Appeal stay granted with security bond to balance appeal effectiveness and primary judgment value.
Legislator summary
AI generatedThe court granted a stay of execution pending appeal but required the appellants to provide a security bond. The appellants argued their appeal had strong merits without legal consequence if unstayed, while respondents contended it would deprive them of judgment benefits. The court balanced these interests, allowing the appeal to proceed effectively while ensuring the primary judgment's value remains protected through financial security.
Legislator headnote
AI generatedPer Civil Procedure Law s. 18; Per Courts Law Art. 47; Per Civil Procedure Law s. 48; Per Civil Procedure Law s. 12; The court must balance the effectiveness of the right of appeal against the value and result of the primary judgment, granting a stay only if the appellant provides adequate security to protect the respondent's interests.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων (1991) 1 ΑΑΔ 1147
P. & MA. Restaurant Ltd και Άλλοι ν. Eric John Wakeham (2011) 1 ΑΑΔ 1239
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.12
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.35
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:EDLEM:2012:A22
ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 2683/11
Μεταξύ:
CYPRIELLA DEVELOPERS LIMITED
Εναγόντων
και
1. BRAIV COMPANY LIMITED
2. ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΑΣΕΜΙΔΗΣ
3. LEVI SUMMER
Εναγομένων
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 12.6.2012
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για τους Αιτητές-Εναγόμενους: κα Φιλίππου για Μ. Κυπριανού & Σία ΔΕΠΕ
Για τους Καθ’ ων η Αίτηση – Ενάγοντες: κ. Οικονομίδης
για P.H.C. TSANGARIDES L.L.C.
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Με την παρούσα αίτηση οι εναγόμενοι – αιτητές ζητούν από το Δικαστήριο:
Διάταγμα με το οποίο ν’ αναστέλλεται η εκτέλεση της συνοπτικής απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 9.3.2012 υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον των Εναγομένων Νο 1 ως οι παράγραφοι Α, Β και Γ του παρακλητικού της Έκθεσης απαίτησης.
Η αίτηση στηρίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.35 θ.18, Δ.48 θ.1, 2, 3, 8, 9 και 38 Δ.12 θ.1 (1) (ee), στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 47 και στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου.
Στην ένορκη δήλωση του Γιώργου Γιασεμίδη, εναγομένου 2, η οποία συνοδεύει την αίτηση αναφέρεται ότι η έφεση την οποία οι εναγόμενοι καταχώρισαν έχει σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας. Είναι αυτονόητο όπως αναφέρεται περαιτέρω στην ένορκη δήλωση ότι οι ενάγοντες θα σπεύσουν να εκτελέσουν την συνοπτική απόφαση που εκδόθηκε εναντίον των εναγομένων 1 και θα διεκδικήσουν την άμεση εκκένωση του ενοικιαζόμενου υποστατικού. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να καταστήσει την έφεση άνευ αντικειμένου και η όποια επιτυχία της έφεσης θα είναι χωρίς κανένα νομικό αντίκρισμα.
Στην αίτηση καταχώρισαν ένσταση οι ενάγοντες – καθ’ ων η αίτηση στην οποία προβάλλουν τους πιο κάτω λόγους ένστασης:
1. Δεν προβάλλεται κανένας από τους καθορισμένους λόγους για τους οποίους σύμφωνα με τη νομολογία μπορεί να διαταχθεί αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης.
2. Οι Εναγόμενοι 1/Αιτητές δεν έχουν καλές πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης και/ή δεν προβάλλεται κανένας τεκμηριωμένος ισχυρισμός ότι οι Εναγόμενοι 1 – Αιτητές έχουν καλές πιθανότητες επιτυχίας στην έφεση.
3. Η ύπαρξη έφεσης δεν δίδει το αυτόματο δικαίωμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 9.3.12.
4. Πιθανή αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 9.3.12 θα αποστερήσει από τους Ενάγοντες/Καθ’ων η Αίτηση τα ευεργετήματα της απόφασης και/ή της έννοιας της διαδικασίας της συνοπτικής απόφασης.
5. Οι Εναγόμενοι 1/Αιτητές δεν έχουν καταβάλει μέχρι σήμερα κανένα ποσό έναντι του εξ’ αποφάσεως χρέους ενώ συνεχίζουν να εκμεταλλεύονται και/ή να καρπούνται την κατοχή του επίδικού υποστατικού χωρίς να καταβάλλουν οποιοδήποτε ενοίκιο.
6. Η συμπεριφορά των Εναγομένων 1/Καθ’ων η Αίτηση δείχνει έλλειψη σεβασμού στην δικαστική ετυμηγορία.
7. Προβάλλονται άσχετοι λόγοι για να υποστηρίξουν την αιτούμενη αναστολή.
Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Ζήνωνα Χρυσοστόμου, Διευθυντή των Εναγόντων ο οποίος επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και αναφέρει περαιτέρω ότι πιθανή αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης θα αποστερήσει από τους Ενάγοντες – Καθ’ων η αίτηση τα ευεργετήματα της απόφασης και της ίδιας της διαδικασίας της συνοπτικής απόφασης.
Οι εναγόμενοι 1 – Αιτητές δεν έχουν καταβάλει όπως αναφέρει κανένα ποσό έναντι του εξ αποφάσεως χρέους και συνεχίζουν να εκμεταλλεύονται και να καρπούνται την κατοχή του επίδικου υποστατικού χωρίς να καταβάλλουν οποιοδήποτε ενοίκιο. Η συμπεριφορά αυτή των εναγομένων 1 δείχνει όπως ισχυρίζεται ο Ζήνωνας Χρυσοστόμου εμφανή έλλειψη σεβασμού στην δικαστική απόφαση.
Οι εναγόμενοι 1 δεν προβάλλουν κανένα από τους λόγους οι οποίοι σύμφωνα με την νομολογία δικαιολογούν σε εξαιρετικές περιπτώσεις την αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης του Δικαστηρίου και η αναστολή της απόφασης θα προκαλούσε ανισορροπία των συγκρουόμενων δικαιωμάτων των εναγόντων – καθ’ ων η αίτηση αφού οι επιπτώσεις της αναστολής θα αποτελούσαν υπέρμετρο βάρος στα δικαιώματα των εναγόντων – καθ’ ων η αίτηση.
Είναι επίσης η θέση του Ζήνωνα Χρυσοστόμου ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο εκδώσει διάταγμα αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης θα πρέπει να διατάξει όπως οι εναγόμενοι 1 – αιτητές δώσουν ανάλογη εγγύηση υπέρ των εναγόντων καθ’ ων η αίτηση.
Οι συνήγοροι των δύο πλευρών ανέπτυξαν τις θέσεις τους μέσα από γραπτές αγορεύσεις στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο.
Η νομική βάση της αίτησης για αναστολή είναι η Δ.35 θ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και οι αρχές που διέπουν την αναστολή και πηγάζουν από τη νομολογία μπορεί να συνοψιστούν ως ακολούθως:
α. Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Δ.35 θ.18 και σε συνάρτηση με τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης.
β. Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το εφετείο.
Στην Πολιτική Έφεση 286/10 ημερ. 13.7.2011 P & ΜΑ RESTAURANT LIMITED κ.α. ν. ERIC JOHN WAKEHAM αναφέρθηκαν τα εξής:
«Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης».
Όπως περαιτέρω αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση αλλά και στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου (1991) 1 Α.Α.Δ. 1147 στις οποίες παρέπεμψε το Δικαστήριο ο κ. Οικονομίδης το Δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες ήτοι την διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της πρωτόδικης απόφασης από την άλλη.
Στην ένορκη του δήλωση ο Γιώργος Γιασεμίδης ισχυρίζεται ότι έχει βάσιμους λόγους επιτυχίας της έφεσης η οποία όμως θα είναι χωρίς κανένα νομικό αντίκρισμα αν δεν δοθεί η ζητούμενη αναστολή. Από την άλλη ο Ζήνωνας Χρυσοστόμου αναφέρει ότι πιθανή αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης θα αποστερήσει από τους ενάγοντες τα ευεργετήματα της απόφασης και της έννοιας της διαδικασίας της συνοπτικής απόφασης. Δεν θα πρέπει να διαφεύγει και το γεγονός ότι οι εναγόμενοι 1 αιτητές δεν αμφισβήτησαν τον ισχυρισμό των εναγόντων ότι δεν έχουν καταβάλει κανένα ποσό ενώ συνεχίζουν να έχουν την κατοχή και εκμετάλευση του υποστατικού.
Έχοντας υπόψη τις θέσεις των δύο πλευρών όπως αναφέρθηκαν μέσα από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων αλλά περαιτέρω έχοντας υπόψη τις αρχές όπως αυτές προβάλουν μέσα από την νομολογία κρίνω ότι θα ήταν ορθό και δίκαιο να δοθεί η δυνατότητα στους εναγομένους 1 να ασκήσουν το δικαίωμα της έφεσης η οποία να έχει αποτέλεσμα στην περίπτωση που επιτύχουν σε αυτή αλλά ταυτόχρονα και οι ενάγοντες να εξασφαλίσουν ότι σε περίπτωση που απορριφθεί η έφεση δεν θα έχουν αποστερηθεί των δικών τους δικαιωμάτων.
Ως εκ τούτου ασκώντας την διακριτική μου ευχέρεια προς όφελος των Εναγομένων 1 εκδίδεται διάταγμα όπως η παράγραφος Α της αίτησης με τους πιο κάτω όρους:
Οι αιτητές - εναγόμενοι 1 να καταθέσουν στο Δικαστήριο το ποσό των €45.610 ή να δώσουν τραπεζική εγγύηση για το ίδιο ποσό προς όφελος των εναγόντων - καθ’ων η αίτηση εντός 30 ημερών από σήμερα πλέον τα έξοδα της αγωγής και της αίτησης και
Να δώσουν τραπεζική εγγύηση στους ενάγοντες εντός επίσης 30 ημερών από σήμερα ότι θα καταβάλλεται το ποσό των €9.400 μηνιαίως σαν ενδιάμεσα κέρδη και/ή αποζημιώσεις μέχρι την εκδίκαση της έφεση.
(Υπ.) …………………………..
Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ.
Πιστό αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
/ΚΠ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο