Court partially allows pre-trial ruling on abuse of process but rejects it due to lack of factual foundation.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

MALACHTOU ν. ARMEFTI AND ANOTHER (1984) 1 CLR 548

Grindlays Bank Ltd ν. Christodoulos Demetriades & Co Ltd (1987) 1 CLR 461

Λανίτη Λτδ & άλλοι ν. Γεν. Εισαγγελέα (1991) 1 ΑΑΔ 225

"Χ"" Οικονόμου" ν. Ελληνικής Τράπεζας (1992) 1 ΑΑΔ 949

Δ/ντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περρέλλα (1995) 1 ΑΑΔ 217

Παμπορίδης ν. Κτηματικής Τραπέζης Λτδ (1995) 1 ΑΑΔ 670

Πιερίδης ν. Keshishian κ.ά. (1996) 1 ΑΑΔ 224

Karic Banka D. D. (Cyprus Offshore Banking Unit) ν. Xαρίλαος Αποστολίδης & Σία Λτδ. (2001) 1 ΑΑΔ 530

Πανέρας Ιωάννης (ανήλικος) διά της μητρός και πλησιέστερης συγγενούς και φίλης αυτού Ζωής-Φρειδερίκης Στεφάνου ν. Νικόλαου Πανέρα (2001) 1 ΑΑΔ 1684

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.27

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2016:A364

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: E. ΕΦΡΑΙΜ, Π.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 5618/2013

Μεταξύ:

Eurobank Cyprus Ltd

Ενάγουσας

v.

1. Gobboni Investments Ltd

2. Ανδρέα Ανδρέου

3. Μαρίας Ανδρέου

4. Γεωργίνας Ανδρέου

5. Χρυστάλλας Αδάμου Ανδρέου

Εναγομένων

Αίτηση ημ. 22 Οκτωβρίου 2015 από Εναγόμενους για Προεκδίκαση Νομικών Σημείων

Ημερομηνία: 14 Ιουνίου 2016

Εμφανίσεις:

Για τους Εναγόμενους - Αιτητές: κ. Π. Μακρίδης

Για την Ενάγουσα - Καθ΄ ης η Αίτηση: κα Κ. Κύζη για Γεωργιάδης & Πελίδης Δ.Ε.Π.Ε.

Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα Αίτηση οι Εναγόμενοι - Αιτητές ζητούν όπως τα νομικά σημεία (προδικαστικές ενστάσεις) που έχουν εγείρει στις παρ. 1 και 2 της Υπεράσπισης τους προδικαστούν. Οι προδικαστικές ενστάσεις αφορούν ισχυρισμούς για κατάχρηση της διαδικασίας από την Ενάγουσα και κώλυμα της ίδιας να εγείρει την παρούσα Αγωγή λόγω δεδικασμένου. Οι παρ. 1 και 2 της Υπεράσπισης παρατίθενται αυτούσιες:

«1. Οι Εναγόμενοι εγείρουν προδικαστική ένσταση και ισχυρίζονται ότι η παρούσα αγωγή είναι καταχρηστική και/ή αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας καθ΄ ότι τα επίδικα ζητήματα της παρούσας αγωγής είναι παρόμοια και/ή πανομοιότυπα με τα επίδικα ζητήματα της αγωγής ΕΔ Λευκωσίας 3460/13 Gobboni Investments Ltd v. Eurobank Cyprus Ltd κ.ά. και συνεπώς τυχόν ισχυρισμοί και/ή αξιώσεις των Εναγόντων εναντίον των Εναγομένων έπρεπε να εγερθούν στην εν λόγω αγωγή και/ή ισχυρίζονται ότι οι Ενάγοντες κωλύονται από το να εγείρουν και/ή να προωθούν την παρούσα αγωγή λόγω ταυτότητας επίδικων ζητημάτων και/ή ταύτισης διαδίκων και/ή άλλως πως.

2. Οι Εναγόμενοι εγείρουν και δεύτερη προδικαστική ένσταση και ισχυρίζονται ότι οι Ενάγοντες κωλύονται και/ή εμποδίζονται από το να προωθούν την παρούσα αγωγή και/ή να αξιώνουν τις αιτούμενες και/ή οποιεσδήποτε θεραπείες καθ΄ ότι καταχώρησαν και/ή προωθούν την παρούσα αγωγή καταχρηστικά και/ή για αλλότριο σκοπό και/ή για σκοπό άσκησης πίεσης προς τους Εναγόμενους.»

Η Ενάγουσα καταχώρισε ένσταση στην Αίτηση προβάλλοντας ως βασικούς λόγους πως:

(i) H Αίτηση υποβλήθηκε με αδικαιολόγητη καθυστέρηση,

(ii) Ελλείπει το πραγματικό υπόβαθρο το οποίο θα παρείχε τη δυνατότητα στο Δικαστήριο να αποφασίσει επί των εγερθέντων σημείων προδικαστικά,

(iii) Τα θέματα που εγείρονται δεν είναι τόσο ουσιώδη που τυχόν επίλυση τους καθορίζει την πορεία της Αγωγής, και

(iv) Η Αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική με μοναδικό σκοπό την καθυστέρηση και τη δημιουργία εξόδων.

Προβάλλονται επιπρόσθετοι λόγοι ένστασης επί της ουσίας των εγειρόμενων ζητημάτων, και ειδικότερα πως η παρούσα Αγωγή δεν είναι καταχρηστική και πως δεν υπάρχει ταυτοσημία μεταξύ των δύο Αγωγών.

Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία είναι η δικονομική πρόνοια που διέπει το θέμα της προδικαστικής εκδίκασης νομικού σημείου εγειρόμενου στα δικόγραφα, κάτι το οποίο επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου.

Η υπόθεση Χ΄΄Οικονόμου v. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ (1992) 1 Α.Α.Δ. 949 προσφέρει χρήσιμη καθοδήγηση, όσον αφορά την εφαρμογή της Δ.27, στο ακόλουθο απόσπασμα:

«Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (Summons for Directions). Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα.»

Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση το πρώτο ζήτημα το οποίο πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο είναι ο χρόνος υποβολής της Αίτησης, εφόσον αυτό αποτελεί και λόγο ένστασης. Σύμφωνα με τον φάκελο του Δικαστηρίου προκύπτει πως μετά την συμπλήρωση των δικογράφων και κατά την κλήση για οδηγίες, οι δύο πλευρές δήλωσαν πως δεν υφίσταντο ζητήματα τα οποία έχρηζαν οδηγιών και ζήτησαν όπως η Αγωγή οριστεί για ακρόαση. Η Αγωγή ορίστηκε για πρώτη φορά για ακρόαση στις 27.10.15 και πριν την εν λόγω δικάσιμο μεσολάβησε η καταχώριση της παρούσας Αίτησης στις 22.10.15. Έτσι διαφαίνεται πως η Αίτηση καταχωρίστηκε πριν την ημερομηνία ακρόασης και χωρίς να έχει μεσολαβήσει οποιοδήποτε άλλο διάβημα. Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων, δεν παρατηρείται τέτοια καθυστέρηση η οποία να θεωρείται υπέρμετρη. Άλλωστε όπως επισημαίνεται και στο πιο πάνω απόσπασμα, τέτοιας φύσης αιτήσεις πρέπει κανονικά να υποβάλλονται στο στάδιο των οδηγιών, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί απόλυτο κανόνα που να απαγορεύει την υποβολή σε μεταγενέστερο στάδιο, ειδικά όπως στην προκειμένη περίπτωση που η Αίτηση έγινε πριν την πρώτη δοθείσα ημερομηνία ημερομηνία ακρόασης της Αγωγής.

Το δεύτερο ζήτημα το οποίο χρήζει εξέτασης είναι το κατά πόσον τα θέματα τα οποία εγείρονται ως προδικαστικές ενστάσεις είναι σοβαρά νομικά ζητήματα η απόφαση επί των οποίων καθορίζει την πορεία όλης της υπόθεσης. Το Δικαστήριο θεωρεί ότι και τα δύο θέματα που εγείρονται (ήτοι η κατάχρηση διαδικασίας και το δεδικασμένο) αποτελούν ουσιώδη νομικά ζητήματα, και πως σε περίπτωση που οι Εναγόμενοι επιτύχουν σε οποιοδήποτε από αυτά τότε η Αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Διευθυντής των Φυλακών v. Περρέλλα (1995) 1 Α.Α.Δ. 217, όσον αφορά την κατάχρηση και Πανεράς v. Πανερά (2001) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1684 και Παμπορίδης v. Κτηματικής Τράπεζας (1995) 1 Α.Α.Δ. 670, όσον αφορά το κώλυμα λόγω δεδικασμένου.

Το τρίτο κριτήριο για το οποίο το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί είναι η ύπαρξη του αναγκαίου υπόβαθρου γεγονότων ούτως ώστε να είναι δυνατή η εκδίκαση των νομικών σημείων προδικαστικά.

Σύμφωνα με το περιεχόμενο της παρ. 1 της Υπεράσπισης εγείρονται βασικά δύο θέματα. Το πρώτο είναι πως η έγερση της παρούσας Αγωγής αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας λόγω του ότι η Ενάγουσα θα μπορούσε να εγείρει τους ίδιους ισχυρισμούς στα πλαίσια της προγενέστερης Αγωγής αντί να καταχωρίσει νέα. Είναι προφανές πως αυτός ο ισχυρισμός στηρίζεται εξ ολοκλήρου στο γεγονός της καταχώρισης της παρούσας Αγωγής σε συνάρτηση με την ήδη εκκρεμούσα διαδικασία στην προγενέστερη Αγωγή. Έτσι ο λόγος ένστασης πως ο εν λόγω ισχυρισμός είναι γενικός και αόριστος δεν ευσταθεί. Ως εκ τούτου το αναγκαίο υπόβαθρο στο οποίο το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει επί τούτου είναι η δικογραφία τόσο της προγενέστερης Αγωγής όσο και της παρούσας.

Το δεύτερο είναι ο ισχυρισμός περί κωλύματος έγερσης της παρούσας Αγωγής λόγω ταυτότητας των επίδικων ζητημάτων και ή λόγω ταύτισης των διαδίκων. Αυτός ουσιαστικά ισοδυναμεί με ισχυρισμό περί δεδικασμένου, ο οποίος τίθεται με σαφήνεια καταρρίπτοντας τον λόγο ένστασης περί γενικότητας και αοριστίας αυτού (του ισχυρισμού). Όσον αφορά τον εν λόγω ισχυρισμό και πάλι το υπόβαθρο εκείνο το οποίο απαιτείται για να έχει το Δικαστήριο τη δυνατότητα εξέτασης του είναι τα δικόγραφα και των δύο Αγωγών.

Με βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την Αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα, αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών:

· Η καταχώριση της Αγωγής αρ. 3460/13 Ε.Δ. Λευκωσίας μεταξύ της εταιρείας Gobboni Investments Ltd v. 1. Eurobank Cyprus Ltd, 2. Γιώργου Φιλιππίδη και 3. Μάριου Φιερού από τον ίδιο δικηγόρο που εμφανίζεται για τους Εναγόμενους στην παρούσα.

· Η καταχώριση της Υπεράσπισης εκ μέρους της Εναγομένης 1 στην εν λόγω Αγωγή από τους ίδιους δικηγόρους που εκπροσωπούν αυτήν και έχουν εγείρει την παρούσα.

Τα δικόγραφα της εν λόγω Αγωγής έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης χωρίς να προκύπτει οποιαδήποτε αμφισβήτηση για το περιεχόμενο τους. Συγκεκριμένα το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα στην Αγωγή 3460/13 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση της Αίτησης. Η έκθεση απαίτησης αποτελεί το Τεκμήριο 3 και το Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση της ένστασης. Η Υπεράσπιση είναι το Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση της ένστασης.

Σύμφωνα με όσα αναφέρονται πιο πάνω, προκύπτει πως το αναγκαίο υπόβαθρο γεγονότων αναφορικά και με τα δύο θέματα τα οποία εγείρονται στην παρ. 1 της Υπεράσπισης είναι κοινώς αποδεκτό και έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης. Αυτή η διαπίστωση οδηγεί στο συμπέρασμα πως τα θέματα αυτά μπορούν να εκδικαστούν προδικαστικά. Σημειώνεται πως οι λόγοι ένστασης πως δεν υπάρχει ταύτιση διαδίκων ούτε και ταύτιση επίδικων θεμάτων μεταξύ των δύο Αγωγών αφενός δεν αφορούν το παρόν στάδιο στο οποίο εξετάζεται μόνο το κατά πόσον θα διαταχθεί προδικαστική εκδίκαση και αφετέρου, ούτως ή άλλως δεν αποτελούν γεγονότα αλλά καθαρά νομικά επιχειρήματα επί του πραγματικού υποβάθρου (ήτοι τις δύο Αγωγές) τα οποία προφανώς θα αποτελέσουν αντικείμενο προβολής και εξέτασης στα πλαίσια της προδικαστικής εκδίκασης.

Στην παρ. 2 της Υπεράσπισης εγείρεται και πάλι το ζήτημα κατάχρησης της διαδικασίας αλλά σε διαφορετική βάση, ήτοι στη βάση πως η έγερση της παρούσας Αγωγής γίνεται για αλλότριο σκοπό και ή για σκοπό άσκησης πίεσης προς τους Εναγόμενους. Ούτε στην Αίτηση ούτε στην ένορκη δήλωση παρατίθενται οποιαδήποτε γεγονότα επί των οποίων να στηρίζονται οι Εναγόμενοι για την προώθηση ενός τέτοιου ισχυρισμού και πολύ περισσότερο δεν διαπιστώνεται να υπάρχουν παραδεκτά γεγονότα προς μια τέτοια κατεύθυνση. Ένας τέτοιος ισχυρισμός θα απαιτούσε γεγονότα σχετικά με τον σκοπό και τα κίνητρα έγερσης της Αγωγής αυτής. Τέτοια μαρτυρία ελλείπει παντελώς στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης και συνεπώς δεν είναι δυνατό να γίνεται λόγος και για παραδεκτό πραγματικό υπόβαθρο.

Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Πιερίδης V. Keshishian κ.ά. (1996) 1(Α) A.A.Δ. 224:

«Τίθεται ζήτημα νομικού σημείου το οποίο μπορεί να εκδικαστεί προκαταρκτικά μόνο πάνω στη βάση παραδεκτού πραγματικού υπόβαθρου. Κάθε δε τέτοιο σημείο υποχρεωτικά κρίνεται με γνώμονα τη δοσμένη πραγματική θεμελίωση του.»

Η ίδια αρχή διατυπώθηκε και στην υπόθεση Karik Banka D.D. v. Χαρίλαος Αποστολίδης Σια Λτδ (2001) 1(Α) Α.Α.Δ. 530, ως εξής:

«Συμφωνούμε με την πρωτόδικη άποψη ότι, εν προκειμένω, νομικό ζήτημα σε σχέση με αυτή θα μπορούσε να εξεταστεί μόνο κατόπιν πλήρους διακρίβωσης του συνόλου των δεδομένων τα οποία συνέθεταν την περίπτωση και τα οποία δεν υπήρχαν στην ολότητά τους ως σταθερό σημείο αναφοράς σε εκείνο το στάδιο.»

Επίσης στην υπόθεση Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ & Άλλοι v. Γενικού Εισαγγελέα & Άλλων (1991) 1 Α.Α.Δ 225 τονίστηκε πως «… η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης … αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσο τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά».

Σχετικές επίσης είναι οι υποθέσεις Grindlays Bank Ltd of Nicosia v. Christodoulos Demetriades & Co Ltd and others (1987) 1 C.L.R. 461 και Malachtou v. Armefti and Another (1984) 1 C.L.R. 548.

Με βάση τα ανωτέρω κρίνεται πως το θέμα που εγείρεται στην παρ. 2 της Υπεράσπισης δεν μπορεί να εκδικαστεί προδικαστικά ελλείψει του αναγκαίου υποβάθρου που θα καθιστούσε την εξέταση του δυνατή.

Ως εκ τούτου η Αίτηση επιτυγχάνει μερικώς. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται όπως τα θέματα τα οποία εγείρονται στην παρ. 1 της Υπεράσπισης εκδικαστούν προδικαστικά. Όσον αφορά τα θέματα τα οποία εγείρονται στην παρ. 2 της Υπεράσπισης το αίτημα απορρίπτεται.

Ενόψει του αποτελέσματος της Αίτησης, επιδικάζεται υπέρ των Εναγομένων - Αιτητών και εναντίον της Ενάγουσας - Καθ΄ ης η Αίτηση, το ½ των εξόδων της Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της παρούσας Αγωγής.

(Υπ.) ……………………

Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ.

Πιστό αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

Ε.Ε./Α.Λ.Ο.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο