Legislator Case Law & Legislation
Αριθμός Αγωγής 2067/05 AI generated

Cyprus court dismisses debt claim against bank for failure to sell collateral property.

Case Number Αριθμός Αγωγής 2067/05
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The District Court of Lefkosia dismissed the defendants' claims against Alpha Bank Ltd regarding outstanding loan and account balances. The defendants argued the loan agreements were void and that the bank failed to sell a pledged property, but offered no evidence of damages or specific losses. The court ruled that the transfer of rights was merely a conveyance of rights, not an obligation to sell, and rejected the defendants' failure to present testimony or counterclaims.

Legislator headnote

AI generated

s. 5(β) and s. 13 of the Guarantee; The court held that a transfer of rights does not impose an obligation on the creditor to exercise those rights, and guarantors cannot claim against the creditor for extensions of time.

Keywords

AI generated
loan agreement validity pledge of property guarantee enforcement failure to sell collateral outstanding account balance counterclaim damages transfer of rights

Cited Legislation

AI generated
s. 5(β) of the Guarantee
s. 13 of the Guarantee

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.19

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.21

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2012:A307

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ.

Αριθμός Αγωγής 2067/05

Μεταξύ:

ALPHA BANK LTD

Εναγόντων

και

1. Σοφοκλής Σαββίδης

2. Σάββας Σαββίδης

3. Δημήτρης Πολυκάρπου και Σοφοκλής Σαββίδης ως διαχειριστές της περιουσίας της Φαίδρας Πολυκάρπου, αποβιωσάσης (Διαχείριση αρ. 199/01)

4. Δημήτρη Πολυκάρπου

Εναγομένων

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 17.10.2012

Για τους ενάγοντες: κ. Ντ. Παπαδόπουλος (για να ακούσει απόφαση κα Δικωμίτου)

Για τον εναγόμενο 1: Ο ίδιος προσωπικά

Για τον εναγόμενο 4: κα Μ. Κυπριανίδου

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Στο τελικό στάδιο της δίκης που διεξήχθη για τους εναγόμενους 1 και 4, ο εναγόμενος 1 δεν αντιπροσωπεύθηκε από δικηγόρο. Το δικαστήριο στο πλαίσιο της διακριτικής του ευχέρειας και της φυσικής δικαιοσύνης τον βοήθησε σε διαδικαστικά θέματα και του έδωσε το δικαίωμα να αντεξετάσει το μάρτυρα των εναγόντων (Σάββα Άδωνη) και να εκφράσει ελεύθερα τις θέσεις του, πλείστες όσες από τις οποίες δεν ήταν δικογραφημένες.

Η απαίτηση αφορά ξεκαθαρισμένο υπόλοιπο τρεχούμενου λογαριασμού και υπόλοιπο οφειλόμενο δυνάμει συμφωνιών δανείου. Στην Έκθεση Υπεράσπισης των εναγομένων 1 και 4, εάν αγνοηθούν διάφορες άσχετες προδικαστικές ενστάσεις με τις οποίες το Δικαστήριο ασχολήθηκε σε προγενέστερες ενδιάμεσες αποφάσεις του, η υπεράσπιση αμφοτέρων των εναγομένων επικεντρώνεται σε δύο βασικά άξονες.

(α) Σε αόριστες αναφορές ότι οι συμφωνίες δανείου είναι άκυρες και παράνομες, ότι εξασφαλίστηκαν δολίως, ότι εμπεριέχουν παράνομες ποινικές ρήτρες, ότι εμπεριέχουν πρόνοιες για παράνομο ανατοκισμό και/ή δεν διέπονται από τους όρους των συμφωνιών δανείου, όπως αυτοί ερμηνεύονται από τους ενάγοντες, αλλά σκοπός των εναγόντων που εγκλώβισαν τον εναγόμενο 1, ήταν να τον καταστρέψουν οικονομικά, δεν τον ενημέρωσαν για την έγερση της αγωγής, ούτε αποδέχτηκαν το 2004 συμβιβαστική πρόταση του για πλήρη διευθέτηση της αξίωσης. Έκτοτε, έχουν διαφοροποιηθεί τα δεδομένα με αποτέλεσμα λόγω της άρνησης των εναγόντων να αποδεχθούν τη συμβιβαστική πρόταση του και της μεταγενέστερης μείωσης της τιμής του μη πωληθέντος ακινήτου δυνάμει του εκχωρηθέντος πωλητηρίου εγγράφου, να υφίστανται τεράστια οικονομική ζημιά.

(β) Στον ισχυρισμό ότι οι ενάγοντες οφείλουν να υλοποιήσουν την εξασφάλιση που είχαν δυνάμει εκχώρησης πωλητηρίου εγγράφου ενός ακινήτου το οποίο δεν επώλησαν μετά την έκδοση των σχετικών τίτλων το 2004, όπου οι τιμές των ακινήτων ήσαν ψηλές και θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν από το προϊόν πώλησης ολόκληρο το χρέος.

Δεν θα επεκταθώ στη μαρτυρία που υπάρχει ενώπιον μου, του κ. Σάββα Άδωνη (για τους ενάγοντες) και των εναγομένων 1 και 4 αλλά θα παραπέμψω σ΄ αυτές όταν και όπου το θεωρώ επιβεβλημένο για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου.

Κατ΄ αρχάς οι εναγόμενοι 1 και 4 δεν δύνανται να βασίζονται στους ισχυρισμούς τους περί ακυρότητας των συμβάσεων δανείου ή για αμφισβήτηση του υπολοίπου του λογαριασμού, διότι δεν δικογραφούν καθόλου και/ή επαρκώς τέτοιους ισχυρισμούς στην Έκθεση Υπεράσπισης τους.

Σύμφωνα με τους Θεσμούς 11, 12, 13, 15 και 16 της Δ.19 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι ισχυρισμοί των εναγομένων για ακυρότητα των συμβάσεων δανείου έπρεπε να συμπεριλαμβάνονται στην Έκθεση Υπεράσπισης σαφώς και συγκεκριμένα. Και εφόσον η αγωγή αφορά απαίτηση για χρέος και/ή εκκαθαρισμένη χρηματική απαίτηση, το ίδιο επιβάλλεται και από τους Θεσμούς 2 και 6 της Δ.21. Η μη αυστηρή συμμόρφωση με τις πιο πάνω πρόνοιες, εμποδίζει τους εναγόμενους 1 και 4 από του να αμφισβητούν την εγκυρότητα των συμβάσεων ή το οφειλόμενο χρεωστικό υπόλοιπο.

Ο κ. Σάββας Άδωνης μαρτύρησε σαφώς και με λεπτομέρεια αναφορικά με τα επίδικα υπόλοιπα, προσκομίζοντας μάλιστα και αναλυτικές καταστάσεις λογαριασμού με τα Τεκμήρια 10 και 17 καθώς και τις σχετικές συμβάσεις δανείων, τρεχούμενου λογαριασμού και εγγυήσεων, με τα Τεκμήρια 1, 2 και 3 αντίστοιχα. Καμιά διαμαρτυρία γραπτή ή προφορική των εναγομένων που ενημερώνοντο για τα οφειλόμενα υπόλοιπα και/ή τους τόκους κατά τακτά χρονικά διαστήματα δεν προσκομίστηκε από τους ίδιους στο δικαστήριο.

Η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε με οποιοδήποτε τρόπο και/ή με την αντεξέταση στην οποία ο κ. Σάββας Άδωνης υπεβλήθη και επομένως το δικαστήριο την αποδέχεται ως αληθή και ανταποκρινόμενη προς τα πραγματικά γεγονότα.

Όσον αφορά τις συμφωνίες εγγύησης [Τεκμ.3(α)(β)(γ)] που σύμφωνα με τον εναγόμενο 4 υπεγράφησαν προγενέστερα του δανείου, θα πρέπει να πω ότι η ημερομηνία υπογραφής αυτών είναι άσχετη διότι οι εν λόγω συμφωνίες αναφέρουν ρητά ότι αφορούν την χορήγηση εγγύησης για μελλοντικές υποχρεώσεις του εναγομένου 1 αλλά και για συνέχιση παροχής υφιστάμενων διευκολύνσεων προς τον εναγόμενο 1.

Τέλος, οι εναγόμενοι δεν προσέφεραν οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να υποστηρίζει τους ισχυρισμούς τους με τους οποίους αμφισβητούν την εγκυρότητα ή την ύπαρξη των συμβάσεων δανείων ή τα επίδικα υπόλοιπα λογαριασμών ούτε ποτέ εδιαμαρτυρήθηκαν για ανατοκισμό ή λάθη στο οφειλόμενο υπόλοιπο λογαριασμού.

Όσον αφορά τους ισχυρισμούς των εναγομένων περί παράλειψης των εναγόντων να πωλήσουν το ακίνητο, η αγορά του οποίου (ως επιπρόσθετη εγγύηση) εκχωρήθηκε προς όφελος τους μετά την έκδοση του τίτλου, θα πρέπει να αναφέρω ότι η συμφωνία εκχώρησης δικαιωμάτων είναι ακριβώς αυτό που η ονομασία της υποδηλώνει, δηλαδή εκχώρηση «δικαιωμάτων», και δεν μπορεί με οποιονδήποτε τρόπο να ερμηνευθεί ως επιβάλλουσα «υποχρέωση» προς την ενάγουσα να ασκήσει αυτά τα δικαιώματα οποτεδήποτε και/ή καθόλου.

Ακόμα και να υπήρχε οποιαδήποτε παράλειψη εκ μέρους των εναγόντων οι εναγόμενοι θα έπρεπε να εγείρουν ανταπαίτηση εναντίον αυτών αιτούμενοι αποζημιώσεις για τις ενέργειες ή παραλείψεις τους, αλλά ακόμα και σε τέτοια περίπτωση θα έπρεπε να αποδείξουν τι ζημιά έχουν υποστεί από τέτοιες ενέργειες/παραλείψεις, Στην παρούσα υπόθεση, ούτε ανταπαίτηση καταχώρισαν οι εναγόμενοι αλλά ούτε και έδωσαν οποιαδήποτε σαφή και συγκεκριμένη μαρτυρία αναφορικά με το ύψος της ζημιάς που ισχυρίζονται ότι έχουν υποστεί.

Ο όρος 5(β) καθώς και ο όρος 13 των Εγγυήσεων (Τεκμ.13) εμποδίζει τους εγγυητές από του να έχουν οποιαδήποτε απαίτηση σε σχέση με χορηγία οποιασδήποτε παράτασης χρόνου από τους ενάγοντες προς τον εναγόμενο 1.

Επίσης όσον αφορά την υποβολή προς τον κ. Σάββα Άδωνη (κατά την αντεξέταση του) εκ μέρους των εναγομένων 1 και 4 περί παράλειψης των εναγόντων να τους αποστείλει τις σχετικές ειδοποιήσεις (Τεκμ.8 και 9) σημειώνω ότι στην γραπτή ένορκη κατάθεση τους οι εναγόμενοι δεν υποστηρίζουν τέτοιο ισχυρισμό.

Αναφέρομαι επίσης στον ισχυρισμό του εναγόμενου 4 ο οποίος ενώ ισχυριζόταν κατά την ένορκη κατάθεση του ότι δεν γνώριζε πριν τον τερματισμό των συμβολαίων (2004) ότι ο Πρωτοφειλέτης δεν κατέβαλλε τις δόσεις του, εντελώς αντιφατικά παραδέχτηκε μετά ότι είχε διαπραγματεύσεις με τους ενάγοντες για να βρεθεί τρόπος εξόφλησης των εν λόγω υπολοίπων από το 2003, το οποίο σημαίνει ότι γνώριζε τουλάχιστο ένα χρόνο πριν τον τερματισμό ότι οι δόσεις δεν καταβάλλοντο. Οι εισηγήσεις του εναγομένου 4 στην αγόρευση του όσον αφορά χρεώσεις των τόκων, αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις οι οποίες δεν προβλήθηκαν ποτέ προηγουμένως και ιδιαίτερα στην καταχωρηθείσα Έκθεσης Υπεράσπισης του.

Ως εκ των ανωτέρω, εκδίδεται απόφαση προς όφελος των εναγόντων και εις βάρος των εναγομένων 1 και 4 για €100.125,98 πλέον τόκους προς 12% ετησίως από 1.7.2004 μέχρι 30.11.2004 και 13% από 1.12.2004 μέχρι εξοφλήσεως ως υπόλοιπο δανείου και €9.017,23 πλέον τόκους προς 9% ετησίως από 1.10.2004 μέχρι εξοφλήσεως ως υπόλοιπο τρεχούμενου λογαριασμού πλέον διάταγμα ως η παράγραφος Γ της Αξίωσης πλέον έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.

[Υπ.] Μ. Παπαμιχαήλ, ΑΕΔ

Πιστό αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/μκστ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο