Court dismisses preliminary request to strike out claim as cause of action is not patently flawed.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

COSTAS MAVROMOUSTAKI ν. IACOVOS N. YEROUDES, AS EXECUTOR OF THE WILL OF THE DECEASED SPYROS MICHAELIDES (1965) 1 CLR 176

MICHAEL PAPA MICHAEL ν. KLITOS CHAHOLIADES (1970) 1 CLR 305

Hambou Anastasia C ν. Andreas Thoma (1987) 1 CLR 370

In re Pelmako Development Ltd (1991) 1 ΑΑΔ 246

"Χ"" Οικονόμου" ν. Ελληνικής Τράπεζας (1992) 1 ΑΑΔ 949

Χατζήκυριακος ν. Κυθρεώτη (1992) 1 ΑΑΔ 1119

THE HEIRS OF THE LATE THEODORA PANAYI ν. THE ADMINISTRATORS OF THE ESTATE OF THE LATE STYLIANOS MANDRIOTIS (1963) 2 CLR 167

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.27

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLAR:2014:A150

ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ

Ενώπιον: Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ.

Αρ.αγωγής 396/2011

Μεταξύ:

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ

Ενάγουσας

και

1. BEST WAY ESTATES LIMITED

2. Ευστάθιος Ζουρίδης

Εναγόμενοι

Αίτηση ημερ. 18.9.2012

Ημερ.: 5.5.2014

Εμφανίσεις:

Για την Ενάγουσα – Αιτήτρια: Μ.Ραφαήλ (κα) για Ι.Φράγκος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ

Για τους Εναγόμενους – Καθ΄ ων η Αίτηση: Α.Δημητριάδης για Ανδρέας Χρ.Δημητριάδης ΔΕΠΕ

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Η αγωγή καταχωρίστηκε με Κλητήριο Ενταλμα Ειδικά Οπισθογραφημένο την 10.2.2011. Με αυτή η Ενάγουσα Τράπεζα αξιώνει εναντίον των Εναγομένων €150.979,49 πλέον τόκους δυνάμει συμφωνίας δανείου και εγγύησης ημερ. 3.3.2010. Η Εναγόμενη 1 Eταιρεία ενάγεται ως η πρωτοφειλέτιδα και ο Εναγόμενος 2 ως o εγγυητής των υποχρεώσεων της. Περαιτέρω, αξιώνεται εναντίον της Eταιρείας διάταγμα για την πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας που αυτή υποθήκευσε προς όφελος της Τράπεζας προς περαιτέρω εξασφάλιση των υποχρεώσεων της προς αυτή.

Την 5.7.2011 καταχωρίστηκε τροποποιημένο Κλητήριο Ενταλμα χωρίς να διαφοροποιείται η ουσία της αξίωσης.

Εκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης των Εναγομένων καταχωρίστηκε την 25.11.2011. Οι Εναγόμενοι αρνούνται την αξίωση στην ολότητα της, ωστόσο, προβάλλουν και συγκεκριμένες θέσεις. Είναι η θέση τους πως η δοσοληψία που η αγωγή αφορά είναι μέρος σειράς δοσοληψιών μεταξύ των ιδίων και της Τράπεζας και σχετίζονται με τα επίδικα θέματα σε άλλες τέσσερεις αγωγές (397-400/2011 Ε.Δ. Λάρνακας) που η Τράπεζα καταχώρησε εναντίον τους. Οι αξιώσεις της Τράπεζας στις πέντε συνολικά αγωγές, περιλαμβανομένης και της παρούσας, συμποσούνται σε ποσό €3.674.671 που είναι περιθωριακά μικρότερο της ανταξίωσης που περιλαμβάνει και μια επί μέρους ανταξίωση με την περιγραφή «Εμπορικοί πιστωτές €293.519».

Ισχυρίζονται οι Εναγόμενοι ότι υφίστατο εμπιστευτική σχέση μεταξύ της Τράπεζας και των ιδίων και πως η Τράπεζα τους παρουσιάστηκε ως εξειδικευμένος επενδυτικός και συμβουλευτικός όμιλος. Ο επίδικος δανεισμός, αν έγινε, ήταν κατόπιν δόλου, ψευδών παραστάσεων και αθέμιτης επιρροής της Τράπεζας προς τους ιδίους, χωρίς τη δική τους ελεύθερη βούληση και χωρίς αυτοί να έχουν τύχει ανεξάρτητης και πλήρους νομικής συμβουλής.

Η Ανταπαίτηση εδράζεται στο ότι η Τράπεζα ενήργησε ως επαγγελματική σύμβουλος των Εναγομένων και διεξήγαγε τεχνοοικονομική μελέτη και συμβούλευσε, παροτρύνε και επηρέασε τους Εναγόμενους να προβούν σε επενδύσεις και στη διεξαγωγή επιχείρησης ανάπτυξης ακινήτων, παριστάνοντας τους και συμβουλεύοντας τους ότι η επιχείρηση θα ήταν πολύ επικερδής με κέρδη που θα ξεπερνούσαν τα €3.500.000.

Φαίνεται να είναι η θέση (παρα.24) πως ο επιχειρηματίας πελάτης της Τράπεζας που ενεπλάκηκε στις επενδυτικές δραστηριότητες με βάση τη μελέτη, συμβουλή και γνώμη της Τράπεζας ήταν η Εναγόμενη 1 Εταιρεία, που παρουσίασε ζημιά €3.967.190 και απώλεσε κέρδη που, με βάση τις παραστάσεις και διαβεβαιώσεις της Τράπεζας, θα ξεπερνούσαν τα €3.500.000.

Η Εναγόμενη 1 Εταιρεία και ο Εναγόμενος 2 ανταξιώνουν το ποσό των €3.976.190 (στοιχείο Β) ενώ η Εναγόμενη 1 Εταιρεία περαιτέρω ποσό €3.500.000 (στοιχείο Γ).

Την 14.12.2011 η Τράπεζα καταχώρισε Αίτηση για απόρριψη της Ανταπαίτησης επικαλούμενη κατάχρηση της διαδικασίας, που αποσύρθηκε την 27.6.2012 και απορρίφθηκε άνευ βλάβης του δικαιώματος της Τράπεζας να επανέλθει.

Την 18.9.2012 καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση με την οποία η Τράπεζα εξαιτείτο την απόρριψη του στοιχείου Β της Ανταπαίτησης των Εναγομένων με το οποίο ανταξιώνουν το ποσό των €3.967.190 πλέον τόκους: «... λόγω κατάχρησης της διαδικασίας ή/και λόγω ανυπόστατης και/ή ενοχλητικής αιτίας ανταπαίτησης και/ή μη αποκάλυψης εύλογης και/ή λογικής και/ή νομικής και/ή με βάση τις αρχές της επιείκειας αιτίας ανταπαίτησης».

Διερωτώμαι, εφόσον θα δικαστεί η ανταξίωση υπό στοιχείο Γ, η απόρριψη της οποίας δεν ζητείται με την Αίτηση, ποιο διαδικαστικό όφελος, χρόνου ή εξόδων, θα μπορούσε να προκύψει από την απόρριψη των ανταξιώσεων υπό στοιχείο Β στο στάδιο αυτό.

Η Αίτηση συνοδεύεται από Ενορκη Δήλωση ημερ. 16.9.2012 του Μιχάλη Στυλιανού από τη Λάρνακα, υπαλλήλου της Τράπεζας.

Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης που υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση του Εναγόμενου 2 ημερ. 24.1.2013.

Η πορεία εκδίκασης της Αίτησης εξελίχθηκε προβληματική. Την 15.11.2013 οι διάδικοι παρουσίασαν γραπτές αγορεύσεις και η Αίτηση ορίστηκε για περαιτέρω αγορεύσεις στις 2.12.2013. Την 2.12.2013 οι Εναγόμενοι καταχώρησαν συμπληρωματική γραπτή αγόρευση και η Αίτηση ορίστηκε για οδηγίες στις 9.12.2013.

Την 9.12.2013 έγινε προφορικό αίτημα για τροποποίηση της αίτησης και με τη συγκατάθεση των Εναγομένων η Αίτηση τροποποιήθηκε ώστε να ζητείται και η απόρριψη των παραγράφων ή μέρος των παραγράφων του σώματος της Εκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης που στοιχειοθετούσε την ανταξίωση υπό στοιχείο Β, δηλαδή το ποσό των €3.967.190 πλέον τόκους.

Την 10.1.2014 η υπόθεση ορίστηκε γι΄ ακρόαση την 12.2.2014 και δόθηκε άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση στους Εναγόμενους. Συμπληρωματική Ενορκη Δήλωση από τον Εναγόμενο 2 καταχωρίστηκε την 24.1.2014.

Κατόπιν οδηγιών του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 20.1.2014, η Αίτηση τέθηκε ενώπιον μου προς εκδίκασης εξ υπαρχής (de novo). Αυτή ορίστηκε γι΄ ακρόαση στις 28.3.2014.

Κατά τη δικάσιμο της 28.3.2014 η Τράπεζα με δήλωση των δικηγόρων της περιόρισε την Αίτηση αποσύροντας το αίτημα όπως η ανταξίωση απορριφθεί λόγω κατάχρησης της διαδικασίας. Τα μέρη καταχώρησαν νέες γραπτές αγορεύσεις.

Όπως αναφερόταν στην Ενορκη Δήλωση Στυλιανού, το αίτημα για απόρριψη λόγω κατάχρησης της διαδικασίας εδραζόταν στη θέση πως η ανταξίωση των €3.967.190 συνιστούσε το άθροισμα των αξιώσεων της Τράπεζας εναντίον των Εναγομένων σε τέσσερεις άλλες υποθέσεις του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Είναι αυτές στις οποίες αναφέρθηκα πιο πάνω. Το ποσό των €3.967.190 ανταπαιτούσαν οι Εναγόμενοι και στις τέσσερεις άλλες υποθέσεις. Οι ανταπαιτήσεις στις τέσσερεις υποθέσεις είχαν απορριφθεί ή αποσυρθεί πριν την καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης, γεγονός που αποκαλύπτεται στην Ενορκη Δήλωση Στυλιανού, οπόταν αυτό το υπόβαθρο είχε ήδη εκλείψει. Σε κάθε περίπτωση η Αίτηση, όπως έχει περιοριστεί, αφορά στην απόρριψη της επί μέρους ανταξίωσης γιατί, κατ΄ ισχυρισμό, δεν αποκαλύπτεται εύλογη αιτία ανταξίωσης.

Αγωγή ή ανταπαίτηση μπορεί να παραμερισθεί και απορριφθεί συνοπτικά σύμφωνα με τη Δ.27 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αυτή αναφέρει ότι:

«The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.»

Εξετάζοντας την υπό κρίση Αίτηση, το Δικαστήριο οφείλει να περιοριστεί στα όσα δικογραφούνται στην Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης για να διαπιστώσει κατά πόσο αποκαλύπτεται αιτία αγωγής εναντίον της Ενάγουσας. Είναι γι΄ αυτό που αιτήσεις δυνάμει της Δ.27 θ.3 δεν απαιτείται να συνοδεύονται από ένορκη δήλωση (Δ.48, θ.9 (ο)). Συνεπώς η Ενορκη Δήλωση Στυλιανού, που προφανώς καταχωρίστηκε για να υποστηρίξει την εκδοχή για κατάχρηση των διαδικασιών, θα πρέπει να παραγνωριστεί γιατί ουδόλως δύναται να διαφοροποιήσει τα όσα το Δικαστήριο μπορεί και πρέπει να λάβει υπόψη. Το ίδιο ισχύει αναφορικά και με την Ενορκη Δήλωση και τη Συμπληρωματική Ενορκη Δήλωση του Εναγόμενου 2.

Η Δ.27 παρέχει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα ελέγχου των δικογράφων ως επίσης και εξουσία με συνοπτική διαδικασία να αναστέλλει ή να απορρίπτει αγωγή ή ανταπαίτηση όπου το δικόγραφο δεν αποκαλύπτει εύλογη αιτία αγωγής (βλ. Mavromoustaki v. Yeroudes (1965) 1 C.L.R. 176, Χ”Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ (1992) 1(Β) Α.Α.Δ. 949). O σκοπός της Δ.27 είναι η εξοικονόμηση χρόνου και δαπάνης (βλ. Hambou v. Thoma (1987) 1 C.L.R. 370, The Heirs of Late Theodora Panayi v. The Administrator of the Estate of the Late Stylianos Mandriottis (1963) 2 C.L.R. 167, 170). Όπως τονίστηκε επανειλημμένα, η δικαιοδοσία για απόρριψη αγωγής ή ανταπαίτησης in limine, ασκείται με άκρα φειδώ και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις όπου κρίνεται ότι η αιτία αγωγής είναι έκδηλα και σχεδόν αναντίλεκτα ελαττωματική ή όπου η αγωγή ή η υπεράσπιση φαίνεται από τα δικόγραφα ότι είναι επιπόλαιη ή ενοχλητική.

Στην Χατζηκυριάκος ν. Κυθρεώτη (1992) 1 Α.Α.Δ. 1119, 1121 αναφέρθηκε ότι:

«Η απόφανση για ανυπαρξία εύλογης αιτίας αγωγής οδηγεί αναπόδραστα στον οριστικό τερματισμό της διαδικασίας. Δικαιολογείται αυτός ο τερματισμός μόνο όταν το δικόγραφο … είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. (Βλ. In re Pelmaco Development Ltd (1991) 1 Α.Α.Δ. 246.) Εντοπισμός κάποιας αιτίας αγωγής, η έστω κάποιου ζητήματος κατάλληλου για εκδίκαση από το Δικαστήριο, επιβάλλει τη διατήρηση της διαδικασίας στη ζωή όσο και αν η προοπτική επιτυχίας εμφανίζεται απομακρυσμένη. (Βλ. Costas Mavromoustaki v. I. Yeroudes etc (1965) 1 C.L.R. 176, Papamichael v. Chacholiades (1970) 1 C.L.R. 305.).»

Ότι οι Εναγόμενοι εγείρουν ως αιτία της ανταπαίτησης τους αναφορικά με το στοιχείο Β είναι πως η Τράπεζα είχε υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, καθήκον επιμέλειας έναντι τους σε σχέση με τα ζητήματα που προβάλλουν και πως παρέβηκε τα καθήκοντα της με αποτέλεσμα να προκληθεί στους Εναγόμενους η ζημιά των €3.976.190 που αφορά ποσά που η Εναγόμενη 1 Εταιρεία με εγγύηση του Εναγόμενου 2 δανείστηκε από την Τράπεζα για την προώθηση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων για τις οποίες η Τράπεζα τη συμβούλευσε και για ποσά που πιστώθηκε από άλλους εμπορικούς πιστωτές στα πλαίσια των πιο πάνω δραστηριοτήτων.

Τα θέματα που εγείρονται δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως αναντίλεκτα ανυπόστατα. Είναι ζητήματα κατάλληλα για να αποφασιστούν κατά το στάδιο της δίκης.

Ως εκ των ανωτέρω, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων και εναντίον της Ενάγουσας, όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Αυτά θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής.

(Υπ.)....................

Χ.Μαλαχτός

Π.Ε.Δ.

/ΚΣ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο