Defamation claim dismissed for filing a pre-answer defense request under Rule 27 before the defense was filed.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Cyber Group Ltd ν. Κυριάκου Χαραλαμπίδη και Άλλων (2004) 1 ΑΑΔ 1852

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.19

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.27

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2016:A620

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Α.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής : 1765/13

Μεταξύ :-

Κώστας Προεστός, εκ Λευκωσίας

Ενάγοντα

Και

Ο Φιλελεύθερος Δημόσια Εταιρεία Λτδ, εκ Λευκωσίας

Νίκος Παττίχης, εκ Λευκωσίας

Εναγομένων

Αίτηση ημερ.15.4.16 για Απόρριψη της Αγωγής

Ημερ: 17.11.16

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:

Για τους εναγόμενους – Αιτητές : κ. Οικονόμου

Για τον ενάγοντα – καθ’ ου η αίτηση: κ. Χριστοδούλου

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Οι εναγόμενοι υπέβαλαν αίτηση δυνάμει της Δ.27, Θ.3 επιδιώκοντας την απόρριψη και/ή αναστολή και/ή τη διαγραφή του κλητηρίου και/ή της εκθέσεως απαιτήσεως λόγω της παραγραφής των αγωγίμων δικαιωμάτων που επικαλείται ο ενάγων, αλλά και γιατί δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε εύλογη αιτία αγωγής.

Έτυχε της ένστασης του ενάγοντα με κύριο λόγο, ως εμφαίνεται στο σώμα της ένστασης, ότι η βάση της αγωγής στηρίζεται στο αστικό αδίκημα της δυσφήμισης και δεν υπάρχει παραγραφή, γιατί πρόκειται περί συνεχιζόμενης βλάβης και ως εκ τούτου δεν έχει συμπληρωθεί η βάση της αγωγής.

Πολύ συνοπτικά, η αγωγή του ενάγοντα εναντίον των εναγομένων, σύμφωνα με την έκθεση απαιτήσεως, είναι για δυσφήμιση και/ή συκοφαντία και/ή επιζήμια ψευδολογία από δημοσιεύσεις που έγιναν την 16.1.10 και 24.1.10. Η αγωγή καταχωρήθηκε την 7.3.13.

Οι δικηγόροι των δυο πλευρών προχώρησαν σε ακρόαση της αίτησης με γραπτές αγορεύσεις. Τα δυο θέματα που εγείρονται εκ μέρους των εναγομένων στην εμπεριστατωμένη αγόρευση του δικηγόρου τους εστιάζονται αφενός στην εσφαλμένη δικογράφηση της επιζήμιας ψευδολογίας και κυρίως στο ότι το αγώγιμο δικαίωμα της δυσφήμισης, με βάση το αρ.68 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148, έχει παραγραφεί. Αντίθετη είναι η θέση του δικηγόρου του ενάγοντα ότι η απαίτηση δεν έχει παραγραφεί γιατί εφαρμόζεται ο Περί Παραγραφής Δικαιωμάτων Νόμος, Ν.66(1)/12, και περαιτέρω ότι υπάρχει συνεχιζόμενη βλάβη του ενάγοντα, από μέρα σε μέρα, που αναστέλλει την περίοδο παραγραφής.

Η αίτηση έχει ουσιαστικό νομικό βάθρο την Δ.27, Θ.3. Η Δ.27 αντιστοιχεί στην Αγγλική O.24, r, 2, 3 και 4. Το πρώτο ερώτημα που αναδύεται είναι κατά πόσο αίτηση κάτω από την Δ.27 Θ.3, μπορεί να προωθηθεί πριν την καταχώριση της υπερασπίσεως των εναγομένων όπως συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση. Στο Annual Practice του 1956 σελ.574 - 575, στην αντίστοιχη Αγγλική Διαταγή O.25, r.4 αναφέρεται ότι τέτοια αίτηση μπορεί (may) να υποβληθεί πριν την καταχώριση υπεράσπισης, όπως και μετά την ολοκλήρωση των δικογράφων, αλλά πριν η υπόθεση οριστεί για ακρόαση. Υποδεικνύεται περαιτέρω, ότι αν υπάρχει νομικό σημείο που απαιτεί σοβαρή συζήτηση, τότε η ένσταση θα πρέπει να εγείρεται στο δικόγραφο και στην συνέχεια να ζήτημα να τίθεται δυνάμει των προνοιών της O.26, r.2, που αντιστοιχεί στην Δ.27 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Επεξηγείται περαιτέρω ότι οι εξουσίες κάτω από την Διαταγή αυτή ασκούνται μόνο όταν το θέμα είναι ξεκάθαρο (beyond doubt).

Στην προκειμένη περίπτωση εγείρονται δυο λόγοι προς ενεργοποίηση της Δ.27 Θ.3. Καθόσον αφορά το ένα θέμα, αυτό της παραγραφής, υποδεικνύεται ότι η παραγραφή συνιστά υπεράσπιση και ως εκ τούτου για να μπορεί να εξεταστεί, θα πρέπει να εγερθεί στο δικόγραφο της υπεράσπισης. Η παραγραφή, σύμφωνα με το Αρ. 21 του Νόμου Ν.66(1)/12, συνιστά αυτοτελή υπεράσπιση που εγείρεται στα δικόγραφα με την μορφή της ειδικής υπεράσπισης. Μάλιστα, σύμφωνα με το αρ.20, το δικαστήριο δεν έχει αυτεπάγγελτη εξουσία εξέτασης της παραγραφής, γι’ αυτό για να εξεταστεί θα πρέπει να προταθεί, σύμφωνα με το αρ.21, στο δικόγραφο της υπεράσπισης. Η ειδική αυτή νομοθετική πρόνοια αποτελεί και την ειδοποιό διαφορά, από τις Αγγλικές αποφάσεις που παρέπεμψε ο κ. Οικονόμου.

Ως προς άλλο θέμα που εγείρεται, σημειώνεται ότι η αγωγή έχει ως βάση της την δυσφήμιση και κατά την κρίση του δικαστηρίου η Δ.27, Θ.3 δεν προσφέρεται προς απόρριψη ή αναστολή ολόκληρης της αγωγής, ανεξάρτητα αν ευσταθεί ή όχι η θέση του δικηγόρου των εναγομένων ως προς τον ορθό τρόπο δικογράφησης της επιζήμιας ψευδολογίας. Και ο λόγος είναι γιατί με την Δ.27, Θ.3 το δικαστήριο έχει την εξουσία να απορρίψει την αγωγή και όχι μέρος αυτής. Σημειώνεται εδώ και η διαφορά μεταξύ της Δ.27, Θ.3 και της Δ.19 θ. 26, όπου η τελευταία αποσκοπεί στην συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης δικογράφων και δεν αποσκοπεί στην εξέταση της εγκυρότητας του δικογράφου, αφού το θέμα αυτό εξετάζεται κάτω από την Δ.27, Θ.3. Ως προς τις γενικότερες αρχές που εφαρμόζονται χρήσιμη παραπομπή μπορεί να γίνει στην υπόθεση Cyber Group Ltd v. Χαραλαμπίδη κ.ά (2004) 1 Α.Α.Δ. 1852.

Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση δεν μπορεί να εξεταστεί πριν την καταχώριση της υπεράσπισης των εναγομένων. Κατά συνέπεια απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του ενάγοντα και σε βάρος των εναγομένων. Θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το δικαστήριο και θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας.

(Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Α.Ε.Δ.

Πιστό αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο