Court dismisses request for financial disclosure order due to defendant's failure to prove insolvency.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Gesico Photographic ν. J.K. Video (1991) 1 ΑΑΔ 134

Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε. ν. Μαρίας Κωνσταντίνου (2000) 1 ΑΑΔ 1034

Αντωνιάδου Μαρία ν. Γιώργου Αντωνιάδη (2002) 1 ΑΑΔ 2009

Βασιλειάδης Γιαννάκης ν. Χαράλαμπου Τσουρή (2007) 1 ΑΑΔ 43

Παύλου Aναστάσης ν. Aστυνομίας (1998) 2 ΑΑΔ 68

Oμήρου Όμηρος Σάββα ν. Δημοκρατίας (2001) 2 ΑΑΔ 506

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2017:A116

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Ε. Ευθυμίου – Ανδρέου, Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 6461/09

Μεταξύ:

C & Η HEAT FLOW MECHANICAL CONTRACTORS LTD

ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ/ΑΙΤΗΤΩΝ

-και-

HARREITHER (CYPRUS)LIMITED

ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ/ΚΑΘ’ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ

28 Φεβρουαρίου 2017

Εμφανίσεις:

Για τους Αιτητές : κος Παπαθεοδώρου για Γιώργος Παπαθεοδώρου

Για τους Καθ’ ων η Αίτηση : κος Χαραλάμπους για Γιώργος Γιάγκου Δ.Ε.Π.Ε.

Διευθυντής των Καθ’ ων η Αίτηση κ. Ανδρέας Θεοδούλου παρών

ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΕΡΕΥΝΑΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 23/11/16

Με την Αίτηση τους οι Ενάγοντες/ Αιτητές (στο εξής «οι Αιτητές») ζητούν από το Δικαστήριο διατάγματα ως ακολούθως :

Α. Όπως ο Ανδρέας Θεοδούλου υπό την ιδιότητα του ως Διευθυντής της Εναγόμενης - Καθ' ης η Αίτηση Εταιρείας, εξετασθεί αναφορικά με την οικονομική κατάσταση της Εναγομένης Εταιρείας, με σκοπό την έκδοση διατάγματος πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους της Εταιρείας με μηνιαίες δόσεις.

Β. Οποιανδήποτε άλλη επακόλουθη ή συμπληρωματική ή άλλη θεραπεία την οποία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει πρέπουσα υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, όπως διάταγμα ακύρωσης τυχόν καταδολιευτικών μεταβιβάσεων ή επιβαρύνσεων, ή διάταγμα αποκοπής απολαβών.

Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ. 1-3 και 9, επί του Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ.2) Νόμος του 1999 Ν.134(1)99 ΚΕΦ.6 ΜΕΡΟΣ V II Άρθρα 82,87 και ΚΕΦ.6 ΜΕΡΟΣ IX άρθρο 90 και 91 (1) - (Θ), επί του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960 άρθρα 31,41 και 42 επί του Περί Ερμηνείας Νόμου ΚΕΦ.1 άρθρο 36, στους κανονισμούς 79 και 80 του πίνακα Α του Πρώτου Παραρτήματος του Περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ 113 και 42 ως και επί της Διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου.

Η Αίτηση στηρίζεται στην Ένορκη Δήλωση του Ζαχαρία Χατζηγεωργίου, Διευθυντή των Αιτητών ο οποίος αναφέρει ότι στις 15/1/2016 εκδόθηκε υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Εναγομένων στην αγωγή/ Καθ’ων η Αίτηση στην παρούσα (στο εξής «οι Καθ’ων η Αίτηση»), απόφαση για ποσό €15.500,00 πλέον νόμιμο τόκο από 3/11/2009 μέχρι εξοφλήσεως τόκους πλέον το ποσό των €3.069,00 υπολογισθέντα και εγκριθέντα δικηγορικά έξοδα πλέον €116 πραγματικά έξοδα με νόμιμο τόκο από 3/11/2009 μέχρι εξοφλήσεως πλέον €42 έξοδα έκδοσης απόφασης πλέον ΦΠΑ. («το εξ’αποφάσεως χρέος»)

Αναφέρει ότι στις 15/7/206 το Διάταγμα Παραλαβής Κινητών με αριθμό 102387 (Αρ.Σ.1242/16) επιστράφηκε ανεκτέλεστο και ζητούν όπως ο Διευθυντής των Καθ’ων η Αίτηση, εξεταστεί σε σχέση με την δυνατότητα της Εταιρείας για αποπληρωμή του εξ’ αποφάσεως χρέους της.

Η Αίτηση αναπόφευκτα προσέκρουσε στην Ένσταση των Καθ’ ων η Αίτηση οι οποίοι καταχώρησαν ειδοποίηση περί προθέσεως Ενστάσεως («Η Ένσταση»).

Η Ένσταση βασίζεται επί των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ. 1,2,3 και 4 ως τροποποιήθηκε από το Αρ.3 Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999 και επί του ΓΙερί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 134(1)/99 άρθρα 82-87, 90, 91 Α-ΣΤ και στη Πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.

Οι συγκεκριμένοι λόγοι της Ένστασης είναι οι ακόλουθοι:

1. Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.

2. Η Καθ’ ής η Αίτηση δεν είναι σε οικονομική θέση να πληρώσει το εξ’ αποφάσεως χρέος της, αλλά έχει στην κατοχή της εξοπλισμό που είναι σιη διάθεσή των Αιτητων για την εξόφληση του εν λόγω χρέους.

3. Δεν είναι δυνατό και είναι νομικά απαράδεκτο και ανεπίτρεπτο να κληθεί ο Ανδρέας Θεοδούλου, διευθυντής της Καθ’ ης η Αίτηση, να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό για χρέος της Καθ’ ης η Αίτηση.

4. Ο ενόρκως δηλών δεν αποκαλύπτει την πηγή των πληροφοριών του και δεν γνωρίζει εάν ο Ανδρέας Θεοδούλου εργάζεται και αν εργάζεται ποια είναι τα εισοδήματα του.

Η Ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Ανδρέας Θεοδούλου διευθυντή των Καθ’ων η Αίτηση ο οποίος αρνείται τους αναφερόμενους στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση ισχυρισμούς και αναφέρει ότι οι Καθ’ων η Αίτηση κατά η περί τα έτη 2010- 2011 τερμάτισαν τις επαγγελματικές τους δραστηριότητες και έκτοτε ουδέν εισόδημα απολαμβάνουν. Αναφέρει στην παράγραφο 6 της Ένορκη του Δήλωσης ότι η μοναδική περιουσία των Καθ΄ων η Αίτηση είναι κάποια υλικά για υδραυλικές και μηχανολογικές εγκαταστάσεις και υποδαπέδια συστήματα θέρμανσης δηλαδή σωλήνες και εξαρτήματα διαφόρων μεγεθών, των οποίων η αξία κατά την άποψη του ομνύοντα υπερκαλύπτουν την αξία του εξ’αποφάσεως χρέους. Επί τούτου αναφέρει ότι καθ’όλο χρόνο εκκρεμούσε η αγωγή αλλά και μέχρι σήμερα τα εξαρτήματα είναι στη διάθεση των Αιτητών για να τα συλλέξουν και να τα χρησιμοποιήσουν όπως εκείνοι επιθυμούν.

Θεωρώντας ότι η Αίτηση στρέφεται προσωπικά εναντίον του αναφέρει στην κατακλείδα του ότι λαμβάνει νομική συμβουλή ότι κάτι τέτοιο είναι ανεπίτρεπτο και αναφέρει παράλληλα ότι είναι αδύνατο για τον ίδιο να καταβάλλει οιονδήποτε ποσό για το εξ’ αποφάσεως χρέος των Καθ’ ων η Αίτηση ζητώντας παράλληλα την απόρριψη της Αίτησης.

Νομική πτυχή

Η υπό εξέταση Αίτηση στηρίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, (Μέρη VIII και ΙΧ) ως αυτός τροποποιήθηκε με το Νόμο 134(1)/99 ο οποίος κατάργησε και αντικατέστησε τα Μέρη VIII και IX του βασικού Νόμου. Στο βαθμό όμως που η εξουσία για έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων δεν έχει επηρεαστεί από την ως άνω τροποποίηση, η σχετική με τις καταργηθείσες διατάξεις νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ως προς τις αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο δύναται να διατάξει εξ' αποφάσεως οφειλέτη να εξοφλήσει το χρέος του με μηνιαίες δόσεις, παραμένει και σχετική και δεσμευτική για σκοπούς της παρούσας Αίτησης.

Η διαδικασία της εξέτασης του οφειλέτη χρέους με βάση το Μέρος VIII του Κεφ. 6 έχει ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο μετά τη διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας σχετικά με τα οικονομικά μέσα του χρεώστη να αποφασίσει κατά πόσον ο τελευταίος είναι σε θέση να αποπληρώσει το χρέος του με δόσεις και αν ναι με ποιο ποσό (βλ. Φλαγκοφάς ν Αταλέζα Λτδ (1989) 1(Ε) Α.Α.Δ. 686). Ο επακριβής καθορισμός του ποσού επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλ. Φλαγκοφάς ανωτέρω).

Βάση του άρθρου 84(2) του Κεφ. 6 ο εξ αποφάσεως οφειλέτης υποχρεούται να προβαίνει ενόρκως σε πλήρη αποκάλυψη όλων των περιουσιακών του στοιχείων για να δείξει, αν αυτός είναι ο ισχυρισμός του, πως δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του ή να καθορίσει το ποσό που προτείνει ότι είναι εντός της οικονομικής δυνατότητας του για αποπληρωμή δια μηνιαίων δόσεων.

Το λεκτικό του άρθρου 84 του Κεφ. 6 προνοεί ως ακολούθως:

“84.-(1) Ο εξ αποφάσεως οφειλέτης όταν εμφανίζεται ή εξαναγκάζεται να εμφανισθεί ενώπιον Δικαστηρίου δυνάμει του Μέρους αυτού, εξετάζεται ενόρκως από ή εκ μέρους του εξ αποφάσεως πιστωτή και από το Δικαστήριο αναφορικά με-

(α) Την ικανότητα του να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό

(β) την αποκάλυψη περιουσιακών στοιχείων τα οποία μπορούν να διατεθούν για την πληρωμή του χρέους· και

(γ) τη διάθεση οποιωνδήποτε περιουσιακών στοιχείων στην οποία προέβη μετά τη δημιουργία ή τη γένεση της αστικής ευθύνης.

(2) Ο εξ αποφάσεως οφειλέτης υποχρεούται να παρουσιάσει ενόρκως ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο νόμιμα θεωρούμενο υποκατάστατο του όρκου όλα τα βιβλία, έγγραφα, συμβόλαια, καταστάσεις λογαριασμών, αποδείξεις και άλλα παρόμοια αποδεικτικά τα οποία βρίσκονται στην κατοχή του ή υπό τον έλεγχο του ή στη φύλαξη ή κάτω από τον έλεγχο τρίτου και τα οποία σχετίζονται με περιουσία που δύναται ή εδύνατο να διατεθεί για σκοπούς πληρωμής τους χρέους.

(3) Άνευ επηρεασμού της γενικότητας του εδαφίου (2), ο οφειλέτης υποχρεούται να αποκαλύψει στο Δικαστήριο με οποιοδήποτε τρόπο τα πιο κάτω στοιχεία:

(α) Το όνομα και τη διεύθυνση του εργοδότη του ή άλλου προσώπου το οποίο του καταβάλλει μισθούς ή άλλα ποσά

(β) λεπτομερή στοιχεία σχετικά με τις απολαβές πραγματικές ή αναμενόμενες

(γ) αντίγραφα όλων των καταστάσεων λογαριασμών που διατηρεί σε τραπεζικά ή άλλα πιστωτικά ιδρύματα

(δ) οποιαδήποτε εισοδήματα από εργασία ή άλλες πηγές

(ε) τις ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του

(στ) οποιαδήποτε άλλη πληροφορία η οποία είναι αναγκαία για σκοπούς του παρόντος άρθρου.” (τονισμός δικός μου)

Ο σκοπός της πιο πάνω νομοθετικής πρόνοιας είναι πασιφανής. Ο εξ αποφάσεως πιστωτής δεν μπορεί να γνωρίζει ποια είναι τα περιουσιακά στοιχεία του εξ αποφάσεως οφειλέτη, τα οποία θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την έκδοση διατάγματος καταβολής του εξ αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων. Έτσι το βάρος απόδειξης ότι ο εξ αποφάσεως οφειλέτης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, μετατοπίζεται στους ώμους του.

Ο εξ αποφάσεως οφειλέτης υποχρεούται να προβαίνει ενόρκως σε πλήρη αποκάλυψη όλων των περιουσιακών του στοιχείων για να δείξει, αν έτσι ισχυρίζεται, πως δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του ή να καθορίσει το ποσό που προτείνει ότι είναι μέσα στην οικονομική του δυνατότητα να πληρώνει μηνιαίως. Στις αστικές υποθέσεις η περιουσία του εξ αποφάσεως χρεώστη βαρύνεται με το ποσό που οφείλεται δυνάμει της δικαστικής απόφασης προς όφελος του εξ αποφάσεως πιστωτή. Θεωρείται δηλαδή στην πράξη πως μέρος της περιουσίας και των εισοδημάτων του εξ αποφάσεως χρεώστη ανήκουν στον εξ αποφάσεως πιστωτή, μέχρι την εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους. (βλ. Βασιλειάδης ν. Τσουρή (2007) 1 Α.Α.Δ 43)

Σε σχέση με νομικό πρόσωπο, όπως στην υπό εξέταση περίπτωση, δεδομένου ότι είναι εφικτή η επίκληση των διατάξεων του Μέρους IX του ΚΕΦ. 6, οι αξιωματούχοι της εταιρείας είναι τα πρόσωπα που είναι κατεξοχήν σε θέση να διαφωτίσουν ως προς τα μέσα της εταιρείας και τη δυνατότητα αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους με περιοδικές ή μηνιαίες δόσεις. Επιδιώκεται η προσέλευση των αξιωματούχων, όχι όμως για να υποβληθούν σε εξέταση ως προς τα δικά τους μέσα, αλλά ως προς τα μέσα της εταιρείας. Παρέχεται εξουσία στο δικαστήριο να διερευνήσει τα μέσα του εξ αποφάσεως χρεώστη μέσω της μαρτυρίας οποιουδήποτε προσώπου εφόσον τείνει να διαφωτίσει ως προς τα μέσα του χρεώστη για αποπληρωμή του χρέους (Άρθρο 89). (βλ. Gesico Photographic v. J.K. Video (1991) 1 Α.Α.Δ. 134).

Χρέη για τα οποία δεν υπάρχει διαταγή μηνιαίων πληρωμών ή μεταγενέστερα του δικαστικού χρέους αποφάσεις δεν έχουν προτεραιότητα απέναντι στο εξ αποφάσεως χρέος (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν Μ. Κωνσταντίνου (2000) 1(Β) Α.Α.Δ. 1034).

Άλλη σχετική αρχή αναδύεται μέσα από την Γιαννάκης Κλεοβούλου ν. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ (2005) 1 (Α) Α.Α.Δ. 207, στην οποία υιοθετήθηκε το σκεπτικό της υπόθεσης Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ ν. Κωνσταντίνου (ανωτέρω) όπου τονίστηκε πως η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συναρτάται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητά της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου

Μαρτυρία- Αξιολόγηση

Μετά την καταχώρηση της Ένστασης, η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση.

Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθηκε στη βάση της ένορκης δήλωσης του διευθυντή των Καθ’ ων η Αίτηση. Ο ενόρκως δηλών αντεξετάστηκε τόσο επί του περιεχομένου της ένορκης του δήλωσης όσο και επί των παραλείψεων αυτής.

Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω την ακροαματική διαδικασία στην ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, τις αντιδράσεις του μάρτυρα στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν τόσο από τη συνήγορο των Αιτητών όσο και από το Δικαστήριο επί διευκρινιστικών θεμάτων. Αξιολόγησα δε την προσκομισθείσα μαρτυρία με γνώμονα τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία, από τις οποίες αντλώ σχετική καθοδήγηση. (βλ. Παύλου ν. Αστυνομίας (1998) 2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας (2001) 2 Α.Α.Δ. 506, Αντωνιάδου v. Αντωνιάδη (2002) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 2009).

Στην προκειμένη περίπτωση αξιολογώντας την μαρτυρία του διευθυντή των Καθ’ ων η Αίτηση ομολογώ ότι ο μάρτυρας δεν έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο.

Η μαρτυρία του δεν ήταν τεκμηριωμένη, περιείχε ασάφειες και ακρίβειες ενώ σε πολλά σημαντικά σημεία ο τρόπος που απαντούσε χαρακτηριζόταν από προχειρότητα. Κατά την διάρκεια της ακρόασης το Δικαστήριο επεσήμανε ότι υπήρχαν σοβαρές ελλείψεις στην ένορκη δήλωση του διευθυντή των Καθ’ ων η Αίτηση αναφέροντας συγκεκριμένα στην παντελή έλλειψη προσκόμισης τεκμηρίων προς υποστήριξη της θέσης του ότι η Εταιρεία είναι ανενεργής, αφού πέραν της λακωνικής του ένορκης δήλωσης καμία μαρτυρία, στοιχεία, έγγραφα, βιβλία της εταιρείας ή άλλο υλικό που να υποστηρίζει την θέση του ότι η εταιρεία σταμάτησε να δραστηριοποιείται αλλά και να τεκμηριώσει την κατ’ισχυρισμό του ιδίου οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Εταιρεία.

Περαιτέρω, κατά την αντεξέταση του ο μάρτυρας ανέφερε ότι οι Καθ’ών η Αίτηση διατηρούν αποθήκη επί μισθώσει για την φύλαξη των εξαρτημάτων που αναφέρουν στην παράγραφο 6 της Ένορκης τους Δήλωσης, μεγάλης κατά τον ίδιο αξίας αφού ως επέμενε μπορούν αν υπερκαλύψουν το εξ’αποφάσεως χρέος των Καθ’ων η Αίτηση στους Αιτητές.

Περαιτέρω δεν έχω ικανοποιηθεί από τις απαντήσεις του μάρτυρα στις ερωτήσεις του Δικαστηρίου για πιο λόγο η εταιρεία δεν έχει διαγραφεί από τον Έφορο Εταιρειών και το ΦΠΑ. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι η Εταιρεία διατηρήθηκε από τον ίδιο με την ελπίδα επαναδραστηριοποίησης, κάτι που οι συγκυρίες δεν έχουν επιτρέψει. Αυτή του η θέση ήρθε σε σύγκρουση με την θέση του σε ερώτηση της αντεξέτασης ότι δεν έχει αντίληψη για την επαναδραστηριοποίηση της οικοδομικής βιομηχανίας καθότι απουσιάζει επί μονίμου βάσεως από την Κύπρο. Είναι η κατάληξη μου ότι από την στιγμή που ο Αιτητής συνειδητά δαπανεί ποσά για την συντήρηση της Εταιρείας (τέλη και φόρο στον Έφορο Εταιρειών καθώς και τέλη για συντήρηση αποθήκης) με την προοπτική της επαναδραστηριοποίησης της έπρεπε τουλάχιστον να παρακολουθεί τις εξελίξεις στην αγορά και στην οικοδομική βιομηχανία και να έχει κάποια γνώση επί τούτων.

Η δε θέση του ότι υπάρχουν εμπορεύματα που μπορούν να πωληθούν , τα οποία υποστήριξε ότι υπερκαλύπτουν το εξ’αποφάσεως χρέος , εναποθέτοντας την ευθύνη για την πώληση τους στους Αιτητές, ομοίως δεν ικανοποίησε το Δικαστήριο. Από την στιγμή που οι Καθ’ων η Αίτηση διαθέτουν εξοπλισμό (και επιβαρύνονται μάλιστα και με μηνιαίο κόστος για την φύλαξη του) όφειλαν οι ίδιοι να το διαθέσουν προς πώληση και να πληρώσουν το εξ’αποφάσεως χρέος.

Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας αμφότεροι οι συνήγοροι των μερών αγόρευσαν συντόμως προφορικά προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους.

Η πλευρά των Αιτητών διατείνεται ότι υπάρχει περιθώριο για πληρωμή κάποιου ποσού για το εξ’ αποφάσεως χρέος κυρίως λαμβάνοντας υπόψη τα ποσά που δαπανεί η εταιρεία για την συντήρηση αποθήκης αλλά και την υποβολή τελών στον Έφορο Εταιρειών.

Στον αντίποδα η συνήγορος των Καθ’ ων η Αίτηση επιχειρηματολογώντας ότι δεν έχει αμφισβητηθεί η παύση των εργασιών Εταιρείας εισηγείται ότι έχει αποδειχθεί η αδυναμία των Καθ’ ων η Αίτηση για πληρωμή ποσού με μηνιαίες δόσεις προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους τους. Ο συνήγορος των Καθ’ων η Αίτηση σε σχέση με την τοποθέτηση του Δικαστήριο για τις παραλείψεις της Ένορκης Δήλωσης ανέφερε ότι ήταν αδύνατο να εξασφαλιστούν στοιχεία για τους Καθ’ων η Αίτηση λόγω της απουσίας του Διευθυντή στο εξωτερικό.

Μελετώντας την υπό εξέταση Αίτηση παρατηρώ και επισημαίνω ότι ο διευθυντής των Καθ’ ων η Αίτηση δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο την απαραίτητη μαρτυρία για να βοηθήσει το Δικαστήριο να αντιληφθεί την πραγματική οικονομική κατάσταση των Καθ’ ων η Αίτηση.

Ο διευθυντής των Καθ’ ων η Αίτηση γνώριζε για ποιο λόγο καλείτο να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και όφειλε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο την ακριβή εικόνα της κατάστασης της Εταιρείας και να τεκμηριώσει την μοναδική θέση που προώθησε στην ουσία ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι δηλαδή η εταιρεία έχει πάψει να δραστηριοποιείται. Περαιτέρω, το βάρος απόδειξης να αποδείξει ότι δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος της βρισκόταν στους ώμους των Καθ’ών η Αίτηση οι οποίοι και δεν το απέσεισαν.

Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι δεν θα ήταν ασφαλές να βασιστώ στη μαρτυρία του διευθυντή των Καθ’ων η Αίτηση. Έτσι δεν δέχομαι τη θέση του ότι οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν τερματίσει τις δραστηριότητες τους αλλά και τη θέση του ως προς την οικονομική κατάσταση τους. Ο διευθυντής των Καθ’ ων η Αίτηση υπό την ιδιότητα του έχει πρόσβαση στα στοιχεία και στα αρχεία των Καθ’ ων η Αίτηση και είναι το αρμόδιο άτομο για να εφοδιάσει το Δικαστήριο με όλα τα σχετικά στοιχεία ως προς την ικανότητα των Καθ’ ων η Αίτηση να αποπληρώσουν το εξ’ αποφάσεως χρέος τους.

Ο διευθυντής των Καθ’ων η Αίτηση όφειλε ως ορίζει το άρθρο 84 του Κεφ.6 να προβεί ενόρκως σε πλήρη αποκάλυψη όλων των περιουσιακών στοιχείων των Καθ’ών η Αίτηση για να δείξει, ως πολύ έντονα ισχυρίστηκε, ότι οι Καθ’ων η Αίτηση δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσουν το χρέος τους.

Με βάση τα πιο πάνω η Αίτηση αναπόφευκτα οδηγείται σε επιτυχία. Θεωρώ ότι οποιαδήποτε άλλη κατάληξη της θα επιβράβευε την απροθυμία του διευθυντή των Καθ’ων η Αίτηση να συμμορφωθεί με τις πρόνοιες του νόμου και τις επιταγές της νομολογίας δημιουργώντας εύκολη διέξοδο και λύση για αποφυγή πληρωμής των εξ΄ αποφάσεως χρεών δια της οδού της απόκρυψης στοιχείων και της παράθεσης ασαφειών ενώπιον του Δικαστηρίου.

Εκδίδεται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο διατάσσεται ο διευθυντής των Καθ’ών η Αίτηση όπως πληρώνει από τα χρήματα των Καθ’ών η Αίτηση το ποσό των €400 μηνιαίως αρχής γενομένης την 01/07/2016 και ακολούθως την πρώτη ημέρα εκάστου επόμενου μηνός μέχρι τελείας εξοφλήσεως του εξ αποφάσεως χρέους, των τόκων και των εξόδων. Έχω καταλήξει σε αυτό το ποσό λαμβάνοντας υπ’όψην ότι δαπανούνται ποσά για την συντήρηση αποθήκης και πληρωμή τελών στο Έφορο Εταιρειών όπως αυτά προέκυψαν κατά την αντεξέταση.

Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, η Αιτήτρια δικαιούται τα έξοδα της παρούσας Αίτησης.

Συνεπακόλουθα , τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται σε βάρος των Καθ’ών η Αίτηση και υπέρ των Αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.

(Υπ). …………………………………………

Ε. Ευθυμίου – Ανδρέου, Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο