Court rejects supplementary sworn statement request in interim injunction proceedings due to lack of good reason.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

JONITEXO LTD. ν. ADIDAS (1984) 1 CLR 263

Vuitton ν. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης (1992) 1 ΑΑΔ 1453

Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά. (1995) 1 ΑΑΔ 248

Stavros Georgiou Son (Scrap Metals) Ltd ν. του πλοίου Lipa (2000) 1 ΑΑΔ 1976

T. A. Micrologic Computer Consultants Ltd ν. Microsoft Corporation (2002) 1 ΑΑΔ 1802

Mατθαίου Φιλόκυπρος και Άλλοι (2008) 1 ΑΑΔ 510

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΝΔΡΕΑ ΚΟΥΠΠΑ ν. ΠΟΥΛΛΑΣ ΤΣΑΔΙΩΤΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 312/2010, 17/7/2014, ECLI:CY:AD:2014:A540

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΚΟΥΠΠΑ ν. ΠΟΥΛΛΑΣ ΤΣΑΔΙΩΤΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 312/10, 17/7/2014, ECLI:CY:AD:2014:A539

ΦΛΩΡΕΝΤΙΑΔΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΙ ΛΤΔ κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 207/2010, 208/10, 209/10, 210/10, 211/10, 225/10, 226/10, 227/10, 277/10, 279/10, 280/10, 281/10, 282/10, 283/10, 284/10, 286/10, 287/10, 288/10, 290/10, 291/10, 293/10, 296/10, 297/10, 298/10, 301/10, 302/10, 304/10, 305/10, 306/10, 308/10, 309/10, 310/10, 311/10, 312/10, 313/10, 319/10, 320/10 και 322/10 , 31/1/2014, ECLI:CY:AD:2014:D85

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2016:A265

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ.

Αγωγή αρ.: 5811/2015

Μεταξύ:

1. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ (ΟΣΕΛ) ΛΤΔ

2. ΙΟΡΔΑΝΗΣ ΙΟΡΔΑΝΟΥΣ

Εναγόντων

-και-

1. ΤΑΣΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

2. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ

3. ΧΑΡΑ ΚΙΤΤΟΥ

4. ΟΡΕΣΤΗΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ

5. ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ

6. ΡΑΦΑΗΛ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ

7. ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ

8. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ

Εναγομένων

Αίτηση ημερ. 8.4.2016 για συμπληρωματική ένορκη δήλωση

Ημερομηνία: 25 Απριλίου 2016

Εμφανίσεις:

Για Ενάγοντες/Αιτητές: κ. Μακριδης

Για Εναγόμενους/Καθ’ων η Αίτηση: κα Γεωργιάδου με κα Παπακυριακού

EΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

(Ex-tempore)

Με το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχωρήθηκε από τους Ενάγοντες στις 24.11.2015 επιδιώκεται η έκδοση διαταγμάτων άρσης της παράνομης επέμβασης που κατ’ ισχυρισμόν διέπραξαν οι Εναγόμενοι καθώς και διαταγμάτων που να τους εμποδίζει να παρεμβαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο στα ακίνητα και υποστατικά της Ενάγουσας 1. Περαιτέρω ζητούνται αποζημιώσεις για πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης και άλλες θεραπείες που αναφέρονται στο κλητήριο.

Μετά από μονομερή αίτηση των Εναγόντων ημερ. 24.11.2015, εκδόθηκε στις 25.11.2015 προσωρινό διάταγμα με το οποίο εμποδίζονται οι Εναγόμενοι να εισέρχονται στα γραφεία και υποστατικά της Ενάγουσας 1 που βρίσκονται στη Λεωφόρο Λυκαβητού 93, στην Έγκωμη. Τα υπόλοιπα παρακλητικά δεν εκδόθηκαν μονομερώς και δόθηκαν οδηγίες για επίδοση της αίτησης. Το προσωρινό διάταγμα βρίσκεται σε ισχύ.

Καταχωρήθηκε στο μεταξύ η ένσταση των Καθ’ων και η αίτηση είχε προγραμματιστεί για ακρόαση. Παρεμβλήθη η εξεταζόμενη αίτηση εκ μέρους των Εναγόντων-Αιτητών, με την οποία επιδιώκουν άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, προκειμένου:

α) Να απαντηθούν ισχυρισμοί που περιέχονται στη ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση των Εναγομένων.

β) Να προσαχθεί μαρτυρία σε σχέση με μεταγενέστερα, όπως αναφέρονται στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, γεγονότα που αφορούν την καταχώριση ποινικής υπόθεσης εναντίον κάποιων από τους Εναγομένους, σε σχέση με τα επίδικα θέματα και

γ) Να κατατεθούν ιατρικές βεβαιώσεις σε σχέση με τις κατ’ ισχυρισμόν σωματικές βλάβες που προκλήθηκαν στον Ενάγοντα 2 και σε άλλα πρόσωπα που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση.

Υπήρξε ένσταση από πλευράς των Εναγομένων.

Το Δικαστήριο άκουσε με προσοχή τους ευπαίδευτους συνηγόρους οι οποίοι ανέπτυξαν επιχειρηματολογία για το αποδεκτό ή μη της αίτησης.

Είναι πολύ καλά γνωστές οι αρχές με βάση τις οποίες ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, με βάση τη Δ.48 θ.4(2). (Βλ. Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α. (2008) 1 Α.Α.Δ. 510). Προκειμένου να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια υπέρ του αιτήματος, θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι συντρέχει καλός λόγος.

Η αμφισβήτηση ενός γεγονότος δεν θεμελιώνει, άνευ ετέρου, καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η έννοια του «καλού λόγου» δεν καθορίζεται στη σχετική διαταγή και έτσι καλείται το Δικαστήριο να αποφασίζει σε κάθε περίπτωση ανάλογα με τις περιστάσεις που περιβάλλουν το αίτημα. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται, ασφαλώς, σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα και τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας.

Σε διαδικασίες όπως η παρούσα, όπου εκδόθηκε μονομερώς προσωρινό διάταγμα, το Δικαστήριο εξασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, θα πρέπει να έχει υπόψη του το γενικό κανόνα ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο Δικαστήριο.

Έχει κατ’ επανάληψη υποδειχθεί ότι «η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά από τα γεγονότα που τεκμηριώνουν το αίτημα». (βλ. Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ και άλλης (1992) 1(Β) Α.Α.Δ. 1453 και Stavros Georgiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. Του πλοίου LIPA (2000) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1976).

Υποδεικνύεται περαιτέρω ότι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για την ακύρωση προσωρινού διατάγματος, δεν συνιστά καλό λόγο ώστε να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (βλ. Χαράλαμπου Κούππα ν. Πουλλάς Τσαδιώτης Λτδ κ.α., Πολιτική Έφεση αρ. 312/10, ημερ. 17.7.2014).

Σε ότι αφορά συνεπώς την αντίκρουση των ισχυρισμών που περιέχονται στη ένσταση, όπως υποδείχθηκε και στον ευπαίδευτο συνήγορο των Αιτητών στο στάδιο της αγόρευσης, δεν δικαιολογείται η παροχή άδειας ώστε να απαντηθούν οι ισχυρισμοί που προβάλλονται με την ένσταση. Είναι πολύ καλά γνωστό πως το στάδιο αυτό δεν προσφέρεται για ενδελεχή αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων επί του πραγματικού και νομικού υποβάθρου της υπόθεσης. Αν χρειάζεται να γίνει αναφορά σε αυθεντίες, σχετικές είναι οι υποθέσεις Jonitexo Ltd v. Adidas (1984) 1 C.L.R. 263, Γρηγορίου κ.α. v. Χριστόφορου κ.α. (1995) 1 Α.Α.Δ. 248.

Εξετάζοντας το σκέλος που αφορά προσαγωγή μαρτυρίας σε σχέση με μεταγενέστερα γεγονότα, παρατηρώ ότι τα γεγονότα που επιχειρείται να καταθέσει με την αίτηση της η πλευρά των Αιτητών είναι αχρείαστα. Εκτιμώ ότι έχουν εκτεθεί λεπτομερώς οι θέσεις των Αιτητών σε σχέση με τα ζητήματα. Το κατά πόσον η Αστυνομία προχώρησε με την καταχώριση κατηγορητηρίου, μεταγενέστερα ή προγενέστερα ακόμη, όπως εισηγείται η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγομένων, δεν μεταβάλλει τα δεδομένα της υπόθεσης ούτε προσθέτει οτιδήποτε περαιτέρω. Το κατά πόσον εκδόθηκαν ιατρικά πιστοποιητικά που επιβεβαιώνουν τους τραυματισμούς και αυτό είναι αχρείαστο, δεδομένου ότι υπάρχει μαρτυρία σε σχέση με την κατ’ ισχυρισμόν επίθεση και τα τραύματα που προκλήθηκαν στα πρόσωπα, όπως καταγράφονται με λεπτομέρεια στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Επαναλαμβάνω πως δεν χρειάζεται να προβεί το Δικαστήριο σε εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων.

Όπως υποδείχθηκε στην Τ.Α. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation (2002) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1802, ο Αιτητής δεν καλείται να αποδείξει στο στάδιο της αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων τα ουσιαστικά δικαιώματα του, αλλά ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης τους.

Συνοψίζοντας, το Δικαστήριο εκτιμά ότι δεν συντρέχει καλός λόγος στα πλαίσια της Δ.48 θ.4(2) ώστε να δοθεί άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.

Η αίτηση απορρίπτεται.

Τα έξοδα της αίτησης θα είναι υπέρ των Καθ’ων η Αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να είναι πληρωτέα στο τέλος.

(Υπ.) ……………………………….

Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/ΕΠ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο