Court dismisses summary judgment request in bank insolvency case where defendant admits account balance but denies liability.
Cyprus (CY)
Legislator summary
AI generatedThe plaintiff sought a summary judgment against Cyprus Popular Bank for the full balance of €532,262.03, arguing the bank admitted the debt in its defense. The defendant contested this, stating the admission only confirmed the account balance existed during insolvency measures, not that the plaintiff was entitled to payment. The court ruled that the defendant's admission did not constitute a clear acceptance of the claim's validity under the relevant procedural rules. Consequently, the request for immediate judgment was dismissed with costs awarded to the defendant.
Legislator headnote
AI generatedUnder the Rules of Civil Procedure, an admission in defense must clearly accept the claim's validity; mere acknowledgment of account balance during insolvency measures does not satisfy this requirement for summary judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.18
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:EDLEM:2016:A59
ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής 865/14
Μεταξύ:
ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΧΙΩΤΗ, εκ Λεμεσού
Ενάγοντα
-και-
CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, EK ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Εναγομένων
Αίτηση ημερ. 11.2.2015 για συνοπτική απόφαση
5 Φεβρουαρίου 2016
Για αιτητές: κα Ε. Μακεδόνα για Ι. Μοδίτης και Συνεργάτες ΔΕΠΕ
Για καθ’ ων η αίτηση: κα Αιμ. Αιμιλίου για Τορναρίτης & Σία ΔΕΠΕ (κα Συμεού ν’ ακούσει απόφαση)
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Με την παρούσα Αγωγή ο ενάγοντας αξιώνει εναντίον της εναγόμενης το ποσό των €532.262,03 που είναι το πιστωτικό υπόλοιπο του λογαριασμού του στην εναγόμενη, στη βάση παράβασης συμφωνίας και/ή ως αποζημιώσεις και/ή στη βάση αδικαιολόγητου πλουτισμού καθώς και αναγνωριστικές αποφάσεις ότι δικαιούται στο πιο πάνω ποσό.
Στις 11.2.2015 ο ενάγοντας-αιτητής καταχώρισε την υπό κρίση αίτηση με την οποία εξαιτείται την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον της εναγομένης για το ποσό των €412.644,46. Η νομική βάση της αίτησης είναι η Δ.18 θ.4 και Δ.48 θ.θ. 1 – 3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση της Στέλλας Μακρή, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον ενάγοντα και εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση. Στην ένορκη δήλωση της η Μακρή προβάλλει τη θέση ότι η εναγόμενη στην παράγραφο 8(η) της Υπεράσπισης της παραδέχεται ρητά ότι το ποσό των €412.644,46 υφίσταται ως απαίτηση υπέρ του ενάγοντα. Ενόψει της παραδοχής αυτής εισηγείται την έκδοση συνοπτικής απόφασης για το εν λόγω ποσό μαζί με νόμιμο τόκο και έξοδα.
Η αίτηση προσέκρουσε στην ένταση της εναγόμενης-καθ’ ης η αίτηση η οποία προβάλλει τους εξής τέσσερις λόγους ένστασης:
«1. Δεν προκύπτει από την Υπεράσπιση ότι η Εναγόμενη παραδέχεται ρητά ότι το αξιούμενο ποσό από τον Ενάγοντα και/ή ποσό ύψους €412.644,46 υφίσταται ως απαίτηση. Περαιτέρω δεν προκύπτει από την αγωγή ότι ο Ενάγοντας απαιτεί το εν λόγω και/ή άλλο ποσό.
2. Το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης είναι αόριστο και/ή δεν είναι αρκετό για να τεκμηριώσει και ενισχύει το αίτημα του Αιτητή.
3. Επιπλέον και με βάση τη σχετική νομοθεσία και/ή νομολογία και ειδικότερα τον περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων νόμο (Νόμος 17(Ι)/2013) και τη σχετική επί αυτού νομολογία, οποιαδήποτε απαίτηση εναντίον πιστωτικού ιδρύματος υπό εξυγίανση πρέπει να αφορά αποζημίωση για ζημιά που έχει πάθει μέτοχος, πιστωτής ή αντισυμβαλλόμενος πιστωτικού ιδρύματος από την εξυγίανση, την οποία δε θα πάθαινε αν το πιστωτικό ίδρυμα τίθετο σε απευθείας εκκαθάριση. Έκδοση απόφασης στην εν λόγω αίτηση καταστρατηγεί την εν λόγω νομοθεσία και/ή νομολογία.
4. Η ενόρκως δηλούσα δεν είναι ικανή σύμφωνα με τις σχετικές αρχές για να προβεί στην ένορκη δήλωση η ποία συνοδεύει την υπό ένσταση αίτηση.»
Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Σωτήρη Χ”Δημητρίου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την εναγόμενη-καθ’ ης η αίτηση, ημερομηνίας 13.11.2015, στην οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης παραθέτοντας περισσότερα στοιχεία.
Κατά την ακρόαση οι δικηγόροι των διαδίκων υποστήριξαν τις θέσεις τους με γραπτές αγορεύσεις. Ιδιαίτερη αναφορά στις επί μέρους εισηγήσεις τους θα γίνεται στα κατάλληλα σημεία.
Έχω μελετήσει με μεγάλη προσοχή την αίτηση και ένσταση καθώς και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν.
Η αίτηση βασίζεται ουσιαστικά στην Δ.18 θ.4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών που προβλέπει τα εξής σε ελεύθερη μετάφραση:
«Αν φανεί ότι η υπεράσπιση που παρατίθεται από τον Εναγόμενο αναφέρεται μόνο σε μέρος της απαίτησης του Ενάγοντα ή ότι οιονδήποτε μέρος της απαίτησης είναι αποδεκτό, ο Ενάγοντας θα δικαιούται απόφαση αμέσως για το μέρος της απαίτησης που δεν αναφέρεται η υπεράσπιση ή που είναι αποδεκτό, με όρους (αν τεθούν) που θα αναστέλλουν την εκτέλεση ή τη κατάθεση στο Δικαστήριο του ποσού που ανακτάται, ή οιουδήποτε μέρους αυτού από τον εντεταλμένο για την εκτέλεση ενταλμάτων, την ψήφιση εξόδων ή όπως κρίνει πρέπων το Δικαστήριο και μπορεί να επιτραπεί στον Εναγόμενον να υπερασπισθεί ως προς την υπόλοιπη απαίτηση του Ενάγοντος.»
Ερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης από προσεκτική μελέτη της Υπεράσπισης δεν εντοπίζεται κανένα στοιχείο που να οδηγεί σε συμπέρασμα ότι η εναγόμενη παρουσιάζει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση σε μέρος της απαίτησης ενώ παραδέχεται άλλο μέρος της, ώστε να ισχύουν οι πρόνοιες της Δ.18 θ.4 (βλ. The Annual Practice 1958, Mέρος Ι. σελ.261).
Αντίθετα με την Υπεράσπιση της η εναγόμενη-καθ’ ης η αίτηση παραδέχεται την ύπαρξη στις 26.3.2013 λογαριασμών του ενάγοντα με πιστωτικό υπόλοιπο άνω των €100.000,00 οπότε αυτοί οι λογαριασμοί υπόκεινται στα μέτρα εξυγίανσης της εναγόμενης, όπως και οι καταθέσεις άλλων πιστωτών της. Συνεπεία των μέτρων αυτών ποσό εκ €100.000,00 από τους λογαριασμούς μεταφέρθηκε στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ενώ το υπόλοιπο εκ €412.644,46 δεν είναι διαθέσιμο, χωρίς προηγουμένως να έχει ολοκληρωθεί η εξυγίανση της εναγόμενης-καθ’ ης η αίτηση. Οποιαδήποτε τυχόν πληρωμή του εν λόγω ποσού ή οποιουδήποτε μέρους του, σύμφωνα με την παράγραφο 10 της Υπεράσπισης, θα είναι αντικανονική και παράνομη καθότι θα γίνει σε βάρος των υπόλοιπων πιστωτών της Τράπεζας και θα συνιστά προνομιακή μεταχείριση του ενάγοντα-αιτητή.
Ειδικότερα στην Υπεράσπιση της η εναγόμενη-καθ’ ης η αίτηση παραδέχεται μεν ότι ο ενάγοντας-αιτητής υπήρξε πελάτης της και ότι είχε κατατεθειμένο στους λογαριασμούς του το συνολικό ποσό των €512.644,46 αλλά με την έκδοση των Κ.Δ.Π. 94/2013 και 104/2013, στις 25.3.2013 και 29.3.2013 αντίστοιχα, δυνάμει του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων Νόμου (Ν.17(1)/2013 αυτή εμποδίζεται να εκτελέσει τις συμβατικές υποχρεώσεις της έναντι του ενάγοντα.
Συνεπώς δεν τίθεται θέμα εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση των προνοιών της Δ.18 θ.4, εφόσον η μόνη παραδοχή της εναγόμενης-καθ’ ης η αίτηση στην Υπεράσπιση της είναι ότι στις 26.3.2013 ο λογαριασμός του ενάγοντα παρουσίαζε το πιο πάνω πιστωτικό υπόλοιπο. Η παραδοχή αυτή σε συνάρτηση με τα υπόλοιπα γεγονότα της Υπεράσπισης που σχετίζονται με τα διάφορα διαβήματα που λήφθηκαν στην προσπάθεια διάσωσης της Κυπριακής οικονομίας κατ’ ουδένα λόγο μπορούν να εκληφθούν ως παραδοχή από μέρους της οποιασδήποτε από τις απαιτήσεις του ενάγοντα-αιτητή.
Ως αποτέλεσμα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εναγόμενης-καθ’ ης η αίτηση και σε βάρος του ενάγοντα-αιτητή τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της δίκης.
(Υπ.) ……………………………………
Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφο,
Πρωτοκολλητής
/ΞΠ
Subject: Civil / Other Actions / Interim
Αναφορά: Αίτηση για συνοπτική απόφαση
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο