Court dismisses request to revoke interim injunction citing abuse of process and lack of reasonable cause.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

ABP Holdings Ltd και Άλλοι ν. Aνδρέα Kιταλίδη και Άλλων (Aρ.2) (1994) 1 ΑΑΔ 694

Δ/ντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περρέλλα (1995) 1 ΑΑΔ 217

Λούκος Λτδ. (Eμπορική Eταιρεία) και Άλλοι ν. Eθνικής Tράπεζας της Eλλάδος A.E. (Αρ. 2) (2001) 1 ΑΑΔ 798

Seamark Consultancy Services Ltd και Άλλοι ν. Joseph P. Lasala και Άλλων (2007) 1 ΑΑΔ 162

Avila Management Services Limited και άλλος ν. Frantisek Stepanek και άλλων (2012) 1 ΑΑΔ 1403

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ IKOS CIF LTD, Πολιτική αίτηση αρ.35/15, 3/3/2015, ECLI:CY:AD:2015:D146

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 14/1960 - Ο περί Δικαστηρίων Νόμος του 1960

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2016:A358

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ.

Αγωγή αρ.: 6097/14

Μεταξύ:

1. D.O.M.S CARS LIMTED

2. Ατκεν Ουζουνιάν

Εναγόντων

1. NBC (Nicosia) Business Centre Ltd

2. Rivena Holdings Limited

3. Ιωσήφ Χατσηιωσήφ

4. Έλλη Χατζηχάννα

Εναγόμενων

Αίτηση υπό Εναγομένων ημερ. 8.2.2016 για ακύρωση του προσωρινού διατάγματος ημερ. 23.10.2014

Ημερομηνία: 10 Ιουνίου 2016

Εμφανίσεις:

Για τους Εναγόμενους 1-4/Αιτητές: κ. Χ. Σταυράκης

Για τους Ενάγοντες /Καθ’ων: κ. Μ. Παναγίδης για Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε.

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Με το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχώρισαν οι Ενάγοντες στις 23.10.2014, επιδιώκουν την ακύρωση της εγγραφής 250 συνήθων μετοχών της Εναγόμενης 1 που εγγράφηκαν επ’ ονόματι της Εναγόμενης 2. Ζητούν επίσης αποζημιώσεις για κατ’ ισχυρισμόν απάτη, συνωμοσία και καταδολίευση από τους Εναγόμενους 2, 3 και 4.

Με μονομερή αίτηση της ίδιας ημερομηνίας, πέτυχαν στις 24.10.2014, την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος με το οποίο αναστάληκε και/ή απαγορεύτηκε η σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης της Εναγόμενης 1, η οποία είχε προγραμματιστεί για τις 31.10.2014. Περαιτέρω, απαγορεύθηκε στην Εναγόμενη 2 να κάνει χρήση των δικαιωμάτων ψήφου των 250 μετοχών της Εναγόμενης 1 που εγγράφηκαν στο όνομα της. Απαγορεύθηκε, επίσης, στους Εναγόμενους να προβούν σε οποιαδήποτε ενέργεια που θα επέφερε μεταβολή του status quo της μετοχικής και διοικητικής δομής της Εναγόμενης 1. Με το ίδιο διάταγμα διατάχθηκαν οι Εναγόμενοι 1, 3 και 4 να αποκαλύψουν τα έγγραφα στη βάση των οποίων επιτεύχθηκε η αύξηση και παραχώρηση των 250 μετοχών στην Εναγόμενη 2.

Οι Εναγόμενοι καταχώρισαν ένσταση, υποστηρίζοντας ότι η απόφαση για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Εναγόμενης 1 λήφθηκε καθόλα νόμιμα, μετά από την απόφαση της Εναγόμενης 2, να μην εξασκήσει το δικαίωμα της για εξαργύρωση των μετοχών. Προβλήθηκαν και άλλοι λόγοι ένστασης, αλλά δεν ενδιαφέρουν την παρούσα διαδικασία. Το Δικαστήριο με την Ενδιάμεση Απόφαση του ημερ. 12.11.2015 έκρινε ανεδαφικούς όλους τους λόγους ένστασης και οριστικοποίησε το ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα, με ισχύ μέχρι την αποπεράτωση της αγωγής.

Οι Εναγόμενοι καταχώρισαν έφεση εναντίον της υπό αναφοράν Ενδιάμεσης Απόφασης, η οποία δεν έχει ακόμη εκδικαστεί.

Με την εξεταζόμενη αίτηση, οι Εναγόμενοι επιδιώκουν την ακύρωση του πιο πάνω αναφερθέντος ενδιάμεσου διατάγματος, ενόψει του γεγονότος ότι έχει πλέον παρέλθει ο χρόνος που θα μπορούσε η Εναγόμενη 2 να εξασκήσει το δικαίωμα για εξαγορά των μετοχών της, με βάση τη συμφωνία των μερών (Τεκμήριο 2 στην προηγηθείσα διαδικασία).

Υποδεικνύεται πως με βάση τον πιο πάνω όρο του Τεκμηρίου 2, η Εναγόμενη 2, διατηρούσε το δικαίωμα εξαγοράς των 1.250.000 Τάξεως Β που απέκτησε στην Εναγόμενη 1, καταβάλλοντας το ποσό των €1.250.000, μέχρι τις 31.12.2015. Προνοείται, επίσης, πως στην περίπτωση που δεν εξασκείτο το δικαίωμα εξαγοράς, τότε θα μπορούσε να λάβει 250 συνήθεις μετοχές στην τιμή του €1 της κάθε μιας. Ο σχετικός όρος διαλαμβάνει τα ακόλουθα:

«Preference Class Β:

1,250,000 Preference Redeemable or Renewable at €0.01 each and allocated to the following:-

Rivena Holdings Limited From 1,000,000 to 1,250,000 Shares

In accordance to the New Share Issue Resolution the conditions for these shares are as follows:-

- The shares carry the Premium price of €1 each.

- These shares will have no voting rights.

- The whole class of these shares will have a fixed dividend of €0.06 cent per share per Year cumulative starting from the day of issue.

- These Shares will also be eligible for dividend distribution from the company's profits on a pro rata basis to all the issued share capital from all classes.

- The Holder of these shares will have the option to Redeem them at the premium price paid as from 31st March 2013, provided 3 month notice is given to the Company's registered office.

- If the holder of these shares do not give notice for redeeming these shares by 31st December 2015, then the shares will be renewed for a further four years.

- If the holder does not exercise his option to redeem these shares, and chooses to continue holding them, a further issue of 250 Ordinary shares will be allocated to him at €1 each, to bring him in line with all other ordinary shareholders.»

Όπως υποστηρίζουν οι Εναγόμενοι, μέσω της ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου 3 που υποστηρίζει την αίτηση, είναι αντινομικό, άδικο και παράλογο να συνεχίζουν τα διατάγματα μετά την 31.12.2015. Η διαφωνία που υπήρχε, επισημαίνει ο ενόρκως δηλών, εστιαζόταν στο χρονικό σημείο που θα μπορούσε να λάβει τις μετοχές η Εναγόμενη 2. Δεδομένου, καταλήγει, ότι η Εναγόμενη 2 έχει αποποιηθεί το δικαίωμα για εξαγορά των μετοχών της με βάση το Τεκμήριο 1, αποτελεί πλέον συμβατική υποχρέωση των μερών να της παραχωρήσουν τις 250 συνήθεις μετοχές.

Οι Ενάγοντες καταχώρισαν ένσταση, υποστηρίζοντας πως το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα το οποίο έχει οριστικοποιηθεί με ενδιάμεση απόφαση. Σε κάθε περίπτωση η αίτηση συνιστά κατάχρηση, λόγω της προώθησης έφεσης εναντίον της ενδιάμεσης απόφασης με την οπαία επιδιώκεται το ίδιο αποτέλεσμα. Ουδείς νέος ισχυρισμός εγείρεται, σύμφωνα με την ένσταση, που θα μπορούσε να δικαιολογήσει το αίτημα για την αναθεώρηση της ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 12.11.15.

Με τις αγορεύσεις τους οι ευπαίδετοι συνήγοροι υπέβαλαν τις εισηγήσεις τους με αναφορά στα γεγονότα της υπόθεσης. Ο συνήγορος των Εναγόμενων, υποστήριξε πως παρέχεται εξουσία στο δικαστήριο για τροποποίηση του προσωρινού διατάγματος, με βάση το άρθρο 32(2) του Ν.14/60. Εισηγήθηκε πως στα περιστατικά της υπόθεσης, οι Εναγόμενοι έχουν καταδείξει ότι συντρέχει η εύλογη αιτία που προβλέπεται στην υπό αναφοράν πρόνοια, για την ακύρωση του διατάγματος. Όπως υποστήριξε ενεργοποιήθηκε ο όρος της συμφωνίας των μερών για παραχώρηση των 250 συνήθων μετοχών στην Εναγόμενη 2, εφόσον έχει παρέλθει η 31.12.2015 και δόθηκε το “waiver” από την Εναγόμενη 2. Δεν χωρεί πλέον αμφισβήτηση, κατά το συνήγορο, ότι τα μέρη οφείλουν να συμμορφωθούν με το σχετικό όρο της συμφωνίας, εκδίδοντας τις μετοχές στην Εναγόμενη 2. Σε διαφορετική περίπτωση, κατέληξε, οι διάδικοι παραβιάζουν τη συμφωνία.

Ο συνήγορος των Εναγόντων εισηγήθηκε με τη σειρά του πως δεν δικαιολογείται το αίτημα, τόσο επί της ουσίας όσο και για νομοτυπικούς λόγους. Το Δικαστήριο, επεσήμανε, έλαβε υπόψη του τους ισχυρισμούς των Εναγομένων, τους οποίους επικαλούνται με την εξεταζόμενη αίτηση. Το ίδιο Τεκμήριο, υπόδειξε, κατατέθηκε και με την ένσταση των Εναγομένων στη διαδικασία οριστικοποίησης του προσωρινού διατάγματος και λήφθηκε υπόψη από το Δικαστήριο. Επεσήμανε, περαιτέρω, ότι το Δικαστήριο, για τους λόγους που εξήγησε στην απόφαση του, απέφυγε να προβεί σε τελική διαπίστωση ως προς την ορθή ερμηνεία του σχετικού όρου της συμφωνίας των μερών. Υποστήριξε, τέλος, πως οι ίδιες θέσεις προβάλλονται και με την έφεση που καταχώρισαν οι Εναγόμενοι, με την οποία επιδιώκεται ο ίδιος σκοπός, γεγονός που συνιστά κατάχρηση.

ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ

Το άρθρο 32(2) του Ν.14/60 παρέχει την εξουσία στο Δικαστήριο να τροποποιήσει ή ακόμη και να ακυρώσει ένα προσωρινό διάταγμα, «επί αποδείξει ευλόγου αιτίας». (Βλ. ΑΒΡ Holdings Ltd κ.ά ν. Κιταλίδη κ.ά. (1994) 1 Α.Α.Δ. 694, Seamark Consultancy Services Ltd κ.α. ν. Lasala κ.ά. (2007) 1 A.A.Δ. 162, Avila Management Ltd κ.ά. ν. Stepanek κ.ά. (2012) 1 Α.Α.Δ. 1403, ΙΚΟS CIF Ltd v. Martin Coward Πολιτική ECLI:CY:AD:2015:D146, Αίτηση Αρ. 35/15 ημερ. 3.5.2015).

Το τι συνιστά εύλογη αιτία, συναρτάται από τα γεγονότα που περιβάλλουν την κάθε υπόθεση. Στην κρινόμενη περίπτωση οι Αιτητές υποστηρίζουν ότι η πάροδος του χρονικού ορίου που τίθεται στο σχετικό όρο της συμφωνίας των μερών, συνιστά εύλογη αιτία για την ακύρωση του οριστοκοποιηθέντος προσωρινού διατάγματος.

Το Δικαστήριο δεν έχει πεισθεί ότι συντρέχουν λόγοι για την ακύρωση του προσωρινού διατάγματος. Υποδεικνύεται πως με βάση των αναφερθείσα ενδιάμεση απόφαση, το Δικαστήριο απέφυγε να καταλήξει σε τελικό εύρημα ως προς την ερμηνεία του σχετικού όρου της συμφωνίας των μερών. Υποδείχθηκε, περαιτέρω, ότι υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα για τα οποία, επίσης, δεν κρίθηκε ορθό να διατυπωθούν ευρήματα.

Όσον δε αφορά την επιστολή της Εναγόμενης 2 ημερομηνίας 12.3.2014, που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση των Αιτητών, σημειώνεται πως είχε τεθεί και με την ένσταση στην προηγηθείσα διαδικασία. Τέθηκε από τους Εναγόμενους, προκειμένου να υποστηρίξουν ότι ήταν δικαιολογημένη η απόφαση για αύξηση του κεφαλαίου της Εναγόμενης 1 και για την παραχώρηση των 250 μετοχών στην Εναγόμενη 2, εφόσον η τελευταία είχε αποποιηθεί του δικαιώματος της για εξαγορά των μετοχών.

Το Δικαστήριο υπέδειξε ωστόσο, πως υπήρξε ανακολουθία στην εκδοχή των Εναγομένων, εφόσον η κατ’ ισχυρισμόν Γενική Συνέλευση, στην οποία λήφθηκαν οι επίδικες αποφάσεις, φέρεται να συγκλήθηκε προγενέστερα της υπό αναφοράν επιστολής. Διερωτήθηκε, μάλιστα, το Δικαστήριο: «…πως θα μπορούσε να αποφασιστεί η παραχώρηση των 250 συνήθων μετοχών στην Εναγόμενη 2, με βάση τον αναφερθέντα όρο του Τεκμηρίου 2, προτού εξασκηθεί το «waiver»;» Σε άλλο σημείο της απόφασης (βλ.

παρα. (γ) σελίδα 13) υποδεικνύεται ότι οι Ενάγοντες θεωρούν ότι η Εναγόμενη 2 και κατ’ επέκταση η δικαιούχος των μετοχών της (Ήβη Δημοσθένους) έλαβε μέρος στη συνωμοσία.

Ενόψει των ανωτέρω επισημάνσεων, κρίνεται πως δεν δικαιολογείται το αίτημα για ακύρωση του προσωρινού διατάγματος. Το γεγονός ότι έχει παρέλθει η 31.12.2015, δεν αποτελεί, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, «εύλογη αιτία», ώστε το Δικαστήριο να προβεί στην ακύρωση του διατάγματος. Όπως υποδείχθηκε, υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές, τόσο ως προς τα γεγονότα, όσο και όσον αφορά την ερμηνεία του σχετικού όρου της συμφωνίας.

Ανεξάρτητα από την πιο πάνω κατάληξη, η καταχώρηση της παρούσας αίτησης, ενόψει και της προώθησης έφεσης κατά της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου, συνιστά κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών. Όπως έχει νομολογηθεί, η επιδίωξη του ίδιου στόχου με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας (βλ. μεταξύ άλλων Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περρέλλα (1995) 1 Α.Α.Δ. 217, Beogradska D.D. (1996) 1 B A.Α.Δ. 911 και Λούκος Λτδ κ.ά. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε. (2001) 1 Α.Α.Δ. 798).

Για τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.

(Υπ.) ……………………………….

Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/ΕΠ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο