Court allows withdrawal of interim request without costs in enforcement proceedings despite general rule.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.39

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDPAF:2016:A23

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 524/09

Μεταξύ:

SOCIETE GENERALE CYPRUS LTD, από τη Λευκωσία

Ενάγουσας

και

1. SOFO-MARO ENTERPRISES LTD, από την Πάφο

2. Σοφοκλή Σοφοκλέους, από την Πάφο

Εναγομένων

- - - - - - - - - - - - -

Αίτηση ημερομηνίας 03.07.2015

01.02.2016

Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: κα Μ. Μιλτιάδους για δρ Κ. Χρυσοστομίδης

& Σία

Για τον Εναγόμενο 2 – Καθ’ ου η Αίτηση: κ. Α. Χουβαρτάς με κα Ε. Λουκά

Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η

(ex-tempore)

Η υπό κρίση Αίτηση καταχωρήθηκε στις 03.07.2015 και με αυτή η Ενάγουσα - Αιτήτρια (η οποία στο εξής για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης θα καλείται ως η «Αιτήτρια»), αιτείται, μεταξύ άλλων, τη διεξαγωγή έρευνας ώστε να εξεταστεί η ικανότητα του Εναγόμενου 2 – Καθ’ ου η Αίτηση (ο οποίος στη συνέχεια θα καλείται ως ο «Καθ’ ου η Αίτηση»), σε σχέση με την ικανότητα του να πληρώσει το εξ αποφάσεως οφειλόμενο ποσό. Η υπό κρίση Αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στα άρθρα 82 – 87, 90, 91Α-Στ του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Βίκκι Κουγιουμτζιάν ημερομηνίας 29.06.2016. Στη συγκεκριμένη ένορκη δήλωση επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α αντίγραφο της απόφασης που εκδόθηκε υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ’ ου η Αίτηση στις 28.02.2014.

Η επίδικη Αίτηση συνάντησε την ένσταση του Καθ’ ου η Αίτηση, ο οποίος καταχώρησε Ειδοποίηση περί Πρόθεσης Ένστασης, υποστηριζόμενη από ένορκη δήλωση του ίδιου, ημερομηνίας 07.12.2015, στην οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α αντίγραφο εντύπου του Επαρχιακού Γραφείου Εργασίας Πάφου από το οποίο προκύπτει ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση είναι άνεργος.

Στις 25.01.2016, ημερομηνία κατά την οποία η υπό κρίση Αίτηση ήταν προγραμματισμένη για οδηγίες, ο συνήγορος που εμφανίστηκε για την Αιτήτρια ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου όπως αποσύρει άνευ βλάβης την επίδικη Αίτηση και όπως επιδικαστούν υπέρ της Αιτήτριας τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας. Ο συνήγορος του Καθ’ ου η Αίτηση έφερε ένσταση ως προς το ζήτημα των εξόδων, και ως εκ τούτου η Αίτηση ορίστηκε σήμερα για αγορεύσεις όσον αφορά το ζήτημα της επιδίκασης των εξόδων.

Αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων συμφωνούν ότι το θέμα της επιδίκασης εξόδων είναι ένα θέμα το οποίο ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι συνήγοροι με την επιχειρηματολογία και τη νομολογία που έχουν παραθέσει, εισηγούνται, η μεν πλευρά της Αιτήτριας, ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί με τρόπο ώστε τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας είτε να επιδικαστούν υπέρ της Αιτήτριας, είτε τουλάχιστον η κάθε πλευρά να επωμιστεί τα δικά της έξοδα. Από την άλλη, ο κ. Χουβαρτάς επικαλούμενος το γενικό κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα της δίκης, εισηγείται ότι τα έξοδα θα πρέπει να βαρύνουν την πλευρά της Αιτήτριας, η οποία και έχει ζητήσει την άδεια του Δικαστηρίου για να αποσύρει την επίδικη Αίτηση. Επιπρόσθετα ο κ. Χουβαρτάς ανέφερε ότι, σε κάθε περίπτωση, η επίδικη Αίτηση ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία καθώς η ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει καταχωρήθηκε σε ημερομηνία προγενέστερη της καταχώρησης της Αίτησης.

Ξεκινώντας από το τελευταίο αυτό ζήτημα που έχει εγερθεί από τον κ. Χουβαρτά κατά την αγόρευσή του, θεωρώ ότι η συγκεκριμένη θέση που έχει προβάλει δεν βρίσκει έρεισμα ούτε στη νομολογία αλλά ούτε και στους διαδικαστικούς κανονισμούς. Συγκεκριμένα αναφέρω ότι η Δ.39 θ.3 αυτό το οποίο προνοεί είναι ότι μια ένορκη δήλωση θα πρέπει να τιτλοφορείται για το θέμα ή το ζήτημα στο οποίο αυτή αναφέρεται. Ο κανόνας που έχει επικαλεστεί ο κ. Χουβαρτάς, όπως προκύπτει από την απόφαση στην αίτηση των Stavros Hotel Apartments κ.α. για άδεια για έκδοση προνομιακού διατάγματος certiorari στην αίτηση αρ. 70/94 ημερομηνίας 20.05.1994, είναι ότι μια ένορκη δήλωση θεωρείται αντικανονική και δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη όταν έχει υπογραφεί πριν από την καταχώρηση της αγωγής.

Στην προκείμενη περίπτωση η αγωγή όχι μόνο έχει καταχωρηθεί, πριν την επίδικη Αίτηση, αλλά όπως έχω αναφέρει και πιο πάνω έχει εκδοθεί και απόφαση εναντίον του Καθ’ ου η Αίτηση. Ως εκ τούτου, το γεγονός ότι στην προκειμένη περίπτωση η ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την υπό κρίση ενδιάμεση Αίτηση, είναι προγενέστερη της ημερομηνίας καταχώρησης της Αίτησης, δεν την καθιστά αντικανονική και δεν επηρεάζει σε καμία περίπτωση την εγκυρότητα της υπό κρίση Αίτησης.

Ερχόμενος τώρα στο επίδικο ζήτημα της επιδίκασης των εξόδων, όπως έχουν αναφέρει αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, το συγκεκριμένο ζήτημα είναι ζήτημα το οποίο ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασφαλώς θα πρέπει να ασκείται κατά τρόπο δικαστικό. Είναι ορθό εκείνο το οποίο ανέφερε ο κ. Χουβαρτάς ότι ο γενικός κανόνας ο οποίος διέπει την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου κατά την επιδίκαση των εξόδων, είναι το αποτέλεσμα της δίκης.

Αυτό ωστόσο το οποίο θεωρώ ότι διαφοροποιεί την παρούσα περίπτωση είναι ότι η υπό κρίση ενδιάμεση Αίτηση είναι μια Αίτηση η οποία καταχωρήθηκε μεταγενέστερα της έκδοσης απόφασης υπέρ της Αιτήτριας και εντάσσεται στα πλαίσια μέτρων εκτέλεσης της απόφασης η οποία έχει εκδοθεί υπέρ της Αιτήτριας. Όπως προκύπτει και από το Μέρος VIII του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, η διαδικασία εξέτασης της οικονομικής κατάστασης του εξ αποφάσεως οφειλέτη λαμβάνει ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας του Δικαστηρίου προκειμένου να κρίνει κατά πόσο υπάρχει οικονομική δυνατότητα εκ μέρους του Καθ’ ου η Αίτηση για αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους του με την καταβολή μηνιαίων δόσεων.

Το γεγονός αυτό θεωρώ ότι συνιστά και την ειδοποιό διαφορά σε σχέση με το γενικό κανόνα που εφαρμόζεται όσον αφορά την επιδίκαση εξόδων. Αφ’ ης στιγμής, επομένως, η υπό κρίση Αίτηση είναι μια αίτηση η οποία, όπως έχω ήδη αναφέρει, εντάσσεται στα πλαίσια των μέτρων εκτέλεσης της απόφασης η οποία έχει ήδη εκδοθεί υπέρ της Αιτήτριας και εφόσον αποτελεί μια εύλογη προσπάθεια της Αιτήτριας προκειμένου να εισπράξει το λαβείν της σε σχέση με την οποία σημειώνω ότι δεν έχει εκτεθεί, ούτε μέσω της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση αλλά ούτε και έχει τεθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Καθ’ ου η Αίτηση ότι έχει καταχωρηθεί κακόπιστα, ή ότι συντρέχουν αλλότρια κίνητρα για την καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης, θεωρώ ορθό όπως, παρά το γεγονός ότι η Αιτήτρια ζητά άδεια του Δικαστηρίου όπως αποσύρει την Αίτηση της, η κάθε πλευρά επωμιστεί τα δικά της έξοδα.

Συνεπώς σχετική άδεια για απόσυρση της Αίτησης άνευ βλάβης του δικαιώματος καταχώρησης νέας δίδεται. Η κάθε πλευρά να επωμιστεί τα δικά της έξοδα.

(Υπ.) ...........................................

Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ.

Πιστόν αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/ΜΔ

Subject: Civil/Other Actions/Interim

Αναφορά: Επιδίκαση εξόδων μετά από απόσυρση Αίτησης

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο