Court dismisses garnishee order appeal, ruling full payment satisfies the debt and prevents re-litigation.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.28

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.42Α

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2016:A300

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗ, Π.Ε.Δ.

Αρ. Γεν. Αίτησης: 1639/11

Αναφορικά με τον περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο 121(Ι) του 2000

ΚΑΙ

Αναφορικά με τον περί Συμβάσεως περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικός) Νόμο 84 του 1979

ΚΑΙ

Αναφορικά με την απόφαση ημερομηνίας 15.12.2011 του Διαιτητικού

Δικαστηρίου της Στοκχόλμης (Stockholms Handelskammares Skiljedomsinstitu) στην υπόθεση SCC V 155/2010 μεταξύ 1. Fredrik Ljungstrom 2. Anne-Helene Ljungstrom 3. Kismetia Ltd v. 1. Gunnar Nilsson 2. Lupusco Volga Farming Ltd

ΚΑΙ

Αναφορικά με τη διαφορά μεταξύ

Kismetia Ltd

Αιτήτριας

- και –

1. LUPUSCO VOLGA FARMING LTD, από τη Λευκωσία

2. Gunnar Nilsson, από τη Σουηδία

Καθ΄ ων η Αίτηση

ΚΑΙ

Αναφορικά με τη διαφορά μεταξύ

Kismetia Ltd

Αιτήτριας

- και –

1. LUPUSCO VOLGA FARMING LTD, από τη Λευκωσία

2. Gunnar Nilsson, από τη Σουηδία

Καθ΄ ων η Αίτηση

- και –

FG VOLGA FARMING LTD

Μεσεγγυούχων

Αίτηση ημερ. 9.7.15 εκ μέρους της Kismetia Ltd για Παρακοή Διατάγματος ημερ. 29.5.14

Ημερομηνία: 19 Μαΐου, 2016.

Εμφανίσεις:

Για Αιτήτρια: κ. Γ. Τριλλίδης για Πολάκη Σαρρή & Σία ΔΕΠΕ (κα Μ. Κυριάκου

για να ακούσει απόφαση).

Για Καθ΄ ης η Αίτηση – Μεσεγγυούχο: κ. Ζ. Νικολαϊδης για Ιωαννίδη Δημητρίου ΔΕΠΕ.

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Στις 2.5.12 το Δικαστήριο εξέδωσε, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, την Απόφασή του στην Αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο που καταχώρισε η Εταιρεία Kismetia Ltd στις 21.12.11. Με την εν λόγω Αίτηση η Εταιρεία αξίωνε «Διάταγμα και/ή απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου που να αναγνωρίζει και/ή να εγγράφει και/ή να εκτελεί την απόφαση του Διαιτητικού Δικαστηρίου της Στοκχόλμης (Arbitration Institute of the Stockholm Chamber of Commerce) SCC ημερομηνίας 15.12.2011 που εκδόθηκε υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση στα πλαίσια της υπόθεσης SCC V 155/2010». Σύμφωνα με την Απόφαση ημερ. 2.5.12 «….. η αίτηση πετυχαίνει αναφορικά με την Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1 αλλά αποτυγχάνει αναφορικά με τον Καθ΄ ου η αίτηση 2».

Μετά την εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης, η Εταιρεία Kismetia Ltd τροχοδρόμησε τη διαδικασία που προβλέπει ο περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 6, για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης στα χέρια τρίτου. Έτσι, στις 5.6.12, το Δικαστήριο εξέδωσε κατόπιν Μονομερούς Αίτησης ημερ. 25.5.12 της Εταιρείας Kismetia Ltd, το ακόλουθο ένταλμα (writ of attachment):

«ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ την μη αποξένωση (Garnishee Nisi Order) προς την κυπριακή εταιρεία FG VOLGA FARMING LTD (HE 217708) για το ποσό των USD$1,106,027.29 δολάρια Αμερικής (ή το ισόποσο σε ευρώ) ως μέρος του συνολικού ποσού που οφείλεται στην Αιτήτρια από την καθ' ης η αίτηση 1, δυνάμει απόφασης ημερομηνίας 15.12.2011 του Διαιτητικού Δικαστηρίου της Στοκχόλμης (Stockholms Handelskammares Skiljedomsinstitu) στην υπόθεση SCC V 155/2010, η οποία απόφαση αναγνωρίστηκε και/ή εγγράφηκε και/ή δόθηκε άδεια προς εκτέλεση της από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στα πλαίσια της παρούσας Γενικής Αίτησης με απόφαση του ημερομηνίας 2.5.2012, και το οποίο ποσό οφείλεται από την κυπριακή εταιρεία FG VOLGA FARMING LTD προς την εξ αποφάσεως οφειλέτη Καθ' ης η αίτηση 1 δυνάμει συμφωνίας δανείου ημερομηνίας 25.10.2009 και/ή βρίσκεται εις τας χείρας της κυπριακής εταιρείας FG VOLGA FARMING LTD προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή η κυπριακή εταιρεία FG VOLGA FARMING LTD τελεί σε σχέση χρεώστη για το πιο πάνω ποσό με την καθ' ης η αίτηση 1 να αποτελεί πιστωτή.»

Η Μεσεγγυούχος Εταιρεία FG Volga Farming Ltd δέχθηκε από την πρώτη στιγμή πως οφείλει στην Εταιρεία Lupusco Volga Farming Ltd το ποσό για το οποίο εκδόθηκε το ένταλμα ημερ. 5.6.12. Κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας που ακολούθησε μεταξύ της Εταιρείας Kismetia Ltd και της Εταιρείας Lupusco Volga Farming Ltd (και η οποία δεν αφορούσε την Μεσεγγυούχο), το Δικαστήριο εξέδωσε στις 29.5.14 την Απόφασή του (Ένδειξη «Χ»). Σύμφωνα με την Απόφαση «Εκδίδεται ένταλμα κατάσχεσης εις χείρας τρίτου (writ of attachment), το οποίο να διατάσσει την Μεσεγγυούχο Εταιρεία FG Volga Farming Ltd να καταβάλει το ποσό των USD $1.106.027,29 δολαρίων Αμερικής προς την Kismetia Ltd ή οποιοδήποτε μεγαλύτερο ποσό το οποίο δεν υπερβαίνει το εξ΄ αποφάσεως χρέος, δηλαδή το ποσό των USD $4.731.660 πλέον τόκους επί του ποσού των USD $300.000,00 από 29.10.10 μέχρι εξόφλησης και επί του ποσού των USD $4.431.660,00 από 6.8.11 μέχρι εξόφλησης». (Σημειώνεται εδώ, για ό,τι αξίζει, ότι το ποσοστό του επιτοκίου δεν καθορίζεται).

Δεν χρειάζεται να πω ο,τιδήποτε για τον τρόπο που έχει διατυπωθεί το εκδοθέν διάταγμα ημερ. 29.5.14 και ιδιαίτερα για αυτά που αναφέρονται διαζευκτικά, αφού είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η ακροαματική διαδικασία που ακολούθησε αφορούσε στο ποσό των USD $1.106.027,29 δολαρίων Αμερικής, δηλαδή το ποσό για το οποίο εκδόθηκε το ένταλμα στις 5.6.12. Άλλωστε όπως αναφέρεται στην Απόφαση ημερ. 29.5.14, σελ. 2 της Απόφασης «Στις 5.6.12 το Δικαστήριο έκδωσε μονομερώς το Διάταγμα υπό παρ.(Α) (ανωτέρω) και στις 11.6.12 με τη συγκατάθεση του μεσεγγυούχου που εμφανίστηκε στη διαδικασία, το εν λόγω Διάταγμα έγινε απόλυτο» και στη σελ. 9 της Απόφασης «Είναι δε παραδεκτό εκ μέρους του μεσεγγυούχου, η ύπαρξη αυτού του χρέους του προς την Καθ΄ ης η Αίτηση 1, εξού και το Διάταγμα υπό παρ. Α της αίτησης, το οποίο εκδόθηκε στις 5.6.12 εναντίον του μεσεγγυούχου και με τη συγκατάθεσή του κατέστη στις 11.6.12 απόλυτο». Αυτό βεβαίως το χρέος ήταν αυτό που καθορίστηκε στο ένταλμα κατάσχεσης ημερ. 5.6.12 με βάση το μαρτυρικό υλικό που υποστήριζε την Μονομερή Αίτηση της Αιτήτριας ημερ. 25.5.12, δηλαδή USD $1.106.027,29 ή το ισόποσο σε Ευρώ.

Στις 9.7.15 η Αιτήτρια καταχώρισε την υπό εκδίκαση Αίτηση με την οποία αξιώνει τις ακόλουθες θεραπείες:

«Α. Διάταγμα του δικαστηρίου που να διατάσσει την έκδοση εντάλματος δέσμευσης (writ of attachment) της περιουσίας της Μεσεγγυούχου και/ή την επιβολή ποινής προστίμου σ' αυτήν συνεπεία της μη συμμόρφωσης προς το διάταγμα και/ή την απόφαση του Δικαστηρίου που εκδόθηκε την 29.5.2014, συντάχθηκε την 5.6.2014 και επιδόθηκε την 13.6.2014.

Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης πραγμάτων (writ of sequestration) της περιουσίας της

Μεσεγγυούχου και/ή την επιβολή προστίμου σ' αυτήν συνεπεία της μη

συμμόρφωσης προς το διάταγμα και/ή την απόφαση του Δικαστηρίου που εκδόθηκε την 29.5.2014, συντάχθηκε την 5.6.2014 και επιδόθηκε την 13.6.2014.

Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εξαναγκάζεται η Μεσεγγυούχος σε συμμόρφωση με το διάταγμα και/ή την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29.5.2014.

Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιδικάζεται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Μεσεγγυούχου το ποσό που οφείλεται από τη Μεσεγγυούχο προς την Αιτήτρια δυνάμει του διατάγματος και/ή της απόφασης ημερομηνίας 29.5.2014 ή οποιοδήποτε άλλο ποσό το Δικαστήριο κρίνει πρέπον υπό μορφή αποζημίωσης ή άλλως πώς.

Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται εκτέλεση κατά της περιουσίας της Μεσεγγυούχου για χρηματικό ποσό επαρκές για την ικανοποίηση του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29.5.2014.

ΣΤ. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιο, ορθό και πρέπον υπό τις περιστάσεις.

Ζ. Έξοδα πλέον ΦΠΑ.».

Η Αίτηση βασίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.28 Θ. 1-4, Δ.42Α, στο άρθρο 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στο άρθρο 79 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στις συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Αντιγόνης Φακοντή, η οποία, ανάμεσα σε άλλα, αναφέρει ότι είναι δικηγόρος και ότι συνεργάζεται με το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια στην παρούσα διαδικασία. Δηλώνει δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Παρόλο που δέχεται ότι η Μεσεγγυούχος κατέβαλε το ποσό για το οποίο γίνεται αναφορά στο ένταλμα ημερ. 5.6.12, εντούτοις είναι η θέση της ότι η Μεσεγγυούχος έπρεπε να της είχε καταβάλει και πρόσθετο ποσό που αφορά σε τόκο 14% από 25.5.12 μέχρι εξόφλησης (σημειώνεται εδώ ότι ο τόκος είχε υπολογισθεί και συμπεριληφθεί στο ποσό των USD $1.106.027,29 μέχρι τις 25.5.12). Στην παράγραφο 22 της ένορκης της δήλωσης αναφέρει τα ακόλουθα:

«22. Συνεπώς, ακόμα και σε περίπτωση που το δικαστήριο, δεν πειστεί για την πέραν πάσης αμφιβολίας παρακοή του διατάγματος από την Μεσεγγυούχο ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο δεν θεωρήσει ότι χωρούν εφαρμογής οι θεραπείες που προβλέπονται από το άρθρο 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ευσεβάστως υποβάλλω πως το δικαστήριο, δυνάμει της άπλετης διακριτικής ευχέρειας που του δίδει ο νόμος, θα πρέπει να διατάξει εκτέλεση κατά της περιουσίας της Μεσεγγυούχου για το υπόλοιπο του ποσού που θα οφείλεται μέχρι την έκδοση απόφασης, ήτοι, για τόκο 14% ετησίως επί του ποσού των USD

1,106,027.29 από 25.5.2012 μέχρι εξοφλήσεως.»

Η Καθ΄ ης η Αίτηση Εταιρεία στις 16.11.15 καταχώρισε Ένσταση, η οποία βασίζεται σε δεκατρείς λόγους. Τους παραθέτω αυτολεξεί:

«1. Η αίτηση είναι άνευ αντικειμένου και/ ή καταχρηστική και/ ή περιττή λόγω συμμόρφωσης των Μεσεγγυούχων με το διάταγμα ημερομηνίας 29.05.2014.

2. Οι Μεσεγγυούχοι ενήργησαν εντός των πλαισίων του Νόμου και των καθηκόντων τους.

3. Η επίδοση του αίτησης είναι λανθασμένη και/ή παράτυπη καθ' ότι δεν έχει επιδοθεί το διάταγμα ημερομηνίας 29.05.2014 στον διευθυντή των Μεσεγγυούχων κ. Αριστόδημο Λοϊζου.

4. Οι Μεσεγγυούχοι δεν είχαν πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος του Σεβαστού Δικαστηρίου.

3. Οι Μεσεγγυούχοι δεν είχαν πρόθεση παρακοής του διατάγματος και/ ή δεν πληρείται η υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος της παρακοής διατάγματος Δικαστηρίου.

4. Οι Μεσεγγυούχοι συμμορφώθηκαν πλήρως με τις πρόνοιες του διατάγματος ημερομηνίας 29.05.2014.

5. Η Αιτήτρια καταχράται την διαδικασία του Δικαστηρίου «κατασκευάζοντας» υπόθεση παρακοής εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση και προσπαθώντας στα πλαίσια αυτής να παραπλανήσει το Δικαστηρίου.

6. Η Αιτήτρια δεν έχει έρθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια.

7. Η Αίτηση είναι κακόπιστη και/ ή εκδικητική.

8. Η Αίτηση συνιστά κατάχρηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of process), και είναι μια απόπειρα δε, από την Αιτήτρια να εξαναγκάσουν τους Μεσεγγυούχους να περιορίσουν και/ ή μετριάσουν το ύψος των οφειλόμενων υπολοίπων, με βάση την συμφωνία δανείου μεταξύ της Καθ' ων η Αίτηση και των Μεσεγγυούχων.

11. Η Αιτήτρια έχει στηρίξει την αίτηση αυτή με την Ένορκη της Δήλωση στην οποία στηρίζεται πάνω σε λανθασμένα, και/ ή παραπλανητικά και/ ή ψευδή γεγονότα και/ ή συμπεράσματα.

12. Η Αιτήτρια προβαίνει σε λανθασμένη και/ή αυθαίρετη ερμηνεία του λεκτικού του εκδοθέντος διατάγματος ημερομηνίας 29.05.2014.

13. Τα επισυνημμένα τεκμήρια στην Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας είναι λανθασμένα και/ ή ανακριβή.»

Υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Αριστόδημου Λοϊζου, ο οποίος φέρεται να είναι Διευθυντής της Εταιρείας Brainservices (Nominees) Ltd, η οποία είναι διευθύντρια της FG Volga Farming Ltd και δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, η Μεσεγγυούχος Εταιρεία συμμορφώθηκε πλήρως και κατέβαλε το ποσό που είχε διαταχθεί να καταβάλει, δηλαδή USD $1.106.027,29 δολάρια Αμερικής. Ως αναφέρει, ουδέποτε το Δικαστήριο εκχώρησε στην Αιτήτρια τη συμφωνία δανείου «μεταξύ της Καθ΄ ης η Αίτηση και των Μεσεγγυούχων». Στις παραγράφους 21 και 22 αναφέρει και τα ακόλουθα:

«21. Η διαιτητική απόφαση στο Διαιτητικό Δικαστήριο της Στοκχόλμης ήταν εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση και όχι εναντίον της Μεσεγγυούχου. Ως εκ τούτου το εξ αποφάσεως χρέος οφείλεται από την Καθ' ης η Αίτηση και όχι από τον Μεσεγγυούχο.

22. Συνακόλουθα, είναι η θέση του Μεσεγγυούχου ότι έχει συμμορφωθεί πλήρως με το διάταγμα του Δικαστηρίου και οιαδήποτε περαιτέρω πληρωμή θα εσήμαινε παρερμήνευση και συνακόλουθα παρακοή του διατάγματος του Σεβαστού Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου, δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ή προϋπόθεση για την επιτυχία αυτής της αίτησης.»

Αναφέρω από τώρα ότι έχω θέσει ενώπιον μου το μαρτυρικό υλικό που υποστηρίζει την Αίτηση και την Ένσταση, και τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους. Θα σταθώ σε αυτά, όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο.

Σε συμφωνία με τα όσα ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος της Μεσεγγυούχου Εταιρείας, καταλήγω, χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, ότι η Αίτηση είναι αβάσιμη. Το ότι η Αίτηση αυτή αφορά σε παρακοή διατάγματος, είναι ηλίου φαεινότερο. Άλλωστε το λέγει και η ίδια η Αιτήτρια στον τίτλο της Αίτησής της και δεν χρειάζεται να σχολιάσω τα όσα ανέφερε ο κ. Τριλλίδης με την αγόρευσή του σε σχέση με τη φύση της Αίτησης, ότι δηλαδή αυτή, παραθέτω αυτολεξεί τα όσα ανέφερε, «Είναι διττής φύσεως. Αφενός υπάρχει το ζήτημα παρακοής ενός διατάγματος. Δεν επιμένω σε τιμωρία. Ουσιαστικά την διαδικασία παρακοής δεν την εγκαταλείπω, την αφήνω στο Δικαστήριο. Δεν επιχειρηματολογώ υπέρ της, δεν προσκομίζω αυθεντίες. Εφόσον όμως πρόκειται για ζήτημα δημόσιας πολιτικής, το αφήνω στο Δικαστήριο. Αν το Δικαστήριο με βάση τα γεγονότα αποφασίσει ότι όντως υπήρξε παρακοή, νομίζω αυτοβούλως, αυτεπαγγέλτως το Δικαστήριο μπορεί να κάμει αυτό που μπορεί να κάμει.». Εκείνο που προέχει, όπως ορθά ανέφερε ο κ. Νικολαΐδης, είναι κατά πόσο υπάρχει παρακοή διατάγματος. Αν δεν υπάρχει, δεν είναι δυνατή η χορήγηση των άλλων αιτούμενων με την υπό εκδίκαση Αίτηση θεραπειών. Σημειώνεται ότι το άρθρο 79 που περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, επί του οποίου η Αίτηση επίσης βασίζεται, εφαρμόζεται μόνο εάν υπάρχει παράλειψη συμμόρφωσης με διάταγμα του Δικαστηρίου.

Το ποσό που η Εταιρεία FG Volga Farming Ltd (Μεσεγγυούχος) διατάχθηκε να μην αποξενώσει και να κατακρατήσει προς όφελος ουσιαστικά της Εταιρείας Kismetia Ltd είναι συγκεκριμένο, και ορθά, και ανέρχεται στο ποσό USD $1.106.027,29 δολαρίων Αμερικής ή το ισόποσο σε Ευρώ. Το ποσό αυτό η ίδια η Αιτήτρια το καθόρισε όταν αξίωνε με Μονομερή Αίτηση την έκδοση του σχετικού εντάλματος κατάσχεσης στα χέρια τρίτου. Μάλιστα, ως ανέφερε ο κ. Τριλλίδης στην αγόρευσή του, στο ποσό αυτό είχαν συμπεριληφθεί οι μέχρι τότε δεδουλευμένοι τόκοι. Με άλλα λόγια, κατά τον χρόνο καταχώρισης της Μονομερούς Αίτησης ημερ. 25.5.12 η Μεσεγγυούχος Εταιρεία όφειλε στην Lupusco Volga Farming Ltd το ποσό των USD $1.106.027,29. Εν πάση περιπτώσει, ουδεμία αναφορά γίνεται σε μελλοντικούς τόκους ή άλλο ποσό στο ένταλμα κατάσχεσης ημερ. 5.6.12. Για τη σημασία που έχει ο καθορισμός του ποσού στο ένταλμα κατάσχεσης, παραπέμπω στην υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας 6598/01 μεταξύ GCC Computers Ltd v. European Dynamics S.A., απόφαση ημερ. 30.4.10, του κ. Μ. Χριστοδούλου, τότε Προέδρου Επαρχιακού Δικαστηρίου:

«Παρέμειναν προς εξέταση οι 3ος και 4ος λόγος ένστασης. Για τον 3ο είναι αρκετό να παρατηρήσω ότι η αιτήτρια δεν ζήτησε να εξετάσει τη Μεσεγγυούχο για το ύψος του ποσού που οφείλει στην καθ΄ ης η αίτηση, το οποίο η Μεσεγγυούχος καθόρισε στις €156.104,26. Η παράλειψη αυτή εκλαμβάνεται ως αποδοχή της δήλωσης της Μεσεγγυούχου ότι τουλάχιστο στο παρόν στάδιο αυτό είναι το ποσό που οφείλει στην καθ΄ ης η αίτηση και συνεπώς μόνο αυτό το ποσό υπόκειται σε κατάσχεση.»

Μάλιστα εδώ, ως ελέχθη, η Αιτήτρια είναι που καθόρισε το ποσό και όχι η Μεσεγγυούχος. Το ποσό αυτό καταβλήθηκε από τη Μεσεγγυούχο Εταιρεία και συνεπώς υπήρξε πλήρης συμμόρφωση. Βεβαίως, αν η Αιτήτρια θεωρεί ότι σήμερα η Μεσεγγυούχος οφείλει και άλλα χρήματα, είτε δυνάμει τόκων είτε άλλως πως, στην Εταιρεία Lupusco Volga Farming Ltd, δικαιούται να τροχοδρομήσει τη διαδικασία που προβλέπει ο Νόμος. Ο κ. Τριλλίδης σε σχέση με το θέμα αυτό, ανέφερε, με τη γλαφυρή του αγόρευση, τα ακόλουθα:

«Αν τυχόν αποτύχει η Αίτηση, θα δημιουργηθεί ο εξής τραγέλαφος: Εφόσον η Μεσεγγυούχος εξακολουθεί να οφείλει 14% επιτόκιο ετησίως επί του ποσού USD$1,106,027.29 από 25.5.2012 μέχρι σήμερα προς την Καθ' ης η Αίτηση και εφόσον η απόφαση της Αιτήτριας εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει εξοφληθεί (έχουν καταβληθεί μόνο USDS 1,106,027.29 από το συνολικό ποσό των USD$4,731,660.00 πλέον τόκους), η Αιτήτρια θα πρέπει να καταχωρήσει εκ νέου ένταλμα κατάσχεσης και να ξαναρχίσει εκ νέου μια ολόκληρη διαδικασία για να εισπράξει αυτό που δικαιούται ήδη.

Θα ήταν χειρότερο και από άδικο. Θα ήταν σκέτος παραλογισμός.»

Η θέση όμως του Δικαστηρίου είναι πως θα ήταν τουλάχιστο άδικο, για να μην επαναλάβω και τους άλλους χαρακτηρισμούς που έδωσε ο κ. Τριλλίδης, να αποφασιστεί, και μάλιστα πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι η Μεσεγγυούχος παρήκουσε το διάταγμα παρόλο που κατέβαλε το συγκεκριμένο ποσό που είχε διαταχθεί με το διάταγμα να καταβάλει.

Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ΄ ης η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.

(Υπ.) ……………………………….

Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ.

Πιστόν αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/ΓΓ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο