Cyprus court allows assault claim with aggravated damages exceeding standard scale for victim's dignity restoration.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

MICHALAKIS PARASKEVOPOULLOS ν. GEORGHIOS GEORGHIOU (1970) 1 CLR 116

ELIADES ν. LYSSARIDES (1979) 1 CLR 254

PAPAKOKKINOU ν. KANTHER (1982) 1 CLR 65

Adrian Holdings Ltd ν. Kυπριακής Δημοκρατίας, διά του Γενικού Eισαγγελέα της Δημοκρατίας (1998) 1 ΑΑΔ 1836

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDPAF:2014:A49

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ

Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ.

Αρ.Aγωγής: 3338/2013

Μεταξύ:

Ανδρέας Στυλιανού

Ενάγοντα

- και -

Σταύρος Πάρης

Εναγόμενου

Ημερομηνία: 12.3.2014

Μονομερής Αίτηση για απόφαση ημερομηνίας 20.12.2013

Εμφανίσεις:

Για τον Ενάγοντα: κ. Λ. Χ¨Νεοφύτου

Για τον Εναγόμενο: Καμία Εμφάνιση

Α Π Ο Φ Α Σ Η

O ενάγοντας αξιώνει εναντίον του εναγομένου γενικές, ειδικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις για επίθεση που δέχτηκε από αυτόν στις 4.2.2013.

Ο εναγόμενος παρά το ότι του επιδόθηκε προσωπικά το κλητήριο ένταλμα στις 9.12.2013, δεν καταχώρησε εμφάνιση και ο ενάγοντας με την παρούσα αίτηση του ζητά απόφαση εναντίον του ως η έκθεση απαίτησης του.

Για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης του ενάγοντα, ο συνήγορος του, κατάθεσε ένορκη δήλωση του ίδιου του ενάγοντα η οποία συνοδεύεται από αποδείξεις και ιατρικά πιστοποιητικά και στις 5.3.2014 κατάθεσε γραπτή αγόρευση αναφορικά με το θέμα των γενικών και παραδειγματικών αποζημιώσεων που αξιώνει.

Σύμφωνα με το άρθρο 26(1) του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, όπως τροποποιήθηκε, επίθεση συνίσταται, μεταξύ άλλων, στην εκ προθέσεως χρήση κάθε είδους βίας κατά του προσώπου άλλου, είτε με κτύπημα, επαφή, μετακίνηση είτε άλλως πως, είτε άμεσα, είτε έμμεσα, χωρίς την συναίνεσή του.

Έχοντας υπόψη μου την μαρτυρία που παρουσιάστηκε για απόδειξη της υπόθεσης του ενάγοντα η οποία παρέμεινε στο σύνολο της αναντίλεκτη καταλήγω ότι ο εναγόμενος άσκησε βία κατά του προσώπου του ενάγοντα χωρίς την συναίνεση του. Η συμπεριφορά του εναγόμενου συνιστά επίθεση ενέργεια η οποία οδήγησε στον τραυματισμό του ενάγοντα. Με βάση τα περιστατικά της υπόθεσης ο εναγόμενος διέπραξε την πράξη του, η οποία συνίσταται σε επίθεση κατά του προσώπου του ενάγοντα με πρόθεση. Συνεπακόλουθα είναι ένοχος του αδικήματος της επίθεσης.

Σε ότι αφορά τις ειδικές αποζημιώσεις του ενάγοντα αυτές έχουν αποδειχτεί μέσα από τα διάφορα Τεκμήρια που έχουν κατατεθεί με την ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 25.2.2014. Αναφορικά με το ποσό των αποζημιώσεων, εισηγείται ο συνήγορος του ενάγοντα, με αναφορά σε νομολογία αλλά και στις σωματικές βλάβες του ενάγοντα και στην συμπεριφορά του εναγόμενου, ότι ο ενάγοντας δικαιούται ποσό €7000.- ως γενικές αποζημιώσεις και ποσό €10.000.- ως παραδειγματικές ποσά όμως τα οποία υπερβαίνουν την κλίμακα της αγωγής όπως καθόρισε την αξίωση του.

Όπως σε κάθε αστικό αδίκημα έτσι και στο αδίκημα της επίθεσης, οι αποζημιώσεις έχουν βασικά αντισταθμιστικό χαρακτήρα (compensatory) και σκοπό έχουν την αποκατάσταση του θύματος. Σε αυτές μπορεί να περιλαμβάνονται και επαυξημένες αποζημιώσεις, οι οποίες μέσα στα πλαίσια των συνηθισμένων αποζημιώσεων αποσκοπούν στην επίτευξη του στόχου της αποκατάστασης του θύματος στη θέση που βρισκόταν πριν την διάπραξη του αδικήματος. Με την επιδίκαση επαυξημένων αποζημιώσεων παρέχεται η δυνατότητα επιδίκασης αποζημιώσεων όχι σαν μέτρο τιμωρίας του εναγόμενου, αλλά σε τέτοιο μέγεθος που να αντικατοπτρίζεται το αυξημένο μέγεθος της βλάβης που έχει υποστεί η αξιοπρέπεια του ενάγοντα λόγω της συμπεριφοράς του εναγόμενου. Είναι αποζημιώσεις αποκατάστασης, εφόσον αποσκοπούν στην αποκατάσταση της πληγείσας αξιοπρέπειας και περηφάνιας του θύματος και για τον λόγο αυτό διακρίνονται από τις τιμωρητικές ή παραδειγματικές αποζημιώσεις, οι οποίες αποσκοπούν στην τιμωρία του παραβάτη και την αποτροπή (Βλ. Socrates Eliades v. Vassos Lyssarides (1979) 1 CLR 254).

Έχοντας λάβει υπόψη μου την σχετική επί του θέματος νομολογία που αφορά τον τρόπο υπολογισμού των χρηματικών αποζημιώσεων (βλ. Rookes v. Barnard (1964) 1 All E R 36, Cassell & Co v. Broome (1972) 1 All E R 80, London v. Ryder (1953) 1 All E R 741, Drane v. Evangelou (1978) 1 WLR 455, Gregoriades v. Kyriakides (1971) 1 CLR 120 και Eliades v. Lyssarides (1979) 1 CLR 254, Adrian Holdings Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας διά του Γενικού Εισαγγελέα (1998) 1 Α.Α.Δ. 1836, Berengaria P. Papakokkinou and Others v. Princess Zena De Tyra Kanther (1982) 1 CLR 65 Savva Paraskevas v. Despina Mouzoura (1973) 1 CLR 78, Michalakis Paraskevopoulos v. Georghios Georghiou (1970) 1 CLR 116 και McGregor on Damages, 15η έκδοση, παράγραφος 428), το είδος και την φύση των κακώσεων που υπέστη ο ενάγων, τον πόνο και την ταλαιπωρία η οποία προκλήθηκε σε αυτόν, τα προβλήματα τα οποία αντιμετώπισε συνεπεία του τραύματος, τις εισηγήσεις του συνηγόρου, την σχετική νομολογία για παρόμοιους τραυματισμούς κρίνω υπό τις περιστάσεις πως το συνολικό ποσό των €2500.- είναι ορθό και δίκαιο για σκοπούς αποκατάστασης.

Επιπρόσθετα, δηλώνοντας την απαρέσκεια για την συμπεριφορά του εναγόμενου, καταλήγω πως το πιο πάνω ποσό δεν είναι επαρκές και δεν εξυπηρετεί και τον δεύτερο σκοπό της τιμωρίας ή αποτροπής και είμαι της άποψης πως θα πρέπει να επιδικαστεί μεγαλύτερο ποσό ώστε να ικανοποιηθεί και ο πιο πάνω σκοπός. Έχοντας κατά νου τον τρόπο που ο εναγόμενος συμπεριφέρθηκε στον ενάγοντα κρίνω πως το δίκαιο ποσό που θα πρέπει να επιδικάσω υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του είναι το ποσό των € 3500.-

Συνεπώς εκδίδω απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγομένων για το ποσό των €3895,68 πλέον νόμιμους τόκους πλέον τα έξοδα της αγωγής εκ ποσού €516 πλέον Φ.Π.Α πλέον €11 έξοδα επίδοσης.

(Υπ.) …………………………………

Κ. Κουνίδου, Ε. Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο