Legislator Case Law & Legislation
Αγωγή αρ.: 9795/2000 AI generated

Cyprus District Court dismisses bank's enforcement application due to lack of evidence proving debt remains outstanding.

Case Number Αγωγή αρ.: 9795/2000
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court of Lefkosia dismissed the Cyprus Bank's application for an enforcement order against two individuals. The bank argued that the debt remained outstanding despite previous payment requests, while the defendants claimed they had already settled the liability. The court rejected the bank's case because it failed to provide sworn testimony or evidence to displace the burden of proof regarding the debt's status.

Legislator headnote

AI generated

Under Rules 40 and 48 of the Civil Procedure Regulations, an enforcement order requires the existence of an outstanding debt; the applicant bears the burden of proving this fact and must provide sworn testimony or evidence to displace the defendant's contrary claims.

Keywords

AI generated
enforcement order outstanding debt burden of proof sworn testimony Civil Procedure Regulations enforcement proceedings bankruptcy enforcement

Cited Legislation

AI generated
Rule 40 of the Civil Procedure Regulations
Rule 48 of the Civil Procedure Regulations

Cited Case Law

AI generated
Iacou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd (2000) 1 (B) A.A.D. 1377
Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashion Ltd (1999) 1 (G) A.A.D. 1858
Georgiou Cyprus v. Cyprus Bank Financing Organization Ltd (No. 2) (1999) 1 (G) A.A.D. 1938
ECLI:CY:EDLEF:2012:A166
Cyprus District Court dismisses bank's enforcement application due to lack of evidence proving debt remains outstanding.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Fashion Box S.R.L. ν. Ferro Fashion Ltd (1999) 1 ΑΑΔ 1858

Γεωργίου Kύπρος ν. Oργανισμού Xρηματοδοτήσεως Tραπέζης Kύπρου Λτδ (Aρ. 2) (1999) 1 ΑΑΔ 1938

IACOVOU BROTHERS (CONSTRUCTIONS) LTD ν. FASHIONWISE LTD (2000) 1 ΑΑΔ 1377

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.40

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2012:A166

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ.

Αγωγή αρ.: 9795/2000

Μεταξύ:

Τράπεζα Κύπρου Λτδ

Ενάγοντες

και

1. Αντώνη Μ. Τζιοβάνη Κουρουκλά

2. Ευριδίκης (Βίκης) Αντωνίου Κουρουκλά

Εναγομένων

14 Μαΐου, 2012.

Για τους αιτητές «Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ», εμφανίζεται ο κ. Ν. Κουρσάρης για τους κ.κ. Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε.

Για τον εναγόμενο αρ.1-καθ’ου η αίτηση, εμφανίζεται ο κ. Χ. Χρυσάνθου για τους κ.κ. Κάκουρας, Παναγίδης, Στεφάνου και Χρυσάνθου Δ.Ε.Π.Ε.

Απόφαση για την αίτηση ημερ. 6.9.11

(αίτημα για έκδοση διατάγματος για την εκτέλεση απόφασης από την έκδοση της οποίας παρήλθαν έξι (6) έτη)

Προκύπτουν από τον φάκελο της διαδικασίας τα εξής (Γεωργίου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ (Αρ.2) (1999) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1938, 1943):

(1) Στις 30.4.01 εξεδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση υπέρ της οντότητας «Τράπεζα Κύπρου Λτδ» και εναντίον των εναγομένων αρ. 1 και 2 («οι εναγόμενοι» εκτός όπου είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός εκάστου), αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως, για το ποσόν των Λ.Κ.40.773,98, επιπλέον τόκους και έξοδα. Εξεδόθηκε, επίσης, διάταγμα δια του οποίου διατασσόταν η αναγκαστική πώληση ενυπόθηκου ακινήτου το οποίο ανήκε στους εναγομένους. Ο εναγόμενος αρ.1 ενήχθηκε ως πρωτοφειλέτης δανειολήπτης, η δε εναγομένη αρ. 2 ενήχθηκε ως η εγγυήτριά του.

(2) Εν τω μεταξύ, η οντότητα «Τράπεζα Κύπρου Λτδ» μετονομάσθηκε σε «Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ», γεγονός για το οποίο ειδοποιήθηκε ο Πρωτοκολλητής.

(3) Στις 6.9.11 κατεχωρίσθηκε η προκείμενη αίτηση («η αίτηση») διά της οποίας η οντότητα «Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ» («οι αιτητές») «αιτούνται άδεια εκτελέσεως των αποφάσεων της ως άνω αγωγής ημερ. 30.4.01 εναντίον των εναγομένων». Η αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, την Δ.40 θ.8 και την Δ.48 θ.θ. 2 και 8 (1)(κκ) και (2) των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση της Δήμητρας Ττοφή, υπαλλήλου των αιτητών, ημερ. 6.9.11. Επί της ουσίας, η Δήμητρα Ττοφή ισχυρίζεται πως οι εναγόμενοι κατέβαλαν έναντι του εξ αποφάσεως χρέους διάφορα ποσά και εξακολουθούν να οφείλουν €90.643,81. Ισχυρίζεται, επίσης, πως, κατά καιρούς, οι εναγόμενοι ζήτησαν και έλαβαν παράταση του χρόνου αποπληρωμής.

(4) Προέκριθηκε η επίδοση της αίτησης. Εμφανισθέντες ενώπιον του Δικαστηρίου, εκπροσωπούμενοι από δικηγόρο, οι εναγόμενοι εξέφρασαν την πρόθεσή τους να ενστούν στην αίτηση. Εν τέλει, γραπτή ένσταση κατεχώρισε μόνον ο εναγόμενος αρ. 1-καθ’ου η αίτηση («ο καθ’ου η αίτηση») εφ’ όσον, κατά την δικάσιμο ημερ. 17.1.12, η αίτηση απεσύρθηκε ανεπιφύλακτα όσον αφορά στην εναγομένη αρ. 2. Κατά τη δικάσιμο ημερ. 17.1.12 η ευπαίδευτη συνήγορος των αιτητών εδήλωσε πως η εναγόμενη αρ. 2 είχε εξοφλήσει. Συνεπεία τούτου, η αίτηση απερρίφθηκε ανεπιφύλακτα, ως εξοφληθείσα, σε όση έκταση αφορά στην εναγομένη αρ. 2.

Διά της γραπτής ένστασής του, την οποίαν κατεχώρισε στις 29.2.12, ο καθ’ου η αίτηση προβάλλει τους ακόλουθους λόγους: 1) Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη. Δεν υπάρχει μαρτυρία και, εν πάση περιπτώσει, δεν υπάρχει ικανοποιητική μαρτυρία η οποία να δικαιολογεί την έγκρισή της. 2) Η αίτηση είναι καταχρηστική. 3) Οι αιτητές δεν έχουν δικαίωμα να λάβουν μέτρα εκτέλεσης εναντίον του εφ’ όσον τον έχουν απαλλάξει από την επίδικη οφειλή. 4) Οι αιτητές κωλύονται λόγω συμπεριφοράς και ή λόγω παραστάσεων προς αυτόν. 5) Οι αιτητές αδράνησαν αδικαιολόγητα για περίοδο μεγαλύτερη των δέκα (10) ετών. 6) Η ενόρκως δηλούσα προς υποστήριξη της αίτησης Δήμητρα Ττοφή δεν γνωρίζει προσωπικώς τα γεγονότα και ούτε αποκαλύπτει την πηγή της πληροφόρησής της.

Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του ίδιου του καθ’ου η αίτηση, ημερ. 29.2.12. Το περιεχόμενό της συνοψίζεται ως εξής: Τα όσα η Δήμητρα Ττοφή αναφέρει στη γραπτή ένορκη δήλωσή της ημερ. 6.9.11 είναι ανακρίβειες. Η μάρτυρας των αιτητών δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων και ούτε αποκαλύπτει την πηγή της πληροφόρησής της.

Ουδέν ποσόν οφείλει στους αιτητές εφ’ όσον αυτοί απήλλαξαν τον ίδιον και τη σύζυγό του εναγομένη αρ. 2 από την επίδικη οφειλή. Κατ’ ακρίβειαν, με την διαμεσολάβηση του τότε δικηγόρου τους (τον οποίον ο καθ’ου η αίτηση κατονομάζει) και αφού ο ίδιος και η σύζυγός του κατέβαλαν διάφορα ποσά, τόσον οι αιτητές όσον και ο «Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ», τον οποίον, εν τέλει, οι αιτητές διεδέχθηκαν, τους απήλλαξαν από όλες τις οικονομικές υποχρεώσεις.

Απόδειξη τούτου αποτελούν δύο βεβαιώσεις, εκδοθείσες στις 16.3.05 και στις 18.3.05 από τις οντότητες «Τράπεζα Κύπρου Λτδ» και «Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ», αντιστοίχως (τεκμήρια Α και Β στην ένορκη δήλωση του καθ’ου η αίτηση ημερ. 29.2.12). Οι βεβαιώσεις αυτές απευθύνονται προς τη σύζυγό του εναγόμενη αρ. 2 και ρητώς αναφέρουν πως όλες οι χρηματικές οφειλές της, έναντι των πιστωτικών αυτών ιδρυμάτων, έχουν εξοφληθεί και πως αυτή απαλλάσσεται πλήρως από τις υποχρεώσεις της ως εγγυήτρια του συζύγου της (δηλαδή του ιδίου).

Οι βεβαιώσεις αυτές αφορούν και στο επίδικο εξ αποφάσεως χρέος. Ζήτησε να λάβει και ο ίδιος παρόμοιες βεβαιώσεις εξόφλησης και απαλλαγής, χωρίς, όμως, αποτέλεσμα. Όταν παρέλαβε την αίτηση απετάθηκε στον τότε δικηγόρο του ο οποίος τον διαβεβαίωσε πως η συμφωνία απαλλαγής (η οποία αποτυπώνεται στα τεκμήρια Α και Β της ένορκης δήλωσής του) αφορά και τον ίδιο.

Έχω μελετήσει τα κρίσιμα νομικά ζητήματα, υπό το πρίσμα και των εκατέρωθεν αγορεύσεων, και έχω διεξέλθει τη μαρτυρία:

Σημειώνω, κατ’ αρχάς, πως δυνάμει της Δ.40 θ.8 δικαιούται σε έκδοση διατάγματος για την εκτέλεση απόφασης, παρά το ότι παρήλθαν δέκα (10) έτη από την έκδοσή της, ο έχων δικαίωμα να εκτελέσει την απόφαση αυτή (“the party alleging himself to be entitled to execution”) εφ’ όσον ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως το επίδικο εξ αποφάσεως χρέος δεν έχει εξοφληθεί. Δεν απαιτείται παρουσίαση, ενώπιον του Δικαστηρίου, πρόσθετων στοιχείων τα οποία να αφορούν στα μέτρα εκτέλεσης που τυχόν ελήφθηκαν εν τω μεταξύ. Ούτε απαιτείται η παρουσίαση, ενώπιον του Δικαστηρίου, κατάστασης λογαριασμού. Είναι αρκετή η ένορκη δήλωση για το ότι το επίδικο εξ αποφάσεως χρέος δεν έχει εξοφληθεί [απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 7/2012 Ελένη Μιχαήλ, ημερ. 8.2.12).

Όμως, στην προκείμενη περίπτωση, ο κρίσιμος ισχυρισμός των αιτητών περί εκκρεμότητας του επίδικου εξ αποφάσεως χρέους απορρίπτεται από τον καθ’ου η αίτηση. Ο καθ’ου η αίτηση, επικαλούμενος συγκεκριμένα γεγονότα και παρουσιάζοντας σχετική έγγραφη μαρτυρία, ισχυρίζεται πως το επίδικο εξ αποφάσεως χρέος έχει διευθετηθεί προ πολλού και πως τόσον ο ίδιος όσον και η σύζυγός του εναγομένη αρ. 2 έχουν απαλλαγεί από τους αιτητές.

Η προβολή, εκ μέρους του καθ’ου η αίτηση, των πιο πάνω ισχυρισμών, οι οποίοι αφορούν σε προϋπόθεση έκδοσης του επιδιωκόμενου διατάγματος, επέβαλε στους αιτητές το βάρος να αποδείξουν τους ισχυρισμούς του για τα γεγονότα τα οποία οδήγησαν στο να καταχωρισθεί και να συνεχίσει η αίτηση. Οι αιτητές μπορούσαν να αποσείσουν το βάρος απόδειξης, το οποίο τους βαραίνει, είτε με την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είτε με την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντως καθ’ου η αίτηση. Νομολογήθηκαν σχετικώς τα εξής: «…σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται, ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του..... Ο Αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση» (lacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd (2000) 1 (Β) Α.Α.Δ. 1377, 1380, δείτε και την Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashions Ltd (1999) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1858, 1863).

Εδώ οι αιτητές παρέλειψαν να προβούν σε οιανδήποτε προσπάθεια απόσεισης του βάρους απόδειξης που τους βαραίνει. Κατά την ακρόαση της αίτησης, η πλευρά τους περιορίσθηκε σε αγόρευση. Όμως, διά των αγορεύσεων δεν αντιμετωπίζονται και ούτε απαντώνται, με επάρκεια, ισχυρισμοί του αντιδίκου περί τα γεγονότα.

Κατά συνέπειαν, οι ισχυρισμοί των αιτητών, οι οποίοι τείνουν να θεμελιώσουν την νομολογημένη προϋπόθεση εκκρεμότητας του επίδικου εξ αποφάσεως χρέους, παρέμειναν μετέωροι και ατεκμηρίωτοι. Ως έχει το ενώπιόν μου μαρτυρικό υλικό, δεν είμαι έτοιμη να δεχθώ ότι συντρέχει η απαιτούμενη προϋπόθεση εκκρεμότητας του επίδικου εξ αποφάσεως χρέους. Ως έχει το ενώπιόν μου μαρτυρικό υλικό, δεν είμαι έτοιμη να δεχθώ ότι η έκδοση του επίδικου διατάγματος, θα ήταν, υπό τις περιστάσεις, δικαιολογημένη, δίκαιη και επιεικής.

Η επιτυχία του συγκεκριμένου λόγου ένστασης καθιστά αχρείαστη την συζήτηση άλλων λόγων οι οποίοι προβάλλονται διά της γραπτής ένστασης του καθ’ου η αίτηση.

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση ημερ. 6.9.11 αποτυγχάνει και όσον αφορά στον εναγόμενο αρ.1-καθ’ου η αίτηση.

Η αίτηση ημερ. 6.9.11 απορρίπτεται και όσον αφορά στον εναγόμενο αρ. 1-καθ’ου η αίτηση.

Τα έξοδα της αίτησης ημερ. 6.9.11, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του εναγομένου αρ. 1-καθ’ου η αίτηση και εναντίον των αιτητών «Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ».

(Υπ.) ........................................

Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/EΠ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο