Court dismisses request to annul interim injunction citing lack of abuse of process despite procedural delays.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the defendants' request to annul an interim injunction issued against them for alleged abuse of process. While the plaintiffs admitted delaying the submission of their statement of claim, the court found this did not constitute an abuse of process given the court's own instructions and the defendants' failure to act promptly. The decision emphasizes that delays require individualized assessment rather than automatic rejection.
Legislator headnote
AI generateds. 24 of the Civil Procedure Law; Abuse of process is not established merely by delay in filing documents, requiring individualized assessment of circumstances to avoid blanket rulings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Ferro Fashions Limited ν. Fashion Box S.R.L. (1999) 1 ΑΑΔ 1805
T. A. Micrologic Computer Consultants Ltd ν. Microsoft Corporation (2002) 1 ΑΑΔ 1802
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:EDLEF:2016:A422
ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 5141/13
Μεταξύ:
CYPRA LIMITED
Εναγόντων
-και-
1. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
2. Συμβούλιο Κεντρικού Σφαγείου Κοφίνου
Εναγομένων
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 30 Ιουνίου, 2016.
Αίτηση Ημερομηνίας 22.12.15 Για Ακύρωση Προσωρινού Διατάγματος
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για τους Εναγόμενους 2/Αιτητές: Ο κ. Κ. Μιχαηλίδης, για Κυριάκος Θ. Μιχαηλίδης & Σία (Δ.Θ.33).
Για τους Ενάγοντες/Καθ’ ων η αίτηση: Οι κ.κ. Θ. Ανδρέου, για Θεοφάνης Ανδρέου & Συνεργάτες (Δ.Θ.332) και Χ. Καραπατάκης, για Ch. S. Karapatakis LLC (Δ.Θ.409).
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Αρ. 3)
Οι εναγόμενοι 2/αιτητές αιτούνται ακύρωση του προσωρινού διατάγματος «…το οποίον εξεδόθη την 6.6.2014 εναντίον του Συμβουλίου Κεντρικού Σφαγείου Κοφίνου-Εναγόμενου 2 εις την αγωγή υπό τον άνω τίτλον και αριθμόν λόγω κατάχρησης της διαδικασίας του Δικαστηρίου λόγω του ότι οι Ενάγοντες, αφού εξησφάλισαν προσωρινόν διάταγμα εναντίον του Εναγομένου 2, εφησύχασαν και δεν κατεχώρησαν Έκθεσιν Απαιτήσεως εντός 10 ημερών από της 2.10.2013, τελευταίαν ημέραν εμφανίσεως, και μέχρι σήμερον παρέλειψαν να λάβουν οιονδήποτε μέτρον προώθησης της αγωγής».
Προτάσσουν οι εναγόμενοι 2/αιτητές (μέσω της συνοδευτικής ένορκης δήλωσης του Αντώνη Χατζήκκου, Ανώτερου Εξεταστή στο Γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη, που ενεργεί ως εκκαθαριστής των εναγομένων 2/ αιτητών), ότι με την έκδοση του προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος ημερομηνίας 6.6.14, μετά από ακροαματική διαδικασία («το επίδικο διάταγμα»), η διεξαγωγή των εργασιών εκκαθάρισης παρεμποδίστηκε σημαντικώς και ουσιωδώς αφού δεν μπορεί να εκποιηθεί η περιουσία των εναγομένων 2/αιτητών για να ικανοποιηθούν οι νόμιμες υποχρεώσεις τους.
Οι ενάγοντες/καθ’ ων η αίτηση επεδίωξαν να εξασφαλίσουν το επίδικο διάταγμα έχοντας έκτοτε εφησυχάσει χωρίς να προωθήσουν με την αναμενόμενη ταχύτητα την αγωγή και τούτο επειδή αυτοσκοπός τους ήταν η έκδοση τού επίδικου διατάγματος και τίποτε περισσότερο. Παρεμβάλλεται - και έχει τούτο τη δική του σημασία - πως οι ενάγοντες/καθ’ ων η αίτηση καταχώρισαν εν τέλει την Έκθεση Απαίτησης στις 12.2.16, δύο σχεδόν μήνες μετά την καταχώριση της παρούσας αίτησης.
Οι ενάγοντες/καθ’ ων η αίτηση ισχυρίζονται με την ένσταση τους (η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Γιώργου Γεωργίου, Διευθύνοντα Συμβούλου τους), ότι μετά την έκδοση του επίδικου διατάγματος, εκδόθηκε (στις 16.1.15), απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την οποία η Κυπριακή Δημοκρατία διατάσσεται να προβεί σε άμεση και ολοσχερή ανάκτηση των κρατικών ενισχύσεων που έχουν κατά καιρούς χορηγηθεί προς τους εναγόμενους 2/αιτητές (βλ.
Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση). Για σκοπούς υλοποίησης των επιδιωκομένων, η περιουσία των εναγομένων 2/αιτητών, ως (φερόμενα) αφερέγγυων αποδεκτών «… παράνομων κρατικών ενισχύσεων …», θα πρέπει να πωληθεί υπό τους όρους και προϋποθέσεις που τάσσει σχετικώς το ευρωπαϊκό δίκαιο και η Ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής 2007/C272/05 (παράγραφος 68), που προβλέπει πως η όποια μεταβίβαση επιχείρησης που έτυχε παράνομης κρατικής ενίσχυσης θα πρέπει, σε περίπτωση εκκαθάρισης, να γίνει με όρους της αγοράς ώστε το αθέμιτο πλεονέκτημα να μην μεταβιβάζεται σε οποιονδήποτε τρίτο.
Τούτη λοιπόν η ξεκάθαρη πρόνοια πρέπει να θεωρηθεί ότι αποτελεί, πλέον, την πεμπτουσία των πραγμάτων, σε αντίθεση με το τι φαίνεται να εισηγούνται οι εναγόμενοι 2/αιτητές που επικεντρώνονται στη θεματική τής ικανοποίησης των υποχρεώσεων τους προς τους πιστωτές και όχι της ανάκτησης τής παράνομης κρατικής ενίσχυσης.
Ουδείς αυτοσκοπός υπήρξε στην έκδοση του επίδικου διατάγματος, μια και η στόχευση για τούτο ήταν η παρεμπόδιση «… αποξένωσης της περιουσίας του Κεντρικού Σφαγείου Κοφίνου το οποίο θα είχε προφανώς ως αποτέλεσμα περαιτέρω στρέβλωσης του ανταγωνισμού και δημιουργία περαιτέρω ζημιών για τους ενάγοντες».
Αποτίμησα καθετί που τέθηκε ενώπιον μου ως μαρτυρία και το ίδιο έπραξα σε σχέση με την επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων δικηγόρων.
Είναι γεγονός ότι η Έκθεση Απαίτησης καταχωρίστηκε με καθυστέρηση (στις 12.2.16). Η αγωγή καταχωρίστηκε στις 3.7.13. Η καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης έλαβε χώραν στο πλαίσιο αίτησης των εναγομένων ημερομηνίας 11.12.15 (για απόρριψη της αγωγής λόγω μη καταχώρισης Έκθεσης Απαίτησης). Η καταχώριση συντελέστηκε κατόπιν σχετικών οδηγιών του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29.1.16, με μεσολαβήσασα την καταχώριση του τροποποιημένου Κλητηρίου Εντάλματος στις 13.2.15, δυνάμει σχετικού δικαστικού διατάγματος ημερομηνίας 6.2.15 (διά του οποίου προσετέθη ο εναγόμενος 3 Επίσημος Παραλήπτης, ως Εκκαθαριστής των εναγομένων 2).
Τούτη η συναίνεση των εναγομένων 2/αιτητών στην καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης, μολονότι δεν προδιαγράφει απαρεγκλίτως την τύχη του υπό εκδίκασιν αιτήματος, δεν μπορεί να παραγνωριστεί - και δεν παραγνωρίστηκε - ιδιαίτερα όταν η καταχώριση του δικογράφου συνέβη με οδηγίες του Δικαστηρίου και συναίνεση επί τούτω των εναγομένων 2/αιτητών (βλ. Ετήσια Δικονομική Πρακτική 1954, σελ. 435).
Ανατρέχοντας στη νομολογία που αφορά στην υπό συζήτηση θεματική της κατάχρησης διαδικασίας από διάδικο που εξασφαλίζει ενδιάμεσο απαγορευτικό ή άλλο διάταγμα και δεν προωθεί δεόντως την εκδίκαση της αγωγής, διαπιστώνει πως, η όποια παρατηρούμενη καθυστέρηση δεν συνιστά αυτομάτως κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, με σαφή την αναγκαιότητα για εξατομικευμένη στάθμιση τής κάθε περίπτωσης ξεχωριστά ώστε να αποφεύγονται οι ισοπεδωτικές αντικρίσεις (βλ. Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμη, Διατάγματα (Injunctions), 2016, σελ. 24-29).
Έτσι επράχθη και εδώ.
Κατά το ζύγιασμα των μεταβλητών που συνυπολογίζονται, έλαβα υπόψη και τη δικονομική αντίδραση των εναγομένων 2/αιτητών, που κάλλιστα θα μπορούσαν να είχαν προχωρήσει με την καταχώριση της αίτησης για απόρριψη τής αγωγής πολύ νωρίτερα από την 11.12.15, έχοντας μάλιστα καταχωρίσει εμφάνιση στην αγωγή στις 4.9.13 (βλ. κατ’ αναλογίαν, TA Micrologic Computer Consultants Ltd v Microsoft Corporation (2002) 1(Γ) ΑΑΔ 1802).
Συνεκτιμώντας ό,τι είναι συναφές για αυτά που αφορούν τώρα, κρίνω πως η συμπεριφορά των εναγόντων/καθ’ ων η αίτηση δεν θα μπορούσε ευλόγως και αντικειμενικώς να σταχυολογηθεί εδώ ως καταχρηστική και ότι δεν υπήρξε έτσι κι αλλιώς εκτροπή και αλλότρια χρήση της δικαστικής διαδικασίας.
Η αίτηση χρήζει απόρριψης.
Μια παρέκβαση, για ό,τι αξίζει.
Το ότι ο τίτλος της αίτησης (και όχι της αγωγής) είναι, πράγματι, λανθασμένος (κατά επιλεκτική αναπαραγωγή μάλλον παρά κατά περιγραφήν λανθασμένου ονόματος [misnomer]), δεν συνθέτει εν προκειμένω θεμέλιο (για συνειρμό έστω), περί επηρεασμού δικαιωμάτων των εναγόντων/καθ’ ων η αίτηση ή περί επιφοράς οιασδήποτε άλλης επίπτωσης σε αυτούς (βλ. κατ’ αναλογίαν, Ferro Fashions Limited ν Fashion Box SRL (1999) 1(Γ) ΑΑΔ 1805).
Οι εναγόμενοι 2/αιτητές απέτυχαν να καταδείξουν στον απαιτούμενο βαθμό ότι συντρέχουν τα προαπαιτούμενα για έκδοση του επιδιωκόμενου διατάγματος.
Η αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των εναγόντων/καθ’ ων η αίτηση και εναντίον των εναγομένων 2/αιτητών, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης.
(Υπ.) ……………………….
Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ.
Πιστό αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
/ΓΑ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο