Court allows deletion of defense paragraphs added without leave, ruling amendments must be court-approved.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

COSTAS MAVROMOUSTAKI ν. IACOVOS N. YEROUDES, AS EXECUTOR OF THE WILL OF THE DECEASED SPYROS MICHAELIDES (1965) 1 CLR 176

In re Pelmako Development Ltd (1991) 1 ΑΑΔ 246

Williams & Glyn's Bank ν. "Ship ""Maria""" (1992) 1 ΑΑΔ 309

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.19

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.21

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.25

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.27

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEM:2016:A271

ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής 495/13

Μεταξύ:

ALPHA BANK CYPRUS LTD, από Λεμεσό

Ενάγουσας

και

1) ΤΑΤΙΑΝΑ ΚΑΛΛΗ, από Λεμεσό

2) ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, από Λεμεσό

3) VIKTAR HOLEU, από Λεμεσό

Εναγομένων

Αίτηση ημερομηνίας 17.12.2015 για διαγραφή παραγράφων

της Έκθεσης Υπεράσπισης εναγομένου 2 ημερ. 26.11.2015

Ημερομηνία: 14 Ιουνίου, 2016

Για τους Ενάγοντες-Αιτητές: Η κα Ε. Κουζάρη για PHC TSANGARIDES LLC

(Για να ακούσει απόφαση ο κ. Σελεάρης)

Για τον Εναγόμενο 2-Καθ΄ ου η αίτηση : Ο κ. Ευάγγελος Χειμώνας

(Για να ακούσει απόφαση η κα Κάτια Πιερούδη)

Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο οι ενάγοντες αξιούν από τους εναγομένους 1, 2 και 3, αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, την πληρωμή του ποσού των €110.179,74.- πλέον τόκους και έξοδα καθώς επίσης και την εκποίηση ενυπόθηκων ακινήτων. Η αξίωση τους στηρίζεται στην κατ’ ισχυρισμό παραχώρηση τραπεζικών διευκολύνσεων και συγκεκριμένα δάνειο προς την εναγομένη 1. Όπως προβάλλουν οι ενάγοντες, ο εναγόμενος 2 πέραν της προσωπικής εγγύησης που έδωσε προς εξασφάλιση του παραχωρηθέντος στην εναγόμενη 1 δανείου, υποθήκευσε και το διαμέρισμα του με αρ. 9 στον 3ο όροφο πολυκατοικίας που βρίσκεται στην ενορία Νεάπολη στη Λεμεσό, ενώ ο εναγόμενος 3 ο οποίος επίσης έδωσε προσωπική εγγύηση για τους ίδιους λόγους, υποθήκευσε το διαμέρισμα του με αρ. 2 στον 4ο όροφο της ίδιας πολυκατοικίας.

Από τον φάκελο της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Η αγωγή επεδόθη σε όλους τους εναγομένους εκ των οποίων μόνο ο εναγόμενος 2 καταχώρησε Εμφάνιση. Οι ενάγοντες στις 20.6.2013 εξασφάλισαν απόφαση εναντίον των εναγομένων 1 και 3 λόγω της παράλειψης των τελευταίων να εμφανιστούν στην αγωγή. Ο εναγόμενος 2 στις 30.10.2013 καταχώρησε την Έκθεση Υπεράσπισης του.

Στη συνέχεια οι ενάγοντες αιτήθηκαν την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης, ώστε να καταχωρίσουν ορθά, όπως ανέφεραν, τα στοιχεία των ενυπόθηκων ακινήτων (διακριτικά των Υποθηκών, αριθμούς εγγραφής των ακινήτων) τα οποία εκ παραδρομής κατεγράφησαν λανθασμένα στο Κλητήριο Ένταλμα. Το αίτημα των εναγόντων, παρόλο που συνάντησε την ένσταση του εναγομένου 2, στο τέλος της ημέρας επετράπη από το Δικαστήριο, μετά από ακροαματική διαδικασία.

Η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου. Οι ενάγοντες πέτυχαν επίσης και την διόρθωση της εκδοθείσης εναντίον των εναγομένων 1 και 3 απόφασης, ημερομηνίας 6.6.2013, έτσι ώστε να καταγραφούν σωστά τα στοιχεία του ενυπόθηκου ακινήτου του εναγόμενου 3, του οποίου διατάχθηκε η εκποίηση (το διαμέρισμα του εναγόμενου 3 είναι το υπ’ αριθμόν 9 στον 3ο όροφο της πολυκατοικίας και όχι το υπ’ αριθμόν 2 στον 4ο όροφο, όπως λανθασμένα καταγράφεται στην απόφαση ημερομηνίας 6.6.2013).

Ο εναγόμενος 2 στις 26.11.2015 καταχώρησε Υπεράσπιση στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης. Η εν λόγω Υπεράσπιση απετέλεσε το έναυσμα για την καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης.

Mε την υπό κρίση Αίτηση ζητείται συγκεκριμένα η διαγραφή και/ή ο παραμερισμός των παραγράφων 35 μέχρι 58 της Έκθεσης Υπεράσπισης του εναγομένου 2 ημερομηνίας 26.11.2015, που καταχωρήθηκε μετά την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης.

Ο λόγος που κρίθηκε, σύμφωνα με τους ενάγοντες, αναγκαίο να καταχωρηθεί το υπό κρίση αίτημα, καταδεικνύεται στην παράγραφο 4 της συνοδεύουσας την Αίτηση, Ένορκης Δήλωσης του Μιχάλη Κυριακίδη, υπαλλήλου των εναγόντων, η οποία έχει ως εξής:

«4. Η τροποποίηση της αγωγής αφορούσε μόνο την διαγραφή και αντικατάσταση των διακριτικών στοιχείων όπως αριθμούς εγγραφής και τεμαχίων των ενυπόθηκων ακινήτων τα οποία είχαν εκ παραδρομής γραφεί αρχικά λανθασμένα, σε συγκεκριμένα Αιτητικά στην Έκθεση Απαίτησης όπως αναφέρονται στο διάταγμα και δεν αφορούσε καμιά τροποποίηση στο σώμα της Έκθεσης Απαίτησης. Την 26.11.2015 οι δικηγόροι του Εναγόμενου 2 καταχώρησαν τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης στην οποία δεν καταχώρησαν υπεράσπιση ή ισχυρισμούς μόνο επί των σημείων και παραγράφων της Έκθεσης Απαίτησης που τροποποιήθηκαν αλλά προχώρησαν στην προσθήκη 23 νέων παραγράφων εισάγοντας νέους ισχυρισμούς, τροποποιώντας ουσιωδώς την Έκθεση Υπεράσπισης τους, χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου προβάλλοντας επιπλέον και/ή πρόσθετους και/ή νέους ισχυρισμούς και/ή υπερασπίσεις που δεν αφορούσαν τα τυπικά σημεία της επιτραπείσας από το Δικαστήριο τροποποίησης.»

Είναι η θέση του ομνύοντα πως ο εναγόμενος 2 είχε δικαίωμα να «απαντήσει και να τροποποιήσει σχετικά το δικόγραφο του, μόνο όσον αφορούσε τις τροποποιήσεις που έγιναν στην Έκθεση Απαίτησης και για οποιαδήποτε άλλη αλλαγή ή τροποποίηση έπρεπε να καταχωρήσει σχετική αίτηση τροποποίησης της Υπεράσπισης του και να λάβει σχετική άδεια του Δικαστηρίου».

Διατείνεται πως «τα τμήματα» της τροποποιημένης Υπεράσπισης του εναγόμενου 2 που δεν αφορούν το τροποποιημένο μέρος της Έκθεσης Απαίτησης και των οποίων ζητείται η διαγραφή, είναι «μη αναγκαία, σκανδαλώδη, ενοχλητικά, άσχετα και προκαλούν αμηχανία, δυσμενείς εντυπώσεις και τείνουν να προκαταβάλουν, να περιπλέξουν και να καθυστερήσουν την εκδίκαση της αγωγής» και γι’ αυτό τον λόγο οι εν λόγω παραγράφοι της Έκθεσης Υπεράσπισης θα πρέπει να διαγραφούν.

Η Αίτηση στηρίζεται στην Διάταξη 19 θ.26, Διάταξη 25 θ.1, Διάταξη 27 θ.3 και Διάταξη 48 θ.1, 2, 3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις εγγενείς εξουσίες, διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου.

Ο εναγόμενος 2 καταχώρησε Ένσταση προβάλλοντας εικοσιπέντε (25) λόγους οι οποίοι συνοψίζονται ως εξής: Δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις ώστε να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη και/ή ανεπαρκή νομική και πραγματική βάση, είναι καταχρηστική, αποσκοπεί στην πρόκληση αμηχανίας και σύγχυσης στον καθ’ ου η αίτηση και δεν καταχωρήθηκε έγκαιρα. Η Έκθεση Υπεράσπισης συντάχθηκε σύμφωνα με τους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Οι ισχυρισμοί των οποίων επιδιώκεται η διαγραφή, αποτελούν αναγκαίες θέσεις και/ή είναι σχετικά γεγονότα που άπτονται της ουσίας της υπεράσπισης και η ενδεχόμενη διαγραφή τους θα στερήσει στον εναγόμενο 2 την δυνατότητα προώθησης των θέσεων του.

Η Ένσταση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 θ26, Δ.25 θ1-4, Δ.21 θ1-15, Δ.27 θ2 και 3, Δ.48 θ1-4 και 9, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στις Γενικές Αρχές του Νόμου.

Την Ένσταση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση του ίδιου του εναγόμενου 2 ο οποίος ουσιαστικά επιχειρηματολογεί επί των λόγων Ένστασης. Αρνείται την θέση των εναγόντων πως οι τροποποιήσεις της Έκθεσης Απαίτησης, αφορούσαν μόνο τυπογραφικά λάθη στα στοιχεία των ενυπόθηκων ακινήτων και διατείνεται πως οι ενάγοντες άλλαξαν «ουσιωδώς την ουσία της αγωγής με αποτέλεσμα να χρήζουν απάντησης τα όσα αυτοί έχουν προσθέσει στην τροποποιημένη αγωγή τους». Είναι γι’ αυτό τον λόγο, προσθέτει, που η «τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης» πήρε την «συγκεκριμένη μορφή» η οποία «απαντά στις νέες θέσεις των εναγόντων χωρίς να προβάλλονται επιπλέον και/ή νέοι ισχυρισμοί και/ή υπερασπίσεις». Καταληκτικά ζητά όπως η Αίτηση απορριφθεί.

Η Δ.19. Κ. 26 επί της οποίας στηρίζεται η Αίτηση έχει ως εξής:

«26. The Court or a judge may, at any stage of the proceeding, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass or delay the fair trial or the action».

H δε Δ.27 κ.3 επί της οποίας επίσης στηρίζεται η Αίτηση προνοεί τα ακόλουθα:

«3. The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.»

Έχει επανειλημμένα υποδειχθεί τόσο από την Κυπριακή όσο και την Αγγλική Νομολογία καθώς και από αυθεντίες, ότι οι πρόνοιες τόσο της Διαταγής 19 καν. 26 όσο και της Διαταγής 27 καν. 3 η οποία αφορά την διαγραφή ολόκληρου του δικογράφου, θα πρέπει να ασκούνται με φειδώ. Όσον αφορά το τελευταίο έχει υποδειχθεί πως η διαγραφή δικογράφου είναι ένα εξαιρετικό μέτρο που πρέπει να εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις που το δικόγραφο στερείται αδιαμφισβήτητα νομικού ή πραγματικού ερείσματος. Πρόσθετα στην Κύπρο η θεραπεία αυτή, όσον αφορά την Διαταγή 27 καν.3, θα πρέπει να εξετάζεται σε συνδυασμό με τις πρόνοιες του Άρθρου 30 του Συντάγματος που καθιερώνει το δικαίωμα κάθε διαδίκου να προσφεύγει στο Δικαστήριο και να προβάλλει τις θέσεις του. Σχετική είναι η υπόθεση In Re Pelmaco Development Ltd(1991) 1 ΑΑΔ 246, 255 στην οποία αναφέρθηκαν τα εξής:

«Η διαγραφή δικογράφου, και ιδιαίτερα δικογράφου με το οποίο ο διάδικος επικαλείται την άσκηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, το οποίο δικαιολογείται μόνο εφ΄ όσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόσπαστο. Διαφορετικά η διαγραφή θα συνεπαγόταν και παραβίαση του δικαιώματος διαδίκου να προσφύγει ενώπιον Δικαστηρίου στο οποίο δικαιούται να προσφύγει βάσει του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.1 του Συντάγματος».

Στην υπόθεση Μavromoustakis v. Yeroudes (1965)1 C.L.R.176, το Ανώτατο Δικαστήριο ασχολήθηκε με την ερμηνεία της Δ.27 κκ.1-3 η οποία αφορά, όπως έχει προαναφερθεί, την διαγραφή ολόκληρης της υπεράσπισης και/ή την απόρριψη της αγωγής. Κατέληξε πως μόνο σε πολύ καθαρές περιπτώσεις πρέπει να απορρίπτει το Δικαστήριο μια αγωγή σ’ αυτό το γρήγορο στάδιο της διαδικασίας.

Είναι φανερό από τις προαναφερόμενες αποφάσεις ότι κάθε υπόθεση πρέπει να δικάζεται με βάση τα δικά της γεγονότα και το όλο θέμα άπτεται της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου.

Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Οι ενάγοντες αναγνωρίζουν πως συνεπεία της δικής τους τροποποίησης, ο εναγόμενος έχει το δικαίωμα να προβεί στις απαραίτητες τροποποιήσεις της αρχικής Υπεράσπισης του. Είναι η θέση τους όμως ότι το δικαίωμα αυτό περιορίζεται στις τροποποιήσεις που συνεπάγονται ή είναι αναγκαίες από τις τροποποιήσεις που έγιναν στην Έκθεση Απαίτησης και δεν επεκτείνεται στην διαφοροποίηση των ήδη εκτεθέντων θέσεων του ή στην προβολή νέων θέσεων.

Η θέση αυτή με βρίσκει σύμφωνη. Η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης αφορούσε μόνο τα στοιχεία των ενυπόθηκων ακινήτων τα οποία όπως φαίνεται και από την Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου που επέτρεψε την τροποποίηση, είχαν καταγραφεί λανθασμένα. Κανένας άλλος ισχυρισμός της Έκθεσης Απαίτησης δεν διαφοροποιήθηκε ούτε και προστέθηκε οποιοσδήποτε νέος. Ο εναγόμενος 2 όμως δεν αρκέστηκε να τοποθετηθεί μόνο στην εν λόγω τροποποίηση αλλά διαφοροποίησε ουσιωδώς το δικό του δικόγραφο προσθέτοντας εικοσιτρείς (23) νέες παραγράφους στις οποίες προβάλλονται νέοι και/ή πρόσθετοι ισχυρισμοί. Τούτο το έπραξε ουσιαστικά χωρίς να του δοθεί η άδεια του Δικαστηρίου. Ο εναγόμενος εάν επιθυμούσε να τροποποιήσει την Έκθεση Υπεράσπισης του, προσθέτοντας ή αφαιρώντας οποιουσδήποτε ισχυρισμούς, όφειλε να υποβάλει σχετική αίτηση τροποποίησης, ώστε το Δικαστήριο να εξετάσει το αίτημα του και να αποφασίσει ανάλογα. Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο πως για κάθε τροποποίηση είναι απαραίτητη προϋπόθεση η σχετική διαταγή του Δικαστηρίου. Αυτή είναι η σωστή διαδικασία. Ο,τιδήποτε άλλο θα ξέφευγε από τον πραγματικό έλεγχο του Δικαστηρίου.

Το θέμα εξετάστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση WILLIAMS AND GLYN’S BANK plc, ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ ν. ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ «ΜΑRΙΑ» (1992)1 Α.Α.Δ.309. Όπως λέχθηκε, σε περίπτωση που καταχωρείται δικόγραφο προς απάντηση τροποποιημένου δικογράφου, το πρώτο, δεν μπορεί να διαφέρει από το αρχικό και θα πρέπει να περιορίζεται σε τροποποιήσεις που συνεπάγονται ή είναι αναγκαίες λόγω των τροποποιήσεων που έγιναν. Εάν περιέχει περισσότερες τροποποιήσεις, η άλλη πλευρά θα πρέπει να ζητήσει την διαγραφή τους άλλως θα θεωρείται ότι τις έχει αποδεχθεί. Το Δικαστήριο, τέλος, τόνισε εμφαντικά πως ο διάδικος που επιθυμεί να κάμει περισσότερες τροποποιήσεις απ’ ότι είναι απαραίτητο, θα πρέπει να υποβάλει σχετική αίτηση.

Βάσει των όσων έχω προαναφέρει, κρίνω ότι το αίτημα των εναγόντων είναι δικαιολογημένο και η Αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί.

Δια ταύτα η Αίτηση εγκρίνεται. Οι παραγράφοι 35 μέχρι 58 της Έκθεσης Υπεράσπισης του εναγομένου 2 ημερομηνίας 26.11.2015 διαγράφονται. Τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται σε βάρος του εναγόμενου 2 και υπέρ των εναγόντων. Τα έξοδα είναι πληρωτέα στο τέλος της υπόθεσης.

(Υπ.) ..................................................

Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ.

Πιστό αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/ΜΚ

Subject: Civil/Other Action/Interim

Αναφορά: Αίτηση για διαγραφή παραγράφων της Έκθεσης Υπεράσπισης

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο