Insurance company wins claim for €825 unpaid premium against defendant who admitted liability.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Frederickou Schools Co. Ltd και Άλλοι ν. Acuac Inc. (2002) 1 ΑΑΔ 1527

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.30

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2016:A537

ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 5124/15

Μεταξύ:

PRIME INSURANCE COMPANY LTD, H.E.

Ενάγοντες

και

ΠΑΣΕΝΙΔΗΣ ΝΤΕΜΟΥΡΙ

Εναγόμενος

5 Οκτωβρίου 2016

Για τους ενάγοντες: κα Μιλτιάδους

Για τον εναγόμενο: αυτοπροσώπως

ΑΠΟΦΑΣΗ

Στην υπό κρίση αγωγή ενάγων είναι η εταιρεία Prime Insurance Company Ltd. Στην έκθεση απαιτήσεως αναφέρεται ότι η ενάγουσα λειτουργεί ως ασφαλιστική εταιρεία, εξ ου και η αξίωση που προβάλλει αφορά ασφάλιστρο για δυο οχήματα του εναγομένου, τα οποία διατείνεται ότι ασφάλισε.

Δεν εξυπηρετεί περαιτέρω ανάλυση των δικογράφων σε αυτό το στάδιο, εφόσον όπως θα φανεί και πιο κάτω ιδιαίτερη ήταν η εξέλιξη της διαδικασίας.

Παρεμβάλλω όμως ότι η αξίωση ανέρχεται σε €825. Μάλιστα λόγω αυτής της αξίωσης η αγωγή διέπεται από τις πρόνοιες της Δ.30, ως έχουν τροποποιηθεί την 26.09.2014. Συνεπώς μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων η πλευρά του ενάγοντα εξέδωσε τη νενομισμένη κλήση για οδηγίες. Ακολούθως το δικαστήριο εξέδωσε οδηγίες για καταχώριση ένορκης μαρτυρίας, εφόσον η διαδικασία καθορίζεται από τις πρόνοιες του κ.5 της Δ.30.

Καίτοι όμως ο ενάγων συμμορφώθηκε με αυτές τις οδηγίες, ο εναγόμενος παρέλειψε να πράξει τούτο. Μάλιστα την 3.10.2016 ημερομηνία που η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση, ο εναγόμενος εμφανίστηκε στο δικαστήριο μαζί με το συνήγορό του και ο τελευταίος ζήτησε άδεια να αποσυρθεί. Σημειώνεται εδώ ότι ο εναγόμενος συμφώνησε σε τούτο το αίτημα, γεγονός που συνέτεινε στην έγκρισή του. Ακολούθως δόθηκε ο λόγος στον εναγόμενο και παρ’ ότι το δικαστήριο επιχείρησε να του εξηγήσει την όλη διαδικασία, ο τελευταίος αρκέστηκε να αναφέρει ότι δεν χρωστά το ποσό που αξιώνεται. Τα ίδια ανάφερε και σε ερώτηση του δικαστηρίου αν αιτείτο αναβολή της ακρόασης. Εν όψει λοιπόν όλων των πιο πάνω το δικαστήριο προχώρησε με τη διαδικασία, καλώντας τα μέρη σε αγορεύσεις. Σε αυτό το πλαίσιο ο εναγόμενος δήλωσε ότι δεν επιθυμούσε να αναφέρει οτιδήποτε άλλο.

Τώρα, ποια είναι η σημασία των πιο πάνω; Η σημασία λοιπόν εντοπίζεται στο ότι η μαρτυρία των εναγόντων παρέμεινε αναντίλεκτη και αναμφισβήτητη. Γνωστή είναι βεβαίως η δικαιική αρχή ότι μαρτυρία που δεν αμφισβητείται δημιουργεί συμπέρασμα αποδοχής τούτης. (βλ. Frederickou Schools Co Ltd κ.α. v. Acuas Ins. (2002) 1 Α.Α.Δ. 1527, 1540). Κατ’ επέκταση το δικαστήριο δεν έχει παρά να υιοθετήσει τη μαρτυρία που προσκόμισαν οι ενάγοντες.

Παρά τα πιο πάνω, διεξήλθα με προσοχή τα αναφερόμενα στην ένορκη δήλωση της μίας και μοναδικής μάρτυρος που παρουσίασαν οι ενάγοντες, εν προκειμένω τη δήλωση της Σύλβιας Ελευθερίου. Ομολογώ ότι δεν εντόπισα οτιδήποτε το μεμπτό ή έστω στοιχείο που να δημιουργεί υπόνοια αναξιοπιστίας. Περιπλέον, το σύνολο των τεκμηρίων 3, 4, 5 και 6, επιβεβαιώνει όσα η μάρτυρας αναφέρει. Ως εκ των ανωτέρω, αξιολόγηση της μαρτυρίας της Σύλβιας Ελευθερίου αναδεικνύει το αξιόπιστο των εκεί αναφερομένων. Σε μια προσπάθεια ανάδειξης της αληθοφάνειας της μάρτυρος, ιδιαίτερα σε σχέση με τον ισχυρισμό ότι ο εναγόμενος υπέβαλε πρόταση, απαντώντας τις αντίθετες προφορικές αιτιάσεις του τελευταίου, παρατηρώ ότι μέρος των τεκμηρίων 3 και 4 είναι και ο τίτλος ιδιοκτησίας των οχημάτων ΕΤΑ587 και KQN592, όπου φαίνεται πως είναι εγγεγραμμένα επ’ ονόματι του εναγομένου (Ντεμούρι Πασενίδη). Και ερωτώ· πως τούτα τα στοιχεία κατέληξαν στα χέρια των εναγόντων αν όχι επειδή ο εναγόμενος υπέβαλε πρόταση για ασφάλιση; Η απάντηση είναι απλή, ο εναγόμενος είναι εκείνος που έδωσε τούτα τα στοιχεία όταν υπέβαλε την πρόταση που προανέφερα, η οποία μάλιστα είναι υπογεγραμμένη. Όπως έχω ήδη αναφέρει η μαρτυρία των εναγόντων είναι συμπαγής και η αξιοπιστία της ακλόνητη.

Καταλήγω συνεπώς ότι δυνάμει της πρότασης 096253 (βλ. μέρος τεκμηρίου 3), που υπέβαλε ο εναγόμενος, οι ενάγοντες προχώρησαν και εξέδωσαν το πιστοποιητικό ασφάλισης 5056384 (βλ. μέρος τεκμηρίου 3), που αφορούσε το όχημα ΕΤΑ587.

Ανάλογα όμως είναι τα στοιχεία που αφορούν το τεκμήριο 4. Εκεί η πρόταση για ασφάλιση, αυτή τη φορά του οχήματος ΚQN592, φέρει αριθμό 096254 και συνεπεία τούτης εκδόθηκε το πιστοποιητικό ασφάλισης με αριθμό 5056385.

Εν τούτοις, όπως αναφέρει και η ομνύουσα, την 22.05.2013, ημερομηνία που έληξαν τα πιο πάνω ασφαλιστήρια, ο λογαριασμός του εναγομένου δείκνυε χρεωστικό υπόλοιπο €825 (€280 σε σχέση με το πρώτο ασφαλιστήριο και €545 σε σχέση με το δεύτερο ασφαλιστήριο). Το υπόλοιπο του λογαριασμού του εναγομένου είναι το τεκμήριο 5. Αν και ο εναγόμενος κλήθηκε να καταβάλει το υπόλοιπο (βλ. τεκμήριο 6), παράλειψε να το πράξει.

Απ’ όλα τα πιο πάνω ουδεμία αμφιβολία έχω ότι ο εναγόμενος είναι εκείνος που ζήτησε την ασφάλιση των δυο οχημάτων και παρ’ ότι οι ενάγοντες ασφάλισαν τούτα ο εναγόμενος παρέλειψε να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό.

Ως εκ τούτου υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου εκδίδεται απόφαση ως η παράγραφος 12 της ένορκου δηλώσεως, δηλαδή για ποσό €825 πλέον νόμιμο τόκο από 21.10.2015, ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής, πλέον δικηγορικά έξοδα, ως θα υπολογιστούν και εγκριθούν, πλέον Φ.Π.Α. και νόμιμο τόκο επί εξόδων από σήμερα, 5.10.2016.

(Υπ.)…………………………..

Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ.

ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ

/Μ.Ε

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο