Court partially allows defendant's request to strike out defense paragraphs unrelated to the main claim.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

COSTAS MAVROMOUSTAKI ν. IACOVOS N. YEROUDES, AS EXECUTOR OF THE WILL OF THE DECEASED SPYROS MICHAELIDES (1965) 1 CLR 176

MICHAEL PAPA MICHAEL ν. KLITOS CHAHOLIADES (1970) 1 CLR 305

In re Pelmako Development Ltd (1991) 1 ΑΑΔ 246

ATHINA LEATHERGOODS LTD ν. Ιωακείμ Χαραλάμπους κ.α. (2000) 1 ΑΑΔ 787

Καλλικάς Γιαννάκης ν. Ελληνική Τράπεζα Λτδ (2010) 1 ΑΑΔ 1238

Αγγελίδου Μιράντα ν. Σοφοκλή Μούσουλου (2012) 1 ΑΑΔ 1846

Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd ν. Hussein Ali Nasrat Abdallah και Άλλων (2013) 1 ΑΑΔ 1520

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.19

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.27

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2016:A592

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Χ. Ι. Πογιατζή, Π.Ε.Δ.

Αριθ. Αγωγής: 2479/15

ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ

ΕΝΑΓΩΝ

και

1. ΜΑΡΙΑ ΛΑΓΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ,

2. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΓΟΣ,

3. ΧΡΥΣΤΑΛΛΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ,

ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΙ

ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 30 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 2015, ΓΙΑ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ:

Ημερομηνία: 3 Νοεμβρίου, 2016

Εμφανίσεις:

Για Αιτητή-Ενάγοντα: Χρύσω Ιωαννίδου για Χ. Ιωαννίδου & Μ. Μενελάου

Για Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένους: Γεώργιος Παπαντωνίου για Γεώργιος Παπαντωνίου & Σία Δ.Ε.Π.Ε.

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Με την παρούσα Αίτησή του ο Αιτητής εξαιτείται τη διαγραφή συγκεκριμένων αποσπασμάτων από τις Παραγράφους 4, 5, 6, 9 και 11 της Υπεράσπισης, τα οποία καθορίζονται επακριβώς στην Αίτηση.

Βασικό έρεισμα της Αίτησης είναι η Δ.19, θ.26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.

Η Έκθεση Απαιτήσεως

Για να γίνουν καλύτερα αντιληπτοί οι ισχυρισμοί και επιχειρήματα των διαδίκων, θεωρώ απαραίτητο όπως γίνει μία πολύ περιληπτική αναφορά στα γεγονότα που στοιχειοθετούν την απαίτηση του Ενάγοντος:

1. Ο Ενάγων είναι ο εν διαστάσει σύζυγος της Εναγομένης 1, η Εναγομένη 3 είναι η θυγατέρα τους, ενώ ο Εναγόμενος 2 είναι αδελφός της Εναγομένης 1.

2. Κατά ή περί τις 30 Νοεμβρίου, 2006, η Εναγομένη 1, ως πρωτοφειλέτης, είχε προχωρήσει σε σύναψη δανείου τακτής προθεσμίας με τη Λαϊκή Τράπεζα, ύψους £250.000,00 (€427.150,35σ).

3. Τις εν λόγω υποχρεώσεις της Εναγομένης 1, εγγυήθηκε γραπτώς ο Ενάγων.

4. Η Εναγομένη 1 παρέλειψε να καταβάλει σημαντικό αριθμό δόσεων για το εν λόγω δάνειο.

5. Ενώ η πιο πάνω οφειλή της εκκρεμεί, αυτή προέβη σε αποξένωση ακίνητης περιουσίας της με δωρεά προς όφελος των Εναγομένων 2 και 3.

6. Ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι οι εν λόγω μεταβιβάσεις δεν έγιναν καλόπιστα, άφησαν την Εναγομένη 1 χωρίς επαρκή περιουσία η οποία θα υπόκειτο σε εκτέλεση για είσπραξη της οφειλής της σε περίπτωση που εκδιδόταν δικαστική απόφαση σε βάρος της, ενώ αποτελούν προϊόν συνωμοσίας και των τριών Εναγομένων με σκοπό να παραβλάψουν τα δικαιώματα του Ενάγοντος.

7. Για τους πιο πάνω λόγους ο Ενάγων με την αγωγή του, βασικά, εξαιτείται διατάγματα ακύρωσης των επίδικων μεταβιβάσεων, αλλά και άλλα παρεμφερή διατάγματα.

Οι ισχυρισμοί του Αιτητή

Η Αίτηση δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, εξάλλου η ύπαρξη ένορκης δήλωσης σε τέτοιου είδους αιτήσεις δεν είναι υποχρεωτική Δ.48, θ.9(j). Κατά συνέπεια τα γεγονότα στα οποία αυτή στηρίζεται, εμφαίνονται στην ίδια την Αίτηση ενώ τα αντίστοιχα επιχειρήματα του αναπτύσσονται στην αγόρευσή του.

Οι βασικοί ισχυρισμοί του Αιτητή είναι οι ακόλουθοι:

1. Η διαγραφή των επίδικων αποσπασμάτων είναι αναγκαία καθότι αυτά είναι άχρηστα, σκανδαλώδη, ενοχλητικά, άσχετα και προκαλούν αμηχανία και δυσμενείς επιπτώσεις σ΄ αυτόν. Επιπρόσθετα, αυτά αποτελούν μαρτυρία και τείνουν να καθυστερήσουν τη δίκαιη διεξαγωγή της διαδικασίας και περαιτέρω εγείρουν ζητήματα τα οποία είναι ακατάλληλα για να αποφασιστούν από το Δικαστήριο, ενώ η δικογράφησή τους αδιαμφισβήτητα στερείται νομικού και/ή πραγματικού ερείσματος.

2. Η παρούσα αγωγή, έχει εγερθεί με βάση τον Περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμο, 197(Ι)/2003. Σύμφωνα με το Άρθρο 6(Ι) και (2), πρωτοφειλέτης (στην παρούσα αγωγή η Εναγομένη 1) διαπράττει πράξη καταδολίευσης εναντίον του εγγυητή (Ενάγοντος στην παρούσα αγωγή), αν αποξενώσει περιουσία που ανήκει σ΄ αυτήν και συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Άρθρου 6(1)(α)(β) και (γ). Καθορίζεται αυστηρά από το Νόμο, ποία μπορεί και πρέπει να είναι η υπεράσπιση της Εναγομένης 1 και κατ΄ επέκταση των Εναγομένων 2 και 3 οι οποίοι ενάγονται ως αναγκαίοι διάδικοι.

3. Οι Εναγόμενοι στην Υπεράσπισή τους περιλαμβάνουν άσχετα και δυσφημιστικά σχόλια και ισχυρισμούς για τον Ενάγοντα, τα οποία δεν αποτελούν υπεράσπιση σύμφωνα με τον πιο πάνω Νόμο. Στερούμενοι ουσιαστικής υπεράσπισης, οι Εναγόμενοι προσπαθούν να μειώσουν τον Ενάγοντα με αναληθή δυσφημιστικά σχόλια αλλά και άσχετα θέματα, αφού αυτή δεν είναι η κατάλληλη διαδικασία για να τα εγείρουν, αλλά αρμοδιότητα για να αποφασίσει για τους ισχυρισμούς αυτούς έχει μόνο το Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας.

Η Ένσταση

Οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρισαν Ένσταση προβάλλοντας συνολικά οκτώ λόγους, ενώ τη συνοδεύει Ένορκη Δήλωση της Καθ΄ ης η Αίτηση 1. Οι βασικοί ισχυρισμοί τους είναι οι ακόλουθοι:

1. Η Υπεράσπιση συντάχθηκε σε συμμόρφωση με τους κανόνες δικογραφίας γι΄ αυτό και η Αίτηση είναι αβάσιμη και καταχρηστική και θα πρέπει να απορριφθεί.

2. Οι ισχυρισμοί των οποίων επιδιώκεται η διαγραφή, αποτελούν αναγκαίες θέσεις και/ή σχετικά γεγονότα που άπτονται της ουσίας και ουσιωδών γεγονότων της υπεράσπισης των Καθ΄ ων η Αίτηση που είναι άμεσα συνδεδεμένοι και συνυφασμένοι με τις αξιώσεις του Αιτητή και ενδεχόμενη διαγραφή τους θα στερήσει τη δυνατότητα προώθησης των θέσεων των Καθ΄ ων η Αίτηση.

Διαγραφή Δικογράφων: Νομική Πτυχή:

Όπως αναφέρεται πιο πάνω, βασικό έρεισμα της Αίτησης είναι η Δ.19, θ.26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, που προνοεί για διαγραφή μέρους των δικογράφων. Η εξουσία για διαγραφή επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και ασκείται μόνο σε περιπτώσεις που διαπιστώνεται ότι το δικόγραφο εμπεριέχει οποιοδήποτε ζήτημα (matter), μη αναγκαίο (unnecessary) ή σκανδαλώδες (scandalous), ή το οποίο τείνει να προκαλέσει ζημιά (prejudice), αμηχανία (embarrass) ή να καθυστερήσει (delay) τη δίκαιη εκδίκαση (fair trial) της υπόθεσης.

Η σταθερή θέση της νομολογίας ήταν και είναι μέχρι σήμερα ότι η εξουσία του Δικαστηρίου για διαγραφή δικογράφου ή μέρους αυτού με βάση τις πιο πάνω δικονομικές διατάξεις πρέπει να ασκείται με φειδώ και σε εξαιρετικές μόνο περιπτώσεις. Αυτό τονίστηκε σε κάποιες από τις πρώτες αποφάσεις της Κυπριακής νομολογίας στις οποίες έγινε μάλιστα επίκληση Αγγλικής νομολογίας ακόμη και του 19ου αιώνα δηλαδή πριν καν τη θέσπιση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Μavromoustakis v. Yeroudes (Executor) (1965) 1 C.L.R. 176, 183-184, Papamichael v. Chaholiades (1970) 1 C.L.R. 305. Οι πιο πάνω αρχές επαναλήφθηκαν και διασαφηνίστηκαν περαιτέρω στην In re Pelmako Developments Ltd (1991) 1 A.A.Δ. 246.

Αναφορικά με τη φρασεολογία στη Δ.19, θ.26, ότι διαγραφή μέρους δικογράφου διατάσσεται όπου αυτό τείνει να επηρεάσει δυσμενώς, να προκαλέσει αμηχανία ή να καθυστερήσει τη δίκαιη δίκη της αγωγής (tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action), οι λέξεις αυτές έχουν ερμηνευτεί φιλελεύθερα από τα Δικαστήρια. Αν ο Εναγόμενος δεν διασαφηνίσει ποίο μέρος της έκθεσης απαίτησης παραδέχεται και ποίο αρνείται, το δικόγραφο του προκαλεί αμηχανία.

Απλή όμως πολυλογία δεν προκαλεί αφ΄ εαυτής αμηχανία. Ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός ως προκαλών αμηχανία απλώς επειδή ο αντίδικος ισχυρίζεται ότι είναι αναληθής. Το γεγονός και μόνο ότι μία έκθεση απαιτήσεως περιλαμβάνει πολλές αιτίες αγωγής, δεν προκαλεί αμηχανία εάν προβάλλονται χωριστά στο δικόγραφο.

Αξίωση για διαζευκτική θεραπεία, δεν προκαλεί αμηχανία. Το ίδιο ισχύει και για ασυμβίβαστες υπερασπίσεις. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεσή τους, εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες. Δικόγραφα, έστω και αν δεν είναι απόλυτα σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, δεν διαγράφονται.

Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, όμως, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι, από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν.

Ισχυρισμοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις. Annual Practice (1960), σελ. 478-479, Annual Practice (1958) σελ. 477-479, Athina Leathergoods Ltd v. Χαραλάμπους κ.α. (2000) 1(Β) A.A.Δ. 787, Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd v. Abdallah κ.α. (2013) 1(Β) Α.Α.Δ. 1520.

Συμπεράσματα

Αμφότερες οι πλευρές, κατά την αγόρευσή τους, επικαλέστηκαν την υπόθεση Καλλικάς ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ (2010) 1(Β) Α.Α.Δ. 1238. Η καθεμιά, φυσικά, την ερμήνευσε προς ίδιο όφελος. Στην εν λόγω απόφαση επαναλήφθηκε ότι, τα δικόγραφα θα πρέπει να περιέχουν μόνο μία συνοπτική έκθεση των ουσιωδών γεγονότων, στα οποία στηρίζεται η απαίτηση ή η υπεράσπιση. Οτιδήποτε περιττό, τείνει να επισκιάσει την υπόθεση του διαδίκου και δεν προωθεί ούτε τα συμφέροντα του ίδιου, ούτε βέβαια και της δικαιοσύνης. Τέτοια δικόγραφα, θα πρέπει να τυγχάνουν αντιμετώπισης σύμφωνα με τις δυνατότητες που προσφέρουν οι θεσμοί για διαγραφή τους (βλ. Δ.19, θ.26 και Δ.27, θ.3), εφόσον κριθεί ότι η διατήρησή τους θα δυσχεράνει τη διεξαγωγή δίκαιης δίκης.

Οι πιο πάνω αρχές πηγάζουν από το ίδιο το λεκτικό τη Δ.19, θ.4, η δε πλευρά του Αιτητή επικαλέστηκε προς το σκοπόν αυτόν την Αγγελίδου ν. Μούσουλου (2012) 1(β) Α.Α.Δ. 1846 όπου σε διαφορά μεταξύ συζύγων, διατάχθηκε η διαγραφή των μερών του δικογράφου τα οποία ήταν επιλήψιμα υπό την έννοια ότι δεν συνήδαν με τους κανόνες σύνταξης δικογράφου και ήταν άσχετα με τα επίδικα θέματα.

Στην παρούσα περίπτωση με το αιτητικό Α1, ο Αιτητής επιζητεί τη διαγραφή του μέρους της Παραγράφου 4 της Υπεράσπισης το οποίο υπογραμμίζεται πιο κάτω:

«4. Με βάση τα πιο πάνω αναφερόμενα οι εναγόμενοι απορρίπτουν το περιεχόμενο των παραγράφων 10 και 11, ως αβάσιμο και άνευ αντικειμένου. Ισχυρίζονται ότι δεν συνωμότησαν για οποιοδήποτε λόγο να καταδολιεύσουν κανένα πρόσωπο ή οργανισμό ή τον ενάγοντα αλλά ό,τι έπραξαν έγινε στα πλαίσια της οικογενειακής διαχείρισης της περιουσίας τους και μάλιστα με βάση την περιουσία που τους δώρισε ο πατέρας της εναγομένης 1 και είναι με απαίτηση του πατέρα των εναγομένων 1 και 2, που προωθήθηκαν οι πράξεις αυτές. Ο λόγος είναι διότι ο πατέρας του έβλεπε την περιουσία που δώρισε στην κόρη και εγγόνια του, να διασπαθίζεται από τις επιπόλαιες πράξεις του ενάγοντα, που φάνηκε μέσα από τις πράξεις του και ενέργειές του, για επένδυση και ανάπτυξη της περιουσίας. Η μεταβίβαση προς τον εναγόμενο 2 έγινε προς εξασφάλιση του, διότι τα τελευταία 2 έτη συμπαραστέκεται οικονομικά στην εναγομένη 1 και επιθυμούσαν από κοινού την ανάπτυξη του κτήματος στο μέλλον.»

Θεωρώ ότι αυτό το αιτητικό της Αίτησης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό για το λόγον ότι το επίδικο απόσπασμα επιχειρεί να δώσει απάντηση στους ισχυρισμούς της Εκθέσεως Απαιτήσεως. Υπενθυμίζεται ότι με αυτήν καταλογίζεται στους Εναγομένους δόλος και συνωμοσία και είναι τους ισχυρισμούς αυτούς που ολόκληρη η Παράγραφος 4 της Υπεράσπισης επιχειρεί να αντικρούσει και να επεξηγήσει τους λόγους μεταβίβασης της επίδικης ακίνητης περιουσίας.

Στα υπόλοιπα όμως αιτητικά η Αίτηση θα πρέπει να επιτύχει. Τόσο σε ολόκληρες τις Παραγράφους 5, 9 και 11 των οποίων επιχειρείται η διαγραφή, όσο και στα αντίστοιχα αποσπάσματα της Παραγράφου 6, προβάλλονται ισχυρισμοί άσχετοι με τα επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής.

Εφόσον η μεταβίβαση της ακίνητης περιουσίας γίνεται αποδεκτή, οι Εναγόμενοι έχουν το δικαίωμα να αντικρούσουν την κατ΄ ισχυρισμό καταδολίευση που τους αποδίδεται. Το τι συνιστά καταδολίευση, περιγράφεται στο Άρθρο 6 του Ν.197(I)/2003, πιο πάνω. Επιπρόσθετα τους καταλογίζεται το αστικό αδίκημα του Κοινοδικαίου, της συνωμοσίας. Παρόλα αυτά οι ισχυρισμοί των Καθ΄ ων η Αίτηση επεκτείνονται σε άσχετους ισχυρισμούς και σε ακίνητη περιουσία και δοσοληψίες πέραν των επίδικων.

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η Αίτηση επιτυγχάνει στο πλείστο μέρος της. Διατάσσεται η διαγραφή τόσο ολόκληρων των Παραγράφων 5, 9 και 11 της Υπεράσπισης και των αποσπασμάτων της Παραγράφου 6 όπως περιγράφεται στην Αίτηση.

Το αιτητικό Α1 που αναφέρεται στην Παράγραφο 4, απορρίπτεται.

Έξοδα: Δεδομένου ότι η Αίτηση στο πλείστο μέρος της έχει επιτύχει, επιδικάζονται τα 3/4 των Εξόδων της διαδικασίας υπέρ του Αιτητή και σε βάρος των Καθ΄ ων η Αίτηση αλληλέγγυα και/ή χωριστά. Αυτά να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να είναι πληρωτέα μετά το πέρας της υπόθεσης.

[Υπ.] Χ. Ι. Πογιατζής, Π.Ε.Δ.

Πιστό αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/μκστ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο