Court dismisses third-party intervention and stays of summary judgment in Cyprus commercial litigation.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Παγκυπριακή Ασφαλιστική Λτδ ν. Χρίστου Μηνά (2003) 1 ΑΑΔ 1818

Xαραλαμπίδης Mιχάλης ν. Nικόλαου Kωμοδρόμου (2002) 2 ΑΑΔ 522

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.33

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.40

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.5

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.55

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.736

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.9

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2017:A145

ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 3400/16

Μεταξύ:

CRIZNA HOLDINGS LTD

Εναγόντων

και

DENIAN LTD

Εναγομένων

ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΗΣ ΔΙΑΤΑΓΗΣ 25

Μεταξύ:

CRIZNA HOLDINGS LTD

Εναγόντων

και

DENIAN LTD

Εναγομένων

Αίτηση Από SFO «Consept AG» Ημερομηνίας 5.4.16 Για Παρέμβαση Στη Διαδικασία

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 20 Ιουνίου, 2017.

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:

Για την Αιτήτρια: Ο κ. Ν. Κυπραίος, για Λ. Παπαφιλίππου & Σια ΔΕΠΕ (ΔΘ38).

Για τους Ενάγοντες/Καθ’ ων η αίτηση: Ο κ. Α. Χαβιαράς, για Χαβιαράς και Φιλίππου ΔΕΠΕ (ΔΘ236).

Για τους Εναγομένους/Καθ’ ων η αίτηση: Η κ. Μ. Πανταζή, για Κούσιος Κορφιώτης Παπαχαραλάμπους ΔΕΠΕ (ΔΘ122).

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Η αιτήτρια - εδράζοντας το αίτημα της (ως συναφώς αποτυπώνεται στην αίτηση) «… χωρίς περιορισμό, στα άρθρα 28, 30(2) και 35 του Συντάγματος, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5 Θ.8, Δ.9 ΘΘ. 2-11, Δ.33 Θ. 15, Δ.55 ΘΘ 1 και 2, Δ.40 ΘΘ. 10 και 11, Δ.48, ΘΘ 1, 2, 5, 6, 7,8 (1) (ee) και (II), στις αρχές της δίκαιης δίκης και της φυσικής δικαιοσύνης, στην νομολογία, στις αρχές της Επιείκειας, στην διακριτική ευχέρεια και/ή στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου» - ζητεί:

« 1) Άδεια και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται στην Αιτήτρια να παρέμβει (intervene) και να λάβει μέρος στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, υπό τέτοιους όρους που το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιους, καθώς έχει έννομο συμφέρον.

2) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου να διατάσσεται η αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 14/12/2016 που εκδόθηκε στα πλαίσια της ως άνω αγωγής, υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης («η Απόφαση»), μέχρι την αποπεράτωση και/ή ολοκλήρωση της εκδίκασης της αγωγής με αρ. 1671/2017 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που καταχώρησε η Αιτήτρια εναντίον των διαδίκων της παρούσας αγωγής αναφορικά με τον παραμερισμό της Απόφασης και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου

…………………………………………………………………………………………………………………………..».

Αποτελεί εκδοχή της αιτήτριας - η οποία δεν είναι διάδικο μέρος στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή - πως παρόλο που η τελευταία έχει ήδη διεκπεραιωθεί με την έκδοση συνοπτικής απόφασης υπέρ των εναγόντων/καθ’ ων η αίτηση και εναντίον των εναγομένων/καθ’ ων η αίτηση στις 14.12.16, μετά από ακροαματική διαδικασία («η συνοπτική απόφαση»), έχει εντούτοις δικαίωμα να παρέμβει και να ζητήσει αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ώσπου να περατωθεί η αγωγή 1671/17 (Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας) που καταχώρισε εναντίον των διαδίκων στην παρούσα αγωγή επιδιώκοντας παραμερισμό της συνοπτικής απόφασης.

Διατείνεται η αιτήτρια ότι δυνάμει συμφωνίας δανείου ημερομηνίας 1.6.15, μεταξύ εναγόντων/καθ’ ων η αίτηση (ως δανειστών) και της ιδίας (ως δανειζόμενης), οι ενάγοντες/καθ’ ων η αίτηση τής χορήγησαν δάνειο ύψους $7.500.000,00, με τους ενάγοντες/καθ’ ων η αίτηση να εκχωρούν επέκεινα το δάνειο στην εναγομένη/καθ’ ης η αίτηση στις 27.10.15, με απόληξη οι εναγόμενοι/καθ’ ων η αίτηση (ως εκδοχείς του δανείου), να συνομολογήσουν αργότερα (με την αιτήτρια), συμφωνία συμβιβασμού και απαλλαγής χρέους ημερομηνίας 30.11.15, απαλλάσσοντας τουτέστιν την (αιτήτρια) από την προκύπτουσα οφειλή, με τους ενάγοντες/καθ’ ων η αίτηση όμως να καταχωρούν την παρούσα αγωγή όπως και μία άλλη σχετική αγωγή στην Ρωσία.

Όλα αυτά, υποβάλλει η αιτήτρια, αποκρύφτηκαν από το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της αίτησης για συνοπτική απόφαση, με συνεπόμενο την παραπλάνηση του Δικαστηρίου τόσο σε διαδικαστικό όσο και σε ουσιαστικό επίπεδο. Τούτων δοθέντων, περαίνει η αιτήτρια, δεν μπορεί να υπάρξει άλλη κατάληξη παρά η αποδοχή του αιτήματος.

Οι ενάγοντες/καθ’ ων η αίτηση υποστηρίζουν πως καμιά απολύτως δικονομική βάση ή προϋπόθεση ενυπάρχει ώστε να δυνηθεί το Δικαστήριο να εγκρίνει το αίτημα. Πέραν τούτου, η αίτηση είναι και καταχρηστική (αφού η αιτήτρια προωθεί ακύρωση της συνοπτικής απόφασης διά της αγωγής 1671/17 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας), αλλά και κακόπιστη, για τον λόγο ότι η αιτήτρια δεν αποτάθηκε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, ως όφειλε.

Οι εναγόμενοι/καθ’ ων η αίτηση προτάσσουν πως η αιτήτρια δεν μπορεί να παρέμβει σε αγωγή που έχει πλέον ολοκληρωθεί με την έκδοση απόφασης υπέρ των εναγόντων/καθ’ ων η αίτηση.

Δεν δόθηκε προφορική μαρτυρία ούτε και αντεξετάστηκε οιοσδήποτε των ενόρκως δηλωσάντων.

Συνεκτίμησα την επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων δικηγόρων όπως και το πλήρες περιεχόμενο της αίτησης και των ενστάσεων, με κατά νουν (στο βαθμό που μέλει) και το αιτιολογικό που συγκροτεί τη συνοπτική απόφαση.

Συμφωνώ με τις θέσεις των εναγόντων-εναγομένων/καθ’ ων η αίτηση και αποκλίνω από εκείνες της αιτήτριας.

Εξηγώ.

Δεν εκκρεμεί αυτή τη στιγμή δικαστική διαδικασία στην οποία να είναι εφικτή η παρέμβαση οποιασδήποτε μορφής από μη διάδικο. Η δικαστική διαδικασία έχει ήδη αποπερατωθεί με την έκδοση της συνοπτικής απόφασης, η οποία δεν εφεσιβλήθηκε. Επομένως, δεν παραμένει τίποτε προς εκδίκαση, διεκπεραίωση, συμπλήρωση ή άλλως πως σε σχέση με την αγωγή και την ουσία που αυτή εκφράζει. Με αυτό ως δεδομένο, καθίσταται εναργές ότι η Δ.9Θ10 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών δεν δύναται να επικουρήσει το αίτημα μια που δεν υπάρχει κάποια πτυχή που να απαιτεί δικαστική απόφανση μετά την έκδοση της τελεσίδικης συνοπτικής απόφασης (βλ. Ετήσια Δικονομική Πρακτική 1960, σελ. 345).

Οι άλλοι διαδικαστικοί κανονισμοί στους οποίους βασίζεται η αίτηση, ποσώς διαπλάθουν ευχέρεια έκδοσης διατάγματος όπως αυτά που στοχεύει η αιτήτρια να εξασφαλίσει.

Επί παραδείγματι, η Δ.33Θ15 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, δίδει δικαίωμα έγερσης νέας αγωγής και όχι υποβολής αίτησης για παρέμβαση, ενώ η Δ.48Θ4 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, αποβλέπει στην παρέμβαση τρίτου σε περιπτώσεις προσωρινών διαταγμάτων (κάτι που ξεφεύγει από το ενεστώτως αφορών αντικείμενο), με δε την Δ.40Θ11 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, να διαλαμβάνει πως μόνο ο διάδικος εναντίον του οποίου εκδόθηκε η απόφαση (εδώ οι εναγόμενοι/καθ’ ων η αίτηση), μπορεί να επιδιώξει με αίτηση την αναστολή εκτέλεσης της εν λόγω απόφασης. Εν προκειμένω, ο περί ου ο λόγος διάδικος (οι εναγόμενοι/καθ’ ων η αίτηση), όχι μόνο δεν υποβάλλουν αίτημα για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μα και ενίστανται κιόλας, διαφοροποιούμενοι από τα όσα η αιτήτρια παρουσιάζει ως αναντίρρητα γεγονότα.

Ουδεμία από τις έτερες διαδικαστικές βάσεις επί των οποίων στηρίζεται το αίτημα επιτρέπει το διάβημα υπό τις περιστάσεις, με την όποια επιπρόσθετη ανάλυση του ζητήματος, να παρέλκει και να εξικνείται εν πάση περιπτώσει από τις περί ων ο λόγος νομοθετικές και διαδικαστικές πρόνοιες που καταγράφονται στο σώμα της αίτησης ως νομικό της βάθρο.

Μήτε, ομοίως, η πρόταξη των ούτω καλουμένων γενικών και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου θα μπορούσε να περισώσει το αίτημα με την παροχή εξουσίας για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων γιατί οι εξουσίες αυτές δεν συνθέτουν αυτοδύναμο δικαιοδοτικό υπόστρωμα ανεξάρτητο από τους νόμους και τους θεσμούς (βλ. κατ’ αναλογίαν, Επί τοις Αφορώσι την Αίτηση της Εταιρείας Evand Promotions Ltd (1998) 1(B) AAΔ.736, 745, Χαραλαμπίδης ν Κωμοδρόμου (2002) 2 ΑΑΔ 522, 530-531).

Κατ’ ακολουθίαν, η αίτηση χρήζει απόρριψης.

Ωστόσο, ανεξαρτήτως των πιο πάνω, ακόμη και νομιμοποιητικό θεμέλιο να υπήρχε για το αίτημα, τούτο και πάλι θα απορριπτόταν διότι τα όσα το συναπαρτίζουν από απόψεως γεγονότων - πέραν του ότι το κατατάσσουν ως άκρως καταχρηστικό και άρα απορριπτέο (δοσμένης της εκκρεμοδικίας στην αγωγή 1671/17 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας) - πόρρω απέχουν από το να με τον επηρεασμό οιουδήποτε συμφέροντος ή δικαιώματος της αιτήτριας ως εκ της έκδοσης της συνοπτικής απόφασης, επειδή, ακριβώς, οι αιτιάσεις που το συνοδεύουν, μόνο γενικόλογες, αόριστες και συγκεχυμένες θα μπορούσαν να προσδιοριστούν (βλ. κατ’ αναλογίαν, Παγκυπριακή Ασφαλιστική Λτδ ν Μηνά (2003) 1(Γ) ΑΑΔ 1818, 1824-1827).

Η αίτηση απορρίπτεται.

Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων-εναγομένων/καθ’ ων η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.

(Υπ.) ………………………..

Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ.

Πιστό αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/ΕΔ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο