Legislator Case Law & Legislation
Αρ. Αγωγής: 1772/12 AI generated

Court enforces interim order for costs payment; failure to comply renders original judgment immediately effective.

Case Number Αρ. Αγωγής: 1772/12
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The District Court ruled that the original judgment against the defendants became immediately effective because they failed to pay the ordered costs within the stipulated 15-day period. The court held that procedural deadlines set by the Rules of Civil Procedure or court orders are binding and cannot be extended without a specific application and ruling. Consequently, the defendants' non-compliance with the interim order confirmed the validity and enforceability of the initial decision.

Legislator headnote

AI generated

Rules of Civil Procedure D.57(2); Court orders for costs payment; failure to comply within time limits; original judgment becomes immediately effective.

Keywords

AI generated
Rules of Civil Procedure costs enforcement interim order compliance procedural deadlines judgment effectiveness non-compliance consequences District Court Cyprus

Cited Legislation

AI generated
D.57(2) of the Rules of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated
Kalli Ξενοφών ν. Alpha Bank Ltd (2002) 1 ΑΑΔ 793
Koni Constructions Ltd ν. Marketrends Financial Planning Ltd και άλλων (2012) 1 ΑΑΔ 1664
Koni Constructions Ltd ν. Marketrends Financial Planning Ltd και άλλων (2012) 1 ΑΑΔ 1664
Γεωργιάδης ν. Δημοκρατίας (1992) 4 ΑΑΔ 1569
Γεωργιάδης ν. Δημοκρατίας (1992) 4 ΑΑΔ 1569
BRANCO SALVAGE LTD. ν. REPUBLIC (1967) 3 CLR 213
ECLI:CY:EDLEF:2016:A544
Court enforces interim order for costs payment; failure to comply renders original judgment immediately effective.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Καλλής Ξενοφών ν. Alpha Bank Ltd (2002) 1 ΑΑΔ 793

Koni Constructions Ltd ν. Marketrends Financial Planning Ltd και άλλων (2012) 1 ΑΑΔ 1664

BRANCO SALVAGE LTD. ν. REPUBLIC (ATTORNEY-GENERAL AS SUCCESSOR TO THE GREEK COMMUNAL CHAMBER AND ANOTHER) (1967) 3 CLR 213

Γεωργιάδης ν. Δημοκρατίας (1992) 4 ΑΑΔ 1569

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.35

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.57

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2016:A544

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 1772/12

Μεταξύ:

Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ

Εναγόντων

- και -

1. Πόλυς Πολυκάρπου

2. Polys Polycarpou Investments Ltd

3. Ιωάννη Πολυκάρπου

Εναγομένων

Ημερομηνία: 10 Οκτωβρίου 2016

Εμφανίσεις:

Για τους Ενάγοντες: κα Α. Λιβέρα

Για τους Εναγόμενους: κ. Θ. Αγγελίδης

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Στην παρούσα αγωγή όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης είχε μεσολαβήσει στις 10/2/16 η έκδοση απόφασης εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 λόγω παράλειψης τους να εμφανιστούν και να προβάλουν την υπεράσπιση τους. Ακολούθησε στις 22/2/16 καταχώρηση από μέρους των Εναγομένων 1 και 2 Αίτησης παραμερισμού.

Στην Αίτηση εκείνη καταχωρήθηκε ένσταση από τους Ενάγοντες και, κατόπιν εκδίκασης της Αίτησης, το Δικαστήριο εξέδωσε την Ενδιάμεση Απόφαση του στις 23/6/16. Με βάση την Απόφαση του η εκδοθείσα απόφαση παραμερίστηκε και ακυρώθηκε υπό τον όρο της καταβολής από τους Εναγομένους 1 και 2 των εξόδων που είχαν επιδικαστεί με την παραμερισθείσα απόφαση καθώς και των εξόδων της αίτησης παραμερισμού. Θεωρώ αναγκαίο στο σημείο αυτό να παραθέσω αυτούσια την ακόλουθη παράγραφο από την πιο πάνω Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου.

«…η εκδοθείσα απόφαση παραμερίζεται και ακυρώνεται, υπό τον όρο ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 θα καταβάλουν στους Ενάγοντες το ποσό των εξόδων που έχει επιδικαστεί με την παραμερισθείσα απόφαση καθώς και τα έξοδα της παρούσας αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, εντός 15 ημερών από την ημέρα που θα τους επιδοθεί η σχετική βεβαίωση υπολογισμού και έγκρισης των εξόδων από το Δικαστήριο».

Επισημαίνεται ότι μετά την έκδοση της πιο πάνω Ενδιάμεσης Απόφασης το Δικαστήριο είχε ορίσει την υπόθεση για οδηγίες στις 6/10/16. Κατ΄ εκείνη την ημέρα ο συνήγορος των Εναγόντων ζήτησε όπως η εκδοθείσα λόγω παράλειψης εμφάνισης απόφαση Δικαστηρίου ημ. 10/2/16 θεωρηθεί ισχυρή ενόψει της μη συμμόρφωσης των Εναγομένων 1 και 2 με τον όρο που είχε τεθεί κατά τον παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης. Κατατέθηκαν συναφώς ένορκες δηλώσεις επίδοσης επιστολής του δικηγορικού γραφείου των Εναγόντων προς τους Εναγόμενους 1 και 2 ημερομηνίας 18/7/16 όπου καλούνται να καταβάλουν τα έξοδα που είχαν επιδικασθεί με την παραμερισθείσα απόφαση καθώς και τα έξοδα της αίτησης παραμερισμού όπως αυτά είχαν υπολογιστεί από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο (Τεκμήρια Α, Β1 και Β2). Η πλευρά των Εναγομένων 1 και 2 ζήτησε χρόνο για να τοποθετηθεί, όπως και έγινε.

Η συνήγορος των Εναγόντων επανέλαβε το αίτημα που είχε προηγηθεί από το συνάδελφο της που εμφανίστηκε την προηγούμενη μέρα και επικαλέστηκε και σχετική νομολογία επί του θέματος.

Ο συνήγορος των Εναγομένων δεν αμφισβήτησε είτε τα γεγονότα της υπόθεσης είτε τη σχετική νομολογία παρά μόνο ανέφερε ότι ενδέχετο να καταχωρηθεί από πλευράς των Εναγομένων αίτηση για παράταση χρόνου. Ακόμη επίσης αναφορά σε προσπάθειες διευθέτησης της υπόθεσης. Για το τελευταίο η συνήγορος των Εναγόντων ήταν κατηγορηματική ότι δεν ετίθετο τέτοιο θέμα.

Έχω εξετάσει το εγερθέν ζήτημα υπό το φως όλων όσων αναφέρονται ανωτέρω. Είναι σαφές ότι με την Ενδιάμεση Απόφαση ημερομηνίας 23/6/16 ο παραμερισμός της εκδοθείσας απόφασης ήταν υπό τον όρο της καταβολής από πλευράς των Εναγομένων προς τους Ενάγοντες των εξόδων που είχαν επιδικαστεί με την παραμερισθείσα απόφαση καθώς και των εξόδων της Αίτησης παραμερισμού όπως θα υπολογίζονταν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκρίνονταν από το Δικαστήριο. Το χρονικό διάστημα που τέθηκε από το Δικαστήριο για την καταβολή των εξόδων ήταν η περίοδος των 15 ημερών από την ημέρα επίδοσης της σχετικής βεβαίωσης υπολογισμού και έγκρισης των εξόδων από το Δικαστήριο. Είναι περαιτέρω σαφές και αδιαμφισβήτητο ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση με τον πιο πάνω όρο από πλευράς των Εναγομένων 1 και 2.

Για το υπό εξέταση ζήτημα σχετική είναι η πρόνοια της Δ.57, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα:

«2. A Court or Judge shall have power to enlarge or abridge the time appointed by these Rules, or fixed by any order enlarging time, for doing any act or taking any proceeding, upon such terms (if any) as the justice of the case may require, and any such enlargement may be ordered although the application for the same is not made until after the expiration of the time appointed or allowed : provided that when the time for delivering any pleading or document or filing any affidavit, answer or document, or doing any act is or has been fixed or limited by any of these Rules or by any direction or order of the Court or Judge, the costs of any application to extend such time and of any order made thereon shall be borne by the party making such application unless the Court or Judge shall otherwise order.»

Είναι ξεκάθαρο από τα πιο πάνω ότι, προθεσμίες οι οποίες τίθενται είτε από τους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας, είτε με διαταγή ή οδηγίες του Δικαστηρίου δεν διαφοροποιούνται από μόνες τους αλλά μόνο ύστερα από αίτηση και διαταγή του Δικαστηρίου.

Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Koni Constructions Ltd v. Marketrends Financial Planning Ltd κ.α. (2012) 1 Α.Α.Δ. 1664[1]:

«Στην υπόθεση Γεωργιάδης ν. Δημοκρατίας (1992) 4 Α.Α.Δ. 1569 ο Δικαστής Πικής (όπως ήταν τότε) αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στη σημασία τήρησης των δικονομικών κανόνων, εφόσον η τήρηση τους είναι προς το δημόσιο συμφέρον. Σ' εκείνη την περίπτωση το ζήτημα αφορούσε σε παράταση χρόνου δυνάμει της Δ.57 θ.2 σε σχέση με την άσκηση έφεσης δυνάμει της Δ.35 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στην υπόθεση Γεωργιάδης (ανωτέρω) έγινε αναφορά και στην υπόθεση Branco Salvage Ltd v. Republic (1967) 3 C.L.R. 213 στην οποία, μεταξύ άλλων, τονίστηκε ότι η υποβολή αίτησης για παράταση χρόνου πρέπει, κατά κανόνα, να υποβάλλεται πριν την εκπνοή της προβλεπόμενης (ή της ισχύουσας) προθεσμίας».

Στην προκειμένη περίπτωση υπογραμμίζεται ότι δεν τίθεται θέμα εξέτασης αιτήματος για παράταση χρόνου μετά την εκπνοή της προβλεπόμενης προθεσμίας εφόσον ουδέποτε μέχρι σήμερα έχει υποβληθεί ένα τέτοιο αίτημα. Κατά συνέπεια δεν χρειάζεται να εξετάσουμε το θεωρητικό ζήτημα κατά πόσον θα ήταν δυνατόν να παραταθεί ο χρόνος συμμόρφωσης των Εναγομένων 1 και 2 στον όρο καταβολής εξόδων που επιβλήθηκε από το Δικαστήριο μετά την εκπνοή της ταχθείσας προθεσμίας.

Το ζήτημα είναι απλό και δεν παρουσιάζει οποιαδήποτε δυσκολία. Εκείνο το οποίο διαπιστώνεται είναι ότι η παράλειψη των Εναγομένων 1 και 2 να συμμορφωθούν με τον τεθέντα όρο καταβολής εξόδων οδηγεί αναπόφευκτα στο συμπέρασμα ότι η εκδοθείσα στις 10/2/16 απόφαση είναι σε άμεση ισχύ.

(Υπ.) ………..……………………………….

Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ.

Πιστόν Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/Λ.Δ.

[1] Δέστε Ξενοφών Καλλής v. Alpha Bank Ltd (2002) 1 Α.Α.Δ. 793.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο