Court rejects joinder of bank loan suits due to lack of common factual or legal issues despite shared parties.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

GEORGHIOS HADJIATHANASSIOU ν. LOIZOS PARPERIDES AND OTHERS (1975) 1 CLR 401

Μακρίδης ν. Μιχαηλίδου (Αρ.1) (1990) 1 ΑΑΔ 416

Medcon Construction Limited ν. Xρ. Mαρνέρος και Σία Λίμιτεδ (1997) 1 ΑΑΔ 546

Samata Enterprises Ltd. ν. Γεώργιου Σταύρου (1998) 1 ΑΑΔ 1876

Kυπριακή Tράπεζα Aναπτύξεως Λτδ ν. Apak Agro Industries και Άλλου (1999) 1 ΑΑΔ 1721

C & S ΒΕΤΟΝ LTD κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ, Πολιτική Έφεση Αρ. 74/2011, 20/3/2014, ECLI:CY:AD:2014:A207

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.14

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDPAF:2014:A170

ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. Κονή, Α.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 2585/11

Μεταξύ:

MARFIN POPULAR BANK PUBLIC COMPANY LIMITED

Ενάγουσας

και

1. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΜΙΧΑΗΛ

2. ΑΝΘΟΥΛΛΑ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΙΩΑΝΝΗ

3. LAPRINOM ENTERPISES LTD

Εναγομένων

Αρ. Αγωγής: 2127/11

Μεταξύ:

MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD

Ενάγουσας

και

1. C.T. PRICE WISE LTD

2. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ

3. ΑΝΘΟΥΛΛΑ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ

Εναγομένων

Αρ. Αγωγής: 2992/11

Μεταξύ:

MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD

Ενάγουσας

και

1. C.T. PRICE WISE LTD

2. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ

Εναγομένων

Αρ. Αγωγής: 1305/11

Μεταξύ:

MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO. LTD

Ενάγουσας

και

1. LOUBNA CHAIFOUR

2. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΜΙΧΑΗΛ

Εναγομένων

Αρ. Αγωγής: 2190/11

Μεταξύ:

ΜΑRFIN POPULAR BANK PUBLIC COMPANY LIMITED

Ενάγουσας

και

1. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ

2. LOUBNA CHAIFOUR

Eναγομένων

Αίτηση ημερομηνίας 20.1.2014

Ημερομηνία: 5.8.2014

Για Εναγόμενους-Αιτητές: κα Χαραλάμπους για Ανδρέας Χρ. Δημητριάδης ΔΕΠΕ

Για Ενάγοντες-Καθ΄ ων η αίτηση στην 2585/11, 2992/11, 1305/11 και 2190/11: κ. Ι. Τηλεμάχου για Α. Νεοκλέους & Σια ΔΕΠΕ

Για Ενάγοντες-Καθ΄ ων η αίτηση στην 2127/11: κ. Ι. Τηλεμάχου για Χ. Καλογήρου & Σια ΔΕΠΕ

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές εξαιτούνται τη συνένωση της παρούσας αγωγής (2585/11 Ε.Δ. Πάφου) με τις αγωγές 2127/11, 2992/11, 1305/11 και 2190/11 Ε. Δ. Πάφου.

Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.14 Θ.2-5, Δ.48 Θ.1-4 και 9(e), στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου (Inherent Jurisdiction of the Court) καθώς και στη διακριτική του ευχέρεια.

Όπως αναφέρεται στο σώμα της αίτησης τα γεγονότα τα οποία καθιστούν αναγκαία και επιθυμητή τη συνένωση των πιο πάνω υποθέσεων προκύπτουν από τους φακέλους και τη δικογραφία τους ως επίσης από την ένορκη δήλωση του Χριστάκη Θεοφάνους που επισυνάπτεται στην αίτηση και είναι τα ακόλουθα:

Οι υπερασπίσεις και ανταπαιτήσεις των Εναγομένων-Αιτητών εδράζονται στα ίδια νομικά και πραγματικά γεγονότα.

Υπάρχει ταυτότητα και σχέση των διαδίκων.

Οι δικηγόροι των Εναγόντων και των Εναγομένων είναι οι ίδιοι σε όλες τις αγωγές.

Αναφορά στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Χριστάκη Θεοφάνους θα γίνεται όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο.

Η πλευρά των Εναγόντων-Καθ΄ ων η αίτηση προβάλλει στις ενστάσεις της διάφορους λόγους για τους οποίους η αίτηση δεν θα πρέπει να γίνει δεχτή και θα γίνεται αναφορά σε αυτούς όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Το ίδιο ισχύει και για τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν τις ενστάσεις.

Κατά την ακρόαση της πιο πάνω αίτησης οι συνήγοροι όλων των πλευρών προχώρησαν σε αγορεύσεις χωρίς να ζητήσουν την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων στην αίτηση και τις ενστάσεις.

Η παρούσα αίτηση στηρίζεται ουσιαστικά στη Δ.14 Θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που σε μετάφραση έχει ως εξής:

«Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων, και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών συνεπάγονται κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα, τα οποία συνεπάγονται οι αγωγές αυτές, ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να διατάξει να συνενωθούν αυτές.»

Η νομολογία που διέπει τέτοιου είδους αιτήσεις είναι καλά γνωστή.

Η συνένωση αγωγών αποσκοπεί στην αποφυγή της πολλαπλότητας στην δικαστική διαδικασία ως επίσης στην εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων (Μενελάου και άλλης v. Ξενοφώντος (1989) 1 (Ε) Α.Α.Δ. 371).

Στην υπόθεση Κυπρ. Τράπεζα Αναπτ. Λτδ v. Apak Agro Ind. κ.α. (1999) 1 Α.Α.Δ. 1721, λέχθηκε μεταξύ άλλων ότι:

«Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του δικαστηρίου επί του θέματος. Βλ. Hadjiathanassiou v. Parperides and Others (1975) 1 C.L.R. 401 και Healey and Others v. A. Waddington and Sons Ltd and Others (1954) 1 All E.R. 861.»

Περαιτέρω στην υπόθεση Medcon Constr. Ltd v. Μαρνέρος & Σία Λτδ (1997) 1 Α.Α.Δ. 546 λέχθηκαν και τα ακόλουθα:

«Προκύπτει έτσι σαφώς ότι οποιαδήποτε και να είναι η έκβαση της δεύτερης αγωγής αυτή δεν μπορεί να επηρεάσει την έκβαση της πρώτης. Μπορεί, όπως υπέβαλε ο συνήγορος των εφεσειόντων, να υπάρχουν κοινοί μάρτυρες και μαρτυρία, η οποία να αναφέρεται στο σύνολο της σύμβασης αλλά οποιαδήποτε και να είναι αυτή η μαρτυρία δεν θα επηρεάζει την έκβαση της πρώτης αγωγής, εκτός εκείνη που θα αναφέρεται στην κατ' ισχυρισμό εξόφληση του οφειλόμενου ποσού στην αγωγή 1799/94.

Έχουμε έτσι καταλήξει στο αβίαστο συμπέρασμα πως συνεκδίκαση των δύο αγωγών δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Αντίθετα, μία τέτοια διαδικασία δυνατό να καθυστερήσει την εκδίκαση της αγωγής 1799/94, στην οποία το επίδικο θέμα είναι απλό και ένα, ενώ πολλά είναι τα εγειρόμενα θέματα στην άλλη αγωγή που η εκδίκαση της προφανώς θα απαιτήσει πολύ μεγαλύτερο χρόνο.»

Το ουσιώδες κριτήριο για την συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από τις εκθέσεις απαιτήσεως των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων (βλ. Samata Enterpr. Ltd v. Σταύρου (1998) 1 Α.Α.Δ. 1876). Υπάρχουν βεβαίως και άλλοι παράγοντες οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη όπως η πολυπλοκότητα των εγειρομένων θεμάτων και η δυνατότητα εκπροσώπησης μέσω του ίδιου δικηγόρου (βλ. Lewis v. Daily Telegraph (No.2) (1964) 1 All E.R. 705).

Έχω μελετήσει με προσοχή τα όσα έχουν υποστηρίξει ενώπιον του Δικαστηρίου οι δικηγόροι όλων των πλευρών.

Η πρώτη διαπίστωση στην οποία προβαίνω και που έχει άμεση συνάρτηση με σχετικούς λόγους ένστασης που έχουν προβληθεί από την πλευρά των Εναγόντων-Καθ΄ ων η αίτηση είναι ότι δεν είναι όλοι οι Εναγόμενοι σε όλες τις αγωγές ίδιοι. Η Εναγόμενη 2 στην παρούσα αγωγή (Ανθούλλα Θεοφάνους Ιωάννη) δεν είναι διάδικος στις αγωγές 2992/11, 1305/11 και 2990/11. Η Εναγόμενη 3 εταιρεία στην παρούσα αγωγή (Laprinom Enterprises Limited) δεν είναι διάδικος σε οποιαδήποτε άλλη αγωγή. Επίσης η Εναγόμενη 1 στην αγωγή 2127/11 και 2992/11 (C.T. Price Wise Ltd) ως επίσης η Εναγόμενη 1 στην 1305/11 και Εναγόμενη 2 στην αγωγή 2190/11 (LOUBNA CHAIFOUR) δεν είναι διάδικοι στην παρούσα αγωγή. Επομένως δεν διαπιστώνεται ταυτότητα διαδίκων στις πιο πάνω αγωγές ούτε έχει στοιχειοθετηθεί οποιαδήποτε σχέση ή ενδιαφέρον των Εναγομένων στις αγωγές 2127/11, 2992/11, 1305/11 και 2190/11 με τα ζητήματα στην παρούσα αγωγή και οι σχετικοί λόγοι ένστασης επιτυγχάνουν.

Περαιτέρω η μελέτη των δικογράφων σε όλες τις πιο πάνω αγωγές καταδεικνύει τα ακόλουθα:

- Οι αξιώσεις στην παρούσα αγωγή (2585/11) βασίζονται σε ισχυριζόμενο στεγαστικό δάνειο δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 8.2.2008, λογαριασμό τραπεζικής πιστωτικής κάρτας δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 11.6.2009, τρεχούμενο λογαριασμό δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 12.6.2009 και δάνειο τακτής προθεσμίας δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 9.4.2010.

- Οι αξιώσεις στην αγωγή 2127/11 βασίζονται σε ισχυριζόμενη ενοικιαγορά οχημάτων δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 28.7.2009.

- Οι αξιώσεις στην αγωγή 2992/11 βασίζονται σε ισχυριζόμενο τρεχούμενο λογαριασμό και/ή δάνεια σε τρεχούμενο ή οποιοδήποτε άλλο λογαριασμό και/ή πίστωση και/ή παροχή τραπεζικών ή άλλου είδους πιστωτικών διευκολύνσεων δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 7.7.2009.

- Οι αξιώσεις στην αγωγή 1305/11 βασίζονται σε παροχή ισχυριζόμενου ορίου παρατραβήγματος και/ή υπεραναλήψεως (overdraft) και/ή πίστωσης και/ή δανείου σε τρεχούμενο ή οποιοδήποτε άλλο λογαριασμό και/ή τραπεζικών ή άλλου είδους πιστωτικών διευκολύνσεων δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 7.7.2009 ως επίσης σε λογαριασμό τραπεζικής πιστωτικής κάρτας δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 6.7.2009.

- Οι αξιώσεις στην αγωγή 2190/11 βασίζονται σε ισχυριζόμενη ενοικιαγορά οχήματος δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 16.12.2009.

Προκύπτει αβίαστα από τα πιο πάνω ότι για να αποδειχθεί η απαίτηση σε κάθε αγωγή θα πρέπει να παρουσιαστούν διαφορετικά έγγραφα και άλλη μαρτυρία. Επομένως δεν διαπιστώνεται να υπάρχει ομοιότητα νομικών ή πραγματικών γεγονότων μεταξύ των υποθέσεων ούτως ώστε το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ των Αιτητών.

Η σχετική αναφορά του Χριστάκη Θεοφάνους στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ότι, όπως ισχυρίζονται οι Εναγόμενοι στην υπεράσπιση και ανταπαίτηση τους, το αντικείμενο της παρούσας αγωγής αποτελεί μέρος μιας σειράς δοσοληψιών μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων και έχουν κοινά πραγματικά και νομικά σημεία μεταξύ τους και ότι οι δοσοληψίες αυτές αποτελούν αντικείμενο των αγωγών 2585/11, 2127/11, 2992/11, 1305/11 και 2190/11, δεν είναι αρκετή για να καταδείξει ότι σε ενδεχόμενη συνένωση των πιο πάνω αγωγών θα προκύψει όφελος από την συνεκδίκαση τους σε δικαστικά έξοδα και γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης. Όπως η νομολογία καταδεικνύει το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την έκθεση απαιτήσεως των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο την υπερασπίσεων (Samata Enterpr. Ltd v. Σταύρου (ανωτέρω)).

Οι πιο πάνω διαπιστώσεις καταδεικνύουν ότι για την εκδίκαση των πιο πάνω υποθέσεων θα απαιτηθούν διαφορετικά έγγραφα, άλλη μαρτυρία και διαφορετικοί διάδικοι (Εναγόμενοι). Το γεγονός ότι φαίνεται να καταχωρήθηκαν σε όλες τις αγωγές παρόμοιες υπερασπίσεις και ανταξιώσεις δεν είναι στοιχείο που συνηγορεί προς έγκριση της αίτησης (βλ. C & S BETON LTD κ.α. v. ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ, ECLI:CY:AD:2014:A207, Πολιτική Έφεση 74/2011, ημερομηνίας 20.3.2014, Μακρίδης v. Μιχαηλίδου (Αρ. 1) (1990) 1 Α.Α.Δ. 416). Επομένως οι σχετικοί λόγοι ένστασης γίνονται δεκτοί.

Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου κρίνω σκόπιμο όπως μη προχωρήσω σε εξέταση των υπόλοιπων λόγων ένστασης.

Συνεπεία των πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των Εναγομένων-Αιτητών και υπέρ των Εναγόντων-Καθ΄ ων η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.

(Υπ.) ………………………………………

Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ.

Πιστόν αντίγραφο,

Πρωτοκολλητής.

/ΑΜ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο