Court prioritizes motion to quash court orders over interim orders to ensure judicial authority.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Δεν έχει εντοπιστεί νομοθεσία ή απόφαση ή δικονομικός θεσμός στον οποίο να κάνει αναφορά η απόφαση αυτή

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Ν. Γιαπανά, Πρ. Π.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 1280/16

Τάσου Μιχαηλίδη, από το Παλαιχώρι

Ορεινής

Ενάγοντα

-και-

1. Οργανισμού Συγκοινωνιών Επαρχίας

Λευκωσίας (Ο.Σ.Ε.Λ.) Λτδ, από τη Λευκωσία κ.ά.

Εναγομένων

30 Μαρτίου, 2017.

Για τον Ενάγοντα Αιτητή : κ. Αγαπητός

Για τους Εναγόμενους Καθ’ ων η Αίτηση:

κ. Στυλιανού

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Ο ενάγων με την καταχώριση της

αγωγής επιδίωξε μονομερώς και πέτυχε την 10.3.16, την έκδοση ενδιαμέσων διαταγμάτων

εναντίον των εναγομένων. Ειδικότερα, απαγορευτικό διάταγμα που εμποδίζει το

διοικητικό Συμβούλιο και/ή τη Γενική Συνέλευση των μελών και/ή μετόχων της

εναγομένης 1 εταιρείας να προβεί σε οποιαδήποτε απόφαση τροποποίησης του

καταστατικού της εταιρείας με την οποία να διαφοροποιείται και/ή να μειώνεται ο

κατώτατος αριθμός των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου και επίσης διάταγμα, που

εμποδίζει το Διοικητικό Συμβούλιο της εναγομένης 1 από το να συνεδριάζει και να

λαμβάνει οποιαδήποτε απόφαση επί οιουδήποτε θέματος εκτός, αν το Διοικητικό

Συμβούλιο απαρτίζεται με βάση τον Κανονισμό 81 του καταστατικού της εναγομένης

1. Οι εναγόμενοι έφεραν ένσταση

και στην συνέχεια, την 26.9.16, ο ενάγων καταχώρισε αίτηση εναντίον των

εναγομένων για παρακοή του ρηθέντος διατάγματος. Οι εναγόμενοι καταχώρισαν

ένσταση. Πέραν των αιτήσεων αυτών, εκκρεμούν ακόμα δυο αιτήσεις οι οποίες δεν

είναι του παρόντος ώστε να κρίνεται αναγκαίο να γίνει αναφορά σε αυτές.

Εκείνο που προέκυψε και επί

του οποίου το δικαστήριο καλείται να αποφασίσει, είναι η διαφωνία των δικηγόρων

ως προς το ποια εκ των δυο αιτήσεων θα πρέπει να εκδικαστεί πρώτη. Οι δυο

πλευρές ζήτησαν χρόνο να αγορεύσουν. Κατά την ακρόαση της αίτησης, πέραν των

γραπτών αγορεύσεων που παρουσίασαν στο δικαστήριο, οι δικηγόροι αγόρευσαν και

προφορικά προωθώντας τις θέσεις τους.

Συνοπτικά η θέση του κ.

Αγαπητού για τους ενάγοντες, είναι ότι θα πρέπει να εκδικασθεί πρώτη η αίτηση

παρακοής των διαταγμάτων, σε αντίθεση με τον κ. Στυλιανού που ήταν η θέση του

ότι προέχει η εκδίκαση των ενδιαμέσων διαταγμάτων. Αναφορά και από τις δυο

πλευρές έγινε στην υπόθεση Vuiton v Δερμοσακ κ.ά (1992) 1 Α.Α.Δ. 1453, καθώς και σε άλλη νομολογία τόσο σε

σχέση με αιτήσεις παρακοής όσο και των αρχών που διέπουν την έκδοση ενδιαμέσων

διαταγμάτων, κυρίως ως προς το κατεπείγον, με την έννοια του δικαιοδοτικού

όρου, που προβάλλεται, μεταξύ άλλων λόγων ένστασης, εκ μέρους των καθ’ ων η

αίτηση. Είναι η θέση του κ. Στυλιανού για τους εναγομένους ότι η αμφισβήτηση

της ύπαρξης του κατεπείγοντος καθιστά αδύνατη την προώθηση της αίτησης

παρακοής, γιατί θα πρέπει να εκδικαστεί προηγουμένως το κατεπείγον και το

δικαιοδοτικό βάθρο της έκδοσης των προσωρινών διαταγμάτων. Έμφαση δόθηκε επίσης

από τον κ. Στυλιανού στο γεγονός ότι τα διατάγματα εκδόθηκαν μονομερώς, χωρίς

οι ίδιοι να ακουστούν και δεν θα πρέπει να αποστερηθούν του δικαιώματος τους,

αλλά και της παροχής ευκαιρίας να ακουστούν. Εισηγείται επίσης ότι προέχει η

εκδίκαση των προσωρινών διαταγμάτων, αφού χρονικά προηγούνται της αίτησης

παρακοής.

Αντίθετα, ο κ. Αγαπητός

εισηγείται ότι προέχει η εκδίκαση της αίτησης παρακοής και οι εναγόμενοι θα

έχουν την ευκαιρία να ακουστούν στην διαδικασία της παρακοής. Γίνεται επίσης εκτεταμένη

αναφορά και παραπομπή και από τις δυο πλευρές σε νομολογία που πραγματεύεται ζητήματα

παρακοής διαταγμάτων του δικαστηρίου.

Το δικαστήριο έχει μελετήσει

με πολλή προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις και έχει αναλογιστεί σε βάθος το όλο

ζήτημα που ανέκυψε. Η νομολογία που παραπέμπουν και οι δύο πλευρές, κυρίως η Vuiton ανωτέρω, υποδεικνύουν ότι η παρακοή

διατάγματος δικαστηρίου δεν συνεπάγεται αυτόματα τη στέρηση του δικαιώματος

ακρόασης του εν παρακοή διαδίκου σε παρεμπίπτουσα διαδικασία, ή κατά την

ακρόαση της υπόθεσης. Παρέχεται όμως διακριτική εξουσία στο δικαστήριο να μην

επιτρέψει σε διάδικο να ακουστεί, εφόσον η παρακοή παρεμβάλλει εμπόδια στην

απονομή της δικαιοσύνης.

Το θέμα όμως που εγείρεται

εδώ, δεν είναι αν οι εναγόμενοι θα αποστερηθούν του δικαιώματος να ακουστούν,

με την έννοια ότι έχει διαπιστωθεί παράβαση των διαταγμάτων του δικαστηρίου,

αλλά αντίθετα, εκείνο που εγείρεται είναι ποια εκ των δυο διαδικασιών θα πρέπει

να εκδικαστεί πρώτη. Εξ ορισμού, το ζήτημα όπως προέκυψε δεν αποστερεί κανένα

από το δικαίωμα του να ακουστεί.

Κατά την αντίληψη του

δικαστηρίου, για τους λόγους που θα εξηγηθούν στη συνέχεια, προέχει η εκδίκαση

της αίτησης παρακοής. Στην Vuiton ανωτέρω προβλήθηκε ότι ο εναγόμενος

εκκρεμούσης της αίτησης παρακοής εναντίον του, δεν θα έπρεπε να ακουστεί επί

του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος. Δεν είναι όμως αυτό το θέμα που εγείρεται

εδώ.

Το κύρος της απονομής της δικαιοσύνης

και η αποτελεσματικότητα των δικαστικών διαδικασιών και των διαταγμάτων του

δικαστηρίου αποτελούν ζήτημα δημοσίου συμφέροντος. Προκύπτει από την νομολογία

ότι στέρηση δικαιώματος ακρόασης για να μπορεί να τεθεί, θα πρέπει προηγουμένως

να διαπιστωθεί παρακοή διατάγματος. Οι υποθέσεις Hudkinson v. Hudkinson (1952) All.E.R 567, αλλά και η Γρηγορίου ν. Σταύρου (1992) 1 Α.Α.Δ. 237,

καθώς και η νομολογία που παραπέμπουν οι πιο πάνω αποφάσεις, αναδεικνύουν

την λογική του πράγματος, ότι εφόσον διαπιστωθεί η παράβαση διατάγματος του

δικαστηρίου, τότε ενδεχομένως, μπορεί να εγερθεί και να εξεταστεί από το

δικαστήριο δικαίωμα ακρόασης εκ μέρους του παραβάτη. Προκύπτει συνεπώς ότι δεν

είναι θέμα ευκολίας αλλά ουσίας, απτομένης του κύρους της απονομής της

δικαιοσύνης.

Στην παρούσα περίπτωση με

αυτό που καλείται το δικαστήριο να αποφασίσει στο παρόν στάδιο, δεν εγείρεται θέμα

αποστέρησης του δικαιώματος των εναγομένων να ακουστούν επί του εκδοθέντος διατάγματος,

αλλά η προτεραιότητα με την οποία θα ακουστούν οι διάδικοι στις εκκρεμούσες

διαδικασίες. Η παρακοή σε διάταγμα του δικαστηρίου, εκ των πραγμάτων

προσδιορίζει και την προτεραιότητα εκδίκασης της.

Με τις πιο πάνω σκέψεις

και χωρίς να προδιαγράφεται ή και να προαποφασίζεται οτιδήποτε σχετικό, κατά

την κρίση του δικαστηρίου για λόγους νομικής αλλά και λογικής τάξεως, προέχει η

εκδίκαση της αίτησης παρακοής και στη συνέχεια να εκδικαστούν τα εκδοθέντα

ενδιάμεσα διατάγματα.

Κατά συνέπεια θα δοθεί ημερομηνία

για ακρόαση της αίτησης παρακοής. Αναφορικά με τα έξοδα, κρίνεται δίκαιο ότι

αυτά θα είναι έξοδα στη πορεία.

[Υπ.]

Ν. Γιαπανάς,

Πρ.Π.Ε.Δ

Πιστό

Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής