Court allows registration of arbitration award against defendant who waived appeal rights.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Σωτηρούλλα Κωνσταντινίδου (1995) 1 ΑΑΔ 827

Συνεργατική Πιστωτική Eταιρεία Aγίας Nάπας ν. Άντυ Kυριακίδη και Άλλων (2008) 1 ΑΑΔ 716

Νικολάου Ανδρέας Χατζηγεωργίου ν. Νέα Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγλαντζιάς (2012) 1 ΑΑΔ 707

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.39

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.47

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEM:2016:A58

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Ε.Δ.

Aρ. Γεν. Αίτησης:391/2015

Αναφορικά με τον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.4 άρθρα 21 και 30, τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85 ως τροποποιήθηκε άρθρα 52 και 53 και τους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς 142/87 Θεσμός 79

και

Αναφορικά με απαίτηση για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης

Μεταξύ:

Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού

Αιτητές

και

Φωτίου Ζαχαρίου Χριστοδούλου

Καθ΄ ου η αίτηση

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ:5/2/2016

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:

Για τους αιτητές: κα Εύα Ζήνωνος

Για τον καθ΄ ου η αίτηση: κα Κάτια Πιερούδη

Με αίτηση τους, οι αιτητές αιτούνται την εγγραφή της Διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 27/9/2004 εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση, με νομοθετικό έρεισμα τον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.4 άρθρα 21 και 30, τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85 ως τροποποιήθηκε άρθρα 2, 12Δ, 52 και 53 και τους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς 142/87 Θεσμός 79, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 θθ.1-4 και 7, Δ.47 θθ.1-3, Δ.48 θθ.1-3 και 9, στις συμφυείς εξουσίες και στην πρακτική του Δικαστηρίου και με μαρτυρικό υπόβαθρο την ένορκη δήλωση του κ. Χρίστου Δημητρίου.

Ο ενόρκως δηλών αρχικά προβαίνει σε μια αναφορά ως προς την ιδιότητα των αιτητών και στην πηγή άντλησης της γνώσης του ως προς τα γεγονότα και της εξουσιοδότησης του. Ακολούθως αναφέρει ότι στις 27/9/2004, εκδόθηκε σύμφωνα με τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας η διαιτητική απόφαση εναντίον της πρωτοφειλέτιδας και εναντίον των δύο εγγυητών, ένας εκ των δύο είναι και ο καθ΄ ου η αίτηση και επισυνάφθηκε ως τεκμήριο η σχετική απόφαση και η εν λόγω απόφαση ενεγγράφη όσον αφορά τα προαναφερόμενα δύο πρόσωπα, ήτοι της πρωτοφειλέτιδας και του ενός εκ των δύο εγγυητών. Η Διαιτητική απόφαση επιδόθηκε στον καθ΄ ου η αίτηση στις 25/4/2015 προσωπικά και επισυνάφθηκε ως τεκμήριο η ένορκη δήλωση επίδοσης και παρήλθε άπρακτη η προθεσμία άσκησης έφεσης, εκφράζοντας ην άποψη ότι η Διαιτητική απόφαση είναι έγκυρη και δεσμευτική και ζητείται η εγγραφή της απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης.

Ακολούθως, ο καθ΄ ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση και προβάλλει συνολικά 8 λόγους ένστασης. Οι λόγοι ένστασης αφορούν στο ότι ο καθ΄ ου η αίτηση δεν έλαβε γνώση της διαδικασίας της διαιτησίας, ότι η απόφαση περιέχει παρανομία και απείθια προς την εποπτική αρχή και την νομοθεσία, στην ανυπαρξία ενημέρωσης για την αδυναμία του πρωτοφειλέτη να εκπληρώσει της υποχρεώσεις του πριν προχωρήσουν στην διαδικασία της διαιτησίας, στην καθυστέρηση προώθησης της παρούσας διαδικασίας χωρίς την προώθηση κάποιου ικανοποιητικού λόγου και με αποτέλεσμα την δημιουργία δυσβάστακτου χρέους.

Μαρτυρικό υπόβαθρο της ένστασης αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του καθ΄ ου η αίτηση, ο οποίος επανέλαβε τους λόγους ένστασης του.

ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ

Σύμφωνα με τη Νομολογία οι αρχές οι οποίες διέπουν την έκδοση Διατάγματος ως το αίτημα στην παρούσα Αίτηση, μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως:

Στην Πολιτική Έφεση 188/06 Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Άντη Κυριακίδη κ.α., (2008) 1 ΑΑΔ 716 αναφέρθηκε ότι:

«Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται η εμπλοκή του ιδίου, που αφενός την διατάσσει και ταυτόχρονα την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να «εγγραφεί" δηλαδή στα αρχεία του πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Γι΄αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε ήθελαν, με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης.»

Περαιτέρω στην υπόθεση αναφορικά με την αίτηση της Σωτηρούλας Κωνσταντινίδου (1995) 1 Α.Α.Δ. 827, το Δικαστήριο ανέφερε ότι δεν είναι αντικείμενο της διαδικασίας εγγραφής διαιτητικής απόφασης κατά πόσο η απόφαση του διαιτητή περιλάμβανε τόκο πέρα του επιτρεπομένου επισημαίνοντας ταυτόχρονα πως το άρθρο 52(4) του Νόμου 22/85 παρέχει σε όποιο θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του διαιτητή δικαίωμα έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο που πρέπει να ασκείται μέσα στην προθεσμία που τάσσει. Από τη στιγμή που δεν έχει ασκηθεί έφεση εναντίον της απόφασης του διαιτητή η απόφαση αυτή κατέστη τελεσίδικη και δεν έχει εξηγηθεί πως θα μπορούσε να εξεταστεί στα πλαίσια της διαδικασίας εγγραφής της απόφασης τέτοιο παράπονο.

Στη Ανδρέας Χατζηγεωργίου-Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς Πολιτική Έφεση 357/08, ημερομηνίας 11/4/2012, αποφασίστηκε:

«Το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου διά της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται».

Στην ακόμα πιο πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση ΜΑΝΩΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΑΤΣΙΩΝ , ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 87/11, 20 Ιουνίου,2014, καθορίστηκαν περιοριστικά ποια ζητήματα εξετάζει το Δικαστήριο κατά την εξέταση Αίτησης ως η παρούσα, επιτάσσοντας μάλιστα ότι η εξέταση οποιονδήποτε άλλων παραμέτρων δεν αρμόζει σε τέτοιες περιπτώσεις ως η παρούσα. Συγκεκριμένα αναφέρονται τα ακόλουθα:

«Το πρωτόδικο δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης ημερ. 3/12/2007, γι' εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, όφειλε μόνο να διαπιστώσει κατά πόσο αυτή επιδόθηκε, ότι η απόφαση έφερε τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στον εφεσείοντα.»

Στο σύγγραμμα Halsbury's Lawsof England, 3η έκδοση, Τόμος 2, σελ. 42, παρ. 96 δίνεται περιγραφή μιας απαιτούμενης διαιτητικής απόφασης όπου αναφέρεται:

«No particular form of words is requisite for the validity of an award; it may be expressed in such language as the arbitrator or umpire thinks fit provided its meaning is clear. An ambiguous or uncertain award is bad and cannot be enforced».

Στη τέταρτη έκδοση του ιδίου συγγράμματος, παρ. 713, γίνεται αναφορά στη σημασία του τρόπου διατύπωσης της απόφασης, ήτοι του τύπου αυτής. Διαβάζουμε σχετικά τα πιο κάτω:

«The court will grant leave to enforce the award as a judgment unless there is either a real ground for doubting the validity of the award or the award is not a form in which it can be enforced as a judgment».

ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ – ΕΝΣΤΑΣΗΣ – ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Το Δικαστήριο, αντλώντας διαφώτιση και καθοδήγηση από τις πιο πάνω πάγιες και ξεκάθαρες νομολογιακές αρχές, κρίνει ότι η υπό εξέταση αίτηση πληρεί όλες τις προυποθέσεις και που οδηγεί στην εγγραφή της Διαιτητικής απόφασης ημερ. 27/9/2004. Διαφαίνεται ξεκάθαρα και με ρητό, σαφή και θετικό τρόπο μέσα από την ένορκη δήλωση και μέσα από το τεκμήριο Α που συνοδεύει την ένορκη δήλωση της υπό εξέτασης αίτησης, ότι η Διαιτητική απόφαση αφορούσε και τον ίδιο τον καθ΄ ου η αίτηση και ότι αυτός έλαβε γνώση της διαδικασίας και ότι αυτός δεν εμφανίστηκε, με αναπόφευκτο αποτέλεσμα την απόρριψη των ενστάσεων και των θέσεων που προβλήθηκαν σθεναρά από τον καθ΄ ου η αίτηση και την ευπαίδευτη συνήγορο και που επικεντρωνόταν στην ανυπαρξία γνώσης της διαδικασίας διαιτησίας.

Επίσης, μέσα από το κείμενο της Διαιτητικής απόφασης, διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι αυτή πληρεί όλα τα κριτήρια έγκυρης Διαιτητικής απόφασης και περαιτέρω διαφαίνεται ότι αυτή η διαδικασία της διαιτησίας γνωστοποιήθηκε στον καθ΄ ου η αίτηση, αυτός δεν έλαβε μέρος στην διαδικασία, ως επίσης και η διαιτητική απόφαση επιδόθηκε στον καθ΄ ου η αίτηση στις 25/4/2015 ως φαίνεται στο τεκμήριο Β και ο καθ΄ ου η αίτηση δεν άσκησε το ένδικο μέσο της έφεσης, με αποτέλεσμα να συμπαρασύρονται και να είναι έκθετοι προς απόρριψη οι σχετικοί λόγοι ένστασης που αφορούν την εγκυρότητα της διαδικασίας της διαιτησίας και της υπό εξέτασης αίτησης.

Ως προς τους λόγους ένστασης που αφορούν την απείθια προς την νομοθεσία όπου έγινε παραπομπή και στην απείθια με την εποπτική αρχή, αυτοί οι λόγοι ένστασης είναι γενικοί, ασαφείς και αόριστοι, δεν δύνανται να αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης στην παρούσα διαδικασία και επιπλέον η νομοθεσία που ψηφίστηκε το 2013 για την οποία έγινε αναφορά από τον καθ΄ ου η αίτηση, ουδόλως επηρεάζει την παρούσα διαδικασία και εν πάση περιπτώσει, η υπό εξέταση αίτηση αφορά εγγραφή διαιτητικής απόφασης, η οποία εκδόθηκε πριν την ψήφιση της σχετικής νομοθεσίας και που εν πάση περιπτώση, ουδόλως επηρεάζει την διαδικασία εγγραφής Διαιτητικής απόφασης.

Όσον αφορά τους λόγους ένστασης που άπτονται του χρόνου καταχώρησης της υπό εξέτασης αίτησης, ναι μεν έχει διαπιστωθεί παρέλευση χρονικού διαστήματος από την έκδοση της Διαιτητικής απόφασης, πλην όμως από την στιγμή που η διαιτητική απόφαση επιδόθηκε στις 25/4/2015, δεν διαπιστώνεται οποιαδήποτε χρονοτριβή και το θέμα της ύπαρξης δυσβάστακτου χρέους, ως διατείνεται ο καθ΄ ου η αίτηση, δεν αποτελεί αντικείμενο εξέτασης στην παρούσα διαδικασία και που εν πάση περιπτώση, η διαδικασία εγγραφής της διαιτητικής απόφασης, προχώρησε τάχυστα μετά την επίδοση αυτής της απόφασης στον καθ΄ ου η αίτηση.

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η αίτηση είναι νόμω και ουσία βάσιμη, η ένσταση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και συνακόλουθα εκδίδεται Διάταγμα ως το Α της αίτησης με έξοδα υπέρ των αιτητών και εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση, ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.

(Υπ.)…………………………………………

ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο,

Πρωτοκολλητής

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο