Legislator Case Law & Legislation
Αγωγή αρ.: 2271/2009 AI generated

Cypriot District Court dismisses claim for damages due to lack of jurisdiction over property value exceeding statutory limits.

Case Number Αγωγή αρ.: 2271/2009
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court of Lefkosia dismissed the plaintiff's claim for damages regarding illegal interference with two properties, ruling that the court lacked jurisdiction. The plaintiff alleged illegal entry and destruction of fences in 2008, seeking only monetary compensation, while defendants argued the plaintiff lacked title. The court determined that since the property value exceeded the monetary threshold set by Article 22(3)(a) of the Courts Law, the matter fell outside the court's jurisdiction and was remitted to the Administrative President.

Legislator headnote

AI generated

Article 22(3)(a) of the Courts Law; Jurisdiction over property damage claims is limited by the value of the affected property, requiring remittal to the Administrative President if the value exceeds the statutory threshold.

Keywords

AI generated
jurisdictional threshold property damage claim Courts Law 1960 monetary limit remittal to Administrative President illegal interference property value assessment

Cited Legislation

AI generated
Article 22(3)(a) of the Courts Law (N. 14/1960)
Article 22(3)(b) of the Courts Law (N. 14/1960)

Cited Case Law

AI generated
Papakkokinou v. Landbroke Group P.l.c. and Others (1999) 1 AAΔ 838
Michalakis v. Cyprus Bank Ltd (2000) 1 AAΔ 1759
Lalaiki Cyprus Bank Ltd., Andritsios Ioakeim and Another v. (No. 1) (2003) 1 AAΔ 198
Mavrou v. Stilianou and Others (2002) 1 (Γ) AAΔ 1743
ECLI:CY:EDLEF:2012:A300
Cypriot District Court dismisses claim for damages due to lack of jurisdiction over property value exceeding statutory limits.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Παπακόκκινου Bερεγγάρια Π. ν. Landbroke Group P.l.c. (Eταιρείας) και Άλλων (1999) 1 ΑΑΔ 838

Μιχαλάκης Κιταλίδης ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ (2000) 1 ΑΑΔ 1759

Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ., Άντρη Ιωακείμ και Άλλη ν. (Αρ. 1) (2003) 1 ΑΑΔ 198

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.2

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 14/1960 - Ο περί Δικαστηρίων Νόμος του 1960

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2012:A300

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε. Δ.

Αγωγή αρ.: 2271/2009

Μεταξύ:

Μάριος Αδαμίδη

Ενάγων

-και-

KEDRIS CONSTRUCTION LTD

Εναγομένων

8 Οκτωβρίου, 2012

Ενάγων, παρών και εμφανίζεται αυτοπροσώπως.

Για τους εναγομένους, εμφανίζεται η κα Α. Α. Αγρότη για τους κ.κ. Αγρότης και Αγρότη Δ.Ε.Π.Ε.

Ενδιάμεση Απόφαση

Διά κλητηρίου ειδικώς οπισθογραφημένου, το οποίο κατεχώρισε στις 10.4.09, ο ενάγων εγκαλεί τους εναγομένους για παράνομη επέμβαση σε ακίνητα καθώς και για ιδιωτική οχληρία. Πρόκειται για το ακίνητο το οποίο φέρει αριθμό εγγραφής 10468 και περιγράφεται ως τεμάχιο αρ. 137 (πρώην 824), Φύλλο 21, Σχέδιο1012V02, τμήμα 1, ενορία Χρυσελεούσας, Δήμος Στροβόλου, Λευκωσία («το τεμάχιο αρ. 137») και το ακίνητο το οποίο φέρει αριθμό εγγραφής 1/766 και περιγράφεται ως τεμάχιο αρ. 588, Φύλλο 21, Σχέδιο 62W, τμήμα 1, ενορία Χρυσελεούσας, Δήμος Στροβόλου, Λευκωσία («το τεμάχιο αρ. 588»). Ο ενάγων διεκδικεί μόνον αποζημιώσεις. Δεν επιδιώκει την έκδοση διαταγμάτων για άρση της οχληρίας ή για ανάκτηση κατοχής.

Διά των δικογράφων του (έκθεση απαίτησης, απάντηση και έγγραφο με περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες) ο ενάγων παρουσιάζεται ως ο μοναδικός μέτοχος και διευθυντής της εταιρείας στην οποία ανήκει το τεμάχιο αρ. 137 και ως ο συνιδιοκτήτης του τεμαχίου αρ. 588. Επίσης, ο ενάγων παρουσιάζεται ως ο κάτοχος και ο έχων το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης των δύο τεμαχίων. Η παράνομη επέμβαση στα δύο τεμάχια έλαβε χώραν το έτος 2008 και διήρκησε για περίοδο πέραν των επτά (7) μηνών. Εκδηλώθηκε με την παράνομη είσοδο στα δύο τεμάχια, την παραβίαση και κατεδάφιση περιφράξεων και μεταλλικών κιγκλιδωμάτων που υπήρχαν εκεί, την μετατροπή των δύο τεμαχίων σε δημόσιο χώρο στάθμευσης, εργοτάξιο και χώρο αποθήκευσης βαρέων οχημάτων και υλικών οικοδομής καθώς και με την αφαίρεση από αυτά ποσοτήτων χώματος.

Ας σημειωθεί πως στα δικόγραφα του ενάγοντος παραλείπεται η αναφορά στην αξία των δύο τεμαχίων.

Διά της υπεράσπισής τους οι εναγόμενοι ισχυρίζονται πως ο ενάγων δεν νομιμοποιείται να εγείρει την προκείμενη αγωγή γιατί δεν είναι ιδιοκτήτης των τεμαχίων ούτε είναι πρόσωπο το οποίο έχει δικαίωμα να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης αυτών. Επιπλέον, οι εναγόμενοι αρνούνται και απορρίπτουν τους ουσιώδεις ισχυρισμούς και τις απαιτήσεις του ενάγοντος. Μεταξύ άλλων, οι εναγόμενοι αρνούνται το περιεχόμενο της παρα. 1 της έκθεσης απαίτησης το οποίο αφορά στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των δύο τεμαχίων.

Η ακρόαση της αγωγής ξεκίνησε στις 10.9.12. Κλήθηκε, ως πρώτος μάρτυρας του ενάγοντος, ο Κωνσταντίνος Αδαμίδης (Μ.Ε.1) ο οποίος, ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, κατέθεσε γραπτή δήλωση (έγγραφο αρ. 1) ως το άρθρο 25 του περί Αποδείξεως Νόμου (Κεφ. 9, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια) επιτρέπει. Καταθέτοντας ο Κωνσταντίνος Αδαμίδης (Μ.Ε.1) ανέφερε πως, κατά τον ουσιώδη χρόνο, το τεμάχιο αρ. 137 άξιζε περί τις €850.000, το δε τεμάχιο αρ. 588 άξιζε περί τις €415.000 (δείτε στις παρα. 6 και 9 του εγγράφου αρ. 1).

Η δήλωση αυτή του μάρτυρος του ενάγοντος προεκάλεσε την άμεση αντίδραση της ευπαίδευτης συνηγόρου των εναγομένων. Η κα Αγρότου ήγειρε ζήτημα κανονικότητας της έκθεσης απαίτησης και ζήτημα δικαιοδοσίας. Τα ζητήματα αυτά συζητήθηκαν κατά τη δικάσιμο ημερ. 14.9.12:

Η ευπαίδευτη συνήγορος των εναγομένων υπεστήριξε, κατά πρώτον, πως εφ’ όσον η προκείμενη αγωγή αφορά σε παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία η παράλειψη του ενάγοντος να δικογραφήσει την αξία της συνιστά παραβίαση της Δ.2 θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Και η παράβαση αυτή είναι μοιραία για την υπόθεση του ενάγοντος. Κατά δεύτερον, η κα Αγρότου υπεστήριξε πως η μαρτυρία περί της αξίας των δύο τεμαχίων αποκαλύπτει πως το παρόν Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την προκείμενη αγωγή λαμβανομένων υπ’ όψιν των όσων το άρθρο 22(3)(α) του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια) διαλαμβάνει.

Ο ενάγων ανεγνώρισε πως για τις περιπτώσεις παράνομης επέμβασης σε ακίνητα οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί προβλέπουν την δικογράφηση της αξίας αυτών. Όμως, συνέχισε, το ζήτημα είναι επουσιώδες και, εν πάση περιπτώσει, αυτό δεν ηγέρθηκε εγκαίρως. Περαιτέρω, ο κ. Αδαμίδης υπεστήριξε πως δεδομένου ότι η μόνη θεραπεία η οποία επιδιώκεται είναι η επιδίκαση αποζημιώσεων έως και το ποσόν των €10.000 κρίσιμη είναι μόνον η ενοικιαστική αξία των επίδικων ακινήτων, για την οποία δόθηκε ήδη μαρτυρία.

Προέχει η εξέταση του ζητήματος της δικαιοδοσίας εφ’ όσον η εξέταση του ζητήματος της συμμόρφωσης με τα όσα η Δ.2 θ.10 ορίζει προϋποθέτει ότι το παρόν Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί της προκείμενης αγωγής (απόφαση στην Πολιτική Αίτηση αρ. 31/2010 Χαράλαμπος Θεοδώρου, ημερ. 22.4.10).

Συναφώς αναφέρω πως το Δικαστήριο ελέγχει κατά προτεραιότηταν, και μάλιστα, αυτεπαγγέλτως, ζητήματα τα οποία άπτονται της αρμοδιότητάς του να επιληφθεί ορισμένης υπόθεσης. Ο έλεγχος αυτός αφορά τόσον στην καθ’ ύλην όσον και την κατά τόπον αρμοδιότητα (οι οποίες πρέπει να συντρέχουν) και δύναται να γίνει καθ’ οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας εκδίκασης της υπόθεσης (Παπακόκκινου ν. Landbroke Group P.l.c. κ.α. (1999) 1 (Α) Α.Α.Δ. 838, 844). «Το κατά πόσον οι προϋποθέσεις που ορίζονται από την δικαιοδοτική νομοθετική διάταξη πληρούνται παραμένει ζήτημα ανοικτό μέχρι τέλους της υπόθεσης» (Μαύρου ν. Στυλιανού κ.α 1 (Γ) Α.Α.Δ.1743, 1748). Στις περιπτώσεις όπου η αδικοπραξία σχετίζεται με ακίνητο κρίσιμο, για σκοπούς καθορισμού της καθ’ ύλην αρμοδιότητας, δεν είναι μόνον το ύψος των επιδιωκόμενων αποζημιώσεων. Κρίσιμη είναι και η αξία του επηρεαζόμενου ακινήτου (δείτε, για ανάλογη και συνδυασμένη εφαρμογή, τις αποφάσεις Κιταλίδης ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ (2000) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1759, Γρηγορίου (Αρ. 2) (2002) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1821, 1825 και Ιωακείμ κ.α. ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ (Αρ. 1) (2003) 1 (Α) Α.Α.Δ. 198, 203-4).

Εν προκειμένω, εφ’ όσον κατά την ακρόαση της αγωγής ο ενάγων προσεκόμισε μαρτυρία σύμφωνα με την οποίαν η αξία των επηρεαζόμενων δύο τεμαχίων υπερβαίνει την καθ’ ύλην αρμοδιότητα του Επαρχιακού Δικαστή, ως αυτή καθορίζεται διά του άρθρου 22(3)(α) του Ν. 14/1960, κρίνω πως στερούμαι δικαιοδοσίας να επιληφθώ της αγωγής.

Προσθέτω πως δεν τίθεται θέμα εφαρμογής της εξαίρεσης την οποίαν καθιερώνει το άρθρο 22(3)(β) του Ν. 14/1960 γιατί, όπως αναφέρεται πιο πάνω, ο ενάγων δεν επιδιώκει την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος. Επιπλέον, διά της υπεράσπισής τους οι εναγόμενοι αμφισβητούν τον τίτλο των δύο τεμαχίων.

Για όλους τους πιο πάνω λόγους παραπέμπω την υπόθεση στον Πρωτοκολλητή με οδηγίες να την θέσει ενώπιον του Διοικητικού Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας.

Οι συνήγοροι των διαδίκων να ενημερωθούν, στη συνέχεια, από τον Πρωτοκολλητή.

(Υπ.) …………………………………

Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/ΕΠ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο