Court dismisses request for cross-examination of sworn witnesses as too general and inappropriate for interim stage.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Rana Wahed Ali (Αρ. 1) (2004) 1 ΑΑΔ 1660

Μήλου Λευτέρης και Άλλος (2008) 1 ΑΑΔ 280

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.39

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2016:A671

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Α.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 4622/2016

Μεταξύ:

Vouros Healthcare Limited

Εναγόντων

και

Κοινοτικό Συμβούλιο Αγίων Τριμιθιάς

Εναγομένων

Αίτηση ημερομηνίας 5 Δεκεμβρίου 2016 για Αντεξέταση

12 Δεκεμβρίου, 2016.

Για τους Αιτητές: κα Λοΐζου για κα Α. Κλαΐδη

Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Κ. Μακρίδης

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

(Ex-Tempore)

Στα πλαίσια ενδιάμεσης αίτησης προς έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, η πλευρά των Αιτητών υπέβαλε Αίτηση για Αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων εκ μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση υπέβαλαν ένσταση στο αίτημα, με αποτέλεσμα η Αίτηση να οδηγηθεί για ακρόαση με αγορεύσεις εκ μέρους των δύο πλευρών.

Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να μελετήσει αφενός την αγόρευση της κας Κλαΐδη, καθώς και τα όσα ανάφερε προφορικά ο κ. Μακρίδης. Έχει επίσης πλήρως υπόψη του το αίτημα προς αντεξέταση, όπως αυτό προβάλλεται στην Αίτηση και υποστηρίζεται στην ένορκη δήλωση.

Το όλο ζήτημα εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, αφού σύμφωνα με την υπόθεση Μήλου κ.ά (2008) 1 Α.Α.Δ.280, στην οποία αναφέρθηκαν και οι δύο πλευρές, είναι στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να εγκρίνει ή να απορρίψει αίτημα κάτω από την Δ.39 ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Στους Halsbury’ s Laws of England s Laws of England 3η έκδ. Τόμος 21,παρα.878, σελ.418-419, επεξηγείται ότι το Δικαστήριο δεν θα επιτρέψει σε ένα διάδικο να εξετάσει προφορικά ένα μάρτυρα αν είναι της άποψης ότι η αίτηση για αντεξέταση γίνεται για να προκληθεί καθυστέρηση, ή αν υπάρχει επαρκής μαρτυρία ενώπιον του δικαστηρίου για να αποφασίσει. Αυτή είναι και η θέση του κ. Μακρίδη.

Όταν υποβάλλεται αίτημα για αντεξέταση ενόρκως δηλούντος, τούτο θα πρέπει να είναι αρκούντως προσδιορισμένο και σαφώς περιορισμένο και να εξυπηρετεί τις ανάγκες της διαδικασίας και δεν μπορεί να εκτείνεται επί οιουδήποτε θέματος υπάρχει αμφισβήτηση μεταξύ των μερών. Κριτήριο και παράμετρος εντός της οποίας θα ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου είναι κατά πόσο η αντεξέταση είναι προς το συμφέρον απονομής της δικαιοσύνης και αν καταδεικνύεται ως ανάγκη κάποια εξαιρετική περίσταση στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της υπόθεσης. Στην υπόθεση Rana (Αρ.1) (2004) 1 Α.Α.Δ. 1660, αίτηση για habeas corpus, υπεδείχθη ότι η αίτηση για αντεξέταση δυνάμει των προνοιών της Δ.39, Θ.1 πρέπει να υποβάλλεται εγγράφως και να περιλαμβάνει τους λόγους για τους οποίους μια υπόθεση εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων.

Το Δικαστήριο έχει υπόψη του το αίτημα, και συγκεκριμένα το (Α) και (Β), όπου επιζητείται να αντεξεταστούν οι ενόρκως δηλούντες εκ μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση, για μεν τον Κλείτο Κλείτου στις παραγράφους 4-10 και 12 της ένορκής του δήλωσης, του δε Γιώργου Ιακώβου στις παραγράφους 8, 10, 13-18.

Υποστηρικτικό της Αίτησης είναι ότι και οι δύο ενόρκως δηλούντες αναφέρονται σε πολλά γεγονότα που είναι δυνατό να αγνοούν ή και να μην γνωρίζουν. Αυτό είναι και το δικαιολογητικό υπόβαθρο της Αίτησης.

Κρίνεται πως είναι γενικό και αόριστο το αίτημα και είναι προφανές ότι υπό όποιο μανδύα και αν επιχειρείται η αντεξέταση των ομνυόντων, η γενικότητα με την οποία προβάλλεται, η ακρόαση της Αίτησης αναπόφευκτα θα μετατραπεί σε ακρόαση επί της ουσίας, που δεν είναι αυτό το κατάλληλο στάδιο. Η γενικότητα του αιτήματος καθόλου δεν ικανοποιεί τις πρόνοιες της Δ.39.

Στην υπόθεση Lord Jeans Ltd v. Orbit-Kazoulis Ltd (2003) 1 Α.Α.Δ. 808, υπεδείχθη ότι η εξεύρεση των λόγων που δικαιολογούν ένα αίτημα δεν αποτελεί έργο του Δικαστηρίου, αλλά του μέρους εκείνου που επιζητά τη θεραπεία από το Δικαστήριο, με την παράθεση όλων των αναγκαίων γεγονότων στα πλαίσια μιας ένορκης δήλωσης. Εξ αυτού του λόγου και εκ των πραγμάτων η Αίτηση δεν μπορεί να έχει αίσια κατάληξη, ως γενική και αόριστη.

Είναι δε δεδομένο ότι το βάρος το φέρει ο Αιτητής, ώστε με την παράθεση όλων των αναγκαίων γεγονότων να ικανοποιήσει το δικαστήριο ότι συντρέχουν λόγοι προς άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου προς όφελος του. Και ο Αιτητής με βάση όσα έχει παραθέσει δεν το έχει αποσείσει.

Για τους πιο πάνω λόγους η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση, τα οποία θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας.

[Υπ.] Ν. Γιαπανάς,

Α.Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/Χ.Θ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο