Legislator Case Law & Legislation
Αρ. Αγωγής: 5986/16 AI generated

Court dismisses application for extension of time to file appeal against service due to lack of specific deadline.

Case Number Αρ. Αγωγής: 5986/16
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court of Nicosia dismissed the defendant's application for an extension of time to file an appeal against the service of process. The defendant had entered a conditional appearance without prior court permission and filed the appeal nine months later, arguing a lack of jurisdiction. The court ruled that no specific deadline exists for such an appeal once a conditional appearance is made, but the defendant must act within a reasonable time and cannot delay indefinitely.

Legislator headnote

AI generated

Rules of Civil Procedure D.48(8)(1)(q)(r.1); D.57(2): When a defendant enters a conditional appearance without prior leave, no specific time limit is set for filing an appeal, but the appeal must be lodged within a reasonable time and cannot be delayed indefinitely.

Keywords

AI generated
conditional appearance extension of time reasonable time service of process appeal against service Rules of Civil Procedure jurisdictional objection

Cited Legislation

AI generated
Rules of Civil Procedure D.2, D.5(1), 2, 7, D.6, D.16(1)-6, 7, 9, D.27(3), D.39, D.40(1)-7, 11, 15, D.48(1)-3, 7, 8(1)(g.1) and 9-11, D.57(2), D.64
Articles 347, 347A, 350-352, 354 of the Companies Law Chapter 113
Regulation (EU) No 1215/2012 on jurisdiction, recognition and enforcement of judgments in civil and commercial matters, Articles 2, 5-7, 24(2), 26 and 27
Courts Law No. 14/60
Articles 30.2 and 30.3 of the Constitution

Cited Case Law

AI generated
G.J. Magdon Ltd v. A.L. Metal Trading Ltd (2001) 1(Γ) Α.Α.Δ. 2064
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Δεν έχει εντοπιστεί νομοθεσία ή απόφαση ή δικονομικός θεσμός στον οποίο να κάνει αναφορά η απόφαση αυτή

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ:

Χ.Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ.

Αρ.

Αγωγής:

5986/16

Μεταξύ:

MPESTINO MANAGEMENT LTD

υπό την ιδιότητα ως επιτρόπου (trustee) του Κυπριακού

Διεθνούς Εμπιστεύματος ADAMS EDUCATIONAL TRUST 2013

Ενάγουσας

και

PUBLIC

JOINT-STOCK COMPANY COMMERCIAL BANK “PRIVATBANK”

Εναγομένων

Ex parte Αίτηση ημερ. 8.5.17 υπό Εναγομένης

για Παράταση Χρόνου προς Αίτηση Ακύρωσης

Κλητηρίου

Ημερομηνία:

26 Μαΐου 2017

Εμφανίσεις:

Για Αιτήτρια: κ. Π. Ευσταθίου για

Ευσταθίου & Ευσταθίου Δ.Ε.Π.Ε.

και κα

Ρ.

Ιάσωνος

για

Chrysses Demetriades & Co LLC

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

H

ως

άνω αγωγή καταχωρίστηκε στις 27.12.16 και αυθημερόν εκδόθηκαν ex

parte ενδιάμεσα διατάγματα

για μη αποξένωση περιουσίας.

Το κλητήριο, τα διατάγματα και η ex

parte αίτηση επιδόθηκαν στην

Εναγομένη στις 28.12.16. Τα διατάγματα κατέστησαν απόλυτα στις 4.1.17 ενόψει μη

εμφάνισης από την Εναγομένη. Στις 10.3.17 η Ενάγουσα καταχώρισε την Έκθεση

Απαίτησης της, την οποίαν επέδωσε αυθημερόν και στις 28.3.17 καταχώρισε αίτηση

για απόφαση λόγω μη εμφάνισης, η οποία ορίστηκε για τις 26.4.17. Στο ενδιάμεσο,

ήτοι στις 10.4.17 η Εναγόμενη καταχώρισε εμφάνιση υπό διαμαρτυρία,

επιφυλασσόμενη να καταχωρίσει αίτηση για ακύρωση του κλητηρίου, ως και της

επίδοσης αυτού, πράγμα που οδήγησε στην απόσυρση της αίτησης για απόφαση, στις

26.4.17.

Λίγες μέρες μετά, ήτοι στις 8.5.17 η

Εναγόμενη καταχώρισε την υπό κρίσιν αίτηση αιτούμενη 50ήμερη παράταση προς

καταχώριση αίτησης για ακύρωση και ή παραμερισμό και ή απόρριψη και ή αναστολή

της διαδικασίας

- του κλητηρίου, της αίτησης για τα διατάγματα,

της έκθεσης απαίτησης, της επίδοσης του κλητηρίου και της επίδοσης της αίτησης

για διατάγματα

- οποιουδήποτε άλλου δικαστικού διαβήματος

μεσολαβήσει μέχρι την καταχώριση τέτοιας αίτησης

- λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας και ή λόγω

κατάχρησης και ή λόγω μη ύπαρξης αγώγιμου δικαιώματος και ή λόγω κακής επίδοσης

Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς περί Πολιτικής Δικονομίας Δ.2, Δ.5 κ.1, 2 και 7,

Δ.6, Δ.16 κ.1-6, 7 και 9, Δ.27 κ.3, Δ.39, Δ.40 κ.1 - 7, 11 και 15, Δ.48 κ.1-3,

7, 8(1)(γ.

1) και 9-11, Δ.57 κ.2 και Δ.64, επί των άρθρων 347, 347Α, 350-352,

354 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, στον Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 για

τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και

εμπορικές υποθέσεις άρθρα 2, 5-7, 24(2), 26 και 27, στον περί Δικαστηρίων Ν.14/60,

στη Νομολογία, στα άρθρα 30.2 και 30.3 του Συντάγματος, στις συμφυείς εξουσίες,

και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου.

Συνοδεύεται από 4σέλιδη ένορκη δήλωση

της κας Μαρίας Πατσιά-Ευσταθίου, εκ των δικηγόρων της Εναγομένης, στην οποία

αφού αναφέρει ότι η Εναγόμενη είναι αλλοδαπή τραπεζική εταιρεία η οποία

διεξάγει εργασίες και στην Κύπρο ως Παράρτημα, προβάλλει ότι υπήρξε κακή

επίδοση της αγωγής. Υπάρχουν στην αγωγή πολλαπλά και περίπλοκα νομικά σημεία

και αφορά γεγονότα και αποφάσεις που λήφθηκαν στην Ουκρανία. Φαίνεται εκ πρώτης

όψεως να προκύπτει σοβαρό ενδεχόμενο να έχουν αποκλειστική δικαιοδοσία επί των

εγειρόμενων ζητημάτων και αξιώσεων τα δικαστήρια της Ουκρανίας. Απαιτείται

σχετική γνωμάτευση από Ουκρανούς δικηγόρους για την εκεί νομοθεσία, την

κρατικοποίηση της Εναγομένης και τις συνέπειες της. Τα πιο πάνω θέματα πιθανόν

να εμπίπτουν σε άρθρα του Κανονισμού (ΕΕ) αρ. 1215/12 και ως εκ τούτου

χρειάζεται ο αιτούμενος χρόνος για να μελετηθούν και αξιολογηθούν επαρκώς οι ισχυρισμοί

της Ενάγουσας προτού αποφασιστεί κατά πόσο θα καταχωριστεί οποιαδήποτε σχετική

αίτηση. Απαιτείται πολύς χρόνος για μελέτη εγγράφων, μεταφράσεις και εξασφάλιση

τους από την Ουκρανία.

Νομική Πτυχή

Αγορεύοντας οι συνήγοροι της Ενάγουσας

φαίνεται να αναγνωρίζουν ότι στη βάση της Δ.57 κ.2 το Δικαστήριο

κέκτηται εξουσία να παρατείνει προθεσμίες που καθορίζονται από τους ίδιους τους

Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, όπως ρητώς αναφέρεται στον ίδιο τον κ.2 της Δ.57

και επιβεβαιώνεται από αρκετές αποφάσεις όπως οι:

(α) Λυρατζής ν. Χαραλάμπους κ.α.

(1989) 1(Ε) Α.Α.Δ. 193:

«Η Διάταξη 57, θεσμός 2 των

Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, να

παρατείνει τις χρονικές προθεσμίες που καθορίζονται από τους πιο πάνω θεσμούς».

(β) Γεωργίου ν. Θεμιστοκλέους

κ.α. (2002) 1 Α.Α.Δ. 1498:

«Οι πρόνοιες των

Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχουν

δυνατότητα παράτασης του χρόνου για τη λήψη διαδικαστικών μέτρων, όπως η Δ.57˙

έχουν ως αποκλειστικό αντικείμενο την παράταση του χρόνου ο οποίος καθορίζεται

από τους ίδιους τους θεσμούς».

(γ) Αυξεντίου ν. Σάββα

(2003) 1 Α.Α.Δ. 1963:

«Η Δ.57 θ.2 δίδει εξουσία στο Δικαστήριο «to enlarge or abridge the time appointed by this rule, or fixed

by any order enlarging time . . .». Αντίστοιχος θεσμός είναι η Αγγλική 0.64 r.7. Σύμφωνα με την

Αγγλική νομολογία, ο κανονισμός αυτός έχει εφαρμογή μόνο όπου ο χρόνος

καθορίζεται από νομοθετική ρύθμιση, όπως οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και όχι

σε άλλες περιπτώσεις».

Να σημειωθεί ότι στην ως άνω

τελευταία απόφαση αναγνωρίστηκε όντως πως σε ενδιάμεσες διαδικασίες (interlocutory proceedings) ενυπάρχει συμφυής εξουσία

παράτασης, ως εξής:

«Επισημαίνεται όμως ότι σε ενδιάμεσες διαδικασίες το

Δικαστήριο έχει συμφυή εξουσία να

παρατείνει το χρόνο, ανεξάρτητα από οποιουσδήποτε κανονισμούς».

Εν σχέσει με την υπό κρίσιν

περίπτωση είναι σαφές πως κανένας θεσμός δεν τάσσει ή προβλέπει οποιαδήποτε

προθεσμία ή χρόνο για την καταχώριση αίτησης όπως αυτή την οποίαν επιθυμεί να

καταχωρίσει η Εναγομένη.

Ούτε βεβαίως είναι η

περίπτωση κατά την οποίαν κάποιος εναγόμενος επέλεξε να ζητήσει άδεια για

καταχώριση εμφάνισης υπό διαμαρτυρία οπότε να τέθηκε χρόνος ή προθεσμία από το

Δικαστήριο για την καταχώριση της αίτησης και ούτε κατ΄ άλλον τρόπον έχει τεθεί

χρόνος ή προθεσμία για την υποβολή αίτησης.

Η Δ.16 κ.9 είναι

πανομοιότυπη με την παλαιά αγγλική O.30 r.12 και τα όσα αναφέρονται στο Annual Practice 1958 στη σελ. 198 είναι χρήσιμα:

Although this Rule speaks of obtaining “an order to enter or

entering a conditional appearance” (and this is always requisite in practice)

the defendant has in fact the right to such an order in all cases where he

shows a bona

fide desire to

raise a question directed to the validity of the proceedings. The purpose of

the leave given ex parte by a Master

is to prevent such qualified appearances being entered for the mere purpose of

delay, and to limit a time on the expiration of which, if the defendant fails

to apply to the Court to enforce his alleged objection, the appearance shall

stand as unconditional, and the action proceed accordingly.

…………………………………………………………………………………………..

The number of days allowed is usually ten, but the Master in

giving leave will allow a reasonable time according to the circumstances of

the case (see P. Μ. R. (11), Pt. III). The time may be extended.

…………………………………………………………………………………………..

The leave of

the Master is required merely to prevent such proceeding from being abused, e.g., where the condition is not inserted in good faith and merely for delay.

The limit of time is inserted for the same purpose. The plaintiff is barred from taking any step based on the appearance (e.g., applying under O.14),

until the time fixed as above stated has expired, but he may apply to strike it out. At the expiration of the time fixed (see last preceding note) if no application is made

by the defendant, or if made has been dismissed,

the plaintiff may proceed with the action as if an unconditional appearance had

been entered. In con­sidering what is “reasonable time” for the defendant’s

application, regard will be had to the circumstances of the case, and to

whether the condition was inserted in good faith, or merely for the purpose of

delaying the plaintiff.

On the expiration of the time so limited, if no

application objecting to the juris­diction is made by the defendant, a

presumption is raised against him of waiver of the objection. The time,

however, even though it has expired, may be subsequently enlarged in a proper

case, and the defendant's objection heard and determined”.

Καθίσταται λοιπόν σαφές από τα ανωτέρω

πως συγκεκριμένος χρόνος και ή προκαθορισμένη προθεσμία τίθεται όταν έχει

προηγηθεί η χορήγηση άδειας για την εμφάνιση υπό διαμαρτυρία. Σημειωτέον πως

για την αίτηση για άδεια εμφάνισης υπό διαμαρτυρία προνοεί ρητώς η Δ.48 κ.8(1)(q)(r.1)

ότι γίνεται ex

parte (“… for

leave

to

enter

a

conditional

appearance”).

Έπεται συνεπώς πως όταν κάποιος εναγόμενος προχωρήσει – ως έχει δικαίωμα βάσει

της Δ.16 κ.9 – χωρίς σχετική άδεια δικαστηρίου, δεν υπάρχει συγκεκριμένος

χρόνος ούτε έχει τεθεί προθεσμία για την μεταγενέστερη αίτηση του, αν και θα

πρέπει να το πράξει εντός ευλόγου υπό τις περιστάσεις χρόνου και πάντως προτού

προχωρήσει στην υπόθεση του με κάποιο «νέο διάβημα» (“fresh

step”), υπό την έννοια που αυτό

εξηγείται στα σχόλια της O.70

r.2, καθώς και στη νομολογία. Για

παράδειγμα στην G.J.

Magdon

Ltd

v. A.L.

Metal

Trading

Ltd (2001) 1(Γ)

Α.Α.Δ. 2064 επικυρώθηκε η πρωτόδικη κρίση πως η παρέλευση εννέα μηνών από την

εμφάνιση (σε συνδυασμό με κάποιες εμφανίσεις σε αίτηση για απόφαση) συνιστούσαν

αποδοχή και υπαγωγή της εναγομένης στη δικαιοδοσία των ημεδαπών δικαστηρίων,

οπότε ορθώς απερρίφθη και η σχετική αίτηση για ακύρωση της επίδοσης. Λέχθηκαν

τα ακόλουθα σχετικά:

Προτείνει ο δικηγόρος της εφεσείουσας

πως ο εναγόμενος, εφόσο δεν προέβη σε οποιοδήποτε νέο διάβημα στη διαδικασία,

μπορούσε μετά την καταχώριση της υπό αίρεση εμφάνισης να προχωρήσει με την

επίδικη αίτηση ακύρωσης του κλητηρίου εντάλματος.

Δεν συμφωνούμε με την πιο πάνω εισήγηση, η οποία απολήγει

στην ουσία σε απεριόριστο δικαίωμα του εναγομένου να ενεργεί κατά το δοκούν ενώ

εκκρεμεί εναντίον του καταχωρισθείσα αγωγή. Αυτό έγινε και στην υπόθεση που

εξετάζουμε, όπου η εφεσείουσα επέλεξε να καταχωρίσει την επίμαχη αίτηση 9 μήνες

μετά την εκ μέρους της καταχώριση του σημειώματος εμφάνισης. Ο κανονισμός που

θέσαμε πιο πάνω, και η νομολογία, αποσκοπούν στην άμεση και κατά προτεραιότητα

εξέταση πιθανής ένστασης στη δικαιοδοσία του δικαστηρίου. Τέτοιο ζήτημα δεν

μπορεί να παραμένει στην ελεύθερη επιλογή χρόνου από τον εναγόμενο».

Αναπόφευκτα όμως το θέμα του ευλόγου

χρόνου είναι κάτι το οποίο θα χρήζει ενδεχομένως εξέτασης κατά την εκδίκαση της

αίτησης της Εναγομένης, αναλόγως βεβαίως και των τυχόν ενστάσεων που θα

εγερθούν είτε ως προς τον χρόνο είτε ως προς την ουσία τέτοιας αίτησης.

Εναπόκειται στην Εναγόμενη να ενεργήσει με πάσα δυνατή σπουδή, πλην όμως το

θέμα του «ευλόγου» δεν μπορεί να προκαθοριστεί τώρα και στην απουσία της άλλης

πλευράς, δεδομένης της πορείας που έχει επιλεγεί.

Κατάληξη

Στη βάση όλων των πιο πάνω καταλήγω ότι

δεν υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος ή προθεσμία ούτως ώστε να τίθεται θέμα

επέκτασης ή παράτασης είτε στη βάση της Δ.57 κ.2 είτε στη βάση της συμφυούς

εξουσίας.

Ούτε βεβαίως ευσταθεί το αίτημα για θέση

σε αυτό το στάδιο χρόνου ή προθεσμίας καταχώρισης της αίτησης, δεδομένου ότι η

Εναγόμενη προχώρησε σε εμφάνιση υπό διαμαρτυρία χωρίς να είχε επιλέξει τότε την

εξασφάλιση σχετικής άδειας μέσω ex

parte αίτησης.

Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση

απορρίπτεται. Χωρίς έξοδα.

(Υπ.) …………………………………………..

Χ.Β.

Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ.

Πιστόν αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

…/ΚΚ