Court dismisses summary judgment request in Cyprus bank insolvency case where defendant admits account balance but denies liability.
Cyprus (CY)
Legislator summary
AI generatedThe plaintiff sought a summary judgment against the Cyprus Popular Bank for the full account balance, arguing the bank admitted the debt in its defense. The defendant contested this, noting the admission only confirmed the existence of the account balance during insolvency measures, not an acceptance of contractual liability. The court ruled that the defense did not admit the specific claim for damages or unjust enrichment, thereby rejecting the summary judgment application.
Legislator headnote
AI generatedUnder the Civil Procedure Rules, a summary judgment is granted only if the defense admits the claim; where the defense merely admits the existence of an account balance during insolvency proceedings without admitting liability, the claim must be tried on the merits.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.18
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:EDLEM:2016:A151
ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Μαυρονικόλα, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής 1765/14
Μεταξύ:
EDELWEKS LIMITED, εκ Λεμεσού
Εναγόντων
-και-
CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, EK ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Εναγομένων
Αίτηση ημερ. 11.2.2015 για συνοπτική απόφαση
Ημερομηνία: 30.3.2016
Για αιτητές: κ. Α. Αβραάμ για Ι. Μοδίτη & Συνεργάτες ΔΕΠΕ
Για καθ’ ων η αίτηση: κα Αιμιλίου για Τορναρίτη & Σία ΔΕΠΕ
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Με την παρούσα Αγωγή οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον της εναγόμενης το ποσό των $ΗΠΑ8.597.952,25 που είναι το πιστωτικό υπόλοιπο του λογαριασμού τους στην εναγόμενη, στη βάση παράβασης συμφωνίας και/ή ως αποζημιώσεις και/ή στη βάση αδικαιολόγητου πλουτισμού καθώς και αναγνωριστικές αποφάσεις ότι δικαιούνται στο πιο πάνω ποσό.
Στις 4.9.2014 καταχωρήθηκε η Υπεράσπιση από πλευράς εναγομένης και στις 11.2.2015 η υπό κρίση αίτηση από πλευράς εναγόντων για την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον της εναγομένης για το ποσό των €6.585.291,23.
Η νομική βάση της αίτησης είναι η Δ.18 θ.4 και Δ.48 θ.θ. 1 – 3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση της Στέλλας Μακρή, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους ενάγοντες και εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση. Στην ένορκη δήλωση της η Μακρή αναφέρει ότι η εναγόμενη «στην παράγραφο 8(στ)(iii) 2 και 9(γ) της Υπεράσπισης της παραδέχεται ρητά ότι το ποσό των €6.585.291,23 υφίσταται ως απαίτηση από την εναγόμενη.» Ενόψει της παραδοχής αυτής εισηγείται την έκδοση συνοπτικής απόφασης για το εν λόγω ποσό πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα.
Η αίτηση προσέκρουσε στην ένταση της εναγόμενης-καθ’ ης η αίτηση η οποία προβάλλει τους εξής λόγους ένστασης:
«1. Δεν προκύπτει από την Υπεράσπιση ότι η Εναγόμενη παραδέχεται ρητά ότι το αξιούμενο ποσό από τους Ενάγοντες και/ή ποσό ύψους €6.585.291,23 υφίσταται ως απαίτηση. Περαιτέρω δεν προκύπτει από την αγωγή ότι ο Ενάγοντες απαιτούν το εν λόγω και/ή άλλο ποσό.
2. Το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης είναι αόριστο και/ή δεν είναι αρκετό για να τεκμηριώσει και ενισχύει το αίτημα του Αιτητή.
3. Επιπλέον και με βάση τη σχετική νομοθεσία και/ή νομολογία και ειδικότερα τον περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων νόμο (Νόμος 17(Ι)/2013) και τη σχετική επί αυτού νομολογία, οποιαδήποτε απαίτηση εναντίον πιστωτικού ιδρύματος υπό εξυγίανση πρέπει να αφορά αποζημίωση για ζημιά που έχει πάθει μέτοχος, πιστωτής ή αντισυμβαλλόμενος πιστωτικού ιδρύματος από την εξυγίανση, την οποία δε θα πάθαινε αν το πιστωτικό ίδρυμα τίθετο σε απευθείας εκκαθάριση. Έκδοση απόφασης στην εν λόγω αίτηση καταστρατηγεί την εν λόγω νομοθεσία και/ή νομολογία.
4. Η ενόρκως δηλούσα δεν είναι ικανή σύμφωνα με τις σχετικές αρχές για να προβεί στην ένορκη δήλωση η ποία συνοδεύει την υπό ένσταση αίτηση.»
Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Χριστιάνας Συμεού, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την εναγόμενη-καθ’ ης η αίτηση, ημερομηνίας 15.10.2015, στην οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης παραθέτοντας περισσότερα στοιχεία.
Κατά την ακρόαση οι δικηγόροι των διαδίκων υποστήριξαν τις θέσεις τους με γραπτές αγορεύσεις. Ιδιαίτερη αναφορά στις επί μέρους εισηγήσεις τους θα γίνεται στα κατάλληλα σημεία.
Έχω μελετήσει με μεγάλη προσοχή την αίτηση και ένσταση καθώς και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν.
Η αίτηση βασίζεται ουσιαστικά στην Δ.18 θ.4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών που προβλέπει τα εξής σε ελεύθερη μετάφραση:
«Αν φανεί ότι η υπεράσπιση που παρατίθεται από τον Εναγόμενο αναφέρεται μόνο σε μέρος της απαίτησης του Ενάγοντα ή ότι οιονδήποτε μέρος της απαίτησης είναι αποδεκτό, ο Ενάγοντας θα δικαιούται απόφαση αμέσως για το μέρος της απαίτησης που δεν αναφέρεται η υπεράσπιση ή που είναι αποδεκτό, με όρους (αν τεθούν) που θα αναστέλλουν την εκτέλεση ή τη κατάθεση στο Δικαστήριο του ποσού που ανακτάται, ή οιουδήποτε μέρους αυτού από τον εντεταλμένο για την εκτέλεση ενταλμάτων, την ψήφιση εξόδων ή όπως κρίνει πρέπων το Δικαστήριο και μπορεί να επιτραπεί στον Εναγόμενον να υπερασπισθεί ως προς την υπόλοιπη απαίτηση του Ενάγοντος.»
Στην παρούσα περίπτωση από προσεκτική μελέτη της Υπεράσπισης δεν εντοπίζεται κανένα στοιχείο που να οδηγεί σε συμπέρασμα ότι η εναγόμενη παρουσιάζει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση σε μέρος της απαίτησης ενώ παραδέχεται άλλο μέρος της, ώστε να ισχύουν οι πρόνοιες της Δ.18 θ.4 (βλ. The Annual Practice 1958, Mέρος Ι. σελ.261).
Αντίθετα με την Υπεράσπιση της η εναγόμενη-καθ’ ης η αίτηση παραδέχεται την ύπαρξη στις 26.3.2013 λογαριασμών των εναγόντων με πιστωτικό υπόλοιπο άνω των €100.000,00 οπότε αυτοί οι λογαριασμοί υπόκεινται στα μέτρα εξυγίανσης της εναγόμενης. Συνεπεία των μέτρων αυτών ποσό εκ €100.000,00 από τους λογαριασμούς μεταφέρθηκε στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ενώ το υπόλοιπο εκ €6.585.291,23 δεν είναι διαθέσιμο, χωρίς προηγουμένως να έχει ολοκληρωθεί η εξυγίανση της εναγόμενης-καθ’ ης η αίτηση. Οποιαδήποτε τυχόν πληρωμή του εν λόγω ποσού ή οποιουδήποτε μέρους του, σύμφωνα με την παράγραφο 9(α) της Υπεράσπισης, θα είναι αντικανονική και παράνομη καθότι θα γίνει σε βάρος των υπόλοιπων πιστωτών της Τράπεζας και θα συνιστά προνομιακή μεταχείριση των εναγόντων-αιτητών.
Ειδικότερα στην Υπεράσπιση της η εναγόμενη-καθ’ ης η αίτηση παραδέχεται μεν ότι οι ενάγοντες-αιτητές υπήρξαν πελάτες της και ότι είχαν κατατεθειμένο στους λογαριασμούς τους το συνολικό ποσό των $ΗΠΑ8.597.952,25 δηλαδή €6.685.290,61 αλλά με την έκδοση των Κ.Δ.Π. 94/2013 και 104/2013, στις 25.3.2013 και 29.3.2013 αντίστοιχα, δυνάμει του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων Νόμου (Ν.17(1)/2013 αυτή εμποδίζεται να εκτελέσει τις συμβατικές υποχρεώσεις της έναντι των εναγόντων-αιτητών.
Συνεπώς δεν τίθεται θέμα εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση των προνοιών της Δ.18 θ.4, εφόσον η μόνη παραδοχή της εναγόμενης-καθ’ ης η αίτηση στην Υπεράσπιση της είναι ότι στις 26.3.2013 ο λογαριασμός των εναγόντων-αιτητών παρουσίαζε το πιο πάνω πιστωτικό υπόλοιπο. Η παραδοχή αυτή σε συνάρτηση με τα υπόλοιπα γεγονότα της Υπεράσπισης που σχετίζονται με τα διάφορα διαβήματα που λήφθηκαν στην προσπάθεια διάσωσης της Κυπριακής οικονομίας κατ’ ουδένα λόγο μπορούν να εκληφθούν ως παραδοχή από μέρους της οποιασδήποτε από τις απαιτήσεις των εναγόντων-αιτητών.
Ως αποτέλεσμα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εναγόμενης-καθ’ ης η αίτηση και σε βάρος των εναγόντων-αιτητών τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της δίκης.
(Υπ.) ……………………………………
Μ. Μαυρονικόλας, Π.Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφο,
Πρωτοκολλητής
Subject: Civil / Other Actions / Interim
Αναφορά: Αίτηση για συνοπτική απόφαση
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο