Legislator Case Law & Legislation
Αρ.Αίτησης: 749/2007 AI generated

Court dismisses appeal for deletion of land title note due to failure to cite correct procedural rules.

Case Number Αρ.Αίτησης: 749/2007
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the appeal filed by Kotsonis Enterprises Ltd against the Director of the Cadastre and Survey Department regarding a land title note. The appellants sought the note's deletion based on an affidavit, but the respondent argued the request lacked a proper legal basis under the relevant procedural institutions. The court ruled that the appeal failed to cite the correct procedural articles, rendering its legal foundation nonexistent and warranting rejection without examining the merits.

Legislator headnote

AI generated

Articles D.39 and D.48 of the Political Institutions; An appeal must cite the correct procedural rules, and failure to do so renders the legal basis nonexistent, warranting dismissal without examining the merits.

Keywords

AI generated
procedural institutions land title note appeal dismissal legal basis cadastre department correct citation procedural error

Cited Legislation

AI generated
Articles D.39 and D.48 of the Political Institutions
Chapter 224 of the Law on Real Property (Possession, Registration and Valuation)
Amending Laws 3/1960-123(I)/2001

Cited Case Law

AI generated
Machlouzaris v. Ioannidis and Others (1990) 1 AAΔ 965
Savva v. Cypriot Airways Ltd (1992) 1 AAΔ 1146
Christoforou v. Construction Companies Loizos Jordanos Ltd (2001) 1 AAΔ 743
Onoufrios v. Josephine Bye (2007) 1 AAΔ 371
Flourentzou and Others v. Cashgrove Betting Ltd and Others (2007) 1 AAΔ 393
A. Messios & Sons Ltd and Another v. Andreas A. Leonidas (2010) 1 AAΔ 195
An Secretaries Ltd v. Orianda Management FZ LLC and Others, Political Appeal No. 362/2009
ECLI:CY:AD:2014:A458
Cypriot Supreme Court dismisses appeal on procedural abuse grounds, upholding trial court's refusal to strike out claim.
ECLI:CY:EDLEF:2015:A260
Court dismisses appeal for deletion of land title note due to failure to cite correct procedural rules.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη κ.α. (1990) 1 ΑΑΔ 965

Σάββα ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ (Αρ. 2) (1992) 1 ΑΑΔ 1146

Xριστοφόρου Σταύρος ν. Oικοδομικές Eπιχειρήσεις Λοΐζος Iορδάνους Λτδ. (2001) 1 ΑΑΔ 743

Ονουφρίου Ανδρέας Μ. ν. Josephine Bye (2007) 1 ΑΑΔ 371

Φλουρέντζου Γιαννάκης και Άλλη ν. Cashgrove Betting Ltd και Άλλων (2007) 1 ΑΑΔ 393

A. Messios & Sons Ltd και Άλλος ν. Ανδρέα A. Λεωνίδα (Aρ. 1) (2010) 1 ΑΑΔ 195

ANS SECRETARIES LTD ν. ORIANDA MANAGEMENT FZ LLC κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 362/2009, 3/7/2014, ECLI:CY:AD:2014:A458

Iωάννου Tζούλη ν. Kοινοτικού Συμβουλίου Aγίου Tύχωνακαι Άλλου (2007) 3 ΑΑΔ 219

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.39

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.64

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2015:A260

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: M.Αμπίζα, Α.Ε.Δ.

Επί τοις αφορώσι τον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ.224 και Τροποποιητικοί Νόμοι 3/1960-123(Ι)/2001

Αρ.Αίτησης: 749/2007

Μεταξύ:

Kotsonis Enterprises Ltd

Αιτητών

και

Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας

Καθ’ου η Αίτηση

Αίτηση ημερ.9.1.2015

Ημερομηνία: 26 Ιουνίου 2015

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:

Για τον Αιτητή (Καθ’ου η Αίτηση στην κυρίως αίτηση): Η κα Δ.Παπαμιλτιάδους

Για τους Καθ’ων η Αίτηση (Αιτητές στην κυρίως αίτηση): Η κα Α.Κοζάκου

Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την αίτηση/έφεση ημερ.24.10.2007, οι αιτητές ζητούν την έκδοση διατάγματος διαγραφής συγκεκριμένης σημείωσης επί του τίτλου ακίνητης ιδιοκτησίας, ως αναφέρεται στην παρά.Α της αίτησης και διαταγή του Δικαστηρίου ότι η εν λόγω σημείωση παράνομα ενεγράφη στον τίτλο, ως η παρά.Β της αίτησης. Για να πετύχουν τις εν λόγω αξιώσεις, οι αιτητές/εφεσείοντες βασίζονται στους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Ανδρέα Κουφκή, ημερ.24.10.2007.

Ο καθ’ου η αίτηση ενίσταται στην έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων, ως η ειδοποίηση ένστασης, ημερ.11.3.2008. Η ένσταση του καθ’ου η αίτηση βασίζεται στα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Στέλιου Παπαδόπουλου, ημερ.11.3.2008.

Με την παρούσα αίτηση του, ο αιτητής ζητά να του επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, γενόμενης από την Άντρη Γαβριήλ εκ μέρους του καθ’ου η αίτηση/Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Αντίγραφο της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επισυνάπτεται στην παρούσα αίτηση.

Το νομικό υπόβαθρο της αίτησης, ως αναφέρεται στην αίτηση, αποτελούν οι Δ.39 και Δ.48 θθ.1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, συγκεκριμένα άρθρα του Κεφ.224, οι συμφυείς εξουσίες και η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου.

Η παρούσα αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Άντρης Γαβριήλ, ημερ.9.1.2015, στην οποία αναφέρει ότι η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επιζητείται για να θέσει, μέσω προσθήκης, ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα που αφορούν την υπόθεση και στηρίζουν τη θέση του Κτηματολογίου. Ως αναφέρει, η υπόθεση της δόθηκε για χειρισμό μεταγενέστερα της καταχώρησης της ένστασης και από το περιεχόμενο της προτιθέμενης ένορκης δήλωσης προκύπτει η αναγκαιότητα προσθήκης των αναφερόμενων γεγονότων.

Οι καθ’ων η αίτηση φέρουν ένσταση στην παρούσα αίτηση βασιζόμενοι επίσης στη Δ.48 θ.4(2) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ως επίσης στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης συγκεκριμενοποιούνται στο σώμα της ένστασης, η οποία συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Ανδρέα Κουφκή, ημερ.26.1.2015. Ο ενόρκως δηλών ουσιαστικά αναφέρει ότι η αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση υποβάλλεται με μεγάλη καθυστέρηση, αφού η προηγούμενη ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση υπεβλήθη την 11.3.2008 χωρίς να εξηγούνται οι λόγοι της καθυστέρησης. Προσθέτει δε, ότι με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκεται να αλλάξει ολόκληρη η δομή της προηγούμενης ένστασης με νέους διαφορετικούς ισχυρισμούς.

Η ακρόαση της παρούσας αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι δύο συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων της δικής τους πλευράς.

Είναι γεγονός ότι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, στη Δ.48 θ.4(2), προνοούν ότι το Δικαστήριο μπορεί για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η δε ακρόαση διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39.

Όπως προκύπτει από το λεκτικό της ως άνω Δ.48 θ.4(2) καθώς επίσης και τη νομολογία, το ζητούμενο σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να προκύπτει καλός λόγος ώστε να είναι επιθυμητό να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων (βλέπετε, σχετικά, A.Messios&Sons Ltd v. Ανδρέα Α.Λεωνίδα (2010) 1(Α) Α.Α.Δ.195).

Είναι αυτή η δικονομική πρόνοια και αυτές οι αρχές που τέθηκαν ως βάση για την παρούσα αίτηση. Παρά δε, το γεγονός ότι ένας από τους λόγους ένστασης είναι ότι η αίτηση είναι παράτυπη, και οι καθ’ων η αίτηση βασίζονται στην ίδια νομική βάση.

Φαίνεται, συνεπώς, ότι διαφεύγει και των δύο πλευρών το ότι η Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καμία σχέση δεν μπορεί να έχει ως βάση για την παρούσα αίτηση. Αίτημα ως το παρόν θα έπρεπε να έχει ως νομική βάση τον Κανονισμό 10(3) του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Διαδικαστικού Κανονισμού του 1956, ως τροποποιήθηκε το έτος 2006, ο οποίος προνοεί ως εξής:

«10(3).Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών.»

Αποτέλεσμα των ως άνω δεν μπορεί παρά να είναι η απουσία ορθής νομικής βάσης για την παρούσα αίτηση. Το ερώτημα που τίθεται, αναπόφευκτα, είναι ποια θα πρέπει να είναι η επίπτωση τούτου στην παρούσα αίτηση.

Στην υπόθεση ANS Secretaries Ltd v. 1.Orianda Management FZ Lsc κ.ά., ECLI:CY:AD:2014:A458, Πολ.Έφ.362/2009, ημερ.3.7.2014, αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Με τη νέα Δ.64, όπως αυτή τροποποιήθηκε με το διαδικαστικό κανονισμό 2/95, η προσπάθεια του Δικαστηρίου θα πρέπει πάντοτε να κλίνει υπέρ της διάσωσης οποιουδήποτε δικονομικού μέτρου που παρεκκλίνει από τους Θεσμούς, ενώ προηγουμένως αυτό θα θεωρείτο άκυρο. Ωστόσο, στη νομολογία τονίζεται ότι η Δ.64 δεν είναι πανάκεια και δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για να θεραπεύει θεμελιώδεις παραλείψεις και ελαττώματα ασύνδετα προς αυτούς.»

Και παρακάτω:

«Όμως τα Δικαστήρια έχουν τη διακριτική ευχέρεια στην κατάλληλη περίπτωση, όπως είναι η παρούσα, να ασκήσουν τη διακριτική τους ευχέρεια και να θεωρήσουν την παρατυπία που διαπιστώνεται ως θεραπευθείσα. Όμως αυτό θα πρέπει να γίνεται με φειδώ. Εάν όλες οι παρατυπίες θεραπεύονται αυτόματα, δεν θα υπάρχει πλέον κανένα κίνητρο για το διάδικο που διαπράττει την παρατυπία να αποτείνεται στο Δικαστήριο για να την θεραπεύσει (βλ. Φαλέκκου ν. Χριστοφίδη, ανωτέρω. Αντίθετα, για να αποφύγει την πληρωμή τυχόν εξόδων, θα προτιμά να επαναπαύεται αναμένοντας τον αντίδικο του να κινηθεί και το Δικαστήριο να ενεργήσει κατά τρόπο που να θεωρεί την παρατυπία ως θεραπευθείσα. Αυτό κατά την άποψη μας θα πρέπει να αποφεύγεται από τους δικηγόρους καθότι δεν αποτελεί την καλύτερη πρακτική σε τέτοιες περιπτώσεις.»

Στην υπόθεση μας είναι εμφανές ότι και οι δύο πλευρές εσφαλμένα θεώρησαν ως βάση για το παρόν αίτημα τη Δ.48. Δεν θα θεωρούσα, όμως, από αυτό ότι φανερώνεται παραίτηση της πλευράς των καθ’ων η αίτηση σε σχέση με την παρατυπία μη ύπαρξης ορθής νομικής βάσης για την αίτηση. Παρά το γεγονός ότι οι αρχές για το υπό κρίση θέμα είναι οι ίδιες, είμαι της άποψης ότι ενασχόληση από το Δικαστήριο με την ουσία της αίτησης, θα είχε ως αποτέλεσμα το Δικαστήριο να παραγνωρίσει ότι ουσιαστικά η αίτηση παραμένει χωρίς νομική βάση.

Στην υπόθεση Φλουρέντζου κ.ά. ν. Cashgrove Betting Ltd, Πολ.Έφ.7/2005, ημερ.27.3.2007 αναφέρονται τα εξής:

«Σύμφωνα με τη νομολογία (βλ., μεταξύ άλλων, Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη κ.ά. (1990) 1 Α.Α.Δ.965, Σάββα ν. Κυπριακές Αερογραμμές (1992) 1 Α.Α.Δ.1146 και Χριστοφόρου ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Λ.Ιορδάνους Λτδ (2001) 1(Β) Α.Α.Δ.743) μια ενδιάμεση αίτηση πρέπει απαραιτήτως να προσδιορίζει τις δικονομικές διατάξεις πάνω στις οποίες βασίζεται. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει η αίτηση να στηρίζεται στην ορθή δικονομική και/ή νομική διάταξη. Αν η διάταξη στην οποία στηρίζεται είναι εντελώς άσχετη, τότε η νομική της βάση είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη. Στην παρούσα περίπτωση η αίτηση δεν έχει στηριχθεί στην ορθή δικονομική διάταξη και επομένως αυτός είναι αρκετός λόγος για απόρριψη της.»

Είμαι της άποψης, ότι αναλόγως και στην παρούσα περίπτωση ελλείπει παντελώς η ορθή νομική βάση για την παρούσα αίτηση. Αποτέλεσμα τούτου, θεωρώ ότι θα πρέπει υπό τας περιστάσεις να είναι η απόρριψη της αίτησης, χωρίς το Δικαστήριο να εξετάζει την ουσία της αίτησης.

Κατά συνέπεια, η αίτηση απορρίπτεται. Λαμβάνοντας υπόψη ότι και οι δύο πλευρές, προφανώς εκ παραδρομής, είχαν την ίδια θεώρηση, αποφασίζω ότι η δικαιότερη διαταγή για έξοδα είναι η κάθε πλευρά να επωμιστεί τα έξοδα της.

(Υπ.) …..…………………

Μ.Αμπίζας, Α.Ε.Δ.

Πιστό αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/Σ.Θ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο