Court dismisses request to extend registration period after statutory deadline expires due to separation of powers.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Γεωργίου Γεώργιος ν. Θέμη Θεμιστοκλέους και Άλλων (2002) 1 ΑΑΔ 1498

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.57

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2016:A539

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ρασπόπουλου, Ε. Δ.

Αρ. Αγωγής: 13380/1998

Μεταξύ:

Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Παγκυπριακής Λτδ

Εναγόντων

και

1. Δημήτρη Ρ. Παπαλο

2. Σωτήρη Σωτηρίου

3. Αγγελικής Παπαλού

Εναγομένων

Ημερομηνία: 6 Οκτωβρίου 2016

Για Ενάγοντες- Αιτητές: κ. Χριστοδούλου για Γεωργιάδης & Πελίδης

Για Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας: Καμία Εμφάνιση

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Αίτηση ημερομηνίας 26.9.2016 για παράταση του χρόνου εγγραφής ΜΕΜΟ

Με την υπό κρίση αίτηση, οι Ενάγοντες/Αιτητές ζητούν παράταση του χρόνου για καταχώριση της Αίτηση σε χρόνο λιγότερο από 1 μήνα πριν την λήξη του ΜΕΜΟ ΕΒ1332/08 επί της περιουσίας του Εναγομένου 2 καθώς και διάταγμα του Δικαστηρίου παρατείνον την ισχύ της εγγραφής του ΜΕΜΟ υπ' αριθμό, ΕΒ1332/08 επί της περιουσίας του Εναγομένου 2. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Χαράς Πιερή, υπαλλήλου ημερομηνίας 26.9.2016 την οποία έχω μελετήσει και λαμβάνω υπόψη μου στο σύνολό της.

Η αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στα άρθρο 55 και 56 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ. 6. Τα παραθέτω αυτούσια:-

"55. Η εγγραφή δικαστικής απόφασης παραμένει σε ισχύ συνήθως για δέκα μόνο χρόνια από την ημερομηνία που γράφτηκε για πρώτη φορά.

56.-(1) Η εγγραφή δύναται, από καιρό σε καιρό, να παρατείνεται με διάταγμα του Δικαστηρίου για χρονικό διάστημα ή διαστήματα που δεν υπερβαίνουν κάθε φορά τα δέκα χρόνια.

(2) Δεν εκδίδεται διάταγμα παράτασης της εγγραφής, εκτός αν:-

(α) η αίτηση γι αυτό υποβληθεί έναν τουλάχιστο μήνα πριν από τη λήξη της υφιστάμενης χρονικής περιόδου, για την οποία είναι εγγεγραμμένη η δικαστική απόφαση και

(β) το Δικαστήριο είναι σε θέση, αφού ακούσει και εξετάσει την αίτηση και όλη τη μαρτυρία που προσάχθηκε προς υποστήριξη της, να εκδώσει το διάταγμα πριν από τη λήξη της υφιστάμενης χρονικής περιόδου και

(γ) έχει δοθεί στον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό της Επαρχίας όπου βρίσκεται η ιδιοκτησία ειδοποίηση για την αίτηση και το χρόνο που ορίστηκε για ακρόαση της και

(δ) το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι η δικαστική απόφαση δεν προήλθε από συμπαιγνία ή εξασφαλίστηκε με σκοπό να παραγκωνίσει άλλους πιστωτές και επίσης ότι η παράταση της χρονικής περιόδου της εγγραφής δεν θα επηρεάσει δυσμενώς τον εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους ή οποιοδήποτε άλλον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή ή πιστωτές.

Η Αίτηση καταχωρήθηκε την 26.9.2016 και ορίστηκε από το Πρωτοκολλητείο για ακρόαση στις 5.10.2016, ημερομηνία κατά την οποία πράγματι τέθηκε ενώπιον μου. Επιλαμβανόμενος της Αίτησης ζήτησα από τους συνηγόρους των Αιτητών να τοποθετηθούν κατά πόσον η ανανέωση ζητείται μετά που έληξε το ΜΕΜΟ, λαμβανομένων υπόψη των προνοιών του άρθρου 56(2)(β) (ανωτέρω). Στις 6.10. ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών παρουσίασε γραπτή αγόρευση. Δήλωσε επίσης στο Δικαστήριο ότι θεωρεί ότι το ΜΕΜΟ με βάση τα προηγούμενα διατάγματα του Δικαστηρίου, το ΜΕΜΟ έχει λήξει παρά το ότι το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας θεωρεί ότι τούτο έχει ισχύ μέχρι το 2024. Επεσήμανε επίσης ότι είχε καταχωρηθεί προηγούμενη Αίτηση αλλά εκ παραδρομής αναγράφηκε ότι επρόκειτο για ΜΕΜΟ του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας αντί Λάρνακας που είναι το ορθό. Εν πάση περιπτώσει, είναι σαφής η τοποθέτηση του συνηγόρου ότι σήμερα το ΜΕΜΟ ΕΒ1332/08 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας έχει λήξει. Κάτω από αυτό το δεδομένο θα εξετάσω την παρούσα Αίτηση.

Η ύπαρξη συγκατάθεση του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας δεν μπορεί να δώσει εξουσία στο Δικαστήριο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Το άρθρο 56(2)(β) του ΚΕΦ. 6 είναι σαφές και επιτακτικό. "Δεν εκδίδεται διάταγμα παράτασης της εγγραφής εκτός εάν το δικαστήριο είναι σε θέση ... να εκδώσει το διάταγμα πριν από τη λήξη της υφιστάμενης χρονικής περιόδου». Δεν παρέχεται ευχέρεια παράτασης του χρόνου ο οποίος τάσσεται από νομοθετική διάταξη όπως συμβαίνει με τις προθεσμίες που προβλέπονται από τους διαδικαστικούς κανονισμούς. Αναγνώριση τέτοιας εξουσίας θα συνιστούσε παραβίαση της Αρχής της Διάκρισης των Εξουσιών.

Γι αυτό και στην υπόθεση Γεώργιου Γεωργίου ν. Θεμιστοκλέους Θέμη, (2002) 1 Α.Α.Δ. 1498 λέχθηκε ότι:

«Οι πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχουν δυνατότητα παράτασης του χρόνου για τη λήψη διαδικαστικών μέτρων όπως η Δ.57 έχουν ως αποκλειστικό αντικείμενο την παράταση του χρόνου ο οποίος καθορίζεται από τους ίδιους τους θεσμούς. Δεν παρέχουν τη δυνατότητα παράτασης προθεσμιών, οι οποίες τάσσονται από το νόμο ως καθοριστικές .»

Εν όψει της δήλωση ότι το ΜΕΜΟ έχει όντως λήξει, εξ αντικειμένου δεν μπορεί να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα καθότι κάτι τέτοιο θα προσέκρουε σε ρητή νομοθετική διάταξη. Δεν τίθεται ζήτημα άσκησης διακριτικής ευχέρειας ως ήταν η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών.

Εν όψει όλων των πιο πάνω η Αίτηση απορρίπτεται.

[Υπ.] Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ.

Πιστόν Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο