Court dismisses application for stay of execution pending appeal due to lack of sufficient grounds.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων (1991) 1 ΑΑΔ 1147

ABP Holdings Ltd και Άλλοι ν. Aνδρέα Kιταλίδη και Άλλων (Aρ.1) (1994) 1 ΑΑΔ 287

Bογαζιανού Πραξιτέλης ν. Γενικού Eισαγγελέα της Δημοκρατίας (1997) 1 ΑΑΔ 591

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.35

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 14/1960 - Ο περί Δικαστηρίων Νόμος του 1960

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2014:A369

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Μ.Αμπίζα, A.Ε.Δ.

Αρ.Αγωγής: 5594/05

Μεταξύ:

Θεανώς Στελλάκη

Ενάγουσας

και

UNICARS LTD

Εναγομένων

Αίτηση ημερ.3.4.2014

Ημερομηνία: 15 Οκτωβρίου 2014

Εμφανίσεις:

Για Αιτήτρια: κος Παπαμιχαήλ

Για Καθ’ων η Αίτηση: κος Πετρίδης

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Η ενάγουσα/αιτήτρια είναι πρώην πελάτιδα των καθ’ων η αίτηση, δικηγόρων, και μεταξύ των υφίσταται διαφορά που σχετίζεται με τα δικηγορικά έξοδα που αφορούν την παρούσα αγωγή. Σ’αυτό το πλαίσιο εκδόθηκε ένταλμα κατάσχεσης κινητής περιουσίας με αριθμό 5639/12. Τα ως άνω προκύπτουν, τόσο από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία στην παρούσα αίτηση, όσο και από το περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης και των διαδικασιών ενώπιον του Δικαστηρίου.

Με αίτηση της ημερ.1.7.2013, η αιτήτρια ζητούσε την έκδοση διατάγματος για την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό του ως άνω εντάλματος κατάσχεσης κινητών και τον καθορισμό ότι το οφειλόμενο ποσό εξόδων της αιτήτριας προς τους δικηγόρους της ανέρχεται σε €18.453,13. Η εν λόγω αίτηση απορρίφθηκε από το Δικαστήριο, μετά από ακρόαση της, με την ενδιάμεση απόφαση ημερ.13.3.2014. Συνεπώς, το εν λόγω ένταλμα κατάσχεσης κινητών παρέμεινε σε ισχύ.

Με την παρούσα αίτηση της, η αιτήτρια αιτείται την έκδοση διατάγματος το οποίο να διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης του εν λόγω εντάλματος κινητών μέχρι την εκδίκαση της έφεσης η οποία καταχωρήθηκε στις 26.3.2014 εναντίον της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου, ημερ.13.3.2014 και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.

Η νομική βάση της αίτησης περιλαμβάνει τα άρθρα 32 και 47 του Ν.14/60, τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 θ.17-19, καθώς επίσης τη γενική πρακτική και τη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου.

Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης αποτελεί η ένορκη δήλωση της αιτήτριας, ημερ.3.4.2014. Άξιο προσοχής είναι το γεγονός ότι η αιτήτρια παραθέτει αυτούσιους τους ισχυρισμούς της που προέβαλε στην αίτηση ημερ.1.7.2013 για να προσθέσει ότι το Δικαστήριο, με την ενδιάμεση απόφαση του ημερ.13.3.2014, για τους λόγους που αναφέρει, απέρριψε το αίτημα της στην εν λόγω αίτηση. Ως περαιτέρω αναφέρει η αιτήτρια, στις 26.3.2014 καταχωρήθηκε έφεση με μοναδικό λόγο έφεσης συγκεκριμένο λόγο τον οποίο παραθέτει. Εξ όσων τη συμβουλεύει ο δικηγόρος της, υπάρχουν καλές πιθανότητες να πετύχει στην έφεση της και να αποφασιστεί από το Εφετείο η ακύρωση και/ή ο παραμερισμός του εντάλματος κατάσχεσης κινητών, με την ανατροπή της ενδιάμεσης απόφασης ημερ.13.3.2014. Αναφέρεται επίσης σε θέση της σχετικά με το σκεπτικό της εν λόγω απόφασης του Δικαστηρίου για να ισχυριστεί ότι το θέμα θεωρείται εξαιρετικά επείγον και συνεπώς αιτείται την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ώστε να δοθεί δυνατότητα στο Εφετείο να επιληφθεί οριστικά του θέματος που έχει προκύψει σε σχέση με το ακριβές οφειλόμενο υπόλοιπο προς τους εν λόγω δικηγόρους. Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι το δίκαιο και εύλογο υπό τας περιστάσεις.

Οι καθ’ων η αίτηση έφεραν ένσταση στην αίτηση στηριζόμενοι στους λόγους υπό (α)-(ι) ως τίθενται στο σώμα της ειδοποίησης περί προθέσεως ένστασης, ημερ.5.9.2014, τους οποίους ουσιαστικά αναλύει με την ένορκη του δήλωση, ημερ.5.9.2014, ο Άγης Πετρίδης εκ μέρους των καθ’ων η αίτηση. Μεταξύ των λόγων ένστασης είναι και το ότι η καταχώρηση έφεσης δεν επενεργεί ως αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, καθώς επίσης και το ότι υπό τας περιστάσεις δεν είναι ορθό και δίκαιο και/ή δεν δικαιολογείται και/ή δεν είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως ανασταλεί η εκτέλεση του ρηθέντος εντάλματος κατάσχεσης κινητών.

Θα πρέπει να λεχθεί ότι αντικείμενο της παρούσας αίτησης δεν μπορεί να είναι άλλο από την εξέταση του αιτήματος για αναστολή εκτέλεσης του εν λόγω εντάλματος κατάσχεσης κινητών μέχρι την εκδίκαση της έφεσης εναντίον της υπό αναφορά απόφασης του Δικαστηρίου ημερ.13.3.2014. Επομένως, ξενίζει η μεταφορά στην παρούσα διαδικασία όλων εκείνων που απασχόλησαν το Δικαστήριο στην αίτηση ημερ.1.7.2013 και οδήγησαν στην ως άνω αναφερόμενη απόφαση. Είναι πιστεύω εύκολα αντιληπτό ότι τέτοιες αναφορές, που αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των αναφορών των δύο πλευρών, δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο ενασχόλησης από το Δικαστήριο.

Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη ενωρίτερα σήμερα και οι δύο συνήγοροι προσκόμισαν γραπτό κείμενο αγόρευσης στο Δικαστήριο. Είχα την ευκαιρία να μελετήσω με προσοχή τις αγορεύσεις των συνηγόρων, ως επίσης όλα τα ενώπιον μου στοιχεία.

Σύμφωνα με το άρθρο 47 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, το Δικαστήριο υπό του οποίου εκδίδεται απόφαση δύναται καθοιονδήποτε χρόνο, εάν θεωρήσει τούτο πρέπον και ασχέτως προς το εάν εκδόθηκε ή μη διάταγμα προς εκτέλεση αυτής της απόφασης, να διατάξει όπως ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης αυτής για τέτοιο χρονικό διάστημα και υπό τέτοιους όρους ή άλλως ως ήθελε κρίνει ορθόν το Δικαστήριο αυτό.

Η Δ.35 θ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί ότι μια έφεση δεν θα ενεργεί ως αναστολή εκτέλεσης της απόφασης που εφεσιβάλλεται εκτός κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου. Προτού δε εκδοθεί διάταγμα που να αναστέλλει την εκτέλεση, το πρόσωπο που θα ζητήσει το διάταγμα θα πρέπει να παράσχει τέτοια εγγύηση (αν υπάρχει) που θα διαταχθεί.

Άφθονη είναι η νομολογία επί του υπό κρίση θέματος με τις αρχές που αφορούν το υπό κρίση θέμα να καταλήγουν εις το ότι το ορθό κριτήριο για την παροχή δικαστικής αναστολής έγκειται στην εξισορρόπηση δύο παραγόντων. Της φυσιολογικής προσδοκίας του ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της επιτυχίας του στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε αφενός και της ανάγκης η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μην χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς κανένα αντίκρισμα αφετέρου. Η πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης δεν είναι ο δεσπόζων και αποφασιστικός παράγοντας στην επίλυση του θέματος. Το ορθό κριτήριο έγκειται στην εξισορρόπηση των πιο πάνω παραγόντων με την πιθανότητα επιτυχίας να περιορίζεται σε οριακή σημασία. Τέλος, η οικονομική δυσχέρεια του εξ αποφάσεως οφειλέτη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του που πηγάζουν από την απόφαση δεν μπορεί να προβληθεί ως λόγος για τη χορήγηση αναστολής. (Βλέπετε σχετικά, μεταξύ άλλων, APB Holdings Ltd. κ.ά. ν. Κιταλίδη κ.ά. (1994) 1 Α.Α.Δ.287, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου (1991) 1 Α.Α.Δ.1147, Βογαζιανού ν. Γενικού Εισαγγελέα (1997) 1(Β) Α.Α.Δ.591).

Στην υπό εξέταση περίπτωση, πέραν της αναφοράς περί καταχώρησης έφεσης και της πίστης για καλές πιθανότητες επιτυχίας αυτής, δεν εντοπίζω ούτε καν αναφορά σε οτιδήποτε που να μπορούσε να αποτελέσει ικανό λόγο για αναστολή της εκτέλεσης του αναφερόμενου εντάλματος. Ούτε υποστηρίζεται από οτιδήποτε το ενδεχόμενο να παραμείνει άνευ σημασίας η έφεση ή να παραμείνει χωρίς αντίκρισμα ενδεχόμενη επιτυχία της.

Είμαι της άποψης ότι, από τα ενώπιον μου στοιχεία, δεν προκύπτει η ύπαρξη οποιουδήποτε λόγου ικανού να επενεργήσει με τρόπο ώστε η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να ασκηθεί υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος.

Συνακόλουθα, καταλήγω ότι η παρούσα αίτηση δεν θα πρέπει να έχει επιτυχή κατάληξη και κατά συνέπεια απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ’ων η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.

(Υπ.) ………………………

Μ. Αμπίζας, Α.Ε.Δ.

Πιστό αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/Σ.Θ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο