Legislator Case Law & Legislation
Αρ. Αγωγής: 2314/12 AI generated

Court dismisses request for supplementary sworn statements due to lack of specific facts establishing good cause.

Case Number Αρ. Αγωγής: 2314/12
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court rejected the plaintiffs' request to file supplementary sworn statements regarding alleged threats by opposing fans. The plaintiffs argued that these statements were necessary to establish a good cause for an interim order, while the defendants contended that the request was too vague and aimed at excluding future testimony. The court ruled that the request lacked the specific factual basis required to exercise judicial discretion under the relevant procedural code, as the events described were not detailed in the application itself.

Legislator headnote

AI generated

Articles 4(2) and 48 of the Code of Civil Procedure; The court must receive specific facts to exercise its discretion on supplementary sworn statements, rejecting requests based on general or vague allegations that fail to establish a good cause.

Keywords

AI generated
supplementary sworn statements good cause requirement judicial discretion interim order procedure procedural admissibility Code of Civil Procedure specific factual basis

Cited Legislation

AI generated
Articles 4(2) and 48 of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Mατθαίου Φιλόκυπρος και Άλλοι (2008) 1 ΑΑΔ 510

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.25

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.39

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.64

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEM:2012:A131

ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

Ενώπιον: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ

Αρ. Αγωγής: 2314/12

Μεταξύ:

1. Λοϊζου Χαράκη

2. Ειρήνης Καλότυχου

3. Αnil Yendluri

4. Αναστασίας Θεοδώρου

5. Hannah El Fakir

6. Ιssam Al Fakir

7. Dennis Ballard

8. Andri Ballard

9. Eλεύθεριος Χ”Σωτηρίου

10. Θεόδωρος Λάμπρου

11. Γεώργιος Σοφοκλέους

12. Λαρίσα Σοφοκλέους

13. Ξενής Κράσσος

14. Αντρέας Γαλωνίτης

15. Chris Walker

16. Aντρέας Κουτρουκίδης

Εναγόντων/Aιτητών

και

1. Κώστα Λουκά

2. Αχιλλέα Ιωάννου (άλλως Λούης Ράστας)

3. Δημάρχου Λεμεσού

4. Δήμου Λεμεσού

5. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

6. Αστυνομικό Διευθυντή Λεμεσού

7. Αρχηγό Αστυνομίας

8. ΑΕΛ Ποδόσφαιρο Λτδ ΣΥΦΑΕΛ (Σύνδεσμος Φιλάθλων Αθλητικής Ένωσης Λεμεσού)

Εναγομένων-Καθ’ ων η Αίτηση

Αίτηση ημερομηνίας 17.9.12

Ημερομηνία: 29 Νοεμβρίου, 2012

Εμφανίσεις:

Για ενάγοντες-αιτητές: κος Νεοφύτου για κ. Λουκαϊδη (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Γεωργίου)

Για εναγόμενους-καθ’ ων η αίτηση 1, 2, και 9: κα Ρούσου (για ν’ ακούσει απόφαση η κα Κατσιάμη)

Για εναγόμενος-καθ’΄ων η αίτηση 3 και 4: κα Στυλιανού για κ. Τσιρίδη (για ν’ ακούσει απόφαση ο κ. Τσιρίδης)

Για εναγόμενους-καθ’ ων η αίτηση 6 και 7:κ. Ευαγγέλου

Για εναγόμενους-καθ΄ων η αίτηση 8: κα Παπά

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Στις 1.6.2012 οι αιτητές καταχώρησαν αίτηση δια κλήσεως με την οποία ζητούν τη λήψη άμεσων μέτρων για την προστασία των αιτητών από οργανωμένες ενέργειες των φιλάθλων και αντιπάλων της ΑΕΛ που συνιστούν οχληρία σε βάρος τους. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Ειρήνης Καλότυχου στην οποία γίνεται αναφορά, ανάμεσα σε άλλα, σε ισχυριζόμενες παράνομες πράξεις και ενέργειες οπαδών της ΑΕΛ. Μετά την επίδοση της αίτησης στους καθ΄ ων η αίτηση και την εμφάνιση τους στο Δικαστήριο και προτού καταχωριστεί ένσταση εκ μέρους τους υπεβλήθη η παρούσα αίτηση.

Με την αίτηση ζητείται άδεια του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της κας Ειρήνης Καλότυχου και του κ. Αντρέα Κουτρουκίδη σε σχέση με αίτηση για προσωρινό διάταγμα που έχει καταχωριστεί στην παρούσα αγωγή.

Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του Αντρέα Κουτρουκίδη που συνοδεύει την αίτηση η ένορκη δήλωση που προτίθεται να καταθέσει αναφέρεται σε «ενέργειες ορισμένου εναγομένου που ενισχύουν την ανάγκη για έκδοση του προσωρινού διατάγματος σύμφωνα με την σχετική αίτηση ημερομηνίας 1.6.12 που είναι ορισμένη στις 27.9.2012. Οι ενέργειες αυτές έλαβαν χώρα στις 13.9.2012.» Αναφέρεται επίσης ότι με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα ολοκληρωθεί η πραγματική εικόνα των σχετικών γεγονότων έτσι ώστε το Δικαστήριο να αποφασίσει με βάση το σύνολο των γεγονότων.

Η αίτηση επίσης υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Ειρήνης Καλότυχου στην οποία αναφέρεται ότι από την καταχώρηση της αίτησης για προσωρινό διάταγμα επεσυνέβησαν νέα γεγονότα σχετικά με την υπόθεση τα οποία θεωρεί καθήκον της να θέσει υπόψη του Δικαστηρίου. Η ένορκη δήλωση που προτίθεται να καταθέσει αναφέρεται σε «ενέργειες ορισμένων εναγομένων που ενισχύουν την ανάγκη για έκδοση του προσωρινού διατάγματος σύμφωνα με την σχετική αίτηση που είναι ορισμένη στις 27.9.2012. Οι ενέργειες αυτές έλαβαν χώρα από τις 24.6.2012 μέχρι 1.9.2012.»

Η αίτηση βασίζεται στις Δ.25 θθ1 και 6, Δ.39 θθ2-7, 12, 15 και 16, Δ.48 θθ1-4, και Δ.64.

Οι καθ’ ων η αίτηση αντιπροσωπεύονται από διαφορετικούς δικηγόρους και έχουν καταχωρίσει τέσσερις ξεχωριστές ενστάσεις (μια εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση 1, 2 και 9, μια εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση 3 και 4, μια εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση 5 και 6 και μια εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση 8). Οι λόγοι ένστασης έχουν ουσιαστικά το ίδιο περιεχόμενο και μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως:

· Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις της Δ.48 θ4 (2).

· Δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος για να δοθεί άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.

· Οι αιτητές δεν καθορίζουν επακριβώς τι επιθυμούν να αναφέρουν στη συμπληρωματική ένορκη δήλωσης.

· Η αίτηση είναι γενική και αόριστη.

· Η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και καταχρηστική.

Στις ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν την κάθε μια από τις ενστάσεις αναπτύσσονται οι λόγοι ένστασης και δεν θεωρώ σκόπιμο να τους επαναλάβω για σκοπούς της παρούσας. Περαιτέρω οι συνήγοροι όλων των πλευρών έχουν αναπτύξει σε γραπτές αγορεύσεις τις αντίστοιχες θέσεις τους τις οποίες εξέτασα. Σημειώνεται ότι η επιχειρηματολογία που ανέπτυξαν οι συνήγοροι των καθ΄ ων η αίτηση κινήθηκε στους ίδιους άξονες.

Η Δ.48 Θ.4(2) η οποία δίδει το δικαιοδοτικό υπόβαθρο για έκδοση του αιτουμένου διατάγματος προνοεί τα ακόλουθα:

«Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.»

Το κατά πόσον θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.ά. για έκδοση ενταλμάτων Φύσεως Certiorari, Prohibition και Mandamus (2008) 1 A.A.Δ. 510). Το Δικαστήριο για να εξασκήσει την ευχέρεια που του δίνει η εν λόγω δικονομική διάταξη θα πρέπει να καταλήξει ότι υπάρχει περί τούτου «καλός λόγος». Άλλωστε επιτακτική είναι η ανάγκη όπως αποφεύγεται αχρείαστη παράθεση γεγονότων που οδηγούν σε σπατάλη χρόνου.

Οι αιτητές δεν παραθέτουν το περιεχόμενο των συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων που προτίθενται να καταχωρίσουν ούτε αναφέρουν έστω περιληπτικά τα γεγονότα τα οποία επιθυμούν να προσθέσουν. Βέβαια στην αγόρευση των αιτητών αναφέρεται, σε απάντηση του επιχειρήματος των αιτητών ότι δεν γνωρίζουν το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων, ότι αυτό έγινε για να μη δημιουργηθεί η οποιαδήποτε αμφιβολία περί προσπάθειας επηρεασμού του Δικαστηρίου.

Η θέση αυτή των αιτητών δεν είναι ορθή. Από τη στιγμή που η καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται δικαστικά, είναι επιβεβλημένο να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου τα γεγονότα έτσι ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να αποφασίσει κατά πόσο θα εξασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έγκρισης ή της απόρριψης της αίτησης.

Στη παρούσα περίπτωση γίνεται μία γενική και αόριστη αναφορά στην μεν ένορκη δήλωση του κ. Κουτρουκίδη σε ενέργειες «ορισμένου εναγομένου» που έλαβαν χώρα στις 13.9.2012 και στην ένορκη δήλωση της κας Καλότυχου σε ενέργειες «ορισμένων εναγομένων» που έλαβαν χώρα από τις 24.6.2012 μέχρι 1.9.2012. Τα γεγονότα δε που προτίθενται θα προστεθούν δεν μπορώ να τα υποθέσω από το φάκελο της υπόθεσης.

Στην αγόρευση του συνηγόρου των αιτητών εισηγείται πως είναι προς το συμφέρον της αλήθειας και της δικαιοσύνης να γνωρίζει το δικαστήριο τη συνολική εικόνα των γεγονότων της σχετικής αίτησης ιδίως έχοντας υπόψη ότι το αντικείμενο του αιτούμενου διατάγματος στρέφεται εναντίον επικείμενων παράνομων πράξεων και παρεμπόδιση επικείμενης επανάληψης του και πως στη βάση αυτών δημιουργείται καλός λόγος και τεκμήριο υπέρ της έγκρισης της αίτησης για το οποίο απαιτείται καλός λόγος από τους καθ΄ ων η αίτηση γιατί δεν δέχονται να τεθούν όλα τα γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου.

Τέτοιος λόγος δεν προκύπτει από τις ενστάσεις, συνεχίζει η εισήγηση, οι οποίες έχουν γενικό στόχο τον αποκλεισμό της μαρτυρίας η οποία θα ενισχύσει την εναντίον τους αίτηση.

Η ύπαρξη γεγονότων τα οποία επεσυνέβησαν μετά την καταχώρηση της αίτησης ενδεχόμενα να δικαιολογούσαν τη καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Όμως θα έπρεπε να τεθούν τα γεγονότα αυτά στο Δικαστήριο με την παρούσα αίτηση για να μπορεί να αξιολογηθεί κατά πόσο θα πρέπει να επιτραπεί η καταχώρηση δύο επιπρόσθετων ενόρκων δηλώσεων. Άλλωστε, όπως ο συνήγορος των αιτητών ισχυρίζεται στην αγόρευση του το αντικείμενο του αιτούμενου διατάγματος στη κυρίως αίτηση αναφέρεται σε ένα επικείμενο συνεχιζόμενο κίνδυνο, συνεπώς η έγκριση του αιτήματος με τη γενικότητα και την αοριστία που προβάλλεται θα μπορούσε να οδηγήσει και σε ατέρμονες διαδικασίες.

Εν όψει των πιο πάνω θεωρώ ότι η γενική αναφορά που γίνεται στις δύο ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση όπως παρατίθενται πιο πάνω στερεί από το Δικαστήριο το αναγκαίο πραγματικό υπόβαθρο για να κρίνει κατά πόσο θεμελιώνεται «καλός λόγος» για άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας με βάση τις πρόνοιες της Δ.48 Θ. 4(2).

Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται.

Τα έξοδα της αίτησης όπως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από τα Δικαστήριο θα είναι στη πορεία της κυρίως αίτησης αλλά σε καμία περίπτωση εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση.

(Υπ.) ……………………………

Πιστόν αντίγραφο Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ

Πρωτοκολλητής

Civil/Other Actions/Interim

(Αναφορά: aitisi gia sympliromatiki enorki dilosi)

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο