Court allows bank claim for penalty interest despite prior ruling deeming it punitive in nature.
Cyprus (CY)
Legislator summary
AI generatedThe court ruled in favor of Cyprus Bank against Panagiotis Assiotis, ordering payment of principal and penalty interest. The bank argued that the 6% penalty rate was contractual and permissible under the Interest Rate Liberalization Law, citing recent precedents. The judge rejected the defendant's claim that the penalty was unenforceable punitive interest, relying on a previous decision in a similar case to uphold the contractual terms.
Legislator headnote
AI generatedArticles 2, 3, 5, and 10 of the Loan Agreement; Article 3 of the Interest Rate Liberalization Law; The court held that banks may alter interest rates via public notice or written notice without restriction, and contractual penalty interest clauses remain enforceable even if previously deemed punitive in similar contexts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Νεάρχου Παναγιώτης και Άλλος ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ. (2005) 1 ΑΑΔ 818
Κόμπου Αντώνης ν. Universal Bank Ltd (2009) 1 ΑΑΔ 194
Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Λάμπρος Χαριλάου Λτδ και Άλλων (2009) 1 ΑΑΔ 479
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:EDLAR:2012:A67
ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ.
Αρ. Αγ. 2998/2011
Μεταξύ:
Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Λευκωσία
Εναγόντων
-και-
1. Παναγιώτης Ασσιώτης, Πύλα.
2. Μάριος Ασσιώτης, Παραλίμνι.
Εναγομένων
Ημερομηνία: 9 Μαρτίου 2012.
Εμφανίσεις:
Για Ενάγοντες: κ. Ζαχαρίου
για Τσίτσιος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.
Για Εναγόμενο 2: Καμιά εμφάνιση.
Εναγόμενος 2: απών.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Οι Ενάγοντες διεκδικούν απόφαση εναντίον του Εναγομένου 2 για:
Α. €20.987,83 δυνάμει δανείου.
Β. Τόκο προς 17% επί του πιο πάνω ποσού από 24.8.2011 μέχρι την εξόφληση, κεφαλαιοποιούμενου στις 30/6 και 31/12 κάθε χρόνου και ή νόμιμο τόκο.
Γ. Διαζευκτικά το ποσό των €20.987,83 με βάση τις αρχές του αδικαιολόγητου πλουτισμού.
Εκ μέρους των Εναγόντων παρουσιάστηκε ένορκη δήλωση του υπαλλήλου τους κ. Μιχάλη Στυλιανού, στην οποίαν υιοθετείται το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης και επισυνάπτονται τα σχετικά έγγραφα (Τεκμήρια Α-ΣΤ), καθώς και συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ίδιου προσώπου στην οποίαν επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Ζ ο κατάλογος προμηθειών και χρεώσεων των Εναγόντων του οποίου έλαβε γνώση και συμφώνησε με το περιεχόμενο του ο Εναγόμενος 2 (σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντος).
Από τη μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί προκύπτει ότι δυνάμει σχετικής Συμφωνίας Δανείου ημερ. 16.1.2009 οι Ενάγοντες παραχώρησαν στον Εναγόμενο 1 δάνειο ύψους €25.000,- το οποίο ήταν αποπληρωτέο σε 72 δόσεις εξ €469.06, ήτοι από 5.2.2009 μέχρι 5.1.2015, με την εγγύηση του Εναγόμενου 2.
Το δάνειο θα χρεώνετο με βασικό επιτόκιο 5,25%, συν προσαύξηση 5,25%, δηλαδή σύνολο 10,50%, ενώ υπήρχε και σχετική πρόβλεψη για τόκον υπερημερίας 5,25%, το οποίο αυξήθηκε με επιστολή ημερ. 27.1.2011 σε 6%, χωρίς κάποια εξήγηση.
Στις 12.4.2011 οι Ενάγοντες δημοσίευσαν ανακοίνωση στον τύπο με βάση την οποίαν το βασικό επιτόκιο αυξάνετο σε 5,75%.
Στις 8.6.2011 οι Ενάγοντες τερμάτισαν γραπτώς τη σύμβαση και από εκείνη τη μέρα άρχισαν να χρεώνουν 6% εφ΄ ολοκλήρου του υπολοίπου, δηλαδή και επί των δόσεων που θα ήταν πληρωτέες στο μέλλον, μέχρι το 2015.
Το υπόλοιπο πριν τον τερματισμό σύμφωνα με το Τεκμήριο ΣΤ ήταν €19.350,85 συν €904,65 συσσωρευθέντες τόκους.
Ζητήθηκε όμως από τους Ενάγοντες να στοιχειοθετήσουν την απαίτηση τους για τόκον υπερημερίας ενόψει παλαιότερων αποφάσεων στις οποίες κρίθηκε ως ποινική ρήτρα (Αγωγές Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας 2106/2011 και 1945/2011). Ο κ. Ζαχαρίου περιορίστηκε σε αγορεύσεις επί του θέματος επικαλούμενος βασικά ότι εφόσον προβλέπεται στη σύμβαση και στον κατάλογο χρεώσεων θα πρέπει να χορηγηθεί. Αγορεύοντας αναφέρθηκε στους όρους 2, 3, 5 και 10 της Συμφωνίας Δανείου, στο άρθρο 3 του Περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Ν.160(1)/1999 και στις υποθέσεις Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Λάμπρου Χαριλάου Λτδ (2009) 1 Α.Α.Δ. 479, Αντώνης Κόμπου ν. Universal Bank Ltd (2009) 1 Α.Α.Δ. 194 και Νεάρχου κ.α. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ (2005) 1 Α.Α.Δ. 818.
Ουσιαστικά η εισήγηση του κ. Ζαχαρίου είναι πως «δεν υπάρχει πλέον απαγόρευση σχετικά με το μέγιστο ποσοστό επιτοκίου» και ότι «τα πιστωτικά ιδρύματα έχουν ευχέρεια να μεταβάλλουν το επιτόκιο νοουμένου ότι θα ενημερώνουν τους οφειλέτες είτε με ανακοίνωση στον ημερήσιο τύπο, είτε με γραπτή ειδοποίηση».
Θα πρέπει όμως να σημειωθεί πως δεν αμφισβητείται το δικαίωμα αυτό. Εκείνο που εξετάζεται αφορά μόνον τον τόκον υπερημερίας και το κατά πόσον στα πλαίσια της παρούσας το επιπλέον 6% συνιστά ανεφάρμοστη ποινική ρήτρα.
Είχα την ευκαιρία να ασχοληθώ ξανά με παρόμοιο θέμα και στην μεταγενέστερη απόφαση μου στην υπ. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. 1. Κώστας Πέτρου κ.α., αγωγή 3117/2011, ημερ. 17.2.2011 και παρατηρώ ότι οι σχετικοί όροι της σύμβασης καθώς και τα γεγονότα είναι παρόμοια. Επαναλαμβάνω και υιοθετώ τα όσα ανέφερα στην εν λόγω υπόθεση και για τους ίδιους λόγους θεωρώ πως δεν μπορεί να επιδικαστεί ο τόκος υπερημερίας ούτε στην παρούσα.
Ως εκ τούτου εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου 2 για €20.255,50 συν τόκον 11% επί ποσού €19.350,85 από 8.6.2011, κεφαλαιοποιούμενου στις 30/6 και 31/12 κάθε έτους, συν έξοδα ως θα υπολογιστούν και Φ.Π.Α.
(Υπ.)........................................
Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ.
/ΣΣΑ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο