνου Αθηνά ν. Δρ. Ανδρέα Π. Βορκά (2010) 1 ΑΑΔ 1541

Kωνσταντίνου Kώστας και Άλλη ν. Aικατερίνης Kαραμεσίνη (2011) 1 ΑΑΔ 715

Marfin Popular Bank Public Co. Ltd ν. Ανδρέα Μιχαήλ (2012) 1 ΑΑΔ 41

Phileleftheros Public Company Ltd και άλλος ν. Ανδρέα Χριστοδούλου (2012) 1 ΑΑΔ 1763

Μούντης Μιχάλης και άλλοι ν. Κώστα Φοίβου Παπαχριστοφόρου και άλλων (2012) 1 ΑΑΔ 2637

Χ'Τεωργίου ν. Δημοκρατίας (1995) 2 ΑΑΔ 174

Oμήρου Όμηρος Σάββα ν. Δημοκρατίας (2001) 2 ΑΑΔ 506

Τυμπιώτης Γιώργος ν. Αστυνομίας (2004) 2 ΑΑΔ 612

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2017:A161

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Θεοκλήτου, Ε.Δ.

Αγωγή Αρ. 6619/11

Μεταξύ:

Μάριου Κωνσταντινίδη

Ενάγοντος

και

Ευαγόρα Ευαγόρου

Εναγομένου

Ημερομηνία: 30 Ιουνίου, 2017

Ενάγων: Αυτοπροσώπως

Για τον εναγόμενο: κ. Α. Παπαλοΐζου, για Κρίτων Α. Παπαλοΐζου

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Εισαγωγή – Δικόγραφα

Με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, ο ενάγων ζητεί ειδικές, γενικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις για ζημιές που προκλήθηκαν στη μοτοσικλέτα του, τις οποίες αποδίδει στην αμέλεια και/ή παράβαση των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων του εναγόμενου.

Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της έκθεσης απαίτησης, ο εναγόμενος εμπορεύεται με την επωνυμία ECM PERFORMANCE και ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την ανακατασκευή και/ή επιδιόρθωση μηχανοκινήτων οχημάτων και/ή μοτοσικλετών και διατηρεί προς τούτο μηχανουργείο και/ή γκαράζ.

Περί τον Νοέμβριο του 2009, κατόπιν οδηγιών του ενάγοντος, ο εναγόμενος και/ή οι υπάλληλοι του, προέβησαν σε επιδιορθώσεις και/ή αλλαγές, μεταξύ άλλων, στο πλαίσιο (σασί) και/ή στον σκελετό και/ή στα προστατευτικά (crash protectors) και/ή στη μηχανή/κινητήρα της μοτοσικλέτας του ενάγοντος τύπου Yamaha YZF-R1 με αρ. εγγραφής KWF 046 και αρ. πλαισίου JYARN20Ε67A002835 (στο εξής «η μοτοσικλέτα»), η οποία είχε υποστεί ζημιές συνεπεία τροχαίου ατυχήματος. Έναντι των ως άνω αλλαγών και/ή επιδιορθώσεων, ο ενάγων κατέβαλε σε διάφορες ημερομηνίες το ποσό των €600. Περί τον Νοέμβριο/Δεκέμβριο του 2009, ο ενάγων παρέλαβε τη μοτοσικλέτα από τον εναγόμενο, χωρίς να έχουν επιδιορθωθεί και/ή πλήρως τοποθετηθεί τα προστατευτικά (crash protectors).

Μετά την παραλαβή της μοτοσικλέτας και τοποθέτηση προστατευτικών, ο ενάγων άρχισε ενέργειες με σκοπό την πώληση της, και κατά την επιθεώρηση της μοτοσικλέτας από προτιθέμενο αγοραστή διαπιστώθηκε/παρατηρήθηκε ότι υπήρχαν ρωγμές στον σκελετό της. Κατόπιν της πιο πάνω παρατήρησης, ο ενάγων μετέφερε τη μοτοσικλέτα σε γκαράζ για εξέταση, όπου και διαπιστώθηκε ότι η βάση των οργάνων ένδειξης, μεταξύ άλλων, ταχύτητας, είχαν υποστεί ζημιές, όπως και το σασί, συνεπεία των αλλαγών και/ή επιδιορθώσεων στις οποίες προέβη ο εναγόμενος. Ο ενάγων αποδίδει τις εν λόγω ζημιές, στην αποκλειστική αμέλεια και/ή παράβαση των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων του εναγόμενου, παραθέτοντας σχετικές λεπτομέρειες.

Συνεπεία των ανωτέρω, ο ενάγων υπέστη ειδικές ζημιές ύψους €3.805, η αγοραστική αξία της μοτοσικλέτας μειώθηκε από €10.000 σε €6.500 και ο ενάγων υπέστη απώλεια της χρήσης αυτής για ένα περίπου μήνα ενόσω η μοτοσικλέτα βρισκόταν σε συνεργείο ειδικών για επιδιόρθωση. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του ενάγοντος, ο εναγόμενος ουδέν ποσόν του κατέβαλε.

Με την υπεράσπιση του ο εναγόμενος παραδέχεται την επαγγελματική ιδιότητα που ο ενάγων του αποδίδει, το γεγονός ότι κατόπιν οδηγιών του ενάγοντος προέβη περί τον Νοέμβριο του 2009 σε επιδιορθώσεις στη μοτοσικλέτα η οποία υπέστη ζημιές συνεπεία τροχαίου ατυχήματος, το ότι ο ενάγων του κατέβαλε το ποσό των €600 για τις εργασίες τις οποίες εκτέλεσε καθώς και το γεγονός ότι ο ενάγων παρέλαβε τη μοτοσικλέτα περί τα τέλη Νοεμβρίου του 2009.

Ο εναγόμενος αρνείται ότι προέβη σε αλλαγές και/ή επιδιορθώσεις στο σασί (πλαίσιο) και/ή σκελετό και/ή στα προστατευτικά (crash protectors) και/ή στην μηχανή/κινητήρα της μοτοσικλέτας και ισχυρίζεται ότι προέβη σε επιδιορθώσεις μόνο στο υποπλαίσιο της μοτοσικλέτας καθώς και στα πλαστικά πλαίσια τα οποία είχαν υποστεί ζημιές. Περαιτέρω, προέβη σε αλλαγή των σπαρκ επί της μηχανής και σε επιδιορθώσεις στην ηλεκτρολογική εγκατάσταση. Ο εναγόμενος ισχυρίζεται περαιτέρω ότι το ποσό των €600 του καταβλήθηκε με επιταγή όταν ο ενάγων παρέλαβε τη μοτοσικλέτα.

Ο εναγόμενος ισχυρίζεται επιπλέον ότι ο ενάγων είχε αναλάβει ο ίδιος την αγορά και παράδοση στον εναγόμενο των εξαρτημάτων που θα τοποθετούντο στη μοτοσικλέτα. Περί τις 27.11.09 ο ενάγων ζήτησε να παραλάβει τη μοτοσικλέτα του. Ο εναγόμενος του ανέφερε ότι δεν είχε ολοκληρώσει τις απαραίτητες εργασίες καθότι ανέμενε ακόμη διάφορα εξαρτήματα τα οποία ο ενάγων δεν του είχε παραδώσει, και συγκεκριμένα δεν είχε τοποθετηθεί η εξάτμιση, η βάση του ντεποζίτου και τα προστατευτικά (crash protectors) τα οποία είχαν καταστραφεί και έπρεπε να αντικατασταθούν.

Παρά τις επισημάνσεις του εναγόμενου τόσο για τις ανολοκλήρωτες εργασίες όσο και για την επικινδυνότητα στην οδήγηση της μοτοσικλέτας, ο ενάγων επέμενε και με δική του ευθύνη παρέλαβε τη μοτοσικλέτα αναφέροντας στον εναγόμενο ότι θα τοποθετούσε ο ίδιος τα υπολειπόμενα εξαρτήματα. Ισχυρίζεται επίσης ότι ο ενάγων ενήργησε υστερόβουλα καθότι παρά το ότι οι διάδικοι είχαν συχνή επικοινωνία λόγω φιλικών σχέσεων, ουδέποτε του ανέφερε οτιδήποτε, αλλά προέβαλε για πρώτη φορά τους ισχυρισμούς που προβάλλει περί τις 23.8.10, με την επιστολή του δικηγόρου του να αποστέλλεται περί τις 6.10.10, σχεδόν ένα χρόνο μετά την παραλαβή της μοτοσικλέτας.

Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι όταν κλήθηκε για να επιθεωρήσει τη μοτοσικλέτα του ενάγοντος μετά την προβολή από μέρους του ενάγοντος των ισχυρισμών του, διαπίστωσε ότι στην μοτοσικλέτα είχαν τοποθετηθεί άλλα πλαστικά πλαίσια και/ή τα πλαστικά πλαίσια είχαν βαφτεί και ήταν γκρίζα αντί μαύρα. Περαιτέρω ο εναγόμενος είχε προβεί σε ενισχύσεις στη μηχανή αυξάνοντας την ιπποδύναμη.

Αρνείται κατά τα λοιπά τους ισχυρισμούς του ενάγοντος καθώς και τις λεπτομέρειες των ζημιών που ο ενάγων ισχυρίζεται ότι υπέστη, προβάλλοντας διαζευκτικά ότι ακόμη και αν αποδειχθεί ότι δημιουργήθηκαν ρωγμές στον σκελετό ο ίδιος ουδεμία ευθύνη φέρει αφού δεν είχε ολοκληρώσει τις απαιτούμενες εργασίες τις οποίες ανέλαβε ο ίδιος ο ενάγων ζητώντας να παραλάβει τη μοτοσικλέτα στην κατάσταση στην οποία ευρίσκετο.

Με την απάντηση στην υπεράσπιση, ο ενάγων παραδέχεται ότι επιπροσθέτως των εργασιών που αναφέρει στην έκθεση απαίτησης του, ο εναγόμενος προέβη σε επιδιορθώσεις στο υποπλαίσιο και στα πλαστικά πλαίσια της μοτοσικλέτας καθώς και στη μηχανή (αλλαγή του σπαρκ) και στην ηλεκτρολογική εγκατάσταση, καθώς και το ότι το ποσό των €600 καταβλήθηκε με επιταγή όταν παρέλαβε τη μοτοσικλέτα. Παραδέχεται επίσης ότι παρέδωσε ο ίδιος τα απαραίτητα εξαρτήματα στον εναγόμενο και ισχυρίζεται ότι παρέδωσε τα εξαρτήματα που ο εναγόμενος του υπέδειξε ως αναγκαία για την επιδιόρθωση της μοτοσικλέτας. Ισχυρίζεται επίσης ότι περί τις 27.11.09 ο εναγόμενος ανέφερε στον ενάγοντα ότι θα ολοκλήρωνε και/ή ολοκλήρωσε τις επιδιορθώσεις στη μοτοσικλέτα και τον κάλεσε να την παραλάβει. Ο εναγόμενος του ανέφερε επίσης ότι δεν μπορούσε και/ή δεν γνώριζε να ολοκληρώσει την τοποθέτηση της εξάτμισης και ότι την τοποθέτησε «μερικώς». Τα προστατευτικά (crash protectors) δεν είχαν τοποθετηθεί, ούτε και η βάση του ντεποζίτου. Ο ενάγων παρέλαβε τη μοτοσικλέτα και ο εναγόμενος τον συμβούλευσε να επισκεφθεί, σε κάποιο στάδιο, άλλο μηχανικό/ειδικό για να ολοκληρώσει την τοποθέτηση της εξάτμισης, όσον δε αφορά την τοποθέτηση της βάσης του ντεποζίτου, ο εναγόμενος ανέφερε στον ενάγοντα ότι θα τον βοηθούσε να την τοποθετήσει σε κατοπινό στάδιο, κάτι το οποίο έγινε.

Ο ενάγων παραδέχεται αφενός ότι ο εναγόμενος επιθεώρησε τη μοτοσικλέτα και αφετέρου την αποστολή επιστολής μέσω δικηγόρου προς τον εναγόμενο στις 6.10.10, ισχυρίζεται, όμως, ότι ο εναγόμενος είχε πληροφορηθεί για τις ρωγμές από τον Ιανουάριο του 2010.

Αρνείται κατά τα λοιπά το σύνολο των ισχυρισμών του εναγόμενου.

Μαρτυρία

Κατά την ακροαματική διαδικασία μαρτυρία έδωσαν επτά συνολικά μάρτυρες. Για την πλευρά του ενάγοντος μαρτυρία έδωσε ο ίδιος (ΜΕ1), ο κ. Βασίλης Ιακωβίδης (ΜΕ2), ο κ. Κωνσταντίνος Τελεβάντος (ΜΕ3) και ο κ. Ιάκωβος Λάμπρου (ΜΕ4) και για την πλευρά του εναγόμενου μαρτυρία έδωσε ο ίδιος (ΜΥ1), ο κ. Ηρόδοτος Σάββα (ΜΥ2) και ο κ. Γεώργιος Τζιρκαλλής (ΜΥ3). Κατατέθηκαν επίσης 46 τεκμήρια.

Πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 1 και 2 επιστολές ημερ. 6.10.10 και 11.10.10 που αντηλλάγησαν μεταξύ των συνηγόρων των διαδίκων.

Μαρτυρία ενάγοντος (ΜΕ1)

Ο ενάγων (ΜΕ1) υιοθετώντας γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης του (Τεκμήριο Α), ανέφερε ότι η μοτοσικλέτα του ενεπλάκη σε δυστύχημα τον Οκτώβριο του 2009 και ο εναγόμενος (ΜΥ1), τον οποίο ο ΜΕ1 γνώριζε από προηγουμένως, αφού την επιθεώρησε, του ανέφερε ότι θα την επιδιόρθωνε έναντι €350, νοουμένου ότι ο ΜΕ1 θα εφοδίαζε τον ΜΥ1, με έξοδα του πρώτου, με τα εξαρτήματα που ο ΜΥ1 θα του υποδείκνυε. Ο ΜΕ1 αποδέχτηκε την προσφορά και παρέδωσε τη μοτοσικλέτα στο συνεργείο του ΜΥ1 στην Ανθούπολη για επιδιόρθωση περί το τέλος Οκτωβρίου του 2009. Μεταξύ αρχές Νοεμβρίου του 2009 και 25.11.09 ο ΜΕ1 παρήγγειλε και παρέλαβε διάφορα εξαρτήματα που ο ΜΥ1 του υπέδειξε.

Όταν στις 27.11.09 επισκέφθηκε τον ΜΥ1 στο συνεργείο του, ο ΜΥ1 του είπε πως η μοτοσικλέτα «πρέπει να τελειώσει σήμερα» επειδή είχε πολλή δουλειά, και ότι θα του την παρέδιδε. Για την πλήρη ολοκλήρωση των επιδιορθώσεων χρειαζόταν να τοποθετηθεί η βάση του ντεποζίτου και η εξάτμιση η οποία είχε τοποθετηθεί «μερικώς» (δεν είχαν τοποθετηθεί τα «βαρελάκια»). Τη βάση του ντεποζίτου την τοποθέτησε ο ίδιος ο ΜΕ1 ενόσω του εξηγούσε τηλεφωνικώς ο ΜΥ1 πώς να την στερεώσει, όσον δε αφορά την εξάτμιση, ο ΜΥ1 του ανέφερε ότι θα έπρεπε να επισκεφθεί άλλο ειδικό για να κόψει ένα κομμάτι και να εφαρμοστεί καλύτερα η εξάτμιση. Σε κατοπινό στάδιο πράγματι ο ΜΕ1 επισκέφθηκε κάποιο ειδικό, και η τοποθέτηση της εξάτμισης τελικά ήταν κάτι πολύ απλό. Το βράδυ της 27.11.09 ο ΜΕ1 παρέλαβε τη μοτοσικλέτα και μαζί με τον ΜΥ1 (ο οποίος επέβαινε σε δική του μοτοσικλέτα), πήγαν στο γραφείο του ΜΕ1 για να τον πληρώσει. Ο ΜΥ1 του ζήτησε τότε το ποσό των €600, το οποίο ο ΜΕ1 του κατέβαλε με επιταγή (Τεκμήριο 3).

Ο ΜΕ1 άρχισε ακολούθως προσπάθειες για να πωλήσει τη μοτοσικλέτα. Περί τον Ιανουάριο του 2010 προτιθέμενος αγοραστής επιθεωρώντας τη μοτοσικλέτα πρόσεξε μια μικρή ρωγμή στον σκελετό της, εξαιτίας της οποίας δεν επιθυμούσε να την αγοράσει. Ο ΜΕ1 επικοινώνησε αμέσως με τον ΜΥ1 ο οποίος του ανέφερε ότι «πρέπει να σχίστηκε η μπογιά», άρα ήταν κάτι ασήμαντο. Μετά από λίγο καιρό, καθώς οδηγούσε τη μοτοσικλέτα πρόσεξε ότι η ρωγμή στον σκελετό είχε μεγαλώσει πάρα πολύ και ανησύχησε. Υποψιάστηκε ότι η ζημιά ήταν μεγάλη και σοβαρή και αμέσως επισκέφθηκε τον κ. Βασίλη Ιακωβίδη (ΜΕ2) που διατηρεί συνεργείο επιδιόρθωσης μοτοσικλετών, ο οποίος του ανέφερε ότι είχε ραγίσει ο σκελετός επειδή κατά την επιδιόρθωση της μοτοσικλέτας ο ΜΥ1 δεν τοποθέτησε δύο βίδες οι οποίες στηρίζουν τη μηχανή στον σκελετό, καθιστώντας τη μοτοσικλέτα επικίνδυνη για οδήγηση με το κόστος επιδιόρθωσης της να είναι πολύ μεγάλο.

Ο ΜΕ1 επισκέφθηκε ακολούθως τον ΜΥ1 απαιτώντας όπως ο τελευταίος επιδιορθώσει τη μοτοσικλέτα, όμως ο ΜΥ1 αρνήθηκε. Τη μοτοσικλέτα επιδιόρθωσε τελικά ο ΜΕ2. Ο ΜΕ1 ζήτησε από τον κ. Κωνσταντίνο Τελεβάντο (ΜΕ3) να ετοιμάσει έκθεση για τα αίτια του ραγίσματος, όπως και έπραξε ο τελευταίος (η έκθεση κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4).

Λόγω της αμέλειας/λάθους του ΜΥ1, ο ΜΕ1 αναγκάστηκε να κάνει διάφορα έξοδα για τη μοτοσικλέτα του στα οποία αναφέρθηκε, καταθέτοντας σχετικά έγγραφα (Τεκμήρια 5, 6 και 7). Ως Τεκμήριο 8 κατέθεσε επιστολή της εταιρείας Αναστάσιος Στεφανίδης & Υιοί Λτδ στην οποία εξηγείται ο ρόλος των δύο βιδών. Περαιτέρω, ο ΜΕ2 τον ενημέρωσε ότι η αγοραστική αξία της μοτοσικλέτας μειώθηκε από περίπου €10.000 σε €6.500, ποσό στο οποίο τελικά ο ΜΕ1 την πώλησε. Ο ΜΕ1, κατά τον ουσιώδη χρόνο, πωλούσε μοτοσικλέτες και εξαρτήματα τα οποία εισήγαγε από Αγγλία και Αμερική.

Αντεξετασθείς δέχτηκε ότι ο ΜΥ1 ήταν φίλος του και ότι του είχε επιδιορθώσει τη μοτοσικλέτα και στο παρελθόν. Αναφορικά με τα crash protectors ανέφερε ότι παρόλο που ο ΜΥ1 του είπε να τα παραγγείλει, αυτός αποφάσισε να μην τα αγοράσει επειδή σκοπό είχε να πωλήσει τη μοτοσικλέτα. Η μοτοσικλέτα έχει 8 crash protectors και στο ατύχημα έσπασαν τα δύο κεντρικά, τα οποία επέμεινε ότι δεν επανατοποθέτησε, παρά την αναφορά στην παρ. 6 της έκθεσης απαίτησης του.

Δέχθηκε ότι ο ΜΥ1 επιθεώρησε τη μοτοσικλέτα και ότι έβγαλε φωτογραφίες. Υποδείχθηκε στον ΜΕ1 αριθμός φωτογραφιών, στις οποίες ο ΜΕ1 δέχθηκε ότι φαίνεται να απεικονίζεται η μοτοσικλέτα του (Τεκμήρια προς Αναγνώριση Ω1 έως Ω4 και Ω6 έως Ω7). Συμφώνησε επίσης ότι στην μοτοσικλέτα είχε τοποθετηθεί το εξάρτημα power commander από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη της. Δεν γνώριζε αν το εν λόγω εξάρτημα αυξάνει την ιπποδύναμη της μοτοσικλέτας, αφού αυτό που γνώριζε ήταν ότι ρυθμίζει την καύση της βενζίνης, ούτε γνώριζε αν ο κατασκευαστής απαγορεύει την χρήση του εν λόγω μηχανήματος στον δρόμο, επισημαίνοντας ότι η μοτοσικλέτα «πέρασε» από το Τμήμα Οδικών Μεταφορών («ΤΟΜ»). Το μηχάνημα ρυθμίστηκε στη Λεμεσό, μετά από παραπομπή από τον ΜΥ1, και δέχθηκε ότι εκεί του δόθηκε κάποιο διάγραμμα (chart). Απόσπασμα από την ιστοσελίδα του κατασκευαστή του εν λόγω εξαρτήματος κατατέθηκε ως Τεκμήριο προς Αναγνώριση Ω5.

Ο ΜΕ1 δεν θυμόταν την τιμή στην οποία αγόρασε τη μοτοσικλέτα του, την οποία εισήγαγε από την Αμερική. Ως προς την αξία της μοτοσικλέτας, υποστήριξε ότι η αξία της μειώθηκε λόγω της αλλαγής του πλαισίου, το οποίο δεν είναι πλέον εργοστασιακό. Συμφώνησε ότι τα βαρελάκια της εξάτμισης στη μοτοσικλέτα του ήταν αγωνιστικά και είπε ότι αυτά αυξάνουν την ιπποδύναμη, δεν γνώριζε όμως αν η μοτοσικλέτα του είχε αποσιωπητήρα. Δεν αποδέχτηκε τη θέση ότι την επίδικη περίοδο είχε και άλλη μοτοσικλέτα, όμοια με την επίδικη.

Μαρτυρία κ. Βασίλη Ιακωβίδη (ΜΕ2)

Ο κ. Ιακωβίδης (ΜΕ2) φοίτησε σε Tεχνική Σχολή ως μηχανικός αυτοκινήτων και είναι επίσης μηχανικός μοτοσικλετών (Άδεια Τεχνίτη Οχημάτων εκδοθείσα από το Τμήμα Ηλεκτρομηχανολογικών Υπηρεσιών («ΗΜΥ») κατατέθηκε ως Τεκμήριο 9). Ως Τεκμήρια 10 και 11 κατέθεσε πιστοποιητικά με τα οποία πιστοποιείται ότι ο ΜΕ2 είναι εξουσιοδοτημένος μηχανικός και επίσημος αντιπρόσωπος-μεταπωλητής της AIE Motor Inc. και ως Τεκμήρια 12 και 13 αποκόμματα από περιοδικά από τα οποία προκύπτει ότι η εταιρεία του Motorparts και δύο θυγατρικές αυτής είναι εξουσιοδοτημένο συνεργείο και μεταπωλητής, μεταξύ άλλων, των μοτοσικλετών Aprilia. Ασχολείται με τη μηχανική και την επιδιόρθωση μοτοσικλετών από πολύ νεαρή ηλικία και γύρω στο 2006 άνοιξε το δικό του συνεργείο για επιδιορθώσεις μοτοσικλετών, το οποίο στη συνέχεια επέκτεινε ούτως ώστε να πωλεί μοτοσικλέτες. Επιδιορθώνει όλων των ειδών μοτοσικλέτες ανεξαρτήτως μάρκας και είδους (μοτοποδήλατα, τρίτροχα και τετράτροχα καθώς και μοτοσικλέτες μεγάλου κυβισμού).

Γνωρίζει τον ΜΕ1 καθότι επιδιόρθωσε την επίδικη μοτοσικλέτα, όταν ο ΜΕ1 μετέβη στο συνεργείο του το 2009 ζητώντας του να εφαρμόσει τα βαρελάκια του εξώστ, κάτι που έπραξε εντός 5 – 6 λεπτών και για το οποίο δεν ζήτησε πληρωμή.

Η επόμενη φορά που ο ΜΕ1 τον επισκέφθηκε για τη μοτοσικλέτα του ήταν τον Μάιο του 2010 ζητώντας του να την ελέγξει επειδή πρόσεξε κάτι παράξενο που δεν ήξερε τι ήταν, οπότε ο ΜΕ2 του ζήτησε να την αφήσει για να την ελέγξει. Μετά από κάποιες μέρες τηλεφώνησε στον ΜΕ1 αναφέροντας του ότι ο σκελετός (ο οποίος κατατέθηκε ως Τεκμήριο 14) είχε σοβαρό πρόβλημα: απουσίαζαν κάποιες βίδες που κρατούν τον κινητήρα πάνω στον σκελετό και ο σκελετός είχε εξωτερικές και εσωτερικές ρωγμές, κάτι που διαπίστωσε αφού αφαίρεσε τα προστατευτικά (fairings) (φωτογραφίες στις οποίες φαίνονται τα προστατευτικά καθώς και οι βίδες που έλειπαν κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 15Α και 15Β). Εξήγησε ότι υπάρχουν τέσσερεις βίδες – οι δύο είναι μεγάλες (άξονες) και οι δύο (αυτές που απουσίαζαν) πιο μικρές. Οι βίδες «κρατούν» ενωμένο τον σκελετό με τη μηχανή. Ο σκελετός ζυγίζει περίπου 4 – 5 κιλά και η μηχανή περίπου 60 – 70 κιλά. Εξήγησε επίσης ότι η απουσία των δύο βιδών προκάλεσε τις ρωγμές (τις οποίες υπέδειξε επί του σκελετού) λόγω των πιέσεων που εξασκούντο στον σκελετό, επειδή η μηχανή δεν ήταν στερεωμένη στον σκελετό. Αφού ενημέρωσε τον ΜΕ1 για τα παραπάνω, τον συμβούλεψε να κληθεί και τρίτο άτομο για να δώσει τη γνώμη του, οπότε και κλήθηκε ο κ. Τελεβάντος (ΜΕ3).

Προκειμένου να τοποθετηθεί νέος σκελετός στη μοτοσικλέτα (αφού ο υφιστάμενος δεν μπορούσε να συνεχίσει να χρησιμοποιείται, ως εξήγησε), χρειάστηκαν περίπου έξι μήνες. Για τη συναρμολόγηση της μοτοσικλέτας, χρησιμοποίησε τις οδηγίες του κατασκευαστή, μέρος των οποίων κατέθεσε ως Τεκμήριο 16, στις οποίες αναφέρεται και ο τρόπος τοποθέτησης των δύο βιδών που απουσίαζαν.

Εξήγησε επίσης ότι εκτός των προστατευτικών (fairings) τα οποία εφαρμόζει ο κατασκευαστής, στη μοτοσικλέτα υπάρχουν και άλλα προστατευτικά, τα «μανιτάρια» (crash protectors) τα οποία δεν εφαρμόζονται από τον κατασκευαστή και τα οποία προστατεύουν τη μοτοσικλέτα από γδαρσίματα σε περίπτωση που «πέσει» στο πλευρό. Οδηγίες εφαρμογής των εν λόγω crash protectors κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 17. Εξήγησε επίσης ότι τα «μανιτάρια» σχετίζονται με τις δύο εργοστασιακές βίδες που απουσίαζαν, επειδή οι βάσεις τους εφαρμόζονται στο σημείο που βρίσκονται οι δύο επίδικες βίδες. Ο ίδιος δεν τοποθέτησε crash protectors στη μοτοσικλέτα του ΜΕ1. Η μοτοσικλέτα, πριν και μετά τις επιδιορθώσεις στις οποίες προέβη ήταν χρώματος μαύρου και για τις επιδιορθώσεις στις οποίες προέβη του καταβλήθηκαν €800.

Ανέφερε επίσης ότι του ζητήθηκε άδεια για να ληφθούν φωτογραφίες της μοτοσικλέτας, όπως και έγινε. Θεωρεί τις ζημιές στη μοτοσικλέτα πολύ σοβαρές. Οι επιδιορθώσεις στις οποίες προέβη ήταν εκτεταμένες και χρονοβόρες, και από την εμπειρία του θεωρεί ότι η αξία της μειώθηκε πάνω - κάτω €4.000 καθότι, αν και λειτουργεί στην εντέλεια, ο σκελετός/πλαίσιο ο οποίος είχε εργοστασιακή χάραξη άλλαξε και χαράχτηκε νέος αριθμός πλαισίου με αποτέλεσμα να φαίνεται ότι η μοτοσικλέτα έπαθε κάποια ζημιά στο πλαίσιο της.

Αντεξετασθείς συμφώνησε ότι τα Τεκμήρια 10 και 11 σχετίζονται με τετράτροχα και ότι οι μοτοσικλέτες Aprilia (με τις οποίες σχετίζονται τα Τεκμήρια 12 και 13) οι οποίες είναι ιταλικές, έχουν κάποιες διαφορές από τις ιαπωνικές μοτοσικλέτες, αλλά ανέφερε ότι η βασική φιλοσοφία («concept») μιας μηχανής είναι η ίδια.

Διευκρίνισε ότι η πρώτη φορά που μεταφέρθηκε η μοτοσικλέτα στο συνεργείο του ήταν στις 28.11.09. Τα βαρελάκια των εξώστ που τοποθέτησε τότε δεν ήταν καινούρια αλλά μεταχειρισμένα.

Αναφορικά με τη δεύτερη φορά που η επίδικη μοτοσικλέτα μεταφέρθηκε στο συνεργείο του, ανέφερε ότι διαπίστωσε το μέγεθος του ραγίσματος αφού αφαίρεσε τα fairings και άλλα εξαρτήματα. Υποστήριξε επίσης ότι όταν απουσιάζουν οι συγκεκριμένες δύο βίδες από τη μοτοσικλέτα δεν υπάρχουν δονήσεις και κραδασμοί, ενώ αν έλειπαν άλλες βίδες θα υπήρχαν. Υποδείχθηκαν στον ΜΕ2 τρία σχεδιαγράμματα, τα οποία κατατέθηκαν ως Τεκμήρια προς Αναγνώριση Α, Β και Γ, αλλά ο ΜΕ2 επέμεινε ότι από τον τρόπο που έγιναν οι ρωγμές (από κάτω προς τα πάνω), αυτές οφείλοντο στο ότι έλειπαν οι δύο βίδες που συγκρατούσαν τη μηχανή στον σκελετό, εξηγώντας πώς καταλήγει σε αυτό το συμπέρασμα.

Όταν είδε τη μοτοσικλέτα τη δεύτερη φορά, τα εξώστ ήταν τα ίδια με αυτά που είχε εφαρμόσει ο ίδιος, και η βάση του μιλιμέτρου είχε κάποιο ράγισμα πάνω της. Δεν γνώριζε τον λόγο ραγίσματος του μπρακέτου στη φωτογραφία Τεκμήριο προς Αναγνώριση Ω7, ούτε την αξία του, λέγοντας ότι μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ €30 και €150. Τόσο την πρώτη όσο και τη δεύτερη φορά τα fairings της μοτοσικλέτας ήταν μαύρα και είπε ότι στις φωτογραφίες Τεκμήρια προς Αναγνώριση Ω3 και Ω4, τα εν λόγω εξαρτήματα είναι μαύρα (εσωτερικά) και μαύρα ματ (εξωτερικά).

Διαφώνησε ότι σκοπός του εξαρτήματος power commander είναι η αύξηση της ιπποδύναμης, και είπε ότι σκοπός του είναι η βελτίωση της καύσης και της λειτουργίας της μοτοσικλέτας, χρήζει δε ρύθμισης από εξειδικευμένα μηχανήματα, πλην όμως δεν γνώριζε αν το εν λόγω μηχάνημα τοποθετήθηκε και ρυθμίστηκε σωστά στη μοτοσικλέτα, ούτε και γνώριζε αν η χρήση του είναι παράνομη. Διαφώνησε ότι μετά την τοποθέτηση του εν λόγω εξαρτήματος πρέπει να βελτιωθούν τα φρένα ή να ενισχυθεί ο σκελετός.

Ανέφερε επίσης ότι όταν κλήθηκε ο ΜΕ3 για να επιθεωρήσει τη μοτοσικλέτα έλειπαν αρκετά μέρη της, περιλαμβανομένης της μηχανής την οποία του ζήτησε ο ΜΕ3 να αφαιρέσει. Δεν θυμόταν αν μαζί με το πρόσωπο που φωτογράφισε τη μοτοσικλέτα ήταν και ο ΜΥ1, θυμόταν πάντως ότι οι φωτογραφίες λήφθηκαν από πρόσωπο άλλο από τον ΜΥ1.

Είπε ότι η αξία της μοτοσικλέτας πριν την αλλαγή του σκελετού ήταν μεταξύ 10 και 12 χιλιάδες ευρώ, πλην όμως πωλήθηκε σε χαμηλότερη τιμή λόγω της αλλαγής. Δεν αποδέχτηκε την υποβολή ότι ο σκελετός είχε δεχτεί χτύπημα, στοκαρίστηκε και βάφτηκε, ούτε και το ότι ο σκελετός ήταν άχρηστος πριν παρουσιαστούν οι ρωγμές, ενώ κατά την επανεξέταση του διευκρίνισε ότι η μπογιά επί του σκελετού όπως φαίνεται είναι εργοστασιακή.

Μαρτυρία κ. Κωνσταντίνου Τελεβάντου (ΜΕ3)

Ο κ. Τελεβάντος (ΜΕ3), αφού αναφέρθηκε στα προσόντα και στην εμπειρία του, αναγνώρισε και υιοθέτησε το Τεκμήριο 4 ως την έκθεση που ετοίμασε. Περαιτέρω αναγνώρισε το Τεκμήριο 14 ως τον σκελετό στον οποίο κάνει αναφορά στην έκθεση του, εξηγώντας επίσης τι δείχνουν οι αριθμοί που αναγράφονται επί του σκελετού. Το ότι έλειπαν οι δύο βίδες από τον επίδικο σκελετό, η ύπαρξη των οποίων είναι πολύ σημαντική και απαραίτητη, το έμαθε πληροφορούμενος το ιστορικό της. Είπε επίσης ότι είχε δώσει οδηγίες να αποσυναρμολογηθεί η μοτοσικλέτα για να μπορέσει να επιθεωρήσει σωστά τις ζημιές της. Από την πολύχρονη εμπειρία του με μοτοσικλέτες και αφού πληροφορήθηκε ότι δεν είχαν τοποθετηθεί δύο βίδες στον σκελετό, κατέληξε ότι το ράγισμα προκλήθηκε από το βάρος της μηχανής. Λόγω χτυπήματος συνήθως προκαλούνται στρεβλώματα και ραγίσματα σε άλλα σημεία. Όταν επιθεώρησε τη μοτοσικλέτα, αυτή ήταν χρώματος μαύρου ματ.

Αντεξετασθείς αναφέρθηκε στη σχολή Thatcham και υποστήριξε ότι αυτή εξειδικεύεται σε σχέση με όλα τα μηχανοκίνητα, δηλαδή αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες (απόσπασμα από την ιστοσελίδα της εν λόγω σχολής κατατέθηκε ως Τεκμήριο 18).

Εξήγησε επίσης ότι θεώρησε την κατάσταση της μοτοσικλέτας καλή, αφού εκτός του σκελετού της, τα υπόλοιπα εξαρτήματα της ήταν σε καλή κατάσταση. Επέμεινε ότι ο ίδιος έδωσε οδηγίες για να αποσυναρμολογηθεί η μοτοσικλέτα, υποστηρίζοντας την ορθότητα των οδηγιών του με αναφορά στο ότι δεν κλήθηκε να την επιθεωρήσει κατόπιν δυστυχήματος, αλλά για να εκφράσει τη γνώμη του σε σχέση με συγκεκριμένο πρόβλημα στον σκελετό. Το ότι η μοτοσικλέτα είχε υποστεί ζημιά στη δεξιά της πλευρά μετά από ατύχημα και ακολούθως επιδιορθώθηκε, το είχε πληροφορηθεί.

Δέχθηκε ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει κατά πόσον οι δύο βίδες δεν τοποθετήθηκαν κατά την προηγούμενη επιδιόρθωση, πλην, όμως υιοθέτησε ως γεγονός το ότι οι δύο συγκεκριμένες βίδες δεν τοποθετήθηκαν, λόγω του ραγίσματος που δημιουργήθηκε στον σκελετό. Αν έλειπαν άλλες βίδες, το ράγισμα θα ήταν αλλού, ως ανέφερε.

Είπε επίσης ότι χωρίς τις δύο βίδες, θα υπήρχαν αρκετοί κραδασμοί στη μηχανή, οι οποίοι μεταφέρονται στο τιμόνι και σε ολόκληρη τη μοτοσικλέτα κατά την οδήγηση. Ανέφερε περαιτέρω ότι η μοτοσικλέτα πρέπει να οδηγείται για 1 – 2 μήνες για να ξεκινήσει το ράγισμα λόγω της μη τοποθέτησης των δύο βιδών. Υπέδειξε επίσης επί του Τεκμηρίου 15Α το σημείο στο οποίο βρίσκονται τα ραγίσματα και ανέφερε ότι θεωρεί ότι κάποιος ειδικός θα μπορούσε να δει το σημείο του ραγίσματος χωρίς να αφαιρέσει τα fairings, αν και διευκρίνισε ότι ο ίδιος δεν είδε τη μοτοσικλέτα συναρμολογημένη.

Περαιτέρω δεν αποδέχτηκε ότι το σπάσιμο στη βάση των μιλιμέτρων προκλήθηκε από δυστύχημα, λέγοντας ότι θα μπορούσε να προκληθεί και από τη μεγάλη πίεση στο σφίξιμο των βιδών και ότι πολλές φορές το ράγισμα είναι σε σημείο πιο κάτω από τις τρύπες όπου εφαρμόζονται οι βίδες. Το ότι η βάση των μιλιμέτρων έσπασε μετά την επιδιόρθωση το πληροφορήθηκε από τρίτους, πείστηκε δε για την ορθότητα των πληροφοριών.

Όσον αφορά τα εξώστ της μοτοσικλέτας, δέχθηκε ότι δεν είναι εργοστασιακά και είπε ότι αυτά αυξάνουν την ιπποδύναμη ελάχιστα, αφού χρειάζονται κυρίως ως διακοσμητικά και για να δώσουν στη μηχανή καλύτερο ήχο.

Όσον αφορά την εκτίμηση του για την αξία του σκελετού, ανέφερε ότι αυτή ήταν η τιμή που έδιδε κατά τον ουσιώδη χρόνο ο αντιπρόσωπος, το ίδιο δε ισχύει και για την αυθεντική (original) βάση μιλιμέτρων.

Επανεξετασθείς ανέφερε ότι οι βίδες που απουσίαζαν δεν είχαν τοποθετηθεί επειδή απουσίαζαν τα μανιτάρια (crash protectors). Είπε επίσης ότι η μηχανή ζυγίζει περίπου 80 κιλά. Ανέφερε επίσης ότι ακόμα και αν τα εξώστ αυξάνουν την ιπποδύναμη, τούτο δεν θα μπορούσε να οδηγήσει στη ζημιά που δημιουργήθηκε επειδή δεν θα έδινε περισσότερο από ένα 5% δύναμη στη μηχανή.

Μαρτυρία κ. Ιάκωβου Λάμπρου (ΜΕ4)

Ο κ. Λάμπρου (ΜΕ4) είναι ιδιοκτήτης και διευθυντής της εταιρείας J.L. Motorace Ltd η οποία εμπορεύεται ανταλλακτικά και αξεσουάρ για μοτοσικλέτες όλων των ειδών, εμπορευόμενη, μεταξύ άλλων (για πάνω από 10 χρόνια), το εξάρτημα power commander της Dynojet (κατασκευάστρια εταιρεία) της οποίας είναι ο επίσημος αντιπρόσωπος στην Κύπρο.

Η Dynojet πωλεί το εν λόγω εξάρτημα, ως εξάρτημα που ρυθμίζει την ποσότητα αέρα και βενζίνης που μπαίνει μέσα στον κινητήρα, για να γίνεται, δηλαδή, καλύτερη καύση. Αφού το εξάρτημα τοποθετηθεί, αυτό πρέπει να προγραμματιστεί και να ρυθμιστεί (σε εξουσιοδοτημένο συνεργείο που έχει στη διάθεση του λογισμικό της εταιρείας Dynojet), από την οποία ρύθμιση θα εξαρτηθεί και το αποτέλεσμα που θα έχει στη μοτοσικλέτα.

Ο ίδιος έχει εκπαιδευτεί για την προώθηση («marketing») του προϊόντος, αλλά δεν συμμετείχε σε κάποιο τεχνικό σεμινάριο. Δεν είναι εις γνώση του να είναι παράνομη η εμπορία του εν λόγω μηχανήματος στην Κύπρο, ούτε και του υπέδειξε η κατασκευάστρια εταιρεία να δίδει κάποια προειδοποίηση για το εξάρτημα. Πώλησε πέραν των 400, περίπου, τέτοιων εξαρτημάτων και ουδέποτε του ανέφερε οποιοσδήποτε ότι η χρήση του εξαρτήματος μπορεί να κόψει τον σκελετό μοτοσικλέτας.

Περαιτέρω, είπε ότι σε μοτοσικλέτες που λαμβάνουν μέρος σε αγώνες Superbikes γίνονται μετατροπές που σε αξία υπερβαίνουν κατά πολύ την αξία της μοτοσικλέτας προκειμένου να αυξηθεί η ιπποδύναμη τους, αλλά συνεχίζεται η χρήση του κεντρικού σκελετού του κατασκευαστή. Ανέφερε επίσης ότι όταν αλλάζεται το εξώστ σε μοτοσικλέτα, δεν επιβάλλεται και η χρήση του power commander, πλην όμως η χρήση του εν λόγω εξαρτήματος βοηθά αν γίνει η σωστή ρύθμιση.

Κατά την αντεξέταση του, και ερωτηθείς για το κατά πόσον με τη σωστή ρύθμιση του εξαρτήματος αυξάνεται η ιπποδύναμη, απάντησε ότι αυτό θα πρέπει να απαντηθεί από κάποιον εξουσιοδοτημένο τεχνικό, αλλά ανάλογα με τη ρύθμιση μπορεί να υπάρξει κάποιο αποτέλεσμα (είτε μεγάλο είτε μικρό). Ερωτηθείς για το κατά πόσον επιθυμία των πελατών του είναι η αύξηση της ιπποδύναμης της μοτοσικλέτας, απάντησε ότι είναι η βελτίωση της λειτουργίας και ως αποτέλεσμα σε κάποιες περιπτώσεις αυξάνεται και η ιπποδύναμη. Δέχθηκε ότι με την τοποθέτηση του power commander (όπως και με την παραμικρή (άλλη) αλλαγή στη μοτοσικλέτα, ως ανέφερε), ακυρώνεται η εγγύηση του κατασκευαστή. Αναγνώρισε την προειδοποίηση σε σχέση με το εν λόγω εξάρτημα στην ιστοσελίδα της Dynojet (Τεκμήριο 38), πλην, όμως, δεν γνώριζε κάτι περαιτέρω επ’ αυτού. Δέχθηκε επίσης ότι όταν μια μοτοσικλέτα έχει αγωνιστικό εξώστ και το power commander, αν υπάρξει η κατάλληλη ρύθμιση επιτυγχάνεται αύξηση της ιπποδύναμης. Δεν ήταν σε θέση να απαντήσει (επειδή ως ανέφερε δεν είναι τεχνικός) για το κατά πόσον με την προσθήκη εξαρτημάτων που αυξάνουν την ιπποδύναμη θα πρέπει να ενισχυθεί ο σκελετός και τα φρένα. Γνωρίζει τον ΜΥ1 και ερωτηθείς αν ο ΜΥ1 θεωρείται καλός, μέτριος ή κακός μηχανικός, απάντησε ότι σαν έμπορας δεν μπορεί να αξιολογήσει τη δουλειά του ΜΥ1, αλλά θα έλεγε ότι θεωρείται από τους καλούς.

Επανεξετασθείς ανέφερε ότι δεν έλαβε από την Dynojet ειδοποίηση ανάλογη των όσων αναφέρονται στο Τεκμήριο 38 όσον αφορά την Κύπρο. Ούτε ενημερώθηκε από την Dynojet ότι το power commander αυξάνει την ιπποδύναμη.

Μαρτυρία εναγόμενου (ΜΥ1)

Ο εναγόμενος (ΜΥ1) υιοθετώντας γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης του (Τεκμήριο Β) ανέφερε ότι είναι αδειούχος μηχανικός και υπό την εμπορική επωνυμία ECM Performance διατηρεί από το 2001 συνεργείο επιδιόρθωσης μοτοσικλετών μεγάλου κυβισμού. Έχει πείρα 21 ετών και επιδιόρθωσε μέχρι σήμερα πέραν των 2000 μοτοσικλετών, περιλαμβανομένων και μοτοσικλετών Yamaha (Τεκμήριο 20). Από το 2015 είναι ο επίσημος μηχανικός στη Λευκωσία των ιταλικών μοτοσικλετών Benelli (Τεκμήριο 19), εδώ και οκτώ χρόνια συνεργάζεται με την εταιρεία διαγνωστικών για μοτοσικλέτες, Texa (Τεκμήριο 21), και είναι αντιπρόσωπος της αμερικανικής εταιρείας Racetech η οποία ασχολείται με τις αναρτήσεις μοτοσικλετών (Τεκμήριο 22), λέγοντας ότι η επισκευή πισινών αναρτήσεων απαιτεί αρκετές γνώσεις αναφορικά με τη γεωμετρία και δομή του σκελετού. Επίσης είναι μηχανικός, αναλυτής και αθλητής στο Road Racing έχοντας αρκετές νίκες στο ενεργητικό του (Τεκμήριο 23). Με τον ΜΕ1 είχε, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, φιλικές σχέσεις, και αγόρασε από τον ΜΕ1 μία καινούρια μοτοσικλέτα από την Αμερική, έναντι του το ποσού των €16.500, καταβάλλοντας στον ΜΕ1 ως προκαταβολή το ποσό των €8.500 (Τεκμήριο 26) πριν καν γίνει η παραγγελία της εν λόγω μοτοσικλέτας.

Στις 18.3.09 ο ΜΥ1 τοποθέτησε στη μοτοσικλέτα του ΜΕ1 προστατευτικά (crash protectors). Τα crash protectors δεν είναι πάντοτε αποτελεσματικά, επειδή κατά την πτώση της μοτοσικλέτας ενδεχομένως να μεταφερθεί το κτύπημα απευθείας στον σκελετό και μπορεί να προκαλέσει ράγισμα ή και σπάσιμο του σκελετού, εξ ου και δεν τοποθετούνται στις μοτοσικλέτες στους αγώνες. Το εν λόγω εξάρτημα αποτελείται από τέσσερα κύρια κομμάτια και τις βίδες τους και συγκεκριμένα από τις δύο μεταλλικές βάσεις που βιδώνουν μεταξύ σκελετού και μηχανής δεξιά και αριστερά, και από τα δύο πλαστικά μέρη που ονομάζονται «μανιτάρια» που βιδώνονται πάνω στις μεταλλικές βάσεις. Με αναφορά στο Τεκμήριο 17 εξήγησε τη διαδικασία τοποθέτησης τους στη μοτοσικλέτα. Σε ένα ατύχημα συνήθως ζημιά παθαίνουν τα μανιτάρια, αφού απορροφούν πρώτα το χτύπημα και εύκολα μπορούν να αντικατασταθούν αφού είναι ήδη βιδωμένα στις ενισχυμένες βάσεις, πωλούνται, δε, ως ανταλλακτικά, χωρίς δηλαδή να χρειάζεται κάποιος να αγοράσει όλο το σετ.

Περί τον Οκτώβριο του 2009 ο ΜΕ1 ενεπλάκη σε σοβαρό δυστύχημα και αποτάθηκε στον ΜΥ1 για επιδιόρθωση της μοτοσικλέτας. Οι ΜΕ1 και ΜΥ1 συμφώνησαν ότι ο ΜΥ1 θα προέβαινε σε εκτίμηση των ζημιών, διάγνωση ηλεκτρονικών, λύση και συναρμολόγηση των πλαστικών fairings, επιδιόρθωση στα ηλεκτρονικά, αλλαγή σπαρκ, ρύθμιση βαλβίδων, αλλαγή λαδιού κινητήρα και μπαταρίας, λύση συναρμολόγηση των τροχών – ριμς με σκοπό να μπογιατιστούν (αλλά ο ΜΕ1 άλλαξε γνώμη και ο ΜΥ1 τα συναρμολόγησε ξανά), αλλαγή υποπλαισίου, εφαρμογή αγωνιστικής βάσης μιλιμέτρων, εφαρμογή μη εργοστασιακού πισινού φαναριού φώτων κατεύθυνσης, αλλαγή των μανιταριών – crash protectors μόνα τους, δηλαδή χωρίς τις βάσεις τους, αλλαγή εξατμίσεων και επιδιόρθωση των σωλήνων τους και αρκετά άλλα μικρά εξαρτήματα.

Συμφωνήθηκε ότι ο ΜΕ1 θα τον προμήθευε ο ίδιος με τα αναγκαία εξαρτήματα που ο ΜΥ1 θα του υποδείκνυε, και ο ΜΥ1 θα τα τοποθετούσε, ενημέρωσε δε εξαρχής τον ΜΕ1 ότι το κόστος των εργασιών θα ήταν €600. Ανέφερε επίσης ότι στην μοτοσικλέτα του ΜΕ1 υπήρχαν τοποθετημένα αρκετά αγωνιστικά εξαρτήματα όπως αγωνιστική εξάτμιση (εξώστ), φίλτρο αέρα, έκκεντρα, power commander και πιστόνια, που την καθιστούσαν ακατάλληλη και παράνομη για κυκλοφορία σε δημόσιους δρόμους.

Κατέθεσε ως Τεκμήριο 24 φωτογραφία με την εργοστασιακή εξάτμιση της επίδικης μοτοσικλέτας και αναγνώρισε το Τεκμήριο προς Αναγνώριση Ω1 (Τεκμήριο 25) ως τα εξώστ που υπήρχαν στη μοτοσικλέτα κατά τον επίδικο χρόνο. Φωτογραφία στην οποία φαίνεται το εξάρτημα power commander που ήταν τοποθετημένο στη μοτοσικλέτα του ΜΕ1 η οποία είχε κατατεθεί ως Τεκμήριο προς Αναγνώριση Ω6, έγινε Τεκμήριο 36, το κουτί εντός του οποίου πωλείται το εν λόγω εξάρτημα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 37 και το απόσπασμα από την ιστοσελίδα της εταιρείας που το κατασκευάζει που είχε κατατεθεί ως Τεκμήριο προς Αναγνώριση Ω5, έγινε Τεκμήριο 38.

Ο ίδιος παρέπεμψε τον ΜΕ1 σε συνεργείο στη Λεμεσό για να ρυθμιστεί το εξάρτημα. Με το εν λόγω εξάρτημα, καθώς και με τα άλλα αγωνιστικά εξαρτήματα που ο ΜΕ1 τοποθέτησε στη μοτοσικλέτα του, η ιπποδύναμη της αυξήθηκε από 157 άλογα (που είναι η εργοστασιακή ιπποδύναμη) στα 180 άλογα, περίπου. Μια τέτοια αύξηση προκαλεί καταπόνηση στη μοτοσικλέτα και μεγαλύτερη πίεση στον σκελετό και στα άλλα εξαρτήματα.

Περί τις 27.11.09 ο ΜΕ1 επισκέφθηκε απροειδοποίητα το συνεργείο του και του ανέφερε ότι επιθυμούσε να παραλάβει τη μοτοσικλέτα και ότι θα ολοκλήρωνε ο ίδιος τις υπόλοιπες εργασίες. Ο ΜΥ1 ανέφερε στον ΜΕ1 ότι ο ΜΕ1 δεν του είχε παραδώσει όλα τα εξαρτήματα και ότι δεν είχε ολοκληρώσει την τοποθέτηση της εξάτμισης, τη βάση του ντεποζίτου και δεν είχε τοποθετήσει τα crash protectors πάνω στις βάσεις τους. Η μοτοσικλέτα συναρμολογήθηκε σε μαύρο χρώμα. Παρά τη συμβουλή του ΜΥ1 για μεταφορά της μοτοσικλέτας με πλατφόρμα, ο ΜΕ1 επέμενε να την οδηγήσει και λόγω των φιλικών τους σχέσεων, ο ΜΥ1 του ζήτησε να τον ακολουθήσει επειδή είχε νυχτώσει και ανησυχούσε, έτσι ακολούθησε τον ΜΕ1 στο διαμέρισμα του στην Ακρόπολη όπου ο ΜΕ1 του παρέδωσε επιταγή για το ποσό των €600. Ενημερώθηκε ακολούθως από τον ΜΕ1 ότι ο τελευταίος είχε ολοκληρώσει την τοποθέτηση των εξαρτημάτων που υπολείπονταν και συνέχιζε να οδηγεί τη μοτοσικλέτα. Συναντήθηκαν μάλιστα στις αρχές Ιουλίου για να καλέσει τον ΜΕ1 στον γάμο του και ο ΜΕ1 δεν του ανέφερε οτιδήποτε σε σχέση με τη μοτοσικλέτα.

Περί τα τέλη Αυγούστου του 2010 ο ΜΕ1 επικοινώνησε μαζί του τηλεφωνικώς και για πρώτη φορά του ανέφερε ότι ο σκελετός της μοτοσικλέτας είχε ραγίσει επειδή ο ΜΥ1 δεν είχε τοποθετήσει τις βίδες της μηχανής. Ο ΜΥ1 του ανέφερε ότι δεν είχε καν αφαιρέσει τις εν λόγω βίδες, αφού δεν αφαίρεσε τις βάσεις των προστατευτικών. Προ της πιο πάνω επικοινωνίας, οι δύο είχαν έρθει σε σύγκρουση, επειδή διάφορα εξαρτήματα της μοτοσικλέτας που ο ΜΕ1 πώλησε στον ΜΥ1 ήταν ελαττωματικά, και ο ΜΥ1 τα αντικατέστησε με δικά του έξοδα (€1.100 - τιμολόγιο για μέρος των εξόδων κατατέθηκε ως Τεκμήριο 27) παρά το ότι η μοτοσικλέτα θα έπρεπε κανονικά να καλύπτεται από εγγύηση. Κατά την εν λόγω επικοινωνία, ο ΜΕ1 ανέφερε στον ΜΥ1 ότι μιας και ήρθαν έτσι τα πράγματα, οι δύο τους ξοφλούν με τα εξαρτήματα για τα οποία ο ΜΕ1 είχε υποσχεθεί να αποζημιώσει τον ΜΥ1.

Ακολούθησε η ανταλλαγή των επιστολών των δικηγόρων των δύο μερών τον Οκτώβριο του 2010 (Τεκμήρια 1 και 2) και η παράκληση του ΜΥ1 να φωτογραφίσει τη μοτοσικλέτα, κάτι που έγινε περί τα τέλη Νοεμβρίου με αρχές Δεκεμβρίου του 2010 όταν ο ΜΥ1 μετέβη στο κατάστημα του ΜΕ2 μαζί με τον Βασίλη Αυγουστή. Όταν του υποδείχθηκε η μοτοσικλέτα, αυτή ήταν αποσυναρμολογημένη, ενέργεια την οποία θεωρεί λανθασμένη, σημειώνοντας παράλληλα ότι τα ραγίσματα στον σκελετό ήταν εμφανέστατα και δεν χρειαζόταν η αφαίρεση των πλαστικών (fairings) αφού τα ραγίσματα δεν καλύπτονταν από αυτά.

Ο ΜΕ1 παρατήρησε τότε ότι υπήρχε χτύπημα στην αριστερή μεριά του σκελετού το οποίο είχε επιδιορθωθεί μετά από την επιδιόρθωση στο συνεργείο του, ότι τα πλαϊνά πλαστικά (fairings) ήταν βαμμένα σε χρώμα γκρίζο σκούρο ματ, ότι η βάση μιλιμέτρων ήταν χτυπημένη κατά τρόπο που μόνο με σύγκρουση μπορούσε να είχε γίνει και ότι οι εξατμίσεις ήταν βαθιά βουλωμένες και γδαρμένες.

Αυτά, είπε, αποτελούν σοβαρές ενδείξεις ότι η μοτοσικλέτα ενεπλάκη ξανά σε δυστύχημα, αφότου έφυγε από το συνεργείο του. Αναγνώρισε τις φωτογραφίες που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια προς Αναγνώριση Ω2, Ω3, Ω4 και Ω7 ως τις φωτογραφίες που έλαβε ο ίδιος, οι οποίες και έγιναν Τεκμήρια 28, 29, 30 (ως Τεκμήριο 30Α έγινε η ίδια φωτογραφία σε άλλη ανάλυση) και 31.

Περαιτέρω, ανέφερε ότι αν η απουσία των δύο βιδών είχε προκαλέσει ράγισμα στον σκελετό, το ράγισμα θα ήταν ανάποδα, δηλαδή από πάνω προς τα κάτω. Υιοθέτησε σχετικώς τα τρία σχεδιαγράμματα που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια προς Αναγνώριση Α, Β και Γ, τα οποία έγιναν Τεκμήρια 32, 33 και 34, αντίστοιχα, τα οποία εξήγησε στο Δικαστήριο.

Περαιτέρω, είπε ότι αν οι εν λόγω βίδες έλειπαν, θα δημιουργούνταν πολύ μεγάλοι και έντονοι κραδασμοί οι οποίοι θα μεταφέρονταν στο τιμόνι καθιστώντας αδύνατη την οδήγηση της. Κατέθεσε επίσης, ως Τεκμήριο 35, απόσπασμα από το επίσημο εγχειρίδιο του μοντέλου της επίδικης μοτοσικλέτας, και υποστήριξε ότι για να εμφανιστεί ρωγμή από κάτω προς τα πάνω στο πλαίσιο, τότε πρέπει να προηγήθηκε μετατροπή/αύξηση της ιπποδύναμης ή δυστύχημα ή οδήγημα σταντ (σούζες), κάτι που είδε τον ΜΕ1 να πράττει στο παρελθόν.

Είπε επίσης ότι εκ της πείρας του γνωρίζει ότι δεν μειώνεται η αξία της μοτοσικλέτας όταν αλλαχτεί ο σκελετός αν γίνει «σωστή δουλειά».

Κατά την αντεξέταση του, του υποδείχθηκαν φωτογραφίες (Τεκμήριο 39) από αγώνες ταχύτητας στους οποίους βραβεύθηκε, στις οποίες απεικονίζονται μοτοσικλέτες με τοποθετημένα crash protectors. Ο ΜΥ1 ανέφερε ότι οι φωτογραφίες δεν λήφθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2015 καθώς και το ότι έπαψε να τοποθετεί crash protectors σε αγώνες ταχύτητας «όταν άρχισε να γίνεται πιο επαγγελματίας», δεν προσδιόρισε, όμως, συγκεκριμένο χρονικό σημείο. Δέχθηκε επίσης ότι η αναφερθείσα στο Τεκμήριο 19 ιδιότητα του δεν αφορούσε το 2009. Κατέθεσε επίσης κάρτα συμμετοχής του σε συνάντηση στο εξωτερικό που σχετιζόταν με τα Superbikes (Τεκμήριο 40).

Για την επιδιόρθωση της μοτοσικλέτας εργάστηκε πέντε μέρες πριν την παράδοση των εξαρτημάτων και δύο μέρες μετά την παράδοση τους. Η επιδιόρθωση των ηλεκτρονικών στην οποία προέβη αφορούσε στο σύστημα ανάφλεξης και όχι στα φώτα. Ανέφερε επίσης ότι η εφαρμογή των εξατμίσεων ήταν δύσκολη εργασία επειδή οι σωλήνες είχαν «στραβώσει». Υποστήριξε επίσης ότι επειδή ο ΜΕ1 είχε δύο όμοιες μοτοσικλέτες, αντικατέστησε τα fairings της επίδικης (χρώματος μαύρου) με τα fairings της άλλης (χρώματος γκρίζου), για να «κρύψει» τις ζημιές που υπήρχαν στη μοτοσικλέτα. Δέχθηκε ότι ο φωτισμός δυνατό να επηρεάσει το χρώμα των πλαστικών σε φωτογραφία, επέμεινε, όμως, ότι τα πλαστικά ήταν γκρίζα λέγοντας ότι αυτό προκύπτει και από τις φωτογραφίες στην έκθεση Τεκμήριο 4. Είπε επίσης ότι τα εξώστ είχαν «γίνει φυσαρμόνικα» στο δυστύχημα που είχε η μοτοσικλέτα, και επ’ αυτού είναι που στηρίζει τον ισχυρισμό του ότι στη μοτοσικλέτα δεν τοποθετήθηκαν τα κτυπημένα εξώστ. Ανέφερε επίσης ότι η μηχανή της μοτοσικλέτας έχει βάρος περίπου 60 – 80 κιλά και ότι ασκεί δύναμη πάνω στη μοτοσικλέτα.

Για την τοποθέτηση crash protectors σε μοτοσικλέτα χρεώνει γύρω στα €30, συμφώνησε δε ότι το εν λόγω εξάρτημα δεν τοποθετείται από τον κατασκευαστή. Ερωτηθείς με ποιο τρόπο πιστοποίησε ότι δεν μεταφέρθηκε χτύπημα στον σκελετό από τα crash protectors κατά το ατύχημα που ο ΜΕ1 είχε, ο ΜΥ1 είπε ότι παρατήρησε μόνο ό,τι ήταν ορατό (χωρίς την αφαίρεση της μηχανής), και οπτικά όλα φαίνονταν εντάξει. Οι μεταλλικές βάσεις, ανέφερε, είναι πολύ δυνατές και ανθεκτικές και αν πάθουν ζημιά φαίνεται με τοποθέτηση πάνω τους ενός «leveling tool» το οποίο ο ΜΥ1 κατέχει από το 2001, χωρίς όμως να αναφέρει αν χρησιμοποίησε το εν λόγω εργαλείο στη συγκεκριμένη περίπτωση. Επίσης ανέφερε ότι οι βάσεις (των crash protectors) ήταν άθικτες (γι’ αυτό ήταν σωστό να αντικατασταθούν μόνο τα «μανιτάρια») και ότι όταν αναφέρθηκε σε ολοσχερή καταστροφή των crash protectors κατά το ατύχημα δεν αναφερόταν στις βάσεις τους.

Μαρτυρία κ. Ηρόδοτου Σάββα (ΜΥ2)

Ο κ. Σάββα (ΜΥ2) κατέχει δίπλωμα μηχανολόγου μηχανικού από το Ινστιτούτο Frederick (Τεκμήριο 41). Εκπαιδεύτηκε στην Αμερική ως ειδικός τεχνικός και ρυθμιστής όσον αφορά μοτοσικλέτες μεγάλου κυβισμού από την εταιρεία Dynojet (Τεκμήριο 42), και διατηρεί, από το 2004, εξουσιοδοτημένο από την εν λόγω εταιρεία συνεργείο για να προβαίνει σε σχετικές ρυθμίσεις στις μοτοσικλέτες. Κατέθεσε επίσης, ως Τεκμήρια 43 και 44, έτερα πιστοποιητικά που αφορούν σε εκπαίδευση του ως τεχνικός μοτοσικλετών.

Ο ΜΥ2 αναφέρθηκε στη διαδικασία τοποθέτησης των προστατευτικών crash protectors σε μοτοσικλέτα. Είπε ότι τοποθετείται κρίκος κάτω από τη μηχανή για να μην μετακινείται, βγαίνουν οι μπροστινές βίδες του σκελετού, τοποθετούνται και βιδώνονται ειδικές βάσεις, ακολούθως τοποθετούνται και βιδώνονται τα crash protectors, αφαιρείται ο κρίκος και «στήνεται» η μοτοσικλέτα. Σε περίπτωση που παραμείνουν στη μοτοσικλέτα μόνο οι βάσεις των crash protectors, δεν προκαλείται οποιοδήποτε πρόβλημα στη μοτοσικλέτα και σε περίπτωση που ζημιά θα υποστεί μόνο το «μανιτάρι» (αλλά όχι και οι βάσεις των crash protectors) είναι δυνατό να αντικατασταθεί μόνο το μανιτάρι. Στις περισσότερες μοτοσικλέτες που τρέχουν σε κλειστές πίστες δεν τοποθετούνται crash protectors επειδή μετά από πτώση μπορεί να πιεστεί ο σκελετός ή η μηχανή και να σπάσουν. Ο ΜΥ2 εξήγησε επίσης τη διαφορά των εργοστασιακών (Τεκμήριο 24) και των αγωνιστικών (Τεκμήριο 25) εξατμίσεων και είπε ότι όταν οι εξατμίσεις είναι αγωνιστικές επιτυγχάνεται αύξηση της ιπποδύναμης. Εξήγησε επίσης ποια είναι η ορθή διαδικασία όταν μπογιατίζεται ένας σκελετός. Ανέφερε επίσης ότι όταν κληθεί κάποιος να εκτιμήσει μοτοσικλέτα μετά από ατύχημα, την βλέπει αρχικώς όπως είναι (δηλαδή συναρμολογημένη), ακολούθως αποσυναρμολογείται και γίνεται δεύτερη επιθεώρηση.

Ο ΜΥ2 επιθεώρησε τον σκελετό της επίδικης μοτοσικλέτας (Τεκμήριο 14) και ανέφερε ότι η μπογιά στην αριστερή πλευρά δεν είναι εργοστασιακή και ίσως είναι επιδιορθωμένος. Με βάση την πείρα του, τα ραγίσματα στον σκελετό θα μπορούσαν να δημιουργηθούν μετά από βίαιη σύγκρουση. Επίσης ανέφερε ότι το γεγονός ότι η βάση μιλιμέτρων ήταν σπασμένη (Τεκμήριο 31) και τα εξώστ γδαρμένα/βουλωμένα (Τεκμήριο 25), σε συνάρτηση με τις παρατηρήσεις του στον σκελετό, καθιστούν εμφανές ότι η μοτοσικλέτα είχε κάποια πτώση. Περαιτέρω, ενδέχεται μετά από ένα ατύχημα να προκλήθηκαν ραγίσματα τα οποία αρχικά ήταν μη εμφανή, αλλά μετά να μεγάλωσαν λόγω χρήσης της μοτοσικλέτας. Σε περίπτωση που οι δύο εργοστασιακές βίδες που συγκρατούν τη μηχανή πάνω στον σκελετό απουσιάζουν, ο αναβάτης συνήθως παρατηρεί «τρέμουλο» ή δονήσεις, αφού ο κραδασμός μεταφέρεται στο τιμόνι και στα πατίδια. Ερωτηθείς αν τα ραγίσματα στον σκελετό της επίδικης μοτοσικλέτας θα ήταν εμφανή χωρίς την αφαίρεση των fairings, απάντησε ότι το ράγισμα στη μία πλευρά μπορεί να σε ξεγελάσει αν δεν το δεις προσεκτικά, αλλά το ράγισμα στη δεξιά πλευρά είναι εμφανές.

Όσον αφορά το εξάρτημα power commander, ανέφερε ότι αυτό είναι διορθωτικό καύσης, και «πάει πακέτο» είτε με το μηχανικό μέρος στο οποίο γίνονται μετατροπές, είτε με τις εξατμίσεις που τοποθετούνται με σκοπό την αύξηση ιπποδύναμης. Σε περίπτωση που προστεθεί power commander σε μοτοσικλέτα, αυτή παύει να καλύπτεται από εγγύηση, και δεν μπορεί να χρησιμοποιείται σε δημόσιους δρόμους. Όταν σε μία μοτοσικλέτα έχει τοποθετηθεί power commander, αγωνιστικές εξατμίσεις, αγωνιστικό φίλτρο αέρα και αγωνιστικά έκκεντρα και πιστόνια, αυξάνεται η ιπποδύναμη της. Ο ίδιος προέβη σε ρύθμιση της επίδικης μοτοσικλέτας και κατέθεσε γραφική παράσταση στην οποία φαίνεται η ιπποδύναμη και η ροπή της μετά την ρύθμιση, την οποία εκτύπωσε από το μηχάνημα το οποίο χρησιμοποιεί (Τεκμήριο 45). Δεν μπόρεσε να εντοπίσει την αρχική, εργοστασιακή ιπποδύναμη της επίδικης μοτοσικλέτας, η τελική, όμως, ιπποδύναμη ήταν 179 (στον τροχό). Συνήθως η αρχική ιπποδύναμη της συγκεκριμένης μοτοσικλέτας είναι 155 – 160 άλογα. Δεν ήταν σε θέση να απαντήσει με βεβαιότητα αν μια τέτοια αύξηση της ιπποδύναμης μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στον σκελετό της μοτοσικλέτας. Επίσης θα έλεγε ότι με την αντικατάσταση του σκελετού η αξία της μοτοσικλέτας αυξήθηκε.

Αντεξετασθείς ανέφερε ότι με τον ΜΥ1 είναι συνάδελφοι. Συμφώνησε ότι το power commander τοποθετείται μετά την αλλαγή των εργοστασιακών εξώστ και την τοποθέτηση αγωνιστικών, προκειμένου να «διορθωθεί» η καύση και να λειτουργήσει σωστά ο κινητήρας. Ερωτηθείς πώς γνωρίζει ότι το Τεκμήριο 45 αφορά στην επίδικη μοτοσικλέτα, αφού αυτή δεν έφερε πινακίδα εγγραφής, απάντησε ότι κάποιος (είτε ο ιδιοκτήτης είτε ο μηχανικός) του έδωσαν τα νούμερα εγγραφής τα οποία και κατέγραψε.

Ανέφερε επίσης ότι το εξάρτημα crash protector (που κάποιοι ονομάζουν «μανιτάρι») αποτελείται από τη βίδα, τη βάση και το protector με τη βίδα του. Crash protector το οποίο υποδείχθηκε στον ΜΥ2 κατατέθηκε ως Τεκμήριο προς Αναγνώριση Ω8. Σε περίπτωση που τα crash protectors καταστραφούν σε ατύχημα, τότε επιθεωρείται η μηχανή, και αν όλα φαίνονται εντάξει, δεν γίνεται αποσυναρμολόγηση. Σε περίπτωση που υπάρξει μεγάλο χτύπημα στην περιοχή που είναι τοποθετημένο το crash protector, τότε θα το αφαιρούσε και αν η βάση είχε μεγάλο χτύπημα θα την αφαιρούσε και αυτή. Ανέφερε επίσης ότι μπορεί να παραμείνει η βάση πάνω στο σκελετό (η οποία είναι κατασκευασμένη από αλουμίνιο για να μην έχει πολύ βάρος), χωρίς να είναι εφαρμοσμένο πάνω και το protector.

Ερωτηθείς ποιο μέρος του σκελετού «στρεσάρεται» περισσότερο σε περίπτωση που λείπουν οι δύο επίδικες βίδες, είπε ότι αυτό μόνο κάποιος με πτυχίο μηχανολογίας μπορεί να το απαντήσει. Με βάση την εμπειρία του (όπως είπε έχει τρέξει πολλές φορές σε αγώνες χωρίς τις εν λόγω βίδες, χωρίς πρόβλημα) τα μόνα «τσακρίσματα» που είδε σε σκελετούς προκλήθηκαν από σοβαρά τροχαία. Δέχθηκε επίσης ότι όταν τα εξώστ γδαρθούν σε πτώση, κάποιοι επιλέγουν να μην τα αντικαταστήσουν και είπε ότι για να εφαρμόσει δύο εξώστ (βαρελάκια) ο ίδιος χρειάζεται περίπου μία ώρα. Κατέθεσε, τέλος, ως Τεκμήριο 46 τιμολόγιο για το ποσό των €280 πλέον ΦΠΑ το οποίο του κατέβαλε ο ΜΥ1 για τις απουσίες του από την εργασία του.

Κατά την επανεξέταση του διευκρίνισε ότι τα εξαρτήματα που απουσίαζαν από τη μοτοσικλέτα, η απουσία των οποίων, σε συνάρτηση με το μπογιάτισμα στον σκελετό τον οδήγησαν στο να αναφέρει ότι υπάρχουν σοβαρά σημάδια ότι η μοτοσικλέτα ενεπλάκη σε σοβαρό δυστύχημα, είναι δύο ειδικά ρουλεμάν τα οποία χρειάζονται ειδικά εργαλεία για να αφαιρεθούν και τα οποία όταν είναι σπασμένα βγαίνουν πιο εύκολα.

Μαρτυρία κ. Γεώργιου Τζιρκαλλή (ΜΥ3)

Ο κ. Τζιρκαλλής (ΜΥ3) αναφέρθηκε στα προσόντα και στην εμπειρία του (Τεκμήριο 47), καθώς και στη διαδικασία που ακολουθείται όταν κληθεί κάποιος ειδικός εκτιμητής για να εξετάσει όχημα που έχει εμπλακεί σε δυστύχημα.

Επιθεώρησε τον σκελετό της επίδικης μοτοσικλέτας (Τεκμήριο 14) και ανέφερε ότι αυτός είναι χτυπημένος και από τις δύο πλευρές και μπογιατισμένος, υπάρχουν «τσακρίσματα» (τα οποία κάποιος θα μπορούσε να διαπιστώσει με γυμνό μάτι, χωρίς να αποσυναρμολογήσει τη μοτοσικλέτα) και απουσιάζουν τα ρουλεμάν τα οποία αφαιρούνται όταν σπάσουν και θα γίνει αλλαγή σκελετού.

Κοιτάζοντας τις φωτογραφίες Τεκμήρια 31 (βάση των μιλιμέτρων) και 25 (εξατμίσεις) ανέφερε ότι η μοτοσικλέτα είχε εμπλακεί σε δυστύχημα. Διαφωνεί με το γενικό εύρημα του ΜΕ3 ότι η κατάσταση της μοτοσικλέτας είναι καλή, επειδή ήταν χτυπημένη και ο σκελετός της στρεβλωμένος και διορθωμένος. Ανέφερε επίσης ότι τη μηχανή συγκρατούν στον σκελετό τέσσερεις βίδες – δύο μακριές (άξονες) και δύο μικρές (σχετικό σχεδιάγραμμα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 48).

Αν οι δύο μικρές βίδες αφαιρεθούν (δηλαδή οι βίδες που ο ΜΕ1 ισχυρίζεται ότι απουσίαζαν), θα προκαλείτο μεγάλη δόνηση, η μοτοσικλέτα θα έτρεμε ολόκληρη και ο αναβάτης θα το αντιλαμβανόταν. Θεωρεί ότι ο σκελετός θα μπορούσε να ραγίσει από κάτω προς τα πάνω αν η μοτοσικλέτα οδηγείτο στον ένα τροχό (σούζα), λόγω μεγάλης ιπποδύναμης ή από κτύπημα της μοτοσικλέτας.

Ανέφερε επίσης ότι με την αλλαγή του κτυπημένου/μπογιατισμένου σκελετού, η κατάσταση της μοτοσικλέτας βελτιώθηκε και δεν μειώθηκε η αξία της. Κατέθεσε, τέλος, ως Τεκμήριο 49 τιμολόγιο από το οποίο προκύπτει ότι για την εξέταση της υπόθεσης και την παρουσία του στο Δικαστήριο χρέωσε τον ΜΥ1 €350 πλέον ΦΠΑ.

Αντεξετασθείς ανέφερε ότι τον σκελετό τον είδε πρώτη φορά στο Δικαστήριο, γνώριζε, όμως, εκ των προτέρων το μοντέλο της μοτοσικλέτας. Δέχθηκε ότι ο σκελετός είναι ραγισμένος τόσο στην εξωτερική όσο και στην εξωτερική του πλευρά, ερωτηθείς δε αν είναι δυνατό να διαπιστωθεί το ράγισμα χωρίς την αποσυναρμολόγηση της μοτοσικλέτας είπε ότι όταν εντοπιστεί το ράγισμα θα πρέπει να μετρηθεί (steering geometry) και αν είναι στρεβλωμένος ο σκελετός (όπως είναι το Τεκμήριο 14) θα πρέπει να αλλαχτεί.

Του υποδείχθηκε το Τεκμήριο προς Αναγνώριση Ω8 και είπε ότι πρόκειται για το εξάρτημα crash protector το οποίο στα γκαράζ αποκαλείται «μανιτάρι», το οποίο εφαρμόζεται στο σημείο που βρίσκονται οι δύο βίδες που απουσίαζαν από τον επίδικο σκελετό. Είπε επίσης ότι όταν το πλαστικό μέρος του crash protector κοπεί σε ατύχημα, προκειμένου να ελεγχθεί αν η μηχανή ή ο σκελετός πίσω από αυτό έπαθαν ζημιά, θα πρέπει να αφαιρεθεί η μεταλλική βάση (και ακόμα και η μηχανή, αν χρειάζεται), για να γίνει έλεγχος και το ίδιο πρέπει να γίνει σε περίπτωση ολοσχερούς καταστροφής των crash protectors. Μηχανικός που δεν αφαίρεσε τη βάση πρέπει να μην βρήκε κάτι σοβαρό, ως ανέφερε, υποστήριξε δε ότι στον σκελετό (Τεκμήριο 14) φαίνεται με γυμνό μάτι ότι δεν υπάρχει ζημιά εκεί που τοποθετούνται τα crash protectors.

Ανέφερε επίσης ότι σε περίπτωση απουσίας των δύο επίδικων βιδών θα υπάρχουν κραδασμοί οι οποίοι, όμως, δεν μπορεί να προκαλέσουν το ράγισμα που προκλήθηκε στον σκελετό, και η γεωμετρία του σκελετού δεν θα αλλάξει ένεκα αυτών. Δεν γνώριζε ποιο είναι το βάρος της μηχανής της μοτοσικλέτας, συμφώνησε όμως ότι αν η μηχανή έχει βάρος 80 κιλά και οι δύο επίδικες βίδες απουσιάζουν, η μηχανή «θα πέσει προς τα κάτω» και «θα σελλώσει», και οι δύο εναπομείνασες βίδες θα σηκώνουν μεγαλύτερο βάρος από αυτό που είναι κατασκευασμένες να σηκώνουν. Θεωρεί, εντούτοις, ότι το ράγισμα θα δημιουργηθεί στο σημείο των δύο βιδών και όχι στο σημείο όπου ο επίδικος σκελετός ράγισε. Δέχτηκε επίσης ότι το πιο αδύνατο σημείο του σκελετού είναι στο σημείο που «κολλιέται» και ανέφερε ότι είδε πολλές φορές σκελετούς ραγισμένους λόγω αύξησης της ιπποδύναμης στο αδύνατο σημείο του σκελετού, κάτι που αναφέρεται στα βιβλία και από τους κατασκευαστές.

Δέχθηκε επίσης ότι πλην της σπασμένης βάσης μιλιμέτρων και των γδαρμένων εξώστ, δεν του υποδείχθηκε κάτι άλλο που να επιμαρτυρεί ότι η επίδικη μοτοσικλέτα ενεπλάκη σε ατύχημα και δέχθηκε επίσης ότι αν τα εξώστ είχαν γδαρθεί σε ατύχημα θα έπρεπε να είναι γδαρμένα και τα πλαστικά. Του υποδείχθηκαν οι φωτογραφίες που υπάρχουν στην έκθεση του ΜΕ3, καθώς και οι φωτογραφίες Τεκμήρια 29, 30 και 30Α και δέχθηκε ότι δεν διακρίνεται ζημιά σε οποιοδήποτε άλλο εξάρτημα της μοτοσικλέτας.

Είπε επίσης ότι η ιπποδύναμη της επίδικης μοτοσικλέτας ως αυτή κατασκευάζεται είναι 156,7 άλογα στον τροχό και 186,6 στο κράγκο. Δεν ήταν σε θέση, διαβάζοντας τους αριθμούς πλαισίου, να προσδιορίσει τη χώρα προέλευσης της μοτοσικλέτας. Ερωτηθείς αν αύξηση ιπποδύναμης κατά 23,13 άλογα μπορεί να οδηγήσει σε ράγισμα του σκελετού μετά από δύο μήνες χρήση, απάντησε ότι εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο η μοτοσικλέτα οδηγείται και ότι αν ο αναβάτης κάνει σούζες, ο σκελετός μπορεί να σπάσει «σε δύο λεπτά». Αμφισβήτησε επίσης τη θέση ότι σε περίπτωση αλλαγής εξώστ πρέπει να τοποθετηθεί το εξάρτημα power commander σε μοτοσικλέτα, λέγοντας ότι όταν τοποθετηθεί το power commander πρέπει να γίνει αλλαγή εξώστ.

Αγορεύσεις

Οι δύο πλευρές κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεων τους, στις οποίες γίνεται αναφορά στη δοθείσα μαρτυρία και σε εισηγήσεις ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων, καθώς και ανάλυση της νομικής πτυχής της υπόθεσης. Οι γραπτές αγορεύσεις έχουν μελετηθεί προσεκτικά και οι εισηγήσεις των δύο πλευρών λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο, αναφορά δε στις θέσεις που προβλήθηκαν σε αυτές θα γίνει πιο κάτω και στον βαθμό που χρειάζεται.

Παραδεκτά γεγονότα

Από τα δικόγραφα, αλλά και από σχετικές δηλώσεις που έγιναν σε διάφορα στάδια της ακροαματικής διαδικασίας, προκύπτουν τα εξής παραδεκτά γεγονότα:

Ο ΜΥ1 εμπορεύεται με την επωνυμία ECM PERFORMANCE και ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την ανακατασκευή και/ή επιδιόρθωση μηχανοκινήτων οχημάτων και/ή μοτοσικλετών και διατηρεί προς τούτο μηχανουργείο και/ή γκαράζ.

Η μοτοσικλέτα με τα στοιχεία που περιγράφονται στην παρ. 3 της έκθεσης απαίτησης είναι η επίδικη μοτοσικλέτα, έχει αρ. εγγραφής KWF 046 είναι τύπου Yamaha και μοντέλο YZF-R1.

Κατά ή περί τον Νοέμβριο του 2009, ο ΜΥ1 προέβη σε επιδιορθώσεις στη μοτοσικλέτα του ΜΕ1 (η οποία είχε υποστεί ζημιές συνεπεία τροχαίου ατυχήματος τον Νοέμβριο του 2009), και ο ΜΕ1 κατέβαλε στον ΜΥ1 το ποσό των €600 για τις εργασίες που ο τελευταίος εκτέλεσε, με επιταγή όταν παρέλαβε τη μοτοσικλέτα. Όσον αφορά τα εξαρτήματα που τοποθετήθηκαν από τον ΜΥ1, αυτά αγοράστηκαν και παραδόθηκαν στον ΜΥ1 από τον ΜΕ1. Ο ΜΕ1 παρέλαβε τη μοτοσικλέτα στις 27.11.09. Ο ΜΥ1 προέβη σε επιδιορθώσεις στο υποπλαίσιο και στα πλαστικά πλαίσια της μοτοσικλέτας, στη μηχανή (αλλαγή του σπαρκ) και στην ηλεκτρολογική εγκατάσταση. Δεν είχε τοποθετηθεί η βάση του ντεποζίτου, η εξάτμιση της μοτοσικλέτας δεν είχε τοποθετηθεί πλήρως καθότι δεν είχαν τοποθετηθεί τα «βαρελάκια» και επίσης δεν είχαν τοποθετηθεί τα προστατευτικά (crash protectors) τα οποία είχαν καταστραφεί συνεπεία του τροχαίου ατυχήματος. Την ημέρα που ο ΜΕ1 παρέλαβε τη μοτοσικλέτα, ο ΜΥ1 συνόδευσε τον ΜΕ1 για να πάρει τη μοτοσικλέτα στο γραφείο του, οπότε και παρέλαβε την επιταγή των €600.

Ο ΜΥ1 επιθεώρησε τη μοτοσικλέτα του ΜΕ1. Την ημέρα που έγινε η συνάντηση στο συνεργείο του ΜΕ2, παρόντες ήταν ο Βασίλης Αυγουστή και ο ΜΥ1. Στις 6.10.10 ο ΜΕ1 απέστειλε προς τον ΜΥ1 επιστολή μέσω του δικηγόρου του.

Οι ΜΥ1 και ΜΕ2 δεν κατείχαν άδεια τεχνίτη οχημάτων στην ειδικότητα του τεχνίτη μοτοποδηλάτων και μοτοσικλετών από το ΗΜΥ κατά την επίδικη περίοδο, καθότι δεν απαιτείτο κάτι τέτοιο.

Αξιολόγηση μαρτυρίας

Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με κάθε δυνατή προσοχή τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την αξιοπιστία και τη μαρτυρία τους προς εξαγωγή των αναγκαίων ευρημάτων.

Για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων καθοδηγούμαι από διάφορους παράγοντες που είναι αδύνατο να καταγραφούν εξαντλητικά. Τέτοιοι παράγοντες είναι, μεταξύ άλλων, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, η σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, η ύπαρξη σ’ αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών αντιφάσεων, η λογικοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής που παρουσιάζεται, οι ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν τα γεγονότα, η μνήμη τους, οι λόγοι που είχαν να θυμούνται αυτά για τα οποία καταθέτουν, η πηγή των γνώσεων τους, η εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κτλ (C & A Pelekanos Associates Limited ν.

Πελεκάνου (1999) 1(Β) Α.Α.Δ. 1273, 1280 – 1281, Χατζηγεωργίου ν. Δημοκρατίας (1995) 2 Α.Α.Δ. 174). Αντιφάσεις στη μαρτυρία, για να οδηγήσουν σε απόρριψη της, θα πρέπει να είναι ουσιαστικής μορφής και να δημιουργούν ρήγματα στην υπόθεση (Swepco Construction Ltd v. Επίσημου Παραλήπτη κ.α., Πολ. Έφ. 195/09, ημερ. 30.5.14). Μικροαντιφάσεις ή μικρές ανακρίβειες δεν αποδυναμώνουν μια γενικά πειστική μαρτυρία, αντίθετα, δυνατό να την ενδυναμώσουν καταδεικνύοντας την ανυπαρξία προσχεδιασμού ή συνεννόησης μεταξύ των μαρτύρων ως προς το τι θα κατέθεταν (Ποιν.

Έφ. 23/15, Μαρκίτσης ν. Αστυνομίας, 21.4.16, σελ. 12 και 13, Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας (2004) 2 Α.Α.Δ. 612, 629). Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Kadis v. Nicolaou (1986) 1 CLR 212, 216, Χρίστου ν. Khoreva (2002) 1(A) Α.Α.Δ. 454), υπό την προϋπόθεση ότι η σχετική επιλογή αιτιολογείται (Ομήρου ν.

Δημοκρατίας (2001) 2 Α.Α.Δ. 506). Περαιτέρω, η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν γίνεται κατά τρόπο μικροσκοπικό (Πολ. Έφ. 387/09, Παρλάτα ν. Δημητρίου, ημερ. 21.5.2014), ούτε και περιορίζεται στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του καθε μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά συσχετίζεται, αντιπαραβάλλεται και διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης ν.

Χατζηπιέρα (1992) 1 Α.Α.Δ. 1056, 1061) και στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται από τις δύο πλευρές (σύγγραμμα Ηλιάδη και Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης – Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, 2014, σελ. 135).

Χωρίς να παραγνωρίζω το προφανές προσωπικό συμφέρον του ΜΕ1 από την έκβαση της παρούσας αγωγής, σημειώνω ότι σε γενικές γραμμές μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας, με τη μαρτυρία του να είναι σταθερή, και σε διαφωνία με τις εισηγήσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου του εναγόμενου, θεωρώ ότι δεν υπέπεσε σε ουσιαστικές αντιφάσεις που να κλονίζουν την ουσία της μαρτυρίας του. Τούτου λεχθέντος, μέρος της μαρτυρίας του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό για τον λόγο ότι αντίκειται σε δικογραφημένο ισχυρισμό του, όπως θα εξηγήσω πιο κάτω.

Κατ’ αρχάς, σημειώνω ότι δεν μπορώ να συμφωνήσω με τον συνήγορο του ΜΥ1 ότι ο ΜΕ1 απέκρυψε τη σχέση του με τον ΜΥ1, αφού όταν ερωτήθηκε αντεξετασθείς αν με τον ΜΥ1 είχε φιλικές σχέσεις, άμεσα και χωρίς υπεκφυγές απάντησε θετικά.

Ο ΜΕ1 ήταν σταθερός στη μαρτυρία του, η οποία γίνεται αποδεκτή, ότι παρέδωσε στον ΜΥ1 δύο ημέρες πριν τις 27.11.09, τα εξαρτήματα που ο ΜΥ1 του υπέδειξε, πλην των κεντρικών προστατευτικών (crash protectors) και τη βάση του ντεποζίτου που ο ΜΥ1 του ανέφερε ότι απουσίαζε.

Περαιτέρω, ο ΜΕ1 με σταθερότητα και λεπτομέρεια περιέγραψε τα όσα διαδραματίστηκαν στις 27.11.09, αφήνοντας στο Δικαστήριο την ισχυρή εντύπωση ότι περιέγραφε γεγονότα που είχε πραγματικά βιώσει. Θυμόταν ότι την ημέρα που παρέλαβε τη μοτοσικλέτα (27.11.09), μετέβη στο συνεργείο του ΜΥ1 δύο φορές, αναφέροντας, μάλιστα, ότι την πρώτη φορά ήταν καλά ντυμένος επειδή είχε συνέντευξη για κάποια θέση στην Yamaha.

Επανέλαβε επίσης πολλές φορές, με τη θέση του να μην έχει κλονισθεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο στα πλαίσια της αντεξέτασης του, ότι ο ΜΥ1 του είπε ότι η μοτοσικλέτα «πρέπει να τελειώσει σήμερα» και ότι ο ΜΥ1 προσπαθούσε να την τελειώσει μέχρι τις 10:00 μ.μ. Δεδομένης της διαπιστωθείσας σταθερότητας στη θέση του αυτή, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο ΜΕ1 ανέφερε ότι δεν είχε οποιοδήποτε λόγο να μην περιμένει ακόμα κάποιες μέρες για να παραλάβει τη μοτοσικλέτα (θέση η οποία αφενός προβάλλει ως λογική και αφετέρου δεν αντικρούστηκε με οποιοδήποτε απτό στοιχείο) και λαμβάνοντας υπόψιν ότι η θέση του ΜΥ1 ότι ο ΜΕ1 βιαζόταν επειδή επιθυμούσε να δείξει τη μοτοσικλέτα σε προτιθέμενο αγοραστή αποτελεί μία απλή εικασία από μέρους του ως και ο ίδιος παραδέχεται,[1] αποδέχομαι τη θέση του ΜΕ1.

Διαφωνώ δε με τον συνήγορο του ΜΥ1 ότι η αδυναμία του ΜΕ1 να θυμηθεί το μέσο με το οποίο μετέβη στο συνεργείο του ΜΥ1 τη δεύτερη φορά πλήττει την αξιοπιστία του, δεδομένης της παρέλευσης μεγάλου αριθμού ετών από τα διαδραματισθέντα. Ο ΜΕ1 ήταν επίσης σταθερός στη θέση του ότι ο ΜΥ1 τον ακολούθησε το βράδυ της 27.11.09 μέχρι το γραφείο του για να πληρωθεί.

Το γεγονός ότι ΜΥ1 και ΜΕ1 ήταν φίλοι δεν αποκλείει, θεωρώ, τη θέση του ΜΕ1 ότι ήταν πολιτική του ΜΥ1 να μην «φεύγουν» μοτοσικλέτες από το συνεργείο του χωρίς να καταβληθεί η αμοιβή του για την εργασία που διεκπεραίωσε, ομοίως δε η θέση του ΜΕ1 δεν καθίσταται στερούμενη λογικής, ως ο κ. Παπαλοΐζου εισηγείται, ένεκα του γεγονότος ότι ο ΜΥ1 είχε πληρώσει στον ΜΕ1 προκαταβολή για μοτοσικλέτα που θα αγόραζε από τον τελευταίο, δεδομένου ότι, όπως προέκυψε από τη μαρτυρία του ΜΥ1 η εν λόγω συναλλαγή δεν κύλησε απολύτως ομαλά.

Συνεπώς και αυτή η θέση του ΜΕ1 γίνεται αποδεκτή.

Ούτε μπορώ να συμφωνήσω με τον κ. Παπαλοΐζου ότι η αξιοπιστία του ΜΕ1 πλήττεται επειδή δεν ανέφερε στη γραπτή του δήλωση ότι ο ειδικός στον οποίο αποτάθηκε για την τοποθέτηση της εξάτμισης είναι ο ΜΕ2, καθότι δεν ήταν αυτή η θέση του ΜΕ1. Στα πλαίσια της αντεξέτασης του, αναφερόμενος στο θέμα της τοποθέτησης της εξάτμισης ο ΜΕ1 είπε ότι πήγε πράγματι σε ειδικό (κάποιο πρόσωπο που κόβει τιτάνιο) για να κόψει και να τοποθετήσει την εξάτμιση, όμως ο ειδικός του ανέφερε ότι δεν χρειαζόταν να κοπεί, έτσι την τοποθέτησε ο ΜΕ2. Στον ειδικό και στον ΜΕ2 μετέβη στις 28.11.09.

Χωρίς αντιφάσεις ήταν επίσης η θέση του ΜΕ1 για τα όσα έλαβαν χώρα τον Ιανουάριο του 2010 όταν προτιθέμενος αγοραστής πρόσεξε κάποιο μικρό ράγισμα (πιο μικρό και από καρφίτσα ως ο ΜΕ1 το περιέγραψε) στον σκελετό της μοτοσικλέτας, με την περιγραφή των γεγονότων να είναι λεπτομερής και σταθερή. Διαφωνώ, σημειώνω, με τη θέση του κ.

Παπαλοΐζου ότι η θέση του ΜΕ1 ότι δεν διερεύνησε περαιτέρω το θέμα της διαπιστωθείσας (τότε) από τον προτιθέμενο αγοραστή ρωγμής στερείται λογικής. Ο ΜΕ1 εξήγησε ότι όταν ο προτιθέμενος αγοραστής είδε τη ρωγμή, μετέβησαν μαζί στο γκαράζ της Yamaha, και ο υπεύθυνος του γκαράζ τον ρώτησε αν η μοτοσικλέτα «μπογιατίστηκε ή μπήκε στόκος».

Τότε ήταν που ο ΜΕ1 τηλεφώνησε στον ΜΥ1 ο οποίος του είπε ότι επειδή η μοτοσικλέτα μπογιατίστηκε στο σημείο εκείνο, ίσως να είναι λόγω του γεγονότος αυτού και ο ΜΕ1 καθησυχάστηκε επειδή θεώρησε ότι επρόκειτο για ξεφύλλισμα της μπογιάς. Το γεγονός ότι ο ΜΕ1 πωλούσε μοτοσικλέτες και όπως είναι αναμενόμενο κατείχε κάποιες γνώσεις σε σχέση με αυτές, δεν τον εξομοιώνει, κατά την κρίση μου με μηχανικό, και δέχομαι ότι ο λόγος που δεν διερεύνησε περαιτέρω το θέμα τον Ιανουάριο του 2010 ήταν ακριβώς επειδή θεώρησε, μετά και από τη συνομιλία του με τον ΜΥ1, ότι επρόκειτο για ξεφύλλισμα της μπογιάς, θα ήταν δε παράλογο κατά τη γνώμη μου να καταλήξει κάποιος στο συμπέρασμα ότι ο ΜΕ1 είχε την παραμικρή υποψία ότι η μοτοσικλέτα ήταν επικίνδυνη, και να συνέχισε να την οδηγεί θέτοντας σε κίνδυνο τη σωματική του ακεραιότητα.

Ούτε με τη θέση του κ. Παπαλοΐζου ότι η μαρτυρία του ΜΕ1 ως προς το πότε θορυβήθηκε σε σχέση με τη ρωγμή δεν ήταν σταθερή μπορώ να συμφωνήσω. Το γεγονός ότι στη γραπτή του δήλωση ο ΜΕ1 ανέφερε ότι διαπίστωσε ότι η ρωγμή μεγάλωσε «καθώς οδηγούσε τη μοτοσικλέτα» ενώ προφορικά διευκρίνισε ότι αυτό έγινε όταν κατέβηκε από πεζοδρόμιο, σίγουρα δεν αποτελεί ουσιαστική αντίφαση η οποία θα μπορούσε να κλονίσει τη μαρτυρία του.

Περαιτέρω, η μαρτυρία του ΜΕ1 (ότι πρόσεξε τότε τη ρωγμή και ανησύχησε υποψιαζόμενος ότι η ζημιά ήταν σοβαρή) δεν κλονίζεται από το γεγονός ότι ο ΜΕ2 ανέφερε ότι αφαίρεσε τα πλαστικά της μοτοσικλέτας (fairings) για να διαπιστώσει το εύρος της ζημιάς, δεδομένου ότι, ως ο ΜΕ2 ανέφερε αντεξετασθείς, πριν την αποσυναρμολόγηση της μοτοσικλέτας φαινόταν κάτι, αλλά όχι όλη η ζημιά (η οποία εντοπίζεται, σημειώνω, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό μέρος του σκελετού Τεκμήριο 14), τούτο δε απαντά και στη θέση του κ.

Παπαλοΐζου ότι δεν είναι δυνατό να υποψιάστηκε (και μόνο) ο ΜΕ1 ότι η ζημιά ήταν σοβαρή επειδή τα ραγίσματα στον σκελετό είναι (κατά τον ΜΥ1) εμφανέστατα. Δέχομαι επιπλέον ότι η διαπίστωση περί του ότι η ρωγμή μεγάλωσε έγινε 6 – 7 μήνες μετά τον Ιανουάριο του 2010, αφού τούτο συνάδει με τη θέση του ΜΥ1 ότι ο ΜΕ1 επικοινώνησε μαζί του ισχυριζόμενος ότι ράγισε ο σκελετός λόγω παράλειψης του ΜΥ1 να τοποθετήσει τις δύο βίδες της μηχανής, περί τα τέλη Αυγούστου του 2010.[2]

Περαιτέρω, διαφωνώ με τον κ. Παπαλοΐζου ότι ο ΜΕ1 είναι αναξιόπιστος επειδή τα πλαστικά (fairings) που ο ΜΥ1 τοποθέτησε ήταν μαύρα, ενώ τα πλαστικά της μοτοσικλέτας όταν αυτή επιδιορθώθηκε από τον ΜΕ2 παρουσίαζαν διχρωμία (μαύρο και γκρίζο). Οι φωτογραφίες Τεκμήρια 29, 30 και 30Α αποτελούν πραγματική μαρτυρία, παρατηρώντας δε αυτές καταλήγω, σε συμφωνία με τους ΜΕ1, ΜΕ2, ΜΥ3,[3] και ΜΥ2[4] ότι τα πλαστικά που απεικονίζονται σε αυτές είναι μαύρα.

Ούτε μπορώ να συμφωνήσω ότι ο ΜΕ1 είναι αναξιόπιστος επειδή αρνήθηκε στα πλαίσια της δικής του μαρτυρίας ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο είχε δύο όμοιες μοτοσικλέτες, ενώ αντεξετάζοντας τον ΜΥ1 ανέφερε (σύμφωνα με τον κ. Παπαλοΐζου) ότι είχε δύο όμοιες μοτοσικλέτες. Όταν ο ΜΕ1 αναφέρθηκε στις δύο μοτοσικλέτες, αντεξέταζε τον ΜΥ1 επί της δήλωσης του τελευταίου ότι ο ΜΕ1 είχε κατά τον ουσιώδη χρόνο οικονομικά προβλήματα, ρωτώντας τον πώς πιστεύει ότι άνθρωπος με οικονομικές δυσκολίες είχε δύο μοτοσικλέτες μεγάλης αξίας, αναφερόμενος, προφανώς, στον ισχυρισμό του ΜΥ1 περί τούτου, επισημαίνω δε ότι στη συνέχεια ο ΜΕ1 υπέβαλε στον ΜΥ1 ότι το 2009 μόνο μία μοτοσικλέτα είχε.

Ούτε το γεγονός ότι ο ΜΕ1 μετά από ερώτηση κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι οι βίδες που στηρίζουν τη μηχανή στον σκελετό είναι έξι (αριθμός που δεν συνάδει με τη μαρτυρία των ΜΕ2, ΜΥ1 και ΜΥ3) κλονίζει την αξιοπιστία του ΜΕ1, αφού διευκρίνισε ότι δεν είναι μηχανικός και δεν ήξερε αν είναι περισσότερες, ως η υποβολή που του έγινε.

Ούτε, τέλος, το γεγονός ότι στην επιστολή που εστάλη από τον δικηγόρο του ΜΕ1 προς τον ΜΥ1 στις 6.10.10 (Τεκμήριο 1) και των γεγονότων που δηλώθηκαν ως παραδεκτά ή της προφορικής μαρτυρίας του ΜΕ1 παρουσιάζονται κάποιες αποκλίσεις ως προς το χρονικό σημείο που κάποια γεγονότα επισυνέβησαν πλήττει την αξιοπιστία του ΜΕ1, αφού το ουσιαστικό είναι ότι η βασική θέση του ΜΕ1 ως αυτή προωθήθηκε μέσω της μαρτυρίας που προσέφερε ότι η ζημιά προκλήθηκε λόγω της μη τοποθέτησης δύο βιδών στον σκελετό από τον ΜΥ1, είναι η θέση που καταγράφεται στην εν λόγω επιστολή.

Παρά τη γενικότερη πολύ καλή εντύπωση που μου έκανε ο ΜΕ1, δεν μπορώ να αποδεχτώ τη μαρτυρία του ότι ο ίδιος δεν τοποθέτησε τα προστατευτικά μετά την παραλαβή της μοτοσικλέτας του από τον ΜΥ1 για τους λόγους που θα εξηγήσω.

Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό ότι σύμφωνα με τη μαρτυρία των ΜΕ2 και ΜΕ3[5] η οποία όχι μόνο δεν έτυχε αμφισβήτησης από την άλλη πλευρά, αλλά αντίθετα επιβεβαιώθηκε από τη μαρτυρία των ΜΥ1,[6] ΜΥ2 και ΜΥ3,[7] οι δύο βίδες που απουσίαζαν σχετίζονται άμεσα με την τοποθέτηση του εξαρτήματος crash protector στη μοτοσικλέτα. Το εν λόγω εξάρτημα δεν τοποθετείται από τον κατασκευαστή. Προκειμένου να τοποθετηθεί, αφαιρούνται οι δύο εργοστασιακές επίδικες βίδες (αυτές, δηλαδή, που απουσίαζαν από τη μοτοσικλέτα του ΜΕ1, η απουσία των οποίων οδήγησε, κατά τη θέση του, στο ράγισμα του σκελετού) και τοποθετείται η μεταλλική βάση του crash protector με καινούριες βίδες του κατασκευαστή του εν λόγω εξαρτήματος και ακολούθως το πλαστικό μέρος του εξαρτήματος με τις βίδες του (Τεκμήριο 17). Έπεται ότι, σε περίπτωση που στη μοτοσικλέτα δεν είναι εφαρμοσμένα crash protectors πρέπει να είναι εφαρμοσμένες στο σχετικό σημείο του σκελετού οι δύο εργοστασιακές βίδες που τον συγκρατούν με τη μηχανή, ενώ αν στη μοτοσικλέτα είναι εφαρμοσμένα crash protectors οι δύο εργοστασιακές βίδες είναι αντικατεστημένες από τις βίδες της βάσης των crash protectors.

Στην παρ. 5 της έκθεσης απαίτησης εγείρεται ο ισχυρισμός ότι ο ΜΥ1 δεν είχε τοποθετήσει στην επίδικη μοτοσικλέτα τα προστατευτικά (crash protectors) (γεγονός που δηλώθηκε και ως παραδεκτό). Στην αμέσως επόμενη παράγραφο της έκθεσης απαίτησης, ο ΜΕ1 ισχυρίζεται ότι:

«6. Ο Ενάγοντας μετά την παραλαβή της μοτοσικλέτας από τον Εναγόμενο και τοποθέτηση των προστατευτικών, άρχισε ενέργειες με σκοπό την πώλησή της……..» (έμφαση δική μου)

Συνεπώς, σαφής δικογραφημένη θέση του ΜΕ1 είναι ότι μετά την παραλαβή της μοτοσικλέτας και πριν την έναρξη ενεργειών για πώληση αυτής, τοποθετήθηκαν τα προστατευτικά. Ο ΜΕ1 παραπέμφθηκε από τον κ. Παπαλοΐζου στην παρ. 6 της έκθεσης απαίτησης του και ο ΜΕ1 επέμεινε ότι δεν τοποθετήθηκαν crash protectors στη μοτοσικλέτα, λέγοντας ότι με τον όρο «προστατευτικά» μπορεί να εννοούσε τη βίδα ή τη βάση του «ταγκιού», θέση η οποία αφενός δεν συνάδει με το γεγονός ότι στην παρ. 5 της έκθεσης απαίτησης όταν γίνεται αναφορά σε προστατευτικά στην παρένθεση αναφέρεται «crash protectors», αφετέρου δεν συνάδει με τη μαρτυρία του ΜΕ2 ότι τα προστατευτικά που τοποθετούνται σε μοτοσικλέτα είναι δύο ειδών – τα πλαστικά (fairings) και τα μανιτάρια (crash protectors). Κανένας μάρτυρας δεν αναφέρθηκε είτε στις βίδες είτε στη βάση του ντεποζίτου με τον όρο «προστατευτικά» και η προσπάθεια του ΜΕ1 να πείσει ότι η συγκεκριμένη λέξη («προστατευτικά») στην εν λόγω παράγραφο πιθανόν να είχε άλλη σημασία, είναι ατυχής. Σημειώνω πως παρά την κατά τον ως άνω τρόπο επισήμανση του θέματος κατά την αντεξέταση του, εντούτοις το θέμα αφέθηκε χωρίς οποιαδήποτε προσπάθεια αλλαγής των δικογράφων προς την κατεύθυνση που ο ΜΕ1 υποστήριζε.

Η σημασία της δικογραφίας στην πολιτική δίκη είναι γνωστή, χαρακτηριστικά δε είναι τα όσα ελέχθησαν σχετικώς στην Παπαγεωργίου ν. Κλάππα (1991) 1 Α.Α.Δ. 24, στις σελ. 28-29. Πρόσφατα επαναλήφθηκε στην Dairy King Ltd v. Οργανισμού Κυπριακής Γαλακτοκομικής Βιομηχανίας, Πολ. Έφ. 272/10, ημερ. 21.7.16 ότι τα επίδικα θέματα καθορίζονται από τα δικόγραφα και όχι απ’ ό,τι εισηγείται η μαρτυρία οποιουδήποτε μάρτυρα, ούτε και είναι επιτρεπτό σε διάδικο κατά τη δίκη να προβάλλει ζητήματα και θέσεις που δεν έχουν δικογραφηθεί προηγουμένως, παρέχοντας έτσι σε αυτόν την ευκαιρία να ελίσσεται κατά το δοκούν. Είναι επίσης καλά νομολογημένη η αρχή ότι ζητήματα και θέσεις που δεν δικογραφούνται δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη ακόμα και αν τέθηκαν στη μαρτυρία χωρίς ένσταση (μεταξύ άλλων, Φελλά κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Εφ. 94/10 και 158/10, ημερ. 28.9.15, Μελάς ν. Κυριάκου (2003) 1 Α.Α.Δ. 826, Latifundia Properties Ltd v. Φάκη κ.α. (2003) 1 Α.Α.Δ. 670, Παπαγεωργίου, ανωτέρω, Πουρίκκος ν. Σάββα κ.α. (1991) 1 Α.Α.Δ. 507, Βαριάνου ν. Βορκά (2010) 1 Α.Α.Δ. 1541). Στην προκειμένη περίπτωση, δικογραφημένη θέση του ΜΕ1 είναι ότι μετά την παραλαβή της μοτοσικλέτας από τον ΜΥ1 τοποθέτησε προστατευτικά (crash protectors) στη μοτοσικλέτα του, με την προφορική του μαρτυρία να παρουσιάζεται αντίθετη προς τον ως άνω δικογραφημένο ισχυρισμό, η οποία, για τον λόγο αυτό, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.

Όσον, τώρα, αφορά στα αίτια ραγίσματος του σκελετού, σημειώνω ότι ο ΜΕ1 δεν ισχυρίστηκε ότι κατέχει τις γνώσεις εκείνες που θα του επέτρεπαν να εκφράσει γνώμη ως προς αυτά. Αρκέστηκε στην κατάθεση επιστολής από την εταιρεία Αναστάσιος Στεφανίδης & Υιός Λτδ (Τεκμήριο 8), σύμφωνα με την οποία οι δύο βίδες που απουσίαζαν σκοπό έχουν να συγκρατούν τη μηχανή στον σκελετό («… the two engine mounting bolt left and right, main purpose is to hold the engine on the frame …»), καθώς και ότι αν αυτές απουσιάζουν, τούτο θα προκαλέσει καταπόνηση στον σκελετό κατά την επιτάχυνση («If the two top engine mounting bolts were not secure on the engine and frame this will cause extra strain on the frame on acceleration»). Τα όσα αναφέρονται στην εν λόγω επιστολή δεν αμφισβητήθηκαν ουσιαστικώς από τους μάρτυρες. Όμως δεν μπορούν να με οδηγήσουν σε εύρημα ως προς το κατά πόσον το ράγισμα προκλήθηκε από την απουσία των δύο βιδών, επειδή είναι ένα θέμα να προκαλείται καταπόνηση στον σκελετό (αφού, λογικά, το βάρος της μηχανής συγκρατείται στον σκελετό σε λιγότερα σημεία απ’ ότι θα έπρεπε), και είναι ένα άλλο θέμα το κατά πόσον η καταπόνηση θα προκαλούσε ράγισμα στον σκελετό από κάτω (δηλαδή από τη βάση του) προς τα πάνω, όπως έγινε στην προκειμένη περίπτωση (Τεκμήριο 14).

Η εκδοχή του ΜΕ2 ως προς τα γεγονότα παρέμεινε σταθερή καθ’ όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του. Υπήρξε, πράγματι, κάποιος εκνευρισμός από μέρους του κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του όταν αισθανόταν ότι τύγχαναν αμφισβήτησης από τον κ. Παπαλοΐζου οι γνώσεις του, πλην, όμως, δεν θεωρώ ότι αυτός οφείλεται στο γεγονός ότι ο ΜΕ2 δεν προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια.

Η θέση του ότι την πρώτη φορά που τον επισκέφθηκε ο ΜΕ1 (στις 28.11.09) του ζήτησε να τοποθετήσει τα βαρελάκια της εξάτμισης ήταν σταθερή, ομοίως δε σταθερές ήταν και οι θέσεις του ότι η εργασία αυτή ήταν εύκολη (εξ ου και δεν ζήτησε την καταβολή αμοιβής γι’ αυτήν), καθώς και το ότι τα βαρελάκια των εξώστ που τοποθέτησε ήταν μεταχειρισμένα και όχι καινούρια. Οι θέσεις αυτές του ΜΕ2 γίνονται αποδεκτές.

Περαιτέρω, με σταθερότητα και χωρίς να έχει περιπέσει σε αντιφάσεις επί τούτου, ο ΜΕ2 ανέφερε ότι ο ΜΕ1 επικοινώνησε ξανά μαζί του μετά πάροδο κάποιων μηνών όταν μετέφερε και πάλι τη μοτοσικλέτα του στο συνεργείο του ΜΕ2. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με τον κ. Παπαλοΐζου ότι παρουσιάζεται οποιαδήποτε ουσιώδης απόκλιση ή αντίφαση μεταξύ της μαρτυρίας του ΜΕ1 (ο οποίος ανέφερε ότι πρόσεξε πως η ρωγμή μεγάλωσε, ανησύχησε και υποψιάστηκε ότι η ζημιά είναι μεγάλη) και της μαρτυρίας του ΜΕ2 (ο οποίος ανέφερε ότι ο ΜΕ1 του είπε ότι είδε κάτι παράξενο που δεν ήξερε τι ήταν) ως προς το τι ακριβώς έγινε τότε. Η ουσία αμφοτέρων των μαρτυριών είναι ότι ο ΜΕ1 ανησύχησε παρατηρώντας ότι η ρωγμή (η οποία τον Ιανουάριο του 2010 ήταν πολύ μικρή και για την οποία νόμισε, τότε, ότι οφειλόταν σε ξεφύλλισμα της μπογιάς) μεγάλωσε, και υποψιασμένος πλέον (αφού δεν γνώριζε ακριβώς περί τίνος επρόκειτο) ότι επρόκειτο για κάτι σοβαρό, αποφάσισε να το ελέγξει, όπως και έπραξε μεταφέροντας τη μοτοσικλέτα του στο συνεργείο του ΜΕ2.

Ο ΜΕ2, προκειμένου να διαπιστώσει το εύρος της ζημιάς, αφαίρεσε τα πλαστικά της μοτοσικλέτας (fairings). Η ενέργεια του ΜΕ2 να αφαιρέσει τα πλαστικά της μηχανής υπήρξε αντικείμενο αντεξέτασης, και αν και δέχομαι ότι ακόμη και με τοποθετημένα τα πλαστικά στη μοτοσικλέτα το ράγισμα είναι δυνατό να διαφανεί μερικώς, κάτι που ο ΜΕ2 δεν αρνήθηκε (αφού είπε ότι πριν η μοτοσικλέτα «ξιλωθεί» φαίνεται κάτι, αλλά όχι όλη η ζημιά), προκειμένου να διαπιστωθεί το πλήρες εύρος της ζημιάς / ραγίσματος, το οποίο εντοπίζεται, σημειώνω, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό μέρος του σκελετού (Τεκμήριο 14) τα πλαστικά έπρεπε να αφαιρεθούν, επισημαίνοντας παράλληλα ότι σύμφωνα και με τη μαρτυρία του ΜΥ2 το ράγισμα στην αριστερή πλευρά «μπορεί να σε ξεγελάσει αν δεν το δεις προσεχτικά» όταν τα πλαστικά είναι τοποθετημένα στη μοτοσικλέτα.

Περαιτέρω, αποδέχομαι ότι απουσίαζαν οι δύο βίδες που ο ΜΕ2 υπέδειξε, αφού η σχετική μαρτυρία του δεν κλονίστηκε καθ’ οιονδήποτε τρόπο κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του. Αποδέχομαι επίσης τη μαρτυρία του ΜΕ2 (η οποία, ως σημειώθηκε στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΕ1, δεν έτυχε ουσιαστικής αμφισβήτησης), ως προς τη σχέση μεταξύ των δύο βιδών που απουσίαζαν και της τοποθέτησης του εξαρτήματος crash protector, παραπέμπω δε στα όσα πιο πάνω σχετικώς αναφέρθηκαν για σκοπούς αποφυγής επαναλήψεων. Δεν πλήττεται δε η αξιοπιστία του ΜΕ2 ως προς την τεχνική κατάρτιση που υποστήριξε ότι κατέχει από το γεγονός ότι ο ΜΕ2 δεν ανέφερε ότι προκειμένου να τοποθετήσει το εξάρτημα crash protector σε μοτοσικλέτα τοποθετείται κρίκος για στήριξη της μηχανής (ως ήταν η θέση των ΜΥ1 και ΜΥ2 όταν αναφέρθηκαν στην ορθή διαδικασία τοποθέτησης του εν λόγω εξαρτήματος), καθότι ο ΜΕ2 αναφερόμενος στη διαδικασία που ο ίδιος ακολουθεί παρέπεμψε στις οδηγίες που δίδονται από τον κατασκευαστή του εξαρτήματος (Τεκμήριο 17), και συμπλήρωσε ότι κατά τη διαδικασία της τοποθέτησης η μοτοσικλέτα είναι κάπου σταθερή.

Επίσης αποδέχομαι τη θέση του ΜΕ2 ότι ο ΜΕ3 του ζήτησε αφαιρέσει τη μηχανή από τη μοτοσικλέτα πριν ο ΜΕ3 την επιθεωρήσει, αφού η θέση του αυτή επιβεβαιώθηκε από τον ΜΕ3.

Αποδέχομαι, τέλος, τη μαρτυρία του ΜΕ2 ότι προέβη σε επιδιόρθωση της μοτοσικλέτας αντικαθιστώντας τον σκελετό της με καινούριο, ακολουθώντας τα όσα αναφέρονται στο εγχειρίδιο του κατασκευαστή (Τεκμήριο 16) και ότι πληρώθηκε για την εργασία αυτή €800. Η μαρτυρία του ΜΕ2 ότι πράγματι αντικατέστησε τον σκελετό ήταν σταθερή και ουδόλως κλονίστηκε παρά την υποβολή προς το αντίθετο. Το δε γεγονός ότι ο σκελετός αντικαταστάθηκε επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία του ΜΕ1 ο οποίος προσκόμισε το τιμολόγιο και την απόδειξη για τον σκελετό που αγόρασε και παρέδωσε στον ΜΕ2 (Τεκμήρια 6 και 7) .

Διαφωνώ σημειώνω με τη θέση του κ. Παπαλοΐζου ότι η αξιοπιστία του ΜΕ2 πλήττεται από το γεγονός ότι ανέφερε ότι την επίδικη μοτοσικλέτα φωτογράφισε στο συνεργείο του ο κ. Αυγουστή και όχι ο ΜΥ1. Θεωρώ ότι απλά ο ΜΕ2 δεν θυμόταν την παρουσία του ΜΥ1 στο συνεργείο του εκείνη την ημέρα, παρουσία την οποία, σημειώνω, ουδόλως απέκλεισε με τη μαρτυρία του, λαμβάνοντας υπόψιν την παρέλευση αρκετών ετών από το συμβάν, τη θέση του ΜΕ2 ότι είναι με τον κ. Αυγουστή που είχε συζήτηση, αλλά και το ότι ο ΜΕ2 δεν είχε κανένα λόγο να μην αναφέρει στο Δικαστήριο το γεγονός ότι οι φωτογραφίες λήφθηκαν από τον ΜΥ1 αν το θυμόταν.

Πέραν της μαρτυρίας του ΜΕ2 ως προς τα γεγονότα, η οποία έγινε αποδεκτή για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω, σημειώνω ότι ο ΜΕ2 κλήθηκε επίσης να εκφέρει γνώμη ως προς το κατά πόσον η απουσία των δύο βιδών είναι που προκάλεσε το ράγισμα στον επίδικο σκελετό. Όσον αφορά τους εμπειρογνώμονες, σημειώνεται ότι σύμφωνα με τη νομολογία το Δικαστήριο θα πρέπει πρώτα να πεισθεί ότι ο μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας στον τομέα που καταθέτει και στη συνέχεια να εξετάσει αν με τη μαρτυρία του, έχει δώσει τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια έτσι ώστε να το καταστήσει ικανό να ελέγξει την ακρίβεια των συμπερασμάτων του, προκειμένου να σχηματίσει την δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με μαρτυρία (βλ.

μεταξύ άλλων, Evangelou v. Ambizas (1982) 1 C.L.R. 41, Philippou v. Odysseos (1989) 1 Α.Α.Δ. 1, Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους (1989) 1(Ε) Α.Α.Δ. 298, 308, Νικολάου ν. Σταύρου (1992) 1 Α.Α.Δ. 746, Cybarco Ltd v. Kovascik (2001) 1(Γ) Α.Α.Δ. 2013, Καουρής ν. Δημητρίου κ.α. (2008) 1(Β) Α.Α.Δ. 967, Νικολάου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 162/14, ημερ. 2.5.17). Τα προσόντα και η εμπειρία του ΜΕ2 αναφέρθηκαν πιο πάνω.

Ο ΜΕ2 φοίτησε σε Τεχνική Σχολή ως μηχανικός αυτοκινήτων. Δεν κατέχει οποιοδήποτε δίπλωμα που να σχετίζεται με την επιδιόρθωση μοτοσικλετών, η μαρτυρία του, όμως, ότι εδώ και πολλά έτη επιδιορθώνει μοτοσικλέτες (μικρού και μεγάλου κυβισμού), καθώς και το ότι από το 2011 κατέχει Άδεια Τεχνίτη Οχημάτων, δεν κλονίστηκε καθ’ οιονδήποτε τρόπο.

Δέχομαι, συνεπώς, ότι ο ΜΕ2 έχει εμπειρία στην επιδιόρθωση μοτοσικλετών. Πλην όμως δεν έχω πεισθεί ότι ένεκα της εμπειρίας του αυτής μπορεί να εκφράσει εμπειρογνώμονη άποψη ως προς το κατά πόσον η απουσία των δύο βιδών μπορεί να προκαλέσει ράγισμα στον σκελετό μοτοσικλέτας, στο σημείο που αυτό σημειώθηκε.

Ο ΜΕ2 δεν έχει αναφερθεί σε παρόμοια περίπτωση την οποία έτυχε να αντιμετωπίσει στο παρελθόν. Επισημαίνω εξάλλου, ότι όταν ο ΜΕ2 εντόπισε το ράγισμα, συμβούλευσε ο ίδιος τον ΜΕ1 να κληθεί εμπειρογνώμονας για να εξετάσει το θέμα εις βάθος, γεγονός που δείχνει ότι ακόμη και ο ίδιος αναγνώρισε ότι δεν ήταν σε θέση να αναφέρει με βεβαιότητα αν τα ραγίσματα προκλήθηκαν από την απουσία των δύο βιδών.

Πέραν τούτου, τα όποια συμπεράσματα του ΜΕ2 βασίζονται στη λογική και όχι σε επιστημονικά κριτήρια. Και ενώ αποδέχομαι ότι (γενικά) σε περίπτωση άσκησης πίεσης στον σκελετό από πάνω προς τα κάτω το ράγισμα θα δημιουργείτο από κάτω προς τα πάνω ως θέση συνάδουσα τόσο με τη λογική όσο και με τη μαρτυρία του ΜΥ3,[8] θεωρώ ότι αυτό δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε ασφαλές εύρημα ότι ο σκελετός ράγισε λόγω της απουσίας των δύο βιδών και της μη ορθής σύνδεσης της μηχανής σε αυτόν, καθότι ο ΜΕ2 δεν έχει θέσει ενώπιον μου κατά τρόπο συγκεκριμένο και τεκμηριωμένο ποιες ακριβώς πιέσεις (δυνάμεις) θα ασκούντο στον σκελετό σε μια τέτοια περίπτωση (λαμβάνοντας υπόψιν το σύνολο των πιέσεων στον σκελετό (από τα εξαρτήματα της και τον αναβάτη)) και, κατ’ επέκταση, αν αυτές θα οδηγούσαν στο ράγισμα.

Από την άλλη θεωρώ ότι, δεδομένου ότι ο ΜΕ2 είναι αντιπρόσωπος-μεταπωλητής μοτοσικλετών (Τεκμήρια 12 και 13), αυτός δικαιωματικά εξέφρασε τη γνώμη του ως προς το κατά πόσον μειώθηκε η αξία της μοτοσικλέτας μετά την αλλαγή του πλαισίου της. Εξήγησε ο ΜΕ2 ότι με την αλλαγή του πλαισίου, άλλαξε και ο αριθμός του, με αποτέλεσμα ο οποιοσδήποτε προτιθέμενος αγοραστής να μπορεί να αντιληφθεί ότι ο σκελετός της συγκεκριμένης μοτοσικλέτας υπέστη κάποια ζημιά, η οποία οδήγησε στην αντικατάσταση του. Όμως, αν και δέχομαι τη θέση του ότι το γεγονός της αλλαγής πλαισίου μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της αξίας της μοτοσικλέτας, δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του ότι η μείωση αυτή είναι «πάνω-κάτω €4.000», καθότι αυτή είναι γενικόλογη και αόριστη, χωρίς να έχει υποστηριχθεί από οποιαδήποτε απτά στοιχεία, και λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψιν ότι σύμφωνα με τον ΜΕ2 με την αλλαγή του σκελετού η μοτοσικλέτα λειτουργεί πλέον στην εντέλεια. Σημειώνω εξάλλου ότι και όταν ο ΜΕ2 ερωτήθηκε αντεξετασθείς ποια ήταν η αξία της μοτοσικλέτας πριν την αλλαγή σκελετού, αυτός αναφέρθηκε σε εύρος τιμής (10 – 12 χιλιάδες), ερωτηθείς δε ποια ήταν η αξία της μετά, αρκέστηκε στο να απαντήσει ότι ο ΜΕ1 την πώλησε πιο φθηνά.

Ο ΜΕ3 σπούδασε μηχανολογία και συγκεκριμένα Automotive Engineering στην Αγγλία, ακολούθως έλαβε την ειδικότητα του εκτιμητή στην Αγγλία και από το 1991 διατηρεί γραφείο ανεξάρτητου εκτιμητή για ζημιές μηχανοκινήτων. Εκτιμά τις ζημιές σε οποιοδήποτε μηχανοκίνητο όχημα, είτε αυτό είναι αυτοκίνητο είτε μοτοσικλέτα και αν του ζητηθεί εξετάζει και τα αίτια της ζημιάς.

H εμπειρογνωμοσύνη του ΜΕ3 αμφισβητήθηκε από τον συνήγορο του ΜΥ1, ο οποίος υποστήριξε, με αναφορά σε απόσπασμα από την ιστοσελίδα του κέντρου ερευνών / σχολής Thatcham του Ηνωμένου Βασιλείου (το οποίο αναφέρεται στην έκθεση του ΜΕ3 - Τεκμήριο 4) ότι το εν λόγω κέντρο / σχολή ασχολείται μόνο με αυτοκίνητα και όχι με μοτοσικλέτες.

Ο ΜΕ3 επέμεινε ότι η εν λόγω σχολή ειδικεύεται σε «μηχανοκίνητα», όρος που περιλαμβάνει και μοτοσικλέτες. Δεδομένου ότι στο Τεκμήριο 18 γίνεται αναφορά σε «vehicles», δηλαδή σε οχήματα, όρος που περιλαμβάνει τις μοτοσικλέτες, και λαμβάνοντας υπόψιν τις σπουδές του ΜΕ3 αλλά και την εμπειρία που ανέφερε ότι κατέχει τα οποία δεν έτυχαν αμφισβήτησης από τον συνήγορο του ΜΥ1, και τα οποία αποδέχομαι ότι ο ΜΕ3 πράγματι κατέχει, και στη βάση των αρχών της νομολογίας (η οποία αναφέρθηκε πιο πάνω) που καθορίζουν το πότε ένας μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας, κατάληξή μου είναι ότι ο ΜΕ3 είναι εμπειρογνώμονας, και συνεπώς, κατ΄ εξαίρεση προς τον γενικό κανόνα που απαγορεύει την έκφραση γνώμης από μάρτυρα, δικαιωματικά εξέφρασε γνώμη αναφορικά με ζητήματα που εμπίπτουν στη σφαίρα της ειδικότητας του και ειδικότερα ως προς τον τρόπο πρόκλησης του ραγίσματος στον επίδικο σκελετό και ως προς το χρηματικό ύψος της προκληθείσας στον σκελετό ζημιάς.

Είναι η θέση του κ. Παπαλοΐζου ότι ο ΜΕ3 δεν ακολούθησε την ορθή διαδικασία επιθεώρησης επειδή δεν επιθεώρησε τη μοτοσικλέτα προτού αυτή αποσυναρμολογηθεί, θέση με την οποία δεν μπορώ να συμφωνήσω. Ο ΜΕ3 εξήγησε ότι πληροφορήθηκε για τη μοτοσικλέτα και το ιστορικό της και έδωσε οδηγίες όπως αποσυναρμολογηθεί, επειδή αυτό που θα επιθεωρούσε θα ήταν οι ζημιές επί του σκελετού.

Ανετεξετασθείς υπεραμύνθηκε της ορθότητας των οδηγιών που έδωσε για αποσυναρμολόγηση της μοτοσικλέτας, εξηγώντας περαιτέρω ότι ο λόγος ήταν ότι δεν κλήθηκε να την επιθεωρήσει κατόπιν δυστυχήματος ούτως ώστε να χρήζουν επιθεώρησης οι ζημιές πριν την αποσυναρμολόγηση, εφόσον επρόκειτο για συγκεκριμένο πρόβλημα στον σκελετό επί του οποίου ζητήθηκε η εμπειρογνωμοσύνη του, και διαφώνησε ότι οι οδηγίες του ήταν λανθασμένες επειδή, ως ανέφερε, δεν θα είχε κάποιο νόημα ούτε και κάποια διαφορά αν την έβλεπε πριν την αποσυναρμολόγηση.

Επί των ανωτέρω αναφέρω κατ’ αρχάς ότι η μαρτυρία του ΜΕ3 ότι αυτός είναι που έδωσε οδηγίες για αποσυναρμολόγηση της μοτοσικλέτας δεν κλονίστηκε καθ’ οιονδήποτε τρόπο κατά την αντεξέταση του, επιβεβαιώνεται δε από τη μαρτυρία του ΜΕ2 και την αποδέχομαι. Πέραν τούτου, δεν μπορώ να συμφωνήσω με τον κ. Παπαλοΐζου ότι η ενέργεια του ΜΕ3 να δώσει οδηγίες για αποσυναρμολόγηση της μοτοσικλέτας πριν την επιθεώρηση της ήταν εσφαλμένη, λαμβάνοντας υπόψιν ακριβώς αυτό που ο ΜΕ3 ανέφερε, ότι, δηλαδή, δεν κλήθηκε να την επιθεωρήσει μετά από ατύχημα, αλλά για να εκφράσει τη γνώμη του ως προς τα αίτια ραγίσματος του σκελετού, ούτε και θεωρώ ότι η μαρτυρία των ΜΥ2 και ΜΥ3 δεικνύει προς αντίθετη κατεύθυνση, αφού αμφότεροι οι ΜΥ2 και ΜΥ3, αναφερόμενοι σε επιθεώρηση του οχήματος πριν την αποσυναρμολόγηση του, αναφέρθηκαν σε επιθεώρηση οχήματος που γίνεται μετά την εμπλοκή αυτού σε ατύχημα, που δεν είναι η παρούσα περίπτωση.

Ως προς τα αίτια ραγίσματος του σκελετού (Τεκμήριο 14), ο ΜΕ3 καταγράφει στην έκθεση του (Τεκμήριο 4) ότι στην επιδιόρθωση της μοτοσικλέτας δεν είχαν τοποθετηθεί οι δύο βίδες από τις έξι συνολικά που κρατούν τη μηχανή πάνω στον σκελετό της μοτοσικλέτας. Μετά από κάποιο διάστημα οδήγησης της μοτοσικλέτας, η απουσία των δύο βιδών είχε ως αποτέλεσμα να προκαλέσει ζημιά στον ίδιο τον σκελετό.

Ο ΜΕ3, τόσο στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του, όσο και στα πλαίσια της αντεξέτασης του ξεκαθάρισε ότι το γεγονός ότι έλειπαν οι δύο βίδες αλλά και το γεγονός ότι οι βίδες δεν τοποθετήθηκαν κατά την επιδιόρθωση της μοτοσικλέτας, το πληροφορήθηκε από τον ΜΕ2. Το ότι οι δύο βίδες που συγκρατούν τη μηχανή της μοτοσικλέτας με τον σκελετό απουσίαζαν όταν ο ΜΕ2 εξέτασε τη μοτοσικλέτα, έγινε ήδη αποδεκτό για τους λόγους που αναφέρονται στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΕ2, ανωτέρω.

Όμως, λαμβάνοντας υπόψιν ότι οι πραγματογνώμονες δεν αντιμετωπίζονται από το Δικαστήριο με διαφορετικό τρόπο απ’ ότι οι άλλοι μάρτυρες και ότι η μαρτυρία τους αξιολογείται στη βάση των ίδιων αρχών (Καουρής ν. Δημητρίου κ.α. (2008) 1(Β) Α.Α.Δ. 967, Νικολάου ν. Σταύρου (1992) 1(Β) Α.Α.Δ. 746), η θέση του ΜΕ3 ότι οι δύο βίδες δεν τοποθετήθηκαν κατά την επιδιόρθωση της μοτοσικλέτας, θέση την οποία δεν βασίζει σε οποιαδήποτε επιστημονικά κριτήρια αλλά στην πληροφόρηση που έλαβε από τον ΜΕ2, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.

Αξιολογώντας, τώρα τη θέση του ΜΕ3 ότι το ράγισμα προκλήθηκε από την απουσία των δύο βιδών (ανεξαρτήτως του ποιος ευθύνεται για τη μη τοποθέτηση τους) από τις έξι που συγκρατούν τη μηχανή με τον σκελετό, σημειώνω εν πρώτοις ότι η θέση του ότι οι βίδες που συγκρατούν τη μηχανή στον σκελετό είναι έξι, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.

Ο ΜΕ2 δεν παρέπεμψε οπουδήποτε για να τεκμηριώσει τη θέση του ότι οι βίδες είναι έξι στον αριθμό αφού το μόνο που ανέφερε είναι ότι γνωρίζει το συγκεκριμένο μοντέλο και πόσες βίδες κρατούν τη μηχανή. Όμως η θέση του ΜΕ3 ότι τη μηχανή στον σκελετό συγκρατούν έξι βίδες δεν συνάδει με τη λοιπή μαρτυρία που δόθηκε στην υπόθεση, αφού οι ΜΕ2, ΜΥ3 και ΜΥ1 ανέφεραν ότι οι βίδες είναι τέσσερεις και όχι έξι, με τον μεν ΜΕ2 να σημειώνει επί του σκελετού τα σημεία στα οποία εφαρμόζονται οι βίδες, και τον ΜΥ3 να προσκομίζει στο Δικαστήριο έγγραφο (Τεκμήριο 48) επί του οποίου σημείωσε τις τέσσερεις βίδες.

Είναι άγνωστο για το Δικαστήριο ποια θα ήταν η άποψη του ΜΕ3 αν λάμβανε υπόψη του ότι οι βίδες είναι τέσσερεις και όχι έξι. Ενδεχομένως, σημειώνω, ο ΜΕ3 να θεώρησε ότι στα σημεία που εφαρμόζονται οι δύο άξονες, εφαρμόζονται τέσσερεις βίδες ή να προσμέτρησε τους δύο άξονες ως τέσσερεις βίδες (αφού οι δύο άξονες συγκρατούνται στην πλευρά από την οποία εξέρχονται του σκελετού με δύο «παξιμάδια» - ως ο ΜΥ3 τα αποκάλεσε), πλην, όμως χωρίς να έχει εξηγήσει ο ΜΕ3 τι ακριβώς εννοούσε αναφερόμενος σε «έξι βίδες», δεν μπορώ να εκλάβω τις υποθέσεις μου ως γεγονός και να αποδεχτώ ότι ο ΜΕ3 είχε πράγματι υπόψιν του με ακρίβεια τα σημεία στα οποία η μηχανή βιδώνεται πάνω στον σκελετό.

Περαιτέρω θεωρώ ότι ο ΜΕ3 δεν ήταν πειστικός ως προς τη θέση του ότι τα ραγίσματα δεν προκλήθηκαν στον σκελετό λόγω ατυχήματος (και επισημαίνω ότι δεν αμφισβητείται από τους διάδικους ότι η μοτοσικλέτα ενεπλάκη σε ατύχημα πριν την επιδιόρθωση της από τον ΜΥ1). Συγκεκριμένα, ενώ αντεξετασθείς ανέφερε αρχικώς ότι αν υπάρχει φωτογραφικό υλικό της ζημιάς την οποία υπέστη η μοτοσικλέτα θα μπορούσε να είχε εκφράσει την αντικειμενική του γνώμη ως προς το κατά πόσον το ράγισμα στον σκελετό θα μπορούσε να είχε προκληθεί από το δυστύχημα, αναφέροντας ότι αν είχε οδηγίες να εξετάσει αν το ράγισμα προκλήθηκε από δυστύχημα θα το έπραττε,[9] στη συνέχεια, και χωρίς πάντως να λάβει πληροφόρηση για τη ζημιά που υπέστη η μοτοσικλέτα στο δυστύχημα απέκλεισε το ενδεχόμενο να είχε προκληθεί από δυστύχημα το ράγισμα, επειδή, αν η σύγκρουση ήταν μετωπική, το ράγισμα στον σκελετό θα ήταν στο μπροστινό μέρος αυτού, ενώ σε περίπτωση άλλης σύγκρουσης ο σκελετός θα παρουσίαζε στρέβλωμα,[10] χωρίς, όμως να τεκμηριώνει με επάρκεια τη θέση του.

Πέραν, όμως, των ανωτέρω, κρίνω ότι ο ΜΕ3 με τη μαρτυρία του ΜΕ3 δεν έχει δώσει στο Δικαστήριο τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια έτσι ώστε να το καταστήσει ικανό να ελέγξει την ακρίβεια των συμπερασμάτων του, προκειμένου να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με μαρτυρία. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι επειδή δεν τοποθετήθηκαν οι δύο βίδες πάνω στον σκελετό, το ράγισμα προκλήθηκε λόγω του βάρους της μηχανής, συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει από την πολύχρονη πείρα του,[11] το δε ράγισμα άρχισε να υφίσταται 1 – 2 μήνες μετά την αφαίρεση των βιδών.[12] Από τον επίδικο σκελετό (Τεκμήριο 14) προκύπτει ότι τα ραγίσματα έγιναν σε σημείο που συγκολλούνται δύο μέρη του σκελετού (το οποίο, όπως αναφέρθηκε από τους ΜΕ2 και ΜΥ3 είναι το πιο αδύνατο σημείο του σκελετού) και έχουν κατεύθυνση από κάτω προς τα πάνω. Ο ΜΕ3 αντεξετασθείς συμφώνησε ότι σε περίπτωση που οι δύο βίδες δεν είναι τοποθετημένες, ασκείται κάποια πίεση από πάνω προς τα κάτω, και ερωτήθηκε αν, με δεδομένο ότι θα ασκείτο πίεση από κάτω προς τα πάνω, τα ραγίσματα θα εμφανίζονταν από πάνω προς τα κάτω (ως το Τεκμήριο 34), για να απαντήσει:

«Γιατί τα δικά μας πού είναι; Προς τα πάνω κάτω; Αφού φαίνονται ότι είναι ραγίσματα στις 2 πλευρές, δεν προσδιορίζονται.»[13]

Ακολούθως, κατά την επανεξέταση του, του ζητήθηκε να εκφράσει την άποψη του αν σε περίπτωση που η μοτοσικλέτα είναι «στημένη» (με τροχούς, κινητήρα κτλ) θα δημιουργείτο το ράγισμα που φαίνεται στο Τεκμήριο 34 (στο οποίο απεικονίζεται, σημειώνω, ράγισμα που ξεκινά από το επάνω μέρος του σκελετού και συνεχίζεται προς τα κάτω) και απάντησε:

«Είναι λογικό να ραγίσει προς τα κάτω και όχι προς τα πάνω με το βάρος όπως ανέφερα της μηχανής των 80 πόσων κιλών. Ακόμη και να μην έχουν τοποθετηθεί οι συγκεκριμένες βίδες θα ραγίσει το συγκεκριμένο σημείο, ο σκελετός με βάση του βάρους που είχε η μηχανή, γιατί σημειώστε ότι όπως προανάφερα ο σκελετός περιλαμβάνει από μπροστά τους τροχούς κτλ. και από πίσω τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας, πάλι τροχούς που υπάρχουν και πάλι ραγίσματα από μπροστά και πίσω. Το συγκεκριμένο ράγισμα ήταν λόγω βάρους της μηχανής και μη τοποθέτησης των συγκεκριμένων βιδών.»[14]

Λαμβάνοντας υπόψιν τα όσα ανέφερα σε σχέση με το ότι η θέση του ΜΕ3 ότι η μηχανή συγκρατείται στον σκελετό με έξι βίδες δεν έγινε αποδεκτή, η μαρτυρία του ότι το ράγισμα δεν προκλήθηκε από το δυστύχημα δεν ήταν πειστική, αλλά και από τις δύο πιο πάνω απαντήσεις του από τις οποίες δεν προκύπτει με καθαρότητα ποια είναι η θέση του η οποία σε κάθε περίπτωση δεν τεκμηριώνεται ή επεξηγείται επαρκώς, θεωρώ ότι δεν μπορώ, στη βάση της μαρτυρίας του ΜΕ3 να καταλήξω σε ασφαλές εύρημα ως προς το εάν η απουσία των δύο βιδών θα οδηγούσε σε ράγισμα του σκελετού της μοτοσικλέτας ως αυτό που υπέστη ο επίδικος σκελετός, δηλαδή, ράγισμα που να ξεκινά από τη βάση του σκελετού (δηλαδή από κάτω) και να επεκτείνεται προς τα πάνω.

Ως προς τη ραγισμένη βάση των μιλιμέτρων (Τεκμήριο 31), ο ΜΕ3 καταγράφει στην έκθεσή του ότι η ζημιά εμφανίστηκε μετά την επιδιόρθωση της. Αντεξετασθείς επί της εν λόγω θέσης του δέχθηκε ότι το γεγονός ότι η ζημιά εμφανίστηκε μετά την επιδιόρθωση της μοτοσικλέτας το γνωρίζει μόνο από σχετική πληροφόρηση που έλαβε από τον ΜΕ2 και όχι εξ ιδίας γνώσης.

Δεν θα ήμουν, σημειώνω, διατεθειμένη να βασισθώ στη μαρτυρία του ΜΕ3 για να καταλήξω ως προς το πότε επήλθε η ζημιά στη βάση των μιλιμέτρων, αν είχε αμφισβητηθεί από τον ΜΥ1 το γεγονός ότι ο ΜΕ1 του παρέδωσε καινούρια βάση, πλην, όμως, επειδή κατά την αντεξέταση του ΜΕ1 αυτό που αμφισβητήθηκε ήταν μόνο το κατά πόσον η βάση που παραδόθηκε στον ΜΥ1 ήταν αυθεντική ή «after market», αποδέχομαι ότι η ζημιά επήλθε μετά την επιδιόρθωση της μοτοσικλέτας από τον ΜΥ1.

Βεβαίως το ζητούμενο δεν είναι αν το ράγισμα επήλθε μετά την επιδιόρθωση, αλλά η αιτία που οδήγησε σε αυτό. Ως προς τα αίτια της ζημιάς, όταν ο συνήγορος του ΜΥ1 ρώτησε τον ΜΕ3 αν το παρατηρηθέν ράγισμα θα μπορούσε να προκληθεί μόνο από δυστύχημα, ο ΜΕ3 απάντησε «Όχι θα μπορούσε να προκληθεί και από τη μεγάλη πίεση στο σφίξιμο των βιδών».[15] Πέραν του ότι η θέση αυτή του ΜΕ3 δεν αποκλείει το ενδεχόμενο το ράγισμα να είχε προκληθεί από δυστύχημα, σημειώνω ότι η θέση του αυτή δεν συνάδει με τη μαρτυρία των ΜΕ1 και ΜΕ2.

Συγκεκριμένα, ο ΜΕ1 ανέφερε ότι κάποιος γνωστός του, του υπέδειξε ότι ο ΜΥ1 δεν βίδωσε / έσφιξε καλά τις βίδες στο upper bracket. Ο ΜΕ2 επίσης ανέφερε ότι ο ΜΕ1 του είπε ότι οι «βίδες ήταν χαμνές», ξεκαθαρίζοντας ότι ο ίδιος δεν γνώριζε αν έτσι είχαν όντως τα πράγματα, ούτε γνώριζε αν το ράγισμα προκλήθηκε από προηγούμενο ατύχημα, προσθέτοντας ότι ο ίδιος βρήκε τις βίδες σφιγμένες και εφαρμοσμένες στη θέση τους.

Αυτό που προκύπτει από τη μαρτυρία των ΜΕ1, ΜΕ2 και ΜΕ3 είναι ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία οιουδήποτε εξ αυτών για να καταλήξει σε ασφαλές εύρημα ως προς τα αίτια του ραγίσματος της βάσης των μιλιμέτρων. Όταν η μοτοσικλέτα εξετάστηκε από τον ΜΕ2 (τη δεύτερη φορά εννοείται), οι βίδες ήταν σφιγμένες και εφαρμοσμένες στη θέση τους με αποτέλεσμα βεβαίως να μην είχε την ευκαιρία ο ΜΕ3 (ή ο ΜΕ2) να δει τον τρόπο με τον οποίο ο ΜΥ1 εφάρμοσε τις βίδες στη βάση των μιλιμέτρων.

Πέραν, όμως, τούτου, ενώ ο ΜΕ1 ανέφερε τόσο στο Δικαστήριο όσο και στον ΜΕ2 ότι «οι βίδες ήταν χαμνές», όπως του ανέφερε κάποιο τρίτο άτομο, ο ΜΕ3, κατ’ αντίθεση με τον ΜΕ1, ανέφερε ότι το ράγισμα θα μπορούσε να προκληθεί και από τη μεγάλη πίεση στο σφίξιμο των βιδών. Δεδομένης της αντιφατικής μαρτυρίας που δόθηκε για το θέμα αυτό δεν μπορώ, όπως προανέφερα, να βασιστώ στη μαρτυρία του ΜΕ3 για να καταλήξω σε εύρημα ως προς το αίτιο του ραγίσματος.

Από την άλλη, αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΕ3 ως προς την αξία των εξαρτημάτων και του κόστους εργασιών επιδιόρθωσης της μοτοσικλέτας, αφού για να υπολογίσει την αξία των εξαρτημάτων έλαβε υπόψιν του τις τιμές που δίδει ο επίσημος αντιπρόσωπος των εξαρτημάτων (βλ. Τεκμήριο 5), ενώ η πολύχρονη εμπειρία του στον τομέα της εκτίμησης ζημιών του επέτρεπε να προβεί σε υπολογισμό της αξίας των εργατικών που θα απαιτούντο για την επιδιόρθωση, το δε ποσό στο οποίο αναφέρθηκε είναι το ποσό που ο ΜΕ2 ανέφερε ότι έλαβε για την επιδιόρθωση.

Όσον αφορά τον ΜΕ4 σημειώνω ότι αυτός μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας και θεωρώ ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια, κάτι το οποίο έπραξε, δίδοντας ειλικρινείς απαντήσεις στις ερωτήσεις την απάντηση στις οποίες γνώριζε και αποφεύγοντας να δώσει απαντήσεις σε ερωτήσεις στις οποίες δεν γνώριζε την απάντηση, επισημαίνοντας παράλληλα ότι σε σχέση με διάφορες απαντήσεις που έδιδε κατά την αντεξέταση του, ορθότερο θα ήταν να ερωτηθεί κάποιος ειδικός/τεχνικός, που ο ίδιος δεν είναι.

Δέχομαι ότι ο ΜΕ4 εμπορεύεται εδώ και 10 περίπου χρόνια το εξάρτημα power commander που κατασκευάζει η εταιρεία Dynojet, γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε από τον ΜΥ1. Δέχομαι επίσης ότι η κατασκευάστρια εταιρεία πωλεί το εν λόγω εξάρτημα, ως εξάρτημα το οποίο ρυθμίζει την ποσότητα αέρα και βενζίνης (air fuel ratio) που διοχετεύεται στη μηχανή, με σκοπό να γίνεται καλύτερη καύση. Περαιτέρω, αποδέχομαι ότι όταν το εν λόγω εξάρτημα τοποθετηθεί, αυτό θα πρέπει να τύχει προγραμματισμού και ρύθμισης σε εξουσιοδοτημένο συνεργείο και ότι το αποτέλεσμα που θα έχει η τοποθέτηση του στη μοτοσικλέτα εξαρτάται από τη ρύθμιση που θα γίνει. Επιπλέον δέχομαι ότι με την τοποθέτηση του εν λόγω εξαρτήματος σε μοτοσικλέτα, παύει να ισχύει η εγγύηση του κατασκευαστή (θέση η οποία συνάδει με τις θέσεις των ΜΥ1 και ΜΥ2) καθώς και το ότι στην επίσημη ιστοσελίδα της κατασκευάστριας εταιρείας (Τεκμήριο 38) και στο κουτί εντός του οποίου πωλείται (Τεκμήριο 37) υπάρχει προειδοποίηση (warning) όσον αφορά την χρήση του.

Όσον, τώρα, αφορά το κατά πόσον το εν λόγω εξάρτημα μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της ιπποδύναμης της μοτοσικλέτας, σημειώνω ότι ο ΜΕ4 εξέφρασε μεν αντεξετασθείς την άποψη ότι με την ορθή ρύθμιση μπορεί να επέλθει κάποιο αποτέλεσμα όσον αφορά την αύξηση της ιπποδύναμης (είτε μικρό είτε μεγάλο), πλην, όμως, πρόσθεσε ότι το θέμα αυτό είναι ορθότερο να απαντηθεί από κάποιον εξουσιοδοτημένο τεχνικό (και όχι από τον έμπορα, δηλαδή τον ίδιο). Συνεπώς, δεν μπορώ να στηριχθώ στη μαρτυρία του ΜΕ4 για να καταλήξω σε κάποιο ασφαλές εύρημα ως προς το κατά πόσον η τοποθέτηση του εν λόγω εξαρτήματος αυξάνει και σε τι βαθμό την ιπποδύναμη της μοτοσικλέτας.

Μεγάλο μέρος της μαρτυρίας του ΜΥ1 δεν αμφισβητήθηκε ουσιαστικά από τον ΜΕ1, συνάδει δε με τη μαρτυρία που δόθηκε από άλλους μάρτυρες τόσο της πλευράς του ΜΕ1 όσο και της δικής του (του ΜΥ1) και για τον λόγο αυτό γίνεται αποδεκτή.

Συγκεκριμένα, η θέση του ΜΥ1 ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο είχε φιλικές σχέσεις με τον ΜΕ1 καθώς το γεγονός ότι αγόρασε από τον ΜΕ1 παλαιότερα μοτοσικλέτα αξίας €16.500 καταβάλλοντας προς τούτο προκαταβολή (Τεκμήριο 26) δεν αμφισβητήθηκε και γίνεται αποδεκτή. Αποδεκτή, ως μη αμφισβητηθείσα, γίνεται και η θέση του ότι τοποθέτησε ο ίδιος προστατευτικά crash protectors στη μοτοσικλέτα του ΜΕ1 αρκετούς μήνες πριν το δυστύχημα του Οκτωβρίου/Νοεμβρίου του 2009.

Περαιτέρω, αποδεκτή γίνεται η μαρτυρία του ως προς τα μέρη που αποτελούν το εν λόγω εξάρτημα, αφού αυτή, αφενός δεν αμφισβητήθηκε, αφετέρου συνάδει με τα όσα ανέφεραν οι ΜΕ2 και ΜΥ2 σχετικώς. Επίσης γίνεται αποδεκτή η μαρτυρία του ως προς το ότι σε περίπτωση πτώσης της μοτοσικλέτας είναι δυνατό να μεταφερθεί από τα προστατευτικά κτύπημα στη μηχανή και στον σκελετό, καθώς και η θέση του ότι είναι δυνατό να αντικατασταθεί μόνο το πλαστικό μέρος του εξαρτήματος («μανιτάρι»), αφού οι θέσεις του αυτές συνάδουν με τα όσα ο ΜΥ2 ανέφερε.

Περαιτέρω, αποδεκτή γίνεται η μαρτυρία του σε σχέση με τη διαδικασία τοποθέτησης των προστατευτικών, αφού τα όσα ανέφερε συνάδουν με τη διαδικασία που ο ΜΥ2 περιέγραψε, και σε πολύ μεγάλο βαθμό με τη διαδικασία που ο ΜΕ2 περιέγραψε. Επίσης δεν αμφισβητήθηκε η μαρτυρία του ότι οι εργοστασιακές εξατμίσεις της μοτοσικλέτας του ΜΕ1 (Τεκμήριο 24) αντικαταστάθηκαν από αγωνιστικές (Τεκμήριο 25), καθώς και το γεγονός ότι στη μοτοσικλέτα του ΜΕ1 είχε τοποθετηθεί το εξάρτημα power commander (Τεκμήριο 36), η οποία γίνεται αποδεκτή.

Αποδεκτή γίνεται επίσης η θέση του ότι σε περίπτωση που απουσίαζαν οι επίδικες βίδες από τον σκελετό, θα δημιουργούνταν κραδασμοί οι οποίοι θα μεταφέρονταν στο τιμόνι, αφού η θέση του αυτή συνάδει με τη θέση του ΜΕ3, πλην, όμως, η θέση του ότι η οδήγηση της μοτοσικλέτας θα καθίστατο αδύνατη δεν έχει τεκμηριωθεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο, επισημαίνω δε ότι ο ΜΥ2 ανέφερε ότι έτυχε να οδηγήσει τη μοτοσικλέτα του σε αγώνες χωρίς τις δύο βίδες.

Δεν αμφισβητήθηκε επίσης ότι συμφωνήθηκε μεταξύ ΜΕ1 και ΜΥ1 ότι ο ΜΥ1 θα προέβαινε σε εκτίμηση των ζημιών που υπέστη η μοτοσικλέτα στο ατύχημα, διάγνωση ηλεκτρονικών, λύση και συναρμολόγηση των πλαστικών fairings, επιδιόρθωση στα ηλεκτρονικά, αλλαγή σπαρκ, ρύθμιση βαλβίδων, αλλαγή λαδιού κινητήρα και μπαταρίας, λύση συναρμολόγηση των τροχών – ριμς με σκοπό να μπογιατιστούν (αλλά ο ΜΕ1 άλλαξε γνώμη και ο ΜΥ1 τα συναρμολόγησε ξανά), αλλαγή υποπλαισίου, εφαρμογή αγωνιστικής βάσης μιλιμέτρων και εφαρμογή μη εργοστασιακού πίσω φαναριού φώτων κατεύθυνσης. Περαιτέρω, αποδεκτή γίνεται η θέση του ότι η μοτοσικλέτα συναρμολογήθηκε μετά την επιδιόρθωση της σε μαύρο χρώμα, αφού η θέση αυτή συνάδει με τη θέση του ΜΕ1.

Από την άλλη, δεν μπορώ να αποδεχτώ τη θέση του ΜΥ1 ότι με τον ΜΕ1 συμφωνήθηκε όπως γίνει αλλαγή μόνο του πλαστικού μέρους του προστατευτικού crash protector, αλλά όχι και οι βάσεις τους, όπως και έπραξε, για τους λόγους που θα εξηγήσω. Στην πρώτη επιστολή που αντελλάγη μεταξύ των διαδίκων (Τεκμήριο 1), διατυπώνεται από τον δικηγόρο του ΜΕ1 η θέση ότι η ζημιά προκλήθηκε επειδή ο ΜΥ1 ξέχασε να προσαρμόσει δύο βίδες στον σκελετό, οι οποίες στηρίζουν σε βαρυσήμαντο και κεντρικό σημείο τη μηχανή της μοτοσικλέτας.

Στην απαντητική επιστολή του συνηγόρου του ΜΥ1 (Τεκμήριο 2), αναφέρεται συγκεκριμένα ότι «ο ισχυρισμός σας ότι ο κ. Ευαγόρου ξέχασε να προσαρμόσει τις δύο βίδες είναι πλήρως αναληθής καθότι στο συγκεκριμένο σημείο θα προσαρμόζονταν τα προστατευτικά (crash protectors) γεγονός το οποίο επισήμανε στον πελάτη σας ο οποίος του ανέφερε ότι θα τα έβαζε ο ίδιος.».

Η διασύνδεση της τοποθέτησης του εν λόγω εξαρτήματος με τις βίδες που απουσίαζαν από τη μοτοσικλέτα του ΜΕ1 (όταν αυτή εξετάστηκε από τον ΜΕ2) επεξηγήθηκε πιο πάνω. Παρατηρείται συναφώς, ότι όταν διατυπώθηκε από τον ΜΕ1 η θέση ότι το ράγισμα προκλήθηκε από την απουσία των δύο βιδών (Τεκμήριο 1), ο ΜΥ1 δεν προέβαλε τη θέση που προέβαλε για πρώτη φορά κατά την ακροαματική διαδικασία δίδοντας τη δική του μαρτυρία, ότι αυτός ουδέποτε αφαίρεσε τις βάσεις των προστατευτικών, ενέργεια που θα καθιστούσε περιττή, όπως εξηγήθηκε, την τοποθέτηση των εργοστασιακών βιδών.

Αντίθετα, η θέση του ήταν ότι δεν ξέχασε να τοποθετήσει τις βίδες, επειδή στο συγκεκριμένο σημείο θα τοποθετούσε τα προστατευτικά ο ίδιος ο ΜΕ1. Δεν μπορώ να αποδεχτώ ότι αν τα πράγματα είχαν ως ο ΜΥ1 τα περιέγραψε στο Δικαστήριο (ότι, δηλαδή, δεν συμφωνήθηκε να αφαιρεθούν οι βάσεις των προστατευτικών αλλά μόνο το πλαστικό μέρος αυτών και ότι ανέφερε από τον Αύγουστο του 2010 στον ΜΕ1 ότι ο ίδιος δεν είχε αφαιρέσει τις βάσεις των προστατευτικών) δεν θα τα ανέφερε στην επιστολή Τεκμήριο 2.

Πέραν τούτου, σημειώνω ότι η θέση του ΜΥ1 ότι δεν αφαιρέθηκαν από τη μοτοσικλέτα οι βάσεις των crash protectors δεν υποβλήθηκε στον ΜΕ1. Έχοντας κατά νου τις αρχές που διέπουν το θέμα της παράλειψης αντεξέτασης μαρτύρων σε σχέση με συγκεκριμένες θέσεις και θέματα (Νεοπτόλεμος Γεωργίου v. Ρωξάνης Γεωργίου (2010) 1(Α) Α.Α.Δ. 138, 148-150, Adidas v.

The Jonitexo Ltd (1987) 1 C.L.R. 383, 388-389), θεωρώ ότι το ζήτημα του κατά πόσον ο ΜΥ1 αφαίρεσε τις βάσεις των προστατευτικών είναι σοβαρό και ουσιώδες, και θα έπρεπε να είχε υποβληθεί ως θέση στον ΜΕ1 και να είχε αποτελέσει θέμα αντεξέτασης, ούτως ώστε να του δοθεί η ευκαιρία να σχολιάσει τη θέση αυτή, ενώ σημειώνω ότι ουδεμία εξήγηση δόθηκε για την παράλειψη αντεξέτασης του ΜΕ1 σε σχέση με το θέμα αυτό.

Των ανωτέρω δοθέντων, η θέση του ΜΥ1 ότι το μόνο που συμφώνησε με τον ΜΕ1 ήταν να αντικαταστήσει το πλαστικό μέρος του εξαρτήματος crash protector αλλά όχι και τις βάσεις αυτού, αλλά και η θέση του ότι όταν παρέδωσε τη μοτοσικλέτα στον ΜΕ1 ήταν τοποθετημένες οι βάσεις των προστατευτικών, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές.

Περαιτέρω, δεν μπορώ να κάνω αποδεκτή τη θέση του ΜΥ1 ότι στις 27.11.09 ο ΜΕ1 επισκέφθηκε απροειδοποίητα το συνεργείο του (ΜΥ1) και του ανέφερε ότι επιθυμούσε να παραλάβει τη μοτοσικλέτα του, αναλαμβάνοντας να ολοκληρώσει ο ίδιος τις υπόλοιπες εργασίες. Η περί του αντιθέτου μαρτυρία του ΜΕ1 ήταν, ως επεξηγήθηκε στα πλαίσια της αξιολόγησης αυτής, σταθερότατη και λεπτομερής, η δε θέση του ΜΥ1 ότι ο ΜΕ1 επέμενε να την παραλάβει εκείνη την ημέρα επειδή, ως ο ΜΥ1 εικάζει, επιθυμούσε να την επιδείξει σε προτιθέμενο αγοραστή, παρέμεινε μετέωρη.

Περαιτέρω, με δεδομένο ότι ο ΜΕ1 ανέμενε για αρκετό καιρό την επιδιόρθωση της μοτοσικλέτας του, δεν είναι λογικό να μην μπορεί να αναμένει για ακόμα μία ημέρα την πλήρη επιδιόρθωση αυτής (αφού οι εναπομείνασες εργασίες ήταν πολύ λίγες), ούτε και είναι λογικό να αποδεχτεί κανείς ότι ο ΜΕ1 επιθυμούσε να καταβάλει σε τρίτα πρόσωπα (λ.χ.

στον ειδικό που θα του τοποθετούσε τις εξατμίσεις ή σε άλλο μηχανικό) επιπλέον χρήματα για εργασίες για τις οποίες πλήρωσε τον ΜΥ1. Μη αποδεκτή είναι επίσης η θέση του ΜΥ1 ότι ο λόγος που ακολούθησε τον ΜΕ1 ήταν για να βεβαιωθεί ότι θα έφθανε με ασφάλεια στο διαμέρισμα του και όχι για να πληρωθεί (ως η θέση του ΜΕ1), αφού ερωτηθείς κατά την αντεξέταση του αν γνώριζε που διαμένει ο ΜΕ1 από το 2007 μέχρι το 2016, απάντησε ότι δεν γνωρίζει, επιπλέον δε δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι ο ΜΥ1 ακολούθησε τον ΜΕ1 στο γραφείο του και όχι στο διαμέρισμα του.

Περαιτέρω και αναφορικά με τη θέση του ΜΥ1 ότι λόγω των άριστων σχέσεων μεταξύ ΜΕ1 και ΜΥ1 δεν είχε κανένα λόγο να μην αναμένει να πληρωθεί από τον ΜΕ1 μία άλλη ημέρα, επαναλαμβάνω αυτό που ανέφερα στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΕ1 ότι η οικονομική συνδιαλλαγή μεταξύ ΜΕ1 και ΜΥ1 που σχετίζετο με την αγορά της μοτοσικλέτας το 2008, δεν κύλησε ομαλά.[16]

Ως προς τη μαρτυρία του ΜΥ1 που δόθηκε προς υποστήριξη της θέσης ότι η επίδικη μοτοσικλέτα ενεπλάκη σε νέο δυστύχημα μετά την επιδιόρθωση στην οποία προέβη ο ίδιος, αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Άμεση μαρτυρία για την ύπαρξη δεύτερου ατυχήματος δεν δόθηκε και η σχετική θέση του ΜΥ1 βασίζεται σε μία εικασία από μέρους του, στον βαθμό δε που παρέπεμψε σε συγκεκριμένα στοιχεία προς υποστήριξη αυτής, η μαρτυρία του δεν ήταν πειστική.

Και εξηγώ. Προς προώθηση της θέσης του αυτής ο ΜΥ1 υποστήριξε ότι τα πλαστικά (fairings) της μοτοσικλέτας που μεταφέρθηκε στο γκαράζ του ΜΕ2 είναι χρώματος γκρίζου και όχι μαύρου, αναφέροντας ότι ο ΜΕ1 είχε κατά τον ουσιώδη χρόνο δύο όμοιες μοτοσικλέτες, και υποθέτει ότι τα πλαστικά που απεικονίζονται στις φωτογραφίες Τεκμήρια 30 και 30Α είναι από την έτερη μοτοσικλέτα του ΜΕ1.

Επί των ανωτέρω αναφέρω καταρχάς ότι η θέση του ότι ο ΜΕ1 κατείχε δύο όμοιες μοτοσικλέτες δεν τεκμηριώθηκε με οποιαδήποτε απτά στοιχεία (όπως θα ήταν κάποιο πιστοποιητικό από το ΤΟΜ που ο ΜΕ1 κάλεσε τον ΜΥ1 να προσκομίσει), ενώ η θέση του ότι τα προστατευτικά που απεικονίζονται στις φωτογραφίες είναι χρώματος γκρίζου, δεν γίνεται αποδεκτή, για τους λόγους που αναφέρθηκαν στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΕ1.

Προσθέτω ότι κατά τη γνώμη μου μόνο κάποιο πρόσωπο πονηρό και υστερόβουλο θα τοποθετούσε δίπλα από την επίδικη μοτοσικλέτα προστατευτικά άλλης μοτοσικλέτας για να αποκρύψει την ύπαρξη άλλου ατυχήματος, όμως, ο ΜΕ1 αξιολογούμενος από το Δικαστήριο, κρίθηκε ειλικρινής και αξιόπιστος όσον αφορά τις πλείστες θέσεις τις οποίες προέβαλε.

Περαιτέρω, δεν δόθηκε μαρτυρία ότι η βάση των μιλιμέτρων θα μπορούσε να χτυπηθεί σε δυστύχημα αλλά τα πλαστικά να παραμείνουν άθικτα. Όσον τώρα αφορά τις εξατμίσεις (Τεκμήριο 25) δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό του ΜΥ1 ότι αυτές «έγιναν φυσαρμόνικα» κατά το ατύχημα, θέση που δεν υποβλήθηκε στον ΜΕ1. Επαναλαμβάνω εξάλλου ότι ο ΜΕ2 ο οποίος τοποθέτησε τα βαρελάκια της εξάτμισης στην επίδικη μοτοσικλέτα στις 28.11.09, ανέφερε ότι αυτά ήταν μεταχειρισμένα.

Τέλος, καθόσον αφορά τον σκελετό (Τεκμήριο 14) αναφέρω ότι πράγματι η μπογιά στην αριστερή του πλευρά δεν είναι όμοια με την μπογιά στη δεξιά πλευρά, δεδομένου, όμως, ότι είναι παραδεκτό πως η μοτοσικλέτα υπέστη μεγάλο χτύπημα στο ατύχημα του Οκτωβρίου του 2009 που οδήγησε στην ανάγκη να αλλαχθεί το υποπλαίσιο της, καθώς και το ότι ο ΜΥ2 δεν ήταν σε θέση να αναφέρει αν ο σκελετός μπογιατίστηκε κατόπιν επιδιόρθωσης κάποιου χτυπήματος (είπε ότι μπορεί να ήταν γδαρμένος, να είχε άλλη εμφανή ατέλεια ή να ήταν χτυπημένος), δεν μπορώ σε κάθε περίπτωση να καταλήξω σε ασφαλές εύρημα ότι ο σκελετός επιδιορθώθηκε από κάποιο άτομο μετά το πέρας της επιδιόρθωσης της μοτοσικλέτας από τον ΜΥ1 και πριν τη (δεύτερη) μεταφορά της στο συνεργείο του ΜΕ2.

Ο ΜΥ1 αναφέρθηκε στην κυρίως εξέταση του ότι είδε τον ΜΕ1 να οδηγεί τη μοτοσικλέτα του στον ένα τροχό (σούζα), πλην, όμως, η θέση αυτή ουδέποτε υποβλήθηκε στον ΜΕ1. Λαμβάνοντας υπόψιν τις αρχές τις νομολογίας που σχετίζονται με την παράλειψη αντεξέτασης στις οποίες αναφέρθηκα πιο πάνω, και λαμβάνοντας υπόψιν ότι το κατά πόσον το ράγισμα προκλήθηκε από τον τρόπο με τον οποίο ο ΜΕ1 οδηγούσε τη μοτοσικλέτα είναι θέμα ουσιώδες για την έκβαση της παρούσας υπόθεσης, θεωρώ ότι η θέση αυτή θα έπρεπε να είχε υποβληθεί στον ΜΕ1, ελλείψει δε και οποιασδήποτε εξήγησης ως προς την παράλειψη της πλευράς του ΜΥ1 να υποβάλει τη θέση αυτή στον ΜΕ1 ούτως ώστε να του δοθεί η ευκαιρία να τοποθετηθεί και να δώσει την δική του εκδοχή, δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του ΜΥ1 για να καταλήξω σε εύρημα ότι ο ΜΕ1 οδηγούσε την επίδικη μοτοσικλέτα στον ένα τροχό.

Ούτε μπορώ να αποδεκτώ ότι ο ΜΕ1 δημιούργησε την όλη ιστορία με το ράγισμα του σκελετού για να αποφύγει τις ισχυριζόμενες από τον ΜΥ1 υποχρεώσεις του σε σχέση με τη μοτοσικλέτα που είχε αγοράσει το 2008 ο ΜΥ1 από τον ΜΕ1. Η μαρτυρία του ΜΥ1 ως προς το πότε οι δύο τους ήλθαν σε σύγκρουση δεν ήταν σαφής, αφού από τη μία ανέφερε ότι η σύγκρουση επήλθε προ της επικοινωνίας του Αυγούστου του 2010, ενώ κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι η ρήξη επήλθε όταν ο ΜΕ1 του τηλεφώνησε για να του αναφέρει το γεγονός του ραγίσματος του σκελετού. Περαιτέρω, και ενώ φαίνεται ότι το πρόβλημα με την μοτοσικλέτα που ο ΜΕ1 πώλησε στον ΜΥ1 προέκυψε από το 2008 (Τεκμήριο 27) ο ΜΥ1 υποστήριξε ότι στις 27.11.09 με τον ΜΕ1 είχε άριστες σχέσεις και ότι τον Ιούλιο του 2010 κάλεσε τον ΜΕ1 στον γάμο του.

Όσον, τώρα, αφορά στο κατά πόσον σε περίπτωση που οι δύο βίδες απουσίαζαν θα προκαλείτο ράγισμα από πάνω προς τα κάτω (ως η θέση του ΜΥ1) και όχι από κάτω προς τα πάνω (όπως είναι τα ραγίσματα στον επίδικο σκελετό), σημειώνω ότι όπως και ο ΜΕ2, ούτε ο ΜΥ1 κατέχει οποιοδήποτε δίπλωμα που να σχετίζεται με την επιδιόρθωση μοτοσικλετών ή τη μηχανολογία.

Δέχομαι, βεβαίως, ότι κατέχει μακρά πείρα στην επιδιόρθωση μοτοσικλετών, πλην, όμως, δεν έχω πεισθεί ότι λόγω της εμπειρίας του αυτής μπορεί να εκφράσει εμπειρογνώμονη άποψη ως προς το κατά πόσον η απουσία των δύο βιδών μπορεί να προκαλέσει ράγισμα στον σκελετό μοτοσικλέτας, στο σημείο που αυτό σημειώθηκε, δεδομένου και του ότι ο ΜΥ1 δεν αναφέρθηκε να βρέθηκε στο παρελθόν αντιμέτωπος με παρόμοια κατάσταση.

Πέραν όμως τούτου, και όσον αφορά στα Τεκμήρια 32, 33 και 34 που παρουσίασε προς υποστήριξη της θέσης του ως προς το πώς θα ήταν τα ραγίσματα που θα δημιουργούνταν (από πάνω προς τα κάτω), δεν μπορώ να αποδεχτώ ότι σε αυτά απεικονίζονται όλες οι πιέσεις που ασκούνται στον σκελετό της μοτοσικλέτας και να καταλήξω σε συμπεράσματα στη βάση των εν λόγω σχεδιαγραμμάτων, αφού, ως οι ΜΕ2 και ΜΕ3 επισήμαναν, από τα εν λόγω σχεδιαγράμματα απουσιάζουν πολλά μέρη της μοτοσικλέτας που ασκούν πιέσεις, όπως οι τροχοί, οι αναρτήσεις και άλλα εξαρτήματα.

Επισημαίνω εξάλλου ότι θέση του ΜΥ3, δηλαδή του εμπειρογνώμονα που κάλεσε η πλευρά του ΜΥ1, ήταν ότι σε περίπτωση που απουσίαζαν οι βίδες, τα ραγίσματα θα δημιουργούνταν στο σημείο που περνούν οι δύο (εναπομείνασες) βίδες,[17] και ότι τυχόν πίεση από πάνω προς τα κάτω οδηγεί σε «τσάκρισμα» από την κάτω πλευρά, όχι από την πάνω.[18] Περαιτέρω, και όσον αφορά τα αίτια του ραγίσματος, σημειώνω ότι ο ΜΥ1 δεν κατέδειξε κάποιο συγκεκριμένο αίτιο, αναφέροντας μόνο ότι για να εμφανιστεί ρωγμή από κάτω προς τα πάνω στο πλαίσιο, τότε πρέπει να προηγήθηκε είτε μετατροπή/αύξηση της ιπποδύναμης είτε δυστύχημα είτε οδήγημα σταντ (σούζες).

Των ανωτέρω δοθέντων, κρίση μου είναι ότι δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του ΜΥ1 για να καταλήξω στα αίτια του ραγίσματος του σκελετού.

Τέλος, ούτε η θέση του ΜΥ1 ότι με την τοποθέτηση καινούριου σκελετού η αξία της μοτοσικλέτας δεν μειώνεται, μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ως ο ΜΥ1 παραδέχθηκε αντεξετασθείς αυτός δεν είναι πωλητής μοτοσικλετών, απλά έτυχε να αγοράσει από ασφαλιστικές εταιρείες μικρό αριθμό κτυπημένων μοτοσικλετών τις οποίες επιδιόρθωσε και πώλησε, χωρίς πάντως να αναφερθεί τεκμηριωμένα στην αξία των μοτοσικλετών πριν και μετά την αλλαγή του σκελετού. Ούτε μπορώ να αποδεχθώ τη θέση του ότι ο σκελετός ήταν «άχρηστος» πριν καν παρουσιαστούν τα ραγίσματα επειδή είχε δεχθεί κτύπημα και στην αριστερή του πλευρά, ακόμα και αν είχα αποδεχτεί την ύπαρξη τέτοιου χτυπήματος, αφού το γεγονός ότι κάποιος σκελετός χρήζει μπογιατίσματος δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι αυτός υπέστη κτύπημα που να τον καθιστά ακατάλληλο για περαιτέρω χρησιμοποίηση (σύμφωνα και με τη μαρτυρία των ΜΥ2 και ΜΥ3).

Ο ΜΥ2 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας, και θεωρώ ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια, τόσο όσον αφορά στα γεγονότα σε σχέση με τα οποία κατέθεσε, όσο και όσον αφορά τη γνώμη του σε σχέση με τα θέματα που αυτή του ζητήθηκε και, πλην ενός σημείου στο οποίο θα αναφερθώ πιο κάτω, αποδέχομαι τη μαρτυρία του.

Συγκεκριμένα, αποδέχομαι ότι η επίδικη μοτοσικλέτα μεταφέρθηκε (σε απροσδιόριστο χρονικό σημείο) στο συνεργείο του ΜΥ2, καθώς και το ότι ο ΜΥ2 προέβη σε ρύθμιση αυτής, αφού η μαρτυρία του επί του σημείου τούτου ουδόλως κλονίστηκε κατά την αντεξέταση του. Αποδέχομαι επίσης ότι η ιπποδύναμη της μοτοσικλέτας μετά τη ρύθμιση στην οποία προέβη ήταν 179 άλογα (στον τροχό), αφού η θέση του αυτή τεκμηριώνεται από το έγγραφο το οποίο κατέθεσε στο Δικαστήριο (Τεκμήριο 45).

Αποδέχομαι περαιτέρω τη θέση του ότι το power commander τοποθετείται σε μοτοσικλέτες προκειμένου να διορθωθεί η καύση και να λειτουργήσει σωστά ο κινητήρας όταν γίνουν μετατροπές σε αυτήν, αφού αυτή συνάδει με τη μαρτυρία των ΜΕ2 και ΜΕ4. Επίσης αποδέχομαι τη θέση του ΜΥ2 ότι με την τοποθέτηση αριθμού αγωνιστικών εξαρτημάτων (όπως αγωνιστικές εξατμίσεις, αγωνιστικά έκκεντρα και πιστόνια κτλ) σε συνδυασμό με το power commander και μία σωστή ρύθμιση αυτού, επιτυγχάνεται αύξηση της ιπποδύναμης μοτοσικλέτας.

Όμως, δεδομένου ότι ο ΜΥ2 δεν αναφέρθηκε με ακρίβεια στην εργοστασιακή ιπποδύναμη της επίδικης μοτοσικλέτας (αναφέροντας μόνο ότι συνήθως είναι 155-160 άλογα) και δεδομένης της μη καταγραφής της ιπποδύναμης της επίδικης μοτοσικλέτας πριν τη ρύθμιση στην οποία προέβη, και παρόλο που αποδέχομαι τη θέση του ότι η ιπποδύναμη της επίδικης μοτοσικλέτας αυξήθηκε μετά τη ρύθμιση που έγινε αφού ο ΜΕ1 δέχθηκε αντεξετασθείς ότι γνώριζε ότι με την τοποθέτηση των αγωνιστικών εξώστ θα αυξανόταν η ιπποδύναμη της μοτοσικλέτας του κάτι το οποίο αποδέκτηκε και ο ΜΕ3, θεωρώ ότι δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του ΜΥ2 για να καταλήξω σε ασφαλές εύρημα ως προς το σε ποιο βαθμό αυξήθηκε η ιπποδύναμη της επίδικης μοτοσικλέτας μετά τη ρύθμιση στην οποία ο ΜΥ2 προέβη.

Αποδέχομαι επίσης ότι σε περίπτωση που σε μοτοσικλέτα προστεθεί το εξάρτημα power commander, αυτή παύει να καλύπτεται από την εγγύηση του κατασκευαστή, θέση που συνάδει και με τα όσα ο ΜΕ4 κατέθεσε.

Περαιτέρω, αποδέχομαι ότι η διαδικασία τοποθέτησης του crash protector (εξάρτημα το οποίο αποτελείται από τη βίδα, τη βάση και το protector με τη βίδα του) είναι αυτή που ο ΜΥ2 περιέγραψε η οποία συνάδει, σημειώνω, με τη διαδικασία στην οποία ο ΜΥ1 αναφέρθηκε, και, σε γενικές γραμμές, με τη διαδικασία στην οποία ο ΜΕ2 αναφέρθηκε, με μόνη διαφοροποίηση ότι ο ΜΕ2 δεν αναφέρθηκε στην τοποθέτηση κρίκου κάτω από τη μηχανή της μοτοσικλέτας πριν την αφαίρεση των βιδών. Αποδέχομαι επίσης τη θέση του ότι αν στη μοτοσικλέτα παραμείνουν τοποθετημένες μόνο οι βάσεις των crash protectors (αλλά όχι και το πλαστικό μέρος του εξαρτήματος), η μοτοσικλέτα δεν θα παρουσιάσει οποιοδήποτε πρόβλημα, καθώς και τη θέση του ότι είναι δυνατό να αλλαχθεί μόνο το πλαστικό μέρος του εξαρτήματος αν οι βάσεις δεν πάθουν οποιαδήποτε ζημιά, αφού η θέση του ότι το πλαστικό μέρος του εξαρτήματος πωλείται από μόνο του δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του. Αποδέχομαι, τέλος, ότι το εν λόγω εξάρτημα δεν τοποθετείται συνήθως σε μοτοσικλέτες που τρέχουν σε κλειστές πίστες επειδή σε περίπτωση πτώσης μπορεί να προκληθεί ζημιά στη μηχανή ή στον σκελετό λόγω της πίεσης που θα μεταφερθεί στα σημεία αυτά καθότι, αφενός, η θέση του αυτή δεν αμφισβητήθηκε, αφετέρου, τα όσα ανέφερε συνάδουν με τα όσα και ο ΜΥ1 ανέφερε σχετικώς.

Αποδέχομαι επίσης τη θέση του ΜΥ2 ότι όταν λείπουν οι δύο επίδικες βίδες ο αναβάτης συνήθως παρατηρεί «τρέμουλο» ή δονήσεις, λόγω των κραδασμών που μεταφέρονται στο τιμόνι και στα πατίδια, και τούτο διότι ο ίδιος ανέφερε ότι έτυχε να «τρέξει» πολλές φορές σε αγώνες χωρίς να είναι τοποθετημένες οι δύο βίδες στη μοτοσικλέτα του, αλλά και επειδή αυτή ήταν και η θέση του ΜΕ3.[19]

Παρά την πολύ καλή εντύπωση που ο ΜΥ2 μου άφησε ως μάρτυρας, δεν μπορώ να αποδεχτώ το μέρος της μαρτυρίας του που σχετίζεται με τα αίτια που οδήγησαν στο ράγισμα του επίδικου σκελετού. Όπως προαναφέρθηκε, ο ΜΥ2 κατέχει δίπλωμα από το Ινστιτούτο Frederick το οποίο απέκτησε μετά από διετή φοίτηση στον κλάδο της μηχανολογίας (Τεκμήριο 41). Αν και στην κυρίως εξέταση του ο ΜΥ2 ανέφερε ότι τα ραγίσματα θα μπορούσαν να δημιουργηθούν μόνο μετά από βίαιη σύγκρουση, κατά την αντεξέταση του, ερωτηθείς ακριβώς σε σχέση με το αποτέλεσμα που θα είχε επί του σκελετού η απουσία των δύο βιδών εντίμως απάντησε ότι το ποιο σημείο του σκελετού «στρεσάρεται» περισσότερο όταν απουσιάζουν οι δύο βίδες μόνο κάποιος που κατέχει πτυχίο μηχανολογίας μπορεί να το απαντήσει, και σε κατοπινό σημείο της αντεξέτασης του δέχθηκε και πάλι ότι δεν είναι εξουσιοδοτημένος μηχανολόγος ώστε να μπορεί να κρίνει «πώς ακριβώς τσάκρισε ο σκελετός». Των εν λόγω παραδοχών του ΜΥ2 δοθεισών, κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του για να καταλήξω σε ασφαλές εύρημα ως προς τα αίτια ραγίσματος του επίδικου σκελετού.

Επίσης, δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του ΜΥ2 για να καταλήξω σε εύρημα ως προς το κατά πόσον η αλλαγή του σκελετού οδήγησε σε αύξηση της αξίας της μοτοσικλέτας. Τούτο διότι ο ΜΥ2 κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε μόνο ότι ο ίδιος θα έλεγε ότι η μοτοσικλέτα «έβαλε αξία», χωρίς να έχει εξηγήσει πού βασίζει την άποψη του αυτή, και χωρίς να έχει καταστήσει σαφές αν αναφερόταν σε αντικατάσταση του ραγισμένου σκελετού με καινούριο (ενέργεια που προφανώς αυξάνει την αξία μοτοσικλέτας, η οποία από επικίνδυνη καθίσταται ασφαλής) ή σε αντικατάσταση του εργοστασιακού πλαισίου από νέο, μη εργοστασιακό, που είναι και το ερώτημα. Ομοίως δε, η απάντηση που έδωσε αντεξετασθείς ότι ο σκελετός είναι ένα μέρος της μοτοσικλέτας που δέχεται πολλά στρεσαρίσματα και κούραση οπότε όταν αλλαχθεί αυτό αποτελεί πλεονέκτημα, είναι επίσης γενική, δεν λαμβάνει δε υπόψιν είτε την ηλικία της μοτοσικλέτας, είτε τη χρήση που της γίνεται.

Ο ΜΥ3 είναι μηχανολόγος, εκτιμητής ζημιών οχημάτων και εμπειρογνώμονας τροχαίων δυστυχημάτων, κατέθεσε δε έγγραφο στο οποίο αναφέρονται τα προσόντα και η εμπειρία του (Τεκμήριο 47). Το ότι ο ΜΥ3 κατέχει τα προσόντα και την εμπειρία που ανέφερε ότι έχει δεν αμφισβητήθηκε και αποδέχομαι ότι πράγματι κατέχει αυτά. Στη βάση, λοιπόν, των αρχών της νομολογίας (η οποία αναφέρθηκε πιο πάνω) που καθορίζουν το πότε ένας μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας, κατάληξή μου είναι ότι ο ΜΥ3 είναι εμπειρογνώμονας, και συνεπώς, κατ΄ εξαίρεση προς τον γενικό κανόνα που απαγορεύει την έκφραση γνώμης από μάρτυρα, δικαιωματικά εξέφρασε γνώμη αναφορικά με ζητήματα που εμπίπτουν στη σφαίρα της ειδικότητας του και ειδικότερα τόσο ως προς τον τρόπο πρόκλησης του ραγίσματος στον επίδικο σκελετό, όσο και ως προς το κατά πόσον με την αλλαγή του σκελετού άλλαξε η αξία της μοτοσικλέτας.

Όσον αφορά στη θέση του ΜΥ3 ότι η μηχανή μοτοσικλέτας συγκρατείται στον σκελετό από τέσσερεις βίδες – δύο μακριές (άξονες) και δύο μικρές τις οποίες σημείωσε επί του Τεκμηρίου 48, αυτή γίνεται αποδεκτή, αφού συνάδει με τη μαρτυρία των ΜΕ2, ΜΥ1 και ΜΥ2. Ομοίως, η θέση του ότι όταν οι δύο επίδικες βίδες απουσιάζουν δημιουργούνται δονήσεις γίνεται αποδεκτή, επειδή αυτή συνάδει με τη μαρτυρία των ΜΕ3, ΜΥ1 και ΜΥ2. Αναφορικά, όμως, με τη γνώμη που ο ΜΥ3 εξέφρασε ως προς τα αίτια ραγίσματος του σκελετού, κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ σε αυτήν για να καταλήξω σε κάποιο ασφαλές εύρημα, δεδομένου ότι, αφενός, ο ΜΥ3 δεν κατέληξε θετικά ως προς την αιτία του ραγίσματος, αφού υποστήριξε ότι ο σκελετός θα μπορούσε να ραγίσει από κάτω προς τα πάνω (όπως δηλαδή έγινε – Τεκμήριο 14) αν η μοτοσικλέτα οδηγείτο στον ένα τροχό (σούζα), λόγω μεγάλης ιπποδύναμης ή από κτύπημα της μοτοσικλέτας, αφετέρου, διότι κανένα από τα τρία πιο πάνω γεγονότα δεν έχει αποδειχθεί με μαρτυρία ότι επισυνέβη.

Όσον αφορά το ενδεχόμενο η επίδικη μοτοσικλέτα να ενεπλάκη σε δυστύχημα μετά την επιδιόρθωση της από τον ΜΥ1, ο ΜΥ3 παραδέχθηκε αντεξετασθείς ότι πλην της σπασμένης βάσης μιλιμέτρων και των γδαρμένων εξωστ, δεν του υποδείχθηκε κάτι άλλο που να επιμαρτυρεί ότι η μοτοσικλέτα ενεπλάκη σε ατύχημα. Παραδέχθηκε επίσης ότι δεν μπορεί να γνωρίζει αν τα εξώστ είχαν γδαρθεί στο πρώτο δυστύχημα στο οποίο η μοτοσικλέτα ενεπλάκη, καθώς και το ότι σε περίπτωση ατυχήματος στο οποίο η μοτοσικλέτα είχε ζημιά περίπου 70% το λιγότερο που θα μπορούσε να είχε πάθει ο σκελετός θα ήταν να γδαρθεί ή και να βουλωθεί και συμφώνησε ότι οι «τέλλες» που παρατήρησε στον επίδικο σκελετό μπορεί να ήταν από το γδάρσιμο που προκλήθηκε στον σκελετό.[20] Περαιτέρω, δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει πώς είναι δυνατό να υπέστη ζημιά σε ατύχημα η βάση των μιλιμέτρων, αλλά τα φανάρια και τα πλαστικά να μην παρουσιάζουν ίχνη ότι υπέστησαν ατύχημα, όσον δε αφορά την άποψη που εξέφρασε ότι τα πλαστικά που απεικονίζονται στις φωτογραφίες Τεκμήρια 30 και 30Α μπορεί να είναι άλλης μοτοσικλέτας και να τοποθετήθηκαν εκεί για τις φωτογραφίες, αφενός αυτή δεν βασίζεται σε επιστημονικά κριτήρια και αφετέρου η εκφρασθείσα (και από τον ΜΥ1) υποψία σε κάθε περίπτωση δεν τεκμηριώθηκε με οποιονδήποτε τρόπο, ως ανωτέρω αναφέρθηκε.

Όσον αφορά τη θέση του ότι ο σκελετός ράγισε λόγω του τρόπου με τον οποίο οδηγούσε τη μοτοσικλέτα ο ΜΕ1,[21] σημειώνω ότι δεν έχει προσκομιστεί μαρτυρία ότι ο ΜΕ1 οδηγούσε τη μοτοσικλέτα του με τον τρόπο που ο ΜΥ3 ανέφερε ότι θα μπορούσε να οδηγήσει στο επίδικο ράγισμα, η δε θέση του ΜΥ1 ότι είδε τον ΜΕ1 να κάνει «σούζες» δεν έγινε αποδεκτή για τους λόγους που αναφέρθηκαν στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΥ1.

Περαιτέρω, όσον αφορά στη θέση του ΜΥ3 ότι το ράγισμα θα μπορούσε να προκληθεί λόγω της αύξησης της ιπποδύναμης της μοτοσικλέτας, σημειώνω κατ’ αρχάς ότι ο ΜΥ3 δεν με έπεισε ότι είναι γνώστης της ακριβούς εργοστασιακής ιπποδύναμης της επίδικης μοτοσικλέτας (που ως ανέφερε είναι 156,7 άλογα στον τροχό και 186,6 στο κράγκο).

Τούτο διότι ανέφερε ότι είτε η μοτοσικλέτα κατασκευάστηκε στην Ιαπωνία είτε στην Αγγλία δεν υπάρχει οποιαδήποτε διαφορά, ενώ, αφενός, σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΕ1 η επίδικη μοτοσικλέτα εισήχθη από την Αμερική, αφετέρου, σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΥ2 η ιπποδύναμη διαφέρει ανάλογα με τη χώρα κατασκευής της μοτοσικλέτας (ακόμη και ανάλογα με την Πολιτεία της Αμερικής στην οποία κατασκευάστηκε).

Ανέφερε επίσης ότι είδε πολλές φορές σκελετούς ραγισμένους λόγω αύξησης της ιπποδύναμης, και ότι αυτό αναφέρεται και από τους κατασκευαστές και τα βιβλία,[22] πλην, όμως, δεν παρέπεμψε σε οποιοδήποτε έγγραφο προς τεκμηρίωση της θέσης του αυτής. Τέλος, ερωτηθείς αν αύξηση ιπποδύναμης κατά 23,13 άλογα μπορεί να οδηγήσει σε ράγισμα του σκελετού μετά από δύο μήνες χρήση, απάντησε ότι αυτό εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο η μοτοσικλέτα οδηγείται και ότι αν ο αναβάτης κάνει σούζες, ο σκελετός μπορεί να σπάσει «σε δύο λεπτά»,[23] απάντηση που σίγουρα δεν μπορεί να οδηγήσει σε συμπέρασμα ότι η αύξηση ιπποδύναμης από μόνη της θα μπορούσε να οδηγήσει σε ράγισμα του σκελετού, αφού ο ΜΥ3 συνάρτησε το αποτέλεσμα στον σκελετό με τον τρόπο που η μοτοσικλέτα οδηγείται.

Όσον, τέλος, αφορά στη θέση του ότι με την αλλαγή του εργοστασιακού σκελετού η αξία της μοτοσικλέτας αυξήθηκε επειδή αντικαταστάθηκε ένας κτυπημένος / μπογιατισμένος σκελετός από έναν καινούριο, επισημαίνω ότι όπως αναφέρθηκε και στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΥ2 το ερώτημα δεν είναι αν η αντικατάσταση του επίδικου (ραγισμένου) σκελετού με καινούριο θα οδηγούσε σε αύξηση της αξίας της μοτοσικλέτας, αλλά αν η αντικατάσταση του εργοστασιακού σκελετού (ως αυτός επιδιορθώθηκε από τον ΜΥ1) με καινούριο (με νέο αριθμό πλαισίου) θα οδηγούσε σε αλλαγή στην αξία της μοτοσικλέτας.

Ευρήματα

Κατ’ ακολουθία των όσων προκύπτουν ως παραδεκτά γεγονότα από τα δικόγραφα, των γεγονότων που δηλώθηκαν ως παραδεκτά από τις δύο πλευρές στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας και της αξιολόγησης της μαρτυρίας, καταγράφονται ακολούθως τα ευρήματα του Δικαστηρίου, υπό το φως των επίδικων θεμάτων.

Ο ενάγων και ο εναγόμενος διατηρούσαν, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο για την παρούσα αγωγή, φιλικές σχέσεις.

Περί τον Νοέμβριο του 2009 η μοτοσικλέτα του ενάγοντος με αρ. εγγραφής KWF 046, αρ. πλαισίου JYARN20Ε67A002835, τύπου Yamaha και μοντέλο YZF-R1 υπέστη ζημιές συνεπεία τροχαίου ατυχήματος, και μεταφέρθηκε στο γκαράζ του εναγόμενου ο οποίος εμπορεύεται με την επωνυμία ECM PERFORMANCE και ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την ανακατασκευή και/ή επιδιόρθωση μοτοσικλετών. Οι ζημιές που η μοτοσικλέτα υπέστη ήταν εκτεταμένες και ενάγων και εναγόμενος συμφώνησαν ότι ο εναγόμενος θα προέβαινε σε εκτίμηση των ζημιών που υπέστη η μοτοσικλέτα στο ατύχημα, διάγνωση ηλεκτρονικών, λύση και συναρμολόγηση των πλαστικών fairings, επιδιόρθωση στα ηλεκτρονικά, αλλαγή σπαρκ, ρύθμιση βαλβίδων, αλλαγή λαδιού κινητήρα και μπαταρίας, λύση συναρμολόγηση των τροχών – ριμς με σκοπό να μπογιατιστούν (αλλά ο ενάγων άλλαξε γνώμη και ο εναγόμενος τα συναρμολόγησε ξανά), αλλαγή υποπλαισίου, εφαρμογή αγωνιστικής βάσης μιλιμέτρων και εφαρμογή μη εργοστασιακού πισινού φαναριού φώτων κατεύθυνσης. Όσον αφορά τα εξαρτήματα που τοποθετήθηκαν από τον εναγόμενο στη μοτοσικλέτα, αυτά αγοράστηκαν και παραδόθηκαν στον εναγόμενο από τον ενάγοντα στις 25.11.09. Ο ενάγων δεν παρέδωσε στον εναγόμενο τα κεντρικά crash protectors και τη βάση του ντεποζίτου.

Όταν στις 27.11.09 ο ενάγων επισκέφθηκε τον εναγόμενο στο συνεργείο του, ο εναγόμενος του είπε πως η μοτοσικλέτα «πρέπει να τελειώσει σήμερα» επειδή είχε πολλή δουλειά, και ότι θα την παρέδιδε στον ενάγοντα, όπως και έγινε το βράδυ της ίδιας ημέρας, χωρίς να είχαν ολοκληρωθεί οι εργασίες επιδιόρθωσης. Για την ολοκλήρωση των επιδιορθώσεων χρειαζόταν να τοποθετηθεί η βάση του ντεποζίτου και η εξάτμιση η οποία είχε τοποθετηθεί μόνο «μερικώς», αφού δεν είχαν τοποθετηθεί τα «βαρελάκια». Επίσης δεν είχαν τοποθετηθεί τα προστατευτικά (crash protectors) (συμπεριλαμβανομένων των μεταλλικών βάσεων αυτών) τα οποία είχαν καταστραφεί συνεπεία του τροχαίου ατυχήματος. Η μοτοσικλέτα συναρμολογήθηκε σε μαύρο χρώμα. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό ότι στις 18.3.09 ο εναγόμενος είχε τοποθετήσει το εξάρτημα crash protector στην επίδικη μοτοσικλέτα (ένα σε κάθε πλευρά αυτής), εξάρτημα το οποίο δεν τοποθετείται από τον κατασκευαστή. Προκειμένου να τοποθετηθεί το εν λόγω εξάρτημα, αφαιρούνται δύο εργοστασιακές βίδες (αυτές που βρέθηκε να απουσιάζουν από τη μοτοσικλέτα του ενάγοντος ως θα εξηγηθεί κατωτέρω) και τοποθετείται η μεταλλική βάση του crash protector με καινούριες βίδες του κατασκευαστή του εν λόγω εξαρτήματος και ακολούθως το πλαστικό μέρος του εξαρτήματος με τις βίδες του.

Το βράδυ της 27.11.09 ο εναγόμενος ακολούθησε (επιβαίνοντας σε δική του μοτοσικλέτα) τον ενάγοντα μέχρι το γραφείο του τελευταίου για να πληρωθεί για τις εργασίες που εκτέλεσε, οπότε και παρέλαβε την επιταγή των €600 προς εξόφληση.

Ο ενάγων τοποθέτησε τη βάση του ντεποζίτου την επόμενη ημέρα ακολουθώντας τις οδηγίες που ο εναγόμενος του έδωσε τηλεφωνικώς. Όσον αφορά την τοποθέτηση της εξάτμισης, ο ενάγων επισκέφθηκε κάποιο ειδικό (κάποιο πρόσωπο που κόβει τιτάνιο) για να την κόψει και να την τοποθετήσει, όμως, αφού διαπιστώθηκε ότι δεν χρειαζόταν να κοπεί, την τοποθέτησε ο Βασίλης Ιακωβίδης (ο οποίος διατηρεί συνεργείο επιδιόρθωσης μοτοσικλετών) στις 28.11.09, εργασία η οποία ήταν εύκολη για τον τελευταίο και για την οποία δεν χρέωσε τον ενάγοντα. Τα βαρελάκια της εξάτμισης που ο Ιακωβίδης τοποθέτησε ήταν μεταχειρισμένα και όχι καινούρια.

Στη μοτοσικλέτα του ενάγοντος οι εργοστασιακές εξατμίσεις είχαν αντικατασταθεί από αγωνιστικές. Περαιτέρω, είχε τοποθετηθεί το εξάρτημα power commander, το οποίο ρυθμίζει την ποσότητα αέρα και βενζίνης (air fuel ratio) που διοχετεύεται στη μηχανή, με σκοπό να γίνεται καλύτερη καύση όταν η μοτοσικλέτα υποστεί κάποια μετατροπή. Η επίδικη μοτοσικλέτα μεταφέρθηκε στο παρελθόν στο συνεργείο του Ηρόδοτου Σάββα, ο οποίος προέβη σε ρύθμιση αυτής. Η ιπποδύναμη της μοτοσικλέτας μετά τη ρύθμιση ήταν 179 άλογα (στον τροχό) (Τεκμήριο 45) και ήτο αυξημένη σε σχέση με την εργοστασιακή ιπποδύναμη. Με την τοποθέτηση του εν λόγω εξαρτήματος σε μοτοσικλέτα, παύει να ισχύει η εγγύηση του κατασκευαστή και τόσο στην επίσημη ιστοσελίδα της κατασκευάστριας εταιρείας (Τεκμήριο 38) όσο και επί του κουτιού εντός του οποίου το εξάρτημα πωλείται (Τεκμήριο 37), υπάρχει η εξής προειδοποίηση όσον αφορά την χρήση του: «This product is intended to be used only on racing vehicles on closed courses, and not for use on roads or vehicles otherwise subject to emission control requirements. In California, this product should not be used on any vehicle that is registered or licensed for use on public roads.»

Ο ενάγων άρχισε ακολούθως προσπάθειες για να πωλήσει τη μοτοσικλέτα. Περί τον Ιανουάριο του 2010 προτιθέμενος αγοραστής επιθεωρώντας τη μοτοσικλέτα πρόσεξε μια μικρή ρωγμή στον σκελετό της, εξαιτίας της οποίας δεν επιθυμούσε να αγοράσει τη μοτοσικλέτα. Ο ενάγων επικοινώνησε με τον εναγόμενο ο οποίος του ανέφερε ότι «πρέπει να σχίστηκε η μπογιά», άρα ήταν κάτι ασήμαντο.

Μετά από κάποιους μήνες (6 - 7), ο ενάγων πρόσεξε ότι η ρωγμή στον σκελετό είχε μεγαλώσει πάρα πολύ και ανησύχησε. Υποψιάστηκε ότι η ζημιά ήταν μεγάλη και σοβαρή και επισκέφθηκε τον Ιακωβίδη, ο οποίος αφού έλεγξε τη μοτοσικλέτα ανέφερε στον ενάγοντα ότι είχε ραγίσει ο σκελετός (Τεκμήριο 14) επειδή δεν ήταν τοποθετημένες δύο βίδες οι οποίες στηρίζουν τη μηχανή στον σκελετό, και η μοτοσικλέτα ήταν επικίνδυνη για οδήγηση με το κόστος επιδιόρθωσης της να είναι μεγάλο. Επίσης η βάση μιλιμέτρων ήταν ραγισμένη (Τεκμήριο 31). Όταν η επίδικη μοτοσικλέτα μεταφέρθηκε στο συνεργείο του Ιακωβίδη, αυτή ήταν συναρμολογημένη σε μαύρο χρώμα.

Ο Ιακωβίδης, προκειμένου να διαπιστώσει το εύρος της ζημιάς, αφαίρεσε τα προστατευτικά της μοτοσικλέτας (fairings), οπότε και διαπίστωσε ότι απουσίαζαν οι δύο από τις τέσσερεις βίδες που κρατούν τον σκελετό της μοτοσικλέτας μαζί με τον κινητήρα. Η μηχανή της μοτοσικλέτας στηρίζεται στον σκελετό με τέσσερεις βίδες – δύο άξονες και δύο μικρότερες βίδες (Τεκμήριο 48), και είναι αυτές οι δύο μικρότερες βίδες που απουσίαζαν από τον σκελετό της επίδικης μοτοσικλέτας. Οι δύο βίδες που απουσίαζαν σκοπό έχουν να συγκρατούν τη μηχανή στον σκελετό. Σε περίπτωση απουσίας των δύο βιδών από τον σκελετό, δημιουργούνται κραδασμοί οι οποίοι μεταφέρονται στο τιμόνι. Ο σκελετός (Τεκμήριο 14) παρουσίαζε ρωγμές στο σημείο που τα δύο μέρη του συγκολλούνται (που είναι το πιο αδύνατο σημείο του), τόσο στη δεξιά, όσο και στην αριστερή του πλευρά, τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά, με τις ρωγμές να έχουν αρχίσει από κάτω (δηλαδή από τη βάση του σκελετού) και να συνεχίζονται προς τα πάνω. Πέραν του σκελετού, ράγισμα είχε και η βάση των μιλιμέτρων. Ο Ιακωβίδης συμβούλευσε τον ενάγοντα όπως κληθεί εμπειρογνώμονας για να ερευνήσει το θέμα εις βάθος, έτσι κλήθηκε ο Κωνσταντίνος Τελεβάντος ο οποίος ζήτησε από τον Ιακωβίδη να αποσυναρμολογήσει τη μοτοσικλέτα πριν την επιθεώρηση, όπως και έγινε. Ο Τελεβάντος πράγματι επιθεώρησε τη μοτοσικλέτα και ετοίμασε έκθεση (Τεκμήριο 4).

Περί τον Αύγουστο του 2010 ο ενάγων παραπονέθηκε στον εναγόμενο για την παρουσιασθείσα ρωγμή, πλην, όμως, ο εναγόμενος δεν αποδέχτηκε ότι ευθυνόταν ο ίδιος για αυτήν. Στις 6.10.10 ο ενάγων απέστειλε προς τον εναγόμενο επιστολή μέσω του δικηγόρου του (Τεκμήριο 1), η οποία απαντήθηκε από τους δικηγόρους του εναγόμενου στις 11.10.10 (Τεκμήριο 2). Ο εναγόμενος επισκέφθηκε το συνεργείο του Ιακωβίδη συνοδευόμενος από τον Βασίλη Αυγουστή, όπου επιθεώρησε τη μοτοσικλέτα του ενάγοντος, λαμβάνοντας αριθμό φωτογραφιών.

Η μοτοσικλέτα εν τέλει επιδιορθώθηκε από τον Ιακωβίδη ο οποίος αντικατέστησε τον ραγισμένο σκελετό με καινούριο, επί του οποίου χαράχτηκαν νέοι αριθμοί πλαισίου. Ο ενάγων πώλησε την επίδικη μοτοσικλέτα.

Νομική πτυχή

Η απαίτηση του ενάγοντος βασίζεται στο αστικό αδίκημα της αμέλειας. Όπως λέχθηκε στην Χρυσάνθου κ.α. ν. Φραντζή (2010) 1 Α.Α.Δ. 1295, 1305:

«Το βάρος του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, όπως έχει διαχρονικά αποφασιστεί, το φέρει στην πολιτική δίκη κατά κανόνα ο ενάγων και αποσείεται όταν ικανοποιήσει το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του είναι πιο πιθανή παρά όχι. (δέστε Μπούλος Μαρσέλ κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (2001) 1 Α.Α.Δ. 1858, Αθανασίου ν. Κουνούνη (1997) 1 Α.Α.Δ. 614, Baloise Insurance Co. Ltd v. Κατωμονιάτη (2008) 1 Α.Α.Δ. 1275 και Κυριάκος Σοφοκλέους ν. Γιώτας Κυριάκου, Έφεση αρ. 7/08, ημερ. 18.5.2010). Ο ενάγων πρέπει βέβαια να δείξει στοιχεία αμέλειας εκ μέρους του αντιδίκου του, καθώς επίσης οφείλει να αποδείξει και την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της αμέλειας αυτής και των ζημιών που έχει υποστεί. Δεν εναπόκειται, όπως έχει λεχθεί στη Ράλλης Μακρίδης & Υιοι Λτδ ν. Λουκά (2003) 1 Α.Α.Δ. 447, στον εναγόμενο «…. να απαλλάξει τον εαυτό του αποδεικνύοντας ότι το δυστύχημα ήταν είτε αναπόφευκτο ή ότι δεν ήταν αποτέλεσμα της δικής του αμέλειας.». Όπως ταυτόχρονα λέχθηκε στην ίδια υπόθεση, δεν είναι όμως από την άλλη «….. αναγκαίο για τον ενάγοντα να αποκλείσει κάθε πιθανή δυνατότητα ότι το δυστύχημα δυνατό να προκλήθηκε χωρίς αμέλεια από την πλευρά του εναγόμενου .....».»

Με βάση τα ευρήματα μου, ο εναγόμενος εμπορεύεται με την επωνυμία ECM PERFORMANCE και ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την ανακατασκευή και/ή επιδιόρθωση μοτοσικλετών, διατηρώντας προς τούτο γκαράζ. Η μοτοσικλέτα του ενάγοντος ενεπλάκη σε δυστύχημα και ο ενάγων συμφώνησε με τον εναγόμενο ότι ο τελευταίος θα επιδιόρθωνε τη μοτοσικλέτα του πρώτου έναντι αμοιβής.

Η υποχρέωση επιμέλειας επαγγελματιών, καλύπτεται από το άρθρο 51(2) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 το οποίο προβλέπει ότι:

«51 (1) ..................................

(2) Υποχρέωση, να μην επιδεικνύεται αμέλεια υφίσταται στις πιο κάτω περιπτώσεις, δηλαδή

..............................

(ε) Πρόσωπο που ασκεί με αμοιβή ή άλλως πως επάγγελμα, επιτήδευμα ή ασχολία ή παρέχει υπηρεσίες σε άλλο πρόσωπο υπέχει τέτοια υποχρέωση έναντι κάθε προσώπου, επί του οποίου ή επί της ιδιοκτησίας του οποίου ασκεί το επάγγελμα, επιτήδευμα ή ασχολία ή προς στον οποίο παρέχει την υπηρεσία».

Το επίπεδο επιμέλειας τους καθορίζεται από το άρθρο 51(1)(β) του Κεφ. 148, το οποίο προνοεί ότι:

«51(1). Αμέλεια συvίσταται-

(α) στηv τέλεση πράξης τηv oπoία υπό τις περιστάσεις δεv θα τελoύσε λoγικό συvετό πρόσωπo ή στηv παράλειψη τέλεσης πράξης τηv oπoία υπό τις περιστάσεις τέτoιo πρόσωπo θα τελoύσε͘ ή

(β) στηv παράλειψη καταβoλής τέτoιας δεξιότητας ή επιμέλειας για τηv άσκηση επαγγέλματoς, επιτηδεύματoς ή ασχoλίας όπως έvα λoγικό συvετό πρόσωπo, πoυ έχει τα πρoσόvτα για τηv άσκηση τoυ επαγγέλματoς αυτoύ, επιτηδεύματoς ή ασχoλίας θα κατέβαλλε υπό τις περιστάσεις, και στηv πρόκληση ζημιάς εξαιτίας αυτής:

Νoείται ότι για αυτή δύvαται vα τύχει απoζημίωσης μόvo τo πρόσωπo έvαvτι τoυ oπoίoυ o υπαίτιoς της αμέλειας υπείχε υπoχρέωση, υπό τις περιστάσεις, vα μηv επιδείξει αμέλεια.»

Τόσο από τις πρόνοιες του άρθρου 51 του Κεφ. 148, όσο και από τη νομολογία (βλ. Beaumont κ.α. ν. Παπακλεοβούλου (2010) 1 Α.Α.Δ. 525), προκύπτει ότι ένας επαγγελματίας, κρίνεται με βάση το βαθμό επιμέλειας και δεξιότητας που αναμένεται από το μέσο επαγγελματία της τάξης στην οποία ανήκει. Το επίπεδο αυτό είναι του συνήθους, επιμελούς και ικανού επαγγελματία. Δεν είναι ούτε εκείνο του πολύ προσοντούχου, ούτε εκείνο ενός επαγγελματία που κατέχει τα ελάχιστα προσόντα. Συμμόρφωση με τη γενική πρακτική του επαγγέλματος μπορεί να παρέχει κάποια κάλυψη αλλά όχι πάντα και ιδιαίτερα όταν η συγκεκριμένη πρακτική δεν έτυχε να δοκιμαστεί δικαστικά.

Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης ο ενάγων παρέλαβε την επίδικη μοτοσικλέτα από τον εναγόμενο χωρίς να έχουν τοποθετηθεί σ’ αυτήν τα προστατευτικά (crash protectors). Ο ενάγων μετά την παραλαβή της μοτοσικλέτας και την τοποθέτηση των προστατευτικών άρχισε ενέργειες με σκοπό την πώληση της και προτιθέμενος αγοραστής παρατήρησε ρωγμές επί του σκελετού της. Οι ρωγμές προκλήθηκαν επειδή έλειπαν δύο βίδες που κρατούν τη μηχανή της μοτοσικλέτας σταθερή στον σκελετό. Επίσης η βάση των οργάνων ένδειξης είχε υποστεί ζημιές. Ο ενάγων αποδίδει τις ζημιές που υπέστη η μοτοσικλέτα του, στην αποκλειστική αμέλεια και/ή παράβαση των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων του εναγόμενου, παραθέτοντας τις εξής λεπτομέρειες:

(α) Παρέλειψε να χρησιμοποιήσει την ορθή και/ή ενδεικνυόμενη και/ή συνηθισμένη και/ή προτεινόμενη από τον κατασκευαστή μέθοδο εργασίας για την επιδιόρθωση και/ή συναρμολόγηση και/ή αποσυναρμολόγηση της μοτοσικλέτας.

(β) Παρέλειψε να προσθέσει τα απαραίτητα και/ή απαιτούμενα εξαρτήματα και/ή τις βίδες οι οποίες συγκρατούν τη μηχανή της μοτοσικλέτας σταθερή στον σκελετό της.

(γ) Παρέλειψε να προσθέσει τα απαραίτητα και/ή απαιτούμενα εξαρτήματα και/ή τις βίδες οι οποίες συγκρατούν τη βάση των οργάνων ένδειξης, μεταξύ άλλων, ταχύτητας της μοτοσικλέτας.

(δ) Παρέλειψε να προσθέσει τα απαραίτητα και/ή απαιτούμενα εξαρτήματα τα οποία διατηρούν και/ή στηρίζουν το σασί (upper stay bucket) στην ορθή και κατάλληλη θέση.

(ε) Γενικά ενήργησε αμελώς κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του.

Σύμφωνα με τα ευρήματα μου, ο σκελετός της μοτοσικλέτας (Τεκμήριο 14) έχει ραγίσει στη δεξιά και στην αριστερή του πλευρά, περαιτέρω δε ράγισμα υφίσταται στη βάση των μιλιμέτρων της μοτοσικλέτας του ενάγοντος (Τεκμήριο 31) και το ερώτημα είναι αν ο εναγόμενος ευθύνεται για τις ζημιές αυτές.

Όσον αφορά το κατά πόσον η απουσία των δύο εκ των τεσσάρων εργοστασιακών βιδών που κρατούν τη μηχανή στον σκελετό είναι που προκάλεσε το ράγισμα στον σκελετό, κατ’ ακολουθίαν της αξιολόγησης της δοθείσας μαρτυρίας δεν κατέστη δυνατό να καταλήξω σε ασφαλές εύρημα ότι πράγματι η απουσία (και μόνο) των δύο βιδών οδήγησε στο ράγισμα, δηλαδή στη ζημιά στον σκελετό.

Ακόμη, όμως, και αν είχα αποδεκτεί ότι τούτος ήταν ο λόγος που οδήγησε στο ράγισμα, και πάλι δεν θα μπορούσα να καταλήξω ότι η ζημιά προκλήθηκε από την αμέλεια του εναγόμενου για τους λόγους που θα εξηγήσω.

Από τη μαρτυρία που προσκομίστηκε και έγινε αποδεκτή, προέκυψε ότι υφίσταται άμεση διασύνδεση μεταξύ των δύο βιδών που απουσίαζαν από τη μοτοσικλέτα (απουσία στην οποία ο ενάγων αποδίδει το ράγισμα στον επίδικο σκελετό) και την τοποθέτηση του εξαρτήματος crash protector στη μοτοσικλέτα, αφού οι δύο εργοστασιακές βίδες αφαιρούνται προκειμένου να τοποθετηθεί το εν λόγω εξάρτημα. Σε περίπτωση που στη μοτοσικλέτα δεν είναι εφαρμοσμένα crash protectors πρέπει να είναι εφαρμοσμένες στο σχετικό σημείο του σκελετού οι δύο εργοστασιακές βίδες που τον συγκρατούν με τη μηχανή, ενώ αν στη μοτοσικλέτα είναι εφαρμοσμένα crash protectors, τότε στη θέση των δύο εργοστασιακών βιδών τοποθετούνται δύο βίδες της βάσης των crash protectors.

Θέση του ενάγοντος ως αυτή προωθήθηκε στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας είναι ότι ανέφερε στον εναγόμενο ότι δεν επιθυμούσε την τοποθέτηση των κεντρικών crash protectors (τα οποία είχαν καταστραφεί στο ατύχημα στο οποίο η μοτοσικλέτα ενεπλάκη) στη μοτοσικλέτα του, και ότι ο ίδιος δεν τοποθέτησε τα προστατευτικά (crash protectors) μετά την παραλαβή της μοτοσικλέτας από τον εναγόμενο.

Στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας και κατ’ ακολουθίαν της αξιολόγησης αυτής δεν αποδέχτηκα τη θέση του εναγόμενου ότι ο ίδιος δεν αφαίρεσε τις βάσεις των προστατευτικών (ενέργεια που θα καθιστούσε αχρείαστη την επανατοποθέτηση των δύο εργοστασιακών βιδών). Αντίθετα, αποδέχτηκα ότι κατά την παράδοση της μοτοσικλέτας στον εναγόμενο, δεν είχαν τοποθετηθεί στη μοτοσικλέτα τα προστατευτικά, περιλαμβανομένων των βάσεων αυτών, συνεπώς θα έπρεπε να είχαν τοποθετηθεί οι δύο εργοστασιακές βίδες από τον εναγόμενο.

Όμως, παρά την αποδοχή της θέσης του ενάγοντος ότι ο εναγόμενος δεν τοποθέτησε τις δύο (από τις τέσσερεις) βίδες που συγκρατούν τη μηχανή στον σκελετό, δεν έγινε αποδεκτή η θέση του ενάγοντος ότι δεν τοποθέτησε ο ίδιος τα προστατευτικά (crash protectors) μετά την παραλαβή της μοτοσικλέτας του από το συνεργείο του εναγόμενου και πριν την έναρξη των προσπαθειών του για πώληση της μοτοσικλέτας, ως θέση που αντίκειται στον δικογραφημένο στην παρ. 6 της έκθεσης απαίτησης του ισχυρισμό του.

Για να μπορούσε να αποδοθεί ή διασυνδεθεί το ράγισμα με ενέργειες ή παραλείψεις του εναγόμενου και δη με τη μη τοποθέτηση των βιδών, θα έπρεπε να είχε καταδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό πως το ράγισμα αυτό επήλθε εντός του χρονικού διαστήματος μεταξύ παραλαβής της μοτοσικλέτας χωρίς βίδες και πριν την παραδεκτή τοποθέτηση των προστατευτικών από τον ίδιο τον ενάγοντα.

Όμως δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας που να μπορεί να οδηγήσει σε συμπέρασμα ότι η ζημιά στον σκελετό επροκλήθη μεταξύ της παραλαβής της μοτοσικλέτας και πριν την τοποθέτηση των προστατευτικών από τον ενάγοντα (ως η δικογραφημένη του θέση). Έπεται ότι ακόμη και αν ο εναγόμενος ήτο αμελής επί τω ότι δεν επανατοποθέτησε τις δύο βίδες μετά την αφαίρεση των προστατευτικών, με τη μη αποδοχή της μαρτυρίας του ενάγοντος ότι δεν τοποθέτησε ο ίδιος τα προστατευτικά μετά την παραλαβή της μοτοσικλέτας, ελλείπει η αναγκαία αιτιώδης συνάφεια (causation) μεταξύ της αμέλειας και της βλάβης, το βάρος απόδειξης της οποίας ευρίσκετο στους ώμους του ενάγοντος.

Κρίνω, συνεπώς, ότι ο ενάγων δεν έχει αποδείξει στον βαθμό που απαιτείται ότι η ζημιά στον σκελετό της μοτοσικλέτας προκλήθηκε από κάποια πράξη ή παράλειψη του εναγόμενου.

Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι ο ενάγων κατά την αντεξέταση των μαρτύρων της πλευράς του εναγόμενου (και αναφέρομαι κυρίως στην αντεξέταση των Σάββα (ΜΥ2) και Τζιρκαλλή (ΜΥ3)), φάνηκε να προωθεί και την εκδοχή ότι ακόμη και αν ο εναγόμενος κατά την επιδιόρθωση της μοτοσικλέτας, δεν αφαίρεσε τις μεταλλικές βάσεις των crash protectors (ως η θέση που προωθήθηκε από τον εναγόμενο), αυτός ήτο αμελής επειδή όφειλε να πράξει τούτο για να ελέγξει αν υπέστη ζημιά ο σκελετός από το ατύχημα που κατέστρεψε το εν λόγω εξάρτημα (αφού, σύμφωνα με τη μαρτυρία του εναγόμενου τυχόν χτύπημα στο εν λόγω εξάρτημα μπορεί να «μεταφέρει» χτύπημα στον σκελετό[24]).

Η πιο πάνω θέση του ενάγοντος δεν μπορεί να τύχει εξέτασης, πόσω μάλλον να γίνει αποδεκτή, επειδή αντιφάσκει προς τη θέση που προώθησε με τη μαρτυρία που προσέφερε προς απόδειξη της αξίωσης του. Συγκεκριμένα, προώθησε την εκδοχή ότι ο εναγόμενος ήταν αμελής επειδή δεν τοποθέτησε δύο εργοστασιακές βίδες που συγκρατούν τη μηχανή με τον σκελετό.

Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, σε περίπτωση που στον σκελετό είναι στερεωμένες οι βάσεις των crash protectors δεν μπορεί να είναι τοποθετημένες και οι δύο επίδικες βίδες, καθότι οι βάσεις εφαρμόζονται στη θέση των βιδών. Καθίσταται, συνεπώς, σαφές, ότι αν η αμέλεια που αποδίδεται στον εναγόμενο είναι ότι δεν τοποθέτησε τις δύο βίδες (θέση που προϋποθέτει την αφαίρεση των βάσεων των crash protectors), δεν μπορεί παράλληλα να του αποδίδεται αμέλεια επί τω ότι δεν αφαίρεσε τις εν λόγω βάσεις.

Είναι θεμελιωμένη αρχή ότι ένας διάδικος δικαιούται μεν να προβάλει με το δικόγραφό του διαζευκτικούς ισχυρισμούς, αλλά οφείλει, κατά την ακροαματική διαδικασία, να επιλέξει την εκδοχή που θα προωθήσει (βλ. Μούντης κ.α. ν. Παπαχριστοφόρου κ.α., (2012) 1 Α.Α.Δ. 2637 Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματ.) Λτδ ν. Χίνη (2008) 1 Α.Α.Δ. 818, Καστάνος κ.ά.

ν. Λαϊκή Κυπρ. Τράπεζα (Χρημ.) Λτδ (2009) 1 Α.Α.Δ. 1374 και Marfin Popular Bank Public Co. Ltd v. Μιχαήλ (2012) 1 Α.Α.Δ. 41). Και ο ενάγων επέλεξε να προωθήσει την εκδοχή ότι οι δύο βίδες δεν τοποθετήθηκαν από τον εναγόμενο (ούτε βεβαίως οι βάσεις των crash protectors, αφού η τοποθέτηση τους θα καθιστούσε την τοποθέτηση των βιδών αχρείαστη), προσφέροντας μαρτυρία προς θεμελίωση του ισχυρισμού του αυτού, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, έγινε αποδεκτή, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να προωθεί παράλληλα την εκδοχή ότι η αμέλεια του εναγόμενου έγκειται στο ότι δεν αφαίρεσε τις βάσεις των crash protectors.

Όσον, τώρα, αφορά στα αίτια ραγίσματος της βάσης των μιλιμέτρων, και πάλιν, κατ΄ ακολουθία της αξιολόγησης της μαρτυρίας που προσκομίστηκε, και των αντικρουόμενων εκδοχών που προβλήθηκαν από τους μάρτυρες της πλευράς του ενάγοντος, δεν κατέστη δυνατό να καταλήξω σε ασφαλές εύρημα ως προς τα αίτια ραγίσματος αυτής. Κρίνω, συνεπώς, ότι ο ενάγων δεν έχει αποδείξει στον βαθμό που απαιτείται ότι η ζημιά στη βάση των μιλιμέτρων προκλήθηκε ένεκα κάποιας πράξης ή παράλειψης του εναγόμενου.

Έπεται πως η παρούσα αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί.

Παρά την πιο πάνω κατάληξή μου και για σκοπούς πληρότητας της απόφασης σε περίπτωση κατ’ έφεσιν ανατροπής των πιο πάνω συμπερασμάτων μου, θα προχωρήσω να εξετάσω το ζήτημα των αποζημιώσεων που θα επιδίκαζα υπέρ του ενάγοντος.

Με την έκθεση απαίτησης, ο ενάγων διεκδικεί τα εξής ποσά ως ειδικές ζημιές: (α) €600 που κατέβαλε στον εναγόμενο για την επιδιόρθωση της μοτοσικλέτας του, (β) €800 που κατέβαλε για την επανεπιδιόρθωση της μοτοσικλέτας, (γ) €2.100 για την αγορά εξαρτήματος upper stay bracket (σασί), (δ) €200 για την έκθεση εμπειρογνώμονα και (ε) €105 ως μεταφορικά έξοδα. Ισχυρίζεται επιπλέον ότι η αγοραστική αξία της μοτοσικλέτας μειώθηκε από €10.000 σε €6.500 και ότι υπέστη απώλεια χρήσης αυτής για ένα περίπου μήνα ενόσω η μοτοσικλέτα βρισκόταν στο συνεργείο ειδικών για επιδιόρθωση, διεκδικεί δε γενικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις τόσο για τη μείωση της αγοραστικής αξίας της μοτοσικλέτας και για την απώλεια χρήσης της, όσο και για την αμέλεια του εναγόμενου.

Όσον αφορά τις αξιούμενες ειδικές ζημιές, και λαμβάνοντας υπόψιν τις πάγιες αρχές της νομολογίας ότι αυτές πρέπει να εξειδικεύονται στην απαίτηση, να καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις με λεπτομέρεια και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα, σαφήνεια και συγκεκριμένα στοιχεία (βλ. Πίριλλος v. Ρουπινέττας Κονναρή (2000) 1(Β) Α.Α.Δ. 1153 Παναγιώτου ν.

Φραγκέσκου κ.α. (1999) 1 Α.Α.Δ. 687, Αλεξάνδρου ν. Ιωάννου (1996) 1 Α.Α.Δ. 1157, Χριστοδούλου ν. Αγαθοκλέους (1997) 1 Α.Α.Δ. 396, Ηρακλέους ν. Πίτρου (1994) 1 Α.Α.Δ. 239, Λοΐζου ν. Μουρτζή (1999) 1 Α.Α.Δ. 883, Μαΐττα ν. Γεωργίου κ.α. (1998) 1 Α.Α.Δ. 1 και Ζήνων Μερκής Λτδ ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ (1999) 1 Α.Α.Δ. 1923), αλλά και το ότι σύμφωνα με την απόφαση Παπαχρυσοστόμου ν.

Κώστα Γρηγοριάδη & Συνεταίροι κ.α., Πολ. Έφ. 118/10, ημερ. 16.12.15, «οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει βεβαίως να εξειδικεύονται και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα, αλλά είναι δυνατή η απόδοση αποζημίωσης όταν η μαρτυρία είναι αξιόπιστη, αλλά υπολείπεται σε επάρκεια διότι όπου είναι αποδεκτό ότι έχει προκληθεί ζημιά, ο παραβάτης δεν πρέπει να απαλλάσσεται», θα επιδίκαζα στον ενάγοντα τα εξής ποσά:

Το ποσό των €1.500 για την αγορά νέου σκελετού επειδή αυτό είναι το ποσό που ο ενάγων ανέφερε ότι κατέβαλε για την αγορά του σκελετού (βλ. Τεκμήρια 6 και 7), παρά το ότι η αρχική προσφορά ήταν για το ποσό των €1.800 (βλ. Τεκμήριο 5). Θα του επιδίκαζα επίσης το ποσό των €800 ως τα έξοδα που κατέβαλε στον Βασίλη Ιακωβίδη για την επανεπιδιόρθωση της μοτοσικλέτας, καθότι σύμφωνα με τη μαρτυρία του Ιακωβίδη το ποσό αυτό πράγματι του καταβλήθηκε από τον ενάγοντα και αυτό είναι επίσης το ποσό που αναφέρεται στην έκθεση του Τελεβάντου ως το ποσό των εργατικών για την επιδιόρθωση της μοτοσικλέτας.

Από την άλλη δεν θα επιδίκαζα στον ενάγοντα το ποσό των €105 ως μεταφορικά έξοδα, αφού ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε προς απόδειξη αυτών, ούτε και το ποσό των €300 που διεκδίκησε για τη βάση των μιλιμέτρων που καταστράφηκε καθότι ο ενάγων δεν αναφέρθηκε με ακρίβεια στο ποσό που κατέβαλε ούτε και προσκόμισε απόδειξη είτε για τη βάση μιλιμέτρων που παρέδωσε στον εναγόμενο το Νοέμβριο του 2009, είτε για τη βάση μιλιμέτρων που αγόρασε προς αντικατάσταση της καταστραφείσας.

Επίσης δεν θα επιδίκαζα στον ενάγοντα το ποσό των €600 που ζητά ως έξοδα επιδιόρθωσης της μοτοσικλέτας από τον εναγόμενο, αφού το εν λόγω ποσό καταβλήθηκε από τον ενάγοντα (Τεκμήριο 3) για το σύνολο των εργασιών που ο εναγόμενος εκτέλεσε επιδιορθώνοντας τη μοτοσικλέτα του ενάγοντος το Νοέμβριο του 2009, ουδεμία δε μαρτυρία δόθηκε ως προς το ποιο ακριβώς είναι το ποσό που αφορούσε στην τοποθέτηση των δύο βιδών.

Περαιτέρω δεν θα επιδίκαζα στον ενάγοντα το ποσό των €200 που ζητεί ως έξοδα για την έκθεση του Τελεβάντου, καθότι ούτε προσκόμισε ο ενάγων απόδειξη ότι πράγματι κατέβαλε το εν λόγω ποσό, ούτε ερωτήθηκε ο Τελεβάντος αν έλαβε το εν λόγω ποσό από τον ενάγοντα, ο δε απλός ισχυρισμός του ενάγοντος ότι κατέβαλε το εν λόγω ποσό, χωρίς να έχει προσκομισθεί οποιαδήποτε περαιτέρω μαρτυρία προς αυτή την κατεύθυνση, δεν ικανοποιεί τη νομολογιακή αρχή που απαιτεί την απόδειξη των ειδικών ζημιών με θετικό τρόπο (Αθανασίου v.

Ορφανίδου, Πολ. Έφ. 73/11, ημερ. 16.12.15).

Όσον αφορά την απαίτηση του ενάγοντος για γενικές αποζημιώσεις, σημειώνω ότι δεν θα ήμουν διατεθειμένη να του επιδικάσω οποιοδήποτε ποσό. Οι διεκδικούμενες (ως γενικές) αποζημιώσεις για μείωση της αγοραστικής αξίας της μοτοσικλέτας θα έπρεπε, κατά την κρίση μου, να είχαν διεκδικηθεί ως ειδικές αποζημιώσεις. Ως προς τη διαφοροποίηση των γενικών από τις ειδικές αποζημιώσεις παραπέμπω στην απόφαση Monarch S.S. Co v. Karlshamns Oljefabriker, [1949] A.C. 196, 221 όπου ο Λόρδος Wright είπε τα εξής:

«The distinction there drawn [in Hadley v Baxendale] is between damages arising naturally (which means in the normal course of things) and cases where there were special and extraordinary circumstances beyond the reasonable prevision of the parties. In the latter event it is laid down that the special facts must be communicated by and between the parties. The distinction between these types is usually described in English law as that between general and special damages.»

Η μείωση της αγοραστικής αξίας της μοτοσικλέτας δεν είναι ζημιά που άμεσα και φυσιολογικά απορρέει από την αμέλεια του εναγόμενου, συνεπώς δεν θεωρώ ότι μπορεί να επιδικασθεί οποιοδήποτε ποσό ως γενικές αποζημιώσεις σε σχέση με αυτή, επισημαίνω δε παράλληλα ότι στη βάση της δοθείσας μαρτυρίας η ακριβής μείωση στην αξία δεν μπορεί να προσδιορισθεί. Κατά τα λοιπά σημειώνω ότι ο ενάγων δεν αναφέρθηκε σε οποιαδήποτε ταλαιπωρία ένεκα της απώλειας χρήσης της μοτοσικλέτας (επαναλαμβάνω ότι ουδεμία μαρτυρία δόθηκε σε σχέση με τα διεκδικούμενα (ως ειδική ζημιά) μεταφορικά έξοδα), ούτε και αποδείχθηκε ότι ο ενάγων υπέστη κάποια άλλη ζημιά για την οποία θα δικαιούτο σε επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων.

Όσον αφορά, τέλος, την απαίτηση του ενάγοντος για τιμωρητικές αποζημιώσεις, σημειώνω ότι στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδριανής Πάλμα κ.α., Πολ. Εφ. 44/13, ημερ. 19.11.15, το Δικαστήριο, με αναφορά σε προηγούμενη νομολογία[25] είπε ότι ό,τι προκύπτει από τη θεώρηση της νομολογίας, οι παραδειγματικές ή τιμωρητικές αποζημιώσεις αποσκοπούν στο να τιμωρήσουν τον εναγόμενο και να τον αποτρέψουν από παρόμοια συμπεριφορά στο μέλλον.

Δεν αποσκοπούν όμως στην αποκατάσταση του θύματος όπως είναι οι συνήθεις αποζημιώσεις, αλλά τέτοιες αποζημιώσεις επιδικάζονται όταν διαπιστώνεται βλάβη στα αισθήματα του ενάγοντα λόγω της επίδειξης από τον εναγόμενο στοιχείων ακραίας αλαζονείας ή καταπιεστικής συμπεριφοράς για την οποία επιβάλλεται η τιμωρία του ως ένδειξη της απέχθειας με την οποία ο νόμος αντιμετωπίζει τέτοια συμπεριφορά.

Στις ίδιες γραμμές και η απόφαση Παπαχρυσοστόμου, ανωτέρω, όπου ελέχθη ότι οι παραδειγματικές ή τιμωρητικές αποζημιώσεις έχουν την έννοια της τιμωρίας του αδικοπραγούντος όταν η συμπεριφορά του καταδεικνύει αφενός έντονη αδιαφορία για τα δικαιώματα των άλλων και αφετέρου την επίτευξη κέρδους στον ίδιο.

Παραδειγματικές ή τιμωρητικές αποζημιώσεις δίδονται εκεί όπου το δικαστήριο φρονεί ότι οι συνήθεις αποζημιώσεις δεν επαρκούν, αλλά δεν στοχεύουν στην αποκατάσταση του θύματος, όπως είναι οι συνήθεις αποζημιώσεις, ενώ μπορούν να αποδοθούν και αυξημένες αποζημιώσεις που δυνατόν να είναι αρκετές να καλύψουν ιδιαίτερη βλάβη στον ενάγοντα.

Στη βάση των ως άνω αρχών δεν θα επιδίκαζα στον ενάγοντα οποιοδήποτε ποσό ως τιμωρητικές αποζημιώσεις, καθότι δεν έχει καταδειχθεί μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία ότι ο εναγόμενος συμπεριφέρθηκε με ακραία αλαζονεία ή καταπιεστική συμπεριφορά και ότι θα πρέπει να τιμωρηθεί για τη συμπεριφορά του με την επιδίκαση τιμωρητικών αποζημιώσεων, με σκοπό να αποτραπεί η αξιόμεμπτη συμπεριφορά στο μέλλον.

Κατάληξη

Υπό το φως των ανωτέρω, η αγωγή απορρίπτεται.

Όσον αφορά τα έξοδα, δεν βρίσκω λόγο για να παρεκκλίνω από τον κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Συνεπώς τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ του εναγόμενου και εναντίον του ενάγοντος, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.

(Υπ.) …………………………

Μ. Θεοκλήτου, Ε.Δ

ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ

[1] Βλ. Τεκμήριο Β, παρ. 24.

[2] Βλ. Τεκμήριο Β, παρ. 31.

[3] Βλ. πρακτικά ημερ. 4.7.16, σελ. 30.

[4] Καταληκτική θέση του οποίου ήταν ότι τα πλαστικά ήταν χρώματος μαύρου, γυαλιστερό και ματ - βλ. πρακτικά ημερ. 16.6.16: «Μπορεί να είναι μαύρο mat, μπορεί να είναι γκρίζο βαθύ, έχει δύο χρώματα, εδώ υπάρχει μαύρο γυαλιστερό και mat.».

[5] Βλ. πρακτικά ημερ. 15.1.16, σελ. 21.

[6] Βλ. Τεκμήριο Β, παρ. 16 και 17.

[7] Βλ. πρακτικά ημερ. 4.7.16, σελ. 13.

[8] Βλ. πρακτικά ημερ. 4.7.16, σελ. 23 – 24: «…Μια πίεση από πάνω προς τα κάτω, θα αναμένεις να τσακρίσει ο σκελετός από την κάτω πλευρά, όχι από την πάνω. Μια κόλλα όταν την πάρω και ασκήσω δύναμη προς τα κάτω, θα πάει πάνω, άμα εν να τσακρίσει θα τσακρίσει στο κάτω μέρος, δεν θα τσακρίσει στο πάνω μέρος…»

[9] Βλ. πρακτικά ημερ. 15.1.16, σελ. 16:

«A. Μπορώ πολύ εύκολα και τώρα αν έχετε φωτογραφικό υλικό της ζημιάς της μοτοσυκλέτας να σας ξεκαθαρίζω και πάλι τη γνώμη μου, την αντικειμενική μου γνώμη, κατά πόσο ο σκελετός ήταν από το δυστύχημα, αφού είχε προκληθεί δυστύχημα.

E. Εγώ σας υποβάλλω ότι αυτό θα έπρεπε να το έχετε πράξει ήδη.

A. Εγώ δεν είχα πληροφορία, δεν ενημερώθηκα πριν ότι είχε δυστύχημα για να το πράξω, αν πληροφορούμουν, αν είχα οδηγίες, θα το έπραττα.»

[10] Βλ. πρακτικά ημερ. 15.1.16, σελ. 20:

«E. Μας είπατε μόνο από δυστύχημα μπορεί να προκληθούν τέτοια ραγίσματα, αλλά συνήθως ήταν πιο μπροστά;

A. Ναι, αν θέλετε να σας δείξω.

E. Άρα συμφωνείτε ότι υπάρχει και ένα ενδεχόμενο αυτά τα ραγίσματα να είχαν γίνει από το πρώτο το δυστύχημα, πριν την επιδιόρθωση την πρώτη και σιγά, σιγά να προχώρησαν. Συμφωνείτε ή διαφωνείτε ότι είναι ένα ενδεχόμενο.

A. Διαφωνώ γιατί στα σημεία που είναι κατ’ εμένα, δεν είναι από δυστύχημα το συγκεκριμένο ράγισμα στα σημεία που είναι.

E. Εγώ σας υποβάλλω ότι λανθάνεστε και ότι είναι ένα σοβαρό ενδεχόμενο.

A. Από δυστύχημα στον σκελετό όταν είναι από πλευρό είναι στρέβλωμα που έχει κυρίως, όχι ράγισμα. Τα ραγίσματα γίνονται στο μπροστινό σημείο όταν είναι σοβαρό το χτύπημα και χρειάζεται και σοβαρό χτύπημα αυτού του είδους οι σκελετοί για να επηρεαστούν.

E. Μάλιστα. Είπατε το χτύπημα θα ήταν στο μπροστινό μέρος;

A. Το ράγισμα.

E. Αν η μοτοσυκλέτα είχε μετωπική σύγκρουση;

A. Ναι.

E. Αν είχε κάποιου άλλου είδους σύγκρουση;

A. Θα ήταν στρέβλωμα.»

[11] Βλ. πρακτικά ημερ. 15.1.16, σελ. 4.

«E. Θέλω να μου εξηγήσετε έτσι συνοπτικά, γιατί όπως λέτε στην έκθεσή σας η απουσία 2 βιδών που αναφέρεστε εκεί δημιούργησαν πρόβλημα στον σκελετό και ποιο πρόβλημα σας παρακαλώ.

A. Η εμπειρία μου, η πολύχρονη εμπειρία μου, ειδικά με μοτοσυκλέτες στο σημείο που είχε τα ραγίσματα ο σκελετός, εφόσον ενημερώθηκα για τη μοτοσυκλέτα και το ιστορικό της, έδειχνε καθαρά ότι εφόσον δεν είχαν τοποθετηθεί 2 σημαντικές βίδες πάνω στον σκελετό ότι το ράγισμα που φέρει ο σκελετός προκλήθηκε από το βάρος της μηχανής. Την απώλεια των 2 βιδών που έπρεπε να ήταν πάνω και όπως φαίνεται ομοιόμορφο το ράγισμα που φέρει ο σκελετός του κατά τη γνώμη μου του προκάλεσε το ράγισμα στα σημεία που είναι. Φαίνεται ότι είναι λόγω του βάρους της μηχανής και η μη τοποθέτηση των 2 σημαντικών βιδών στον σκελετό.

E. Δηλαδή στην απουσία των 2 βιδών σε συνάρτηση με το βάρος της μηχανής προκαλούν αυτά τα ραγίσματα;

A. Ε, σίγουρα.»

[12] Βλ. πρακτικά ημερ. 15.1.16, σελ. 13 και 16.

[13] Βλ. πρακτικά ημερ. 15.1.16, σελ. 13 και 14.

[14] Βλ. πρακτικά ημερ. 15.1.16, σελ. 22 και 23.

[15] Βλ. πρακτικά ημερ. 15.1.16, σελ. 15.

[16] Βλ. Τεκμήριο Β, παρ. 32 – 34 και Τεκμήριο 27 που έχει ημερομηνία 20.11.08.

[17] Βλ. πρακτικά ημερ. 4.7.16, σελ. 22.

[18] Βλ. πρακτικά ημερ. 4.7.16, σελ. 23-24.

[19] Βλ. πρακτικά ημερ. 15.1.16, σελ. 12.

[20] Βλ. πρακτικά ημερ. 4.7.16, σελ. 26-27.

[21] Αποσπάσματα από τα πρακτικά ημερ. 4.7.16:

«Α. Εκεί τσάκρισε γιατί έκαμες σούζες, έκαμες την πιο δυνατή τη μοτοσικλέτα, περισσότερη ιπποδύναμη για τον λόγο να πιάει περισσότερη δύναμη και να τσακρίσει σ' αυτό το σημείο.» (σελ. 23)

«A. Έτσι σας είπα; Η πίεση που βάζετε σε αυτήν τη μοτόρα όταν έχει ιπποδύναμη ή όταν κάνεις σούζες, όταν κάνεις σούζες ο σκελετός πάει προς τα πάνω και μετά έρκεται και κάθεται πάνω στον τροχό, πάνω στην άσφαλτο, εκεί δέχεται μια πίεση από κάτω προς τα πάνω. Μια πίεση από πάνω προς τα κάτω, θα αναμένεις να τσακρίσει ο σκελετός από την κάτω πλευρά, όχι από την πάνω. ….» (σελ. 23 – 24)

«A. Σου λέω για να στρεβλώσει ή να ραγίσει, εξαρτάται πού θα είναι η δύναμη, πού θα εξασκηθούν οι δυνάμεις πάνω στον σκελετό. Αυτό το ράγισμα σας έχω εξηγήσει προηγουμένως, δεν θα επαναλάβω, τώρα αν χτυπήσω στο πλευρό μπορεί να γδαρθεί και μπορεί να βουλλωθεί ο σκελετός. Μου λες γενικά. Εμείς εδώ έχουμε το ράγισμα και ξέρουμε πού εν το ράγισμα. Να σου την χτυπήσουν που το πλευρό δεν γίνεται τούντο ράγισμα, να τρέμει η μηχανή, δεν γίνεται τούντο ράγισμα. Πρέπει να εξασκήσω πίεση πάνω στον μπροστινό τροχό, στις μπροστινές πρότσες, πρέπει να κάμω σούζες, πρέπει να πατώ αλτ τα φρένα, να έχω μεγάλη ταχύτητα, να γονατώ τη μοτοσικλέτα προς τα κάτω, εν τζιαμέ που εν να συμβεί αυτή η ζημιά που έχουμε ενώπιον μας. Αν την χτυπήσω στο πλευρό δεν θα ραγίσει εκεί. Αν την χτυπήσω πίσω δεν θα ραγίσει εκεί. » (σελ. 26 – 27)

[22] Βλ. πρακτικά ημερ. 4.7.16, σελ. 31.

[23] Βλ. πρακτικά ημερ. 4.7.16, σελ. 34.

[24] Βλ. Τεκμήριο Β, παρ. 13.

[25] Σημείωση δική μου: Το Δικαστήριο αναφέρθηκε στις υποθέσεις Papakokkinou and Others v. Kanther (1982) 1 C.L.R. 65, Μήτα ν. Γ. Κ. Σοφοκλέους (2003) 1 Α.Α.Δ. 1952, Είκοσι ν. Γενικού Εισαγγελέα (2007) 1 Α.Α.Δ. 467, Νικολάου ν. Επίσημου Παραλήπτη (2009) 1(Β) Α.Δ.Δ. 1339, Κωνσταντίνου ν. Καραμεσίνη (2011) 1 Α.Α.Δ. 715, Phileleftheros Public Company Ltd κ.α. ν. Χριστοδούλου (2012) 1 Α.Α.Δ. 1763, Άγγελος Κυριάκου Εκδόσεις Λτδ ν. Κυπριακή Δημοκρατία, Πολ. Εφ. 267/09 ημερ. 9.9.13, Rookes v. Barnard [1964] A.C. 1129.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο