Court grants motion to register and enforce a final arbitration award against a cooperative society member.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Χριστοφόρου Χρίστος και Άλλοι (1999) 1 ΑΑΔ 980

Πιττάκας Χριστόδουλος (2001) 1 ΑΑΔ 1932

Συνεργατική Πιστωτική Eταιρεία Aγίας Nάπας ν. Άντυ Kυριακίδη και Άλλων (2008) 1 ΑΑΔ 716

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 171(I)/2000 - Ο περί Συνεργατικών Εταιρειών (Τροποποιητικός) (Αρ. 2) Νόμος του 2000

Ν. 22/1985 - Ο περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμος του 1985

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2012:A284

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ.

Γενική Αίτηση αρ: 1121/2011

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΣΠΕ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Αιτητές

και

ΚΩΣΤΑ Ν. ΧΑΤΖΗΣΤΑΥΡΗ

Καθ’ ου η αίτηση

24 Σεπτεμβρίου, 2012

Για τους αιτητές, εμφανίζεται η κα. Γ. Ρούσσου για τους κ.κ. Αριστοφάνης Α. Γεωργίου και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.

Καθ’ ου η αίτηση, παρών και εμφανίζεται αυτοπροσώπως.

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Διά της υπό συζήτησιν αίτησης η οντότητα «Περιφερειακή ΣΠΕ Λευκωσίας» («οι αιτητές») ζητούν άδεια για να καταχωρίσουν και εγγράψουν, στο Πρωτοκολλητείο του Δικαστηρίου τούτου, μια διαιτητική απόφαση ημερ. 24.11.10 («η διαιτητική απόφαση»). Σκοπός τους είναι η εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης κατά τον τρόπο που εκτελούνται οι δικαστικές αποφάσεις.

Ως νομικό υπόβαθρο της αίτησης καταγράφονται τα άρθρα 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου του 1985 (Ν.22/1985, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια), τα άρθρα 2 και 21 του περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ. 4), η Δ.48 θ.θ 1 έως και 3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.

Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Χριστόφορου Γιαννή, ημερ. 10.10.11, το ουσιώδες κείμενο της οποίας έχει ως εξής:

«1.Είμαι εις την υπηρεσία των αιτητών, γνωρίζω πλήρως τα γεγονότα της παρούσης υποθέσεως και είμαι εξουσιοδοτημένος να προβώ στην παρούσα ένορκο δήλωση.

………………………………………………………………………………..

3. Στις 24/11/2010 εξεδόθη διαιτητική απόφαση προς όφελος των αιτητών και εναντίον του καθ'ου η αίτησης αλληλεγγύως δια το ποσό των €1.262,11 κεφάλαιο και τόκο προς 9% ετησίως από 24/11/10, με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων δύο φορές τον χρόνο και συγκεκριμένα την 30ην Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €80,00.- έξοδα διαιτησίας…..

4. Η ως άνω διαιτητική απόφαση εξεδόθη δυνάμει τρεχούμενου λογαριασμού υπ'αρ. 4011801-2.

5. Η ως άνω διαιτητική απόφασης εγνωστοποιήθει εις του καθ'ου η αίτησης στις 24/11/2010….

6. Η ως άνω διαιτητική απόφαση δεν έχει εφεσιβληθεί εντός 21 ημερών από της ημερομηνίας της προς του καθ'ου η αίτησις γνωστοποιήσεως της διαιτητικής αποφάσεως και συνεπώς κατέστη τελεσίδικος.

7. Εξ'όσων κάλλιο γνωρίζω και πιστεύω ο καθ'ου η αίτησης έχει κινητή περιουσία υποκείμενη εις κατάσχεσιν δια την εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους του.

…….»

Στην ένορκη δήλωση του Χριστόφορου Γιαννή ημερ. 10.10.11 επισυνάπτεται, ως τεκμήρια, τόσον η διαιτητική απόφαση όσον και η γραπτή απόδειξη γνωστοποίησής της στον καθ’ου η αίτηση.

Ο καθ’ου η αίτηση, ο οποίος εμφανίζεται αυτοπροσώπως και χειρίζεται ο ίδιος την υπόθεσή του, ενίσταται. Κατεχώρισε γραπτό υπόμνημα διά του οποίου ισχυρίζεται πως εξόφλησε κάποιο άλλο γραμμάτιο, το γραμμάτιο υπ’ αριθμόν 4010675-7 και ζητά να του παρασχεθούν τα αποδεικτικά του επίδικου χρέους. Μεταξύ άλλων, ζητά να του παραδοθούν οι κινήσεις του επίδικου τρεχούμενου λογαριασμού.

Έχω μελετήσει με προσοχή τα ενώπιόν μου δεδομένα.

Σημειώνω πως μετά την τροποποίηση του άρθρου 52 του Ν.22/1985 (δια του Ν.171(Ι)/2000) και την προσθήκη του εδ.(5), η διαδικασία καταχώρισης και εγγραφής διαιτητικής απόφασης στο Πρωτοκολλητείο Επαρχιακού Δικαστηρίου, για σκοπούς εκτέλεσης, δεν μπορεί να έχει ως αντικείμενο την ορθότητα, τυπική και ή ουσιαστική, διαιτητικής απόφασης. Η ορθότητα διαιτητικής απόφασης μπορεί να ελεγχθεί μόνον στα πλαίσια έφεσης που καταχωρίζεται δυνάμει του εδ.(4) του άρθρου 52. Το εδ.(5) είναι σαφές και ρητό:

«(5) Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή ή των διαιτητών, με βάση το εδάφιο (2) δεν έχει εφεσιβληθεί στο δικαστήριο σύμφωνα με το εδάφιο (4) ή αν η έφεση κατ’ αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως σαν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου» .

Στην απόφαση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Κυριακίδη κ.α» (2008) 1 (Α) Α.Α.Δ 716, 719, αναφέρονται τα εξής:

«Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται η εμπλοκή του ιδίου, που αφενός την διατάσσει και ταυτόχρονα την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να «εγγραφεί» δηλαδή στα αρχεία του πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Γι’ αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου, ο,τιδήποτε ήθελαν, με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης».

Παρενθετικά αναφέρω πως πριν την θεσμοθέτηση των ρυθμίσεων που διαλαμβάνει το εδ.(5) του άρθρου 52 του Ν.22/1985, τα πράγματα ήσαν διαφορετικά. Η διαδικασία ενώπιον του διαιτητή και η δικαστική διαδικασία για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης ήσαν άρρηκτα συνδεδεμένες και αλληλένδετες. Έτσι, οιαδήποτε πλημμέλεια σημειωνόταν στην πορεία έκδοσης διαιτητικής απόφασης μπορούσε να αποτελέσει επίδικο θέμα στα πλαίσια της δικαστικής διαδικασίας για την καταχώριση και εγγραφή της (Χριστοφόρου κ.α (1999) 1(Γ) Α.Α.Δ. 980, 984-5, Πιττάκας (2001) 1(Γ) Α.Α.Δ 1932,1935).

Στην προκειμένη περίπτωση, το αναντίλεκτο γεγονός πως δεν κατεχωρίστηκε έφεση εναντίον της επίδικης διαιτητικής απόφασης 24.11.10, ως το εδ.(4) του άρθρου 52 επιτρέπει (δείτε πιο πάνω στις παρα. 5 και 6 της ένορκης δήλωσης του Χριστόφορου Γιαννή, ημερ. 10.10.11), στερεί τον καθ’ ου η αίτηση της δυνατότητας να ισχυρισθεί, στα πλαίσια της υπό συζήτησιν αίτησης, οιονδήποτε σφάλμα, τυπικό και ή ουσιαστικό, στη διαδικασία έκδοσής της.

Εάν ο καθ’ου η αίτηση επιθυμούσε να αμφισβητήσει την κανονικότητα, τη νομιμότητα και το κύρος της επίδικης διαιτητικής απόφασης ημερ. 24.11.10 όφειλε να καταχωρίσει έφεση εντός της προθεσμίας την οποία το εδ.(4) του άρθρου 52 του Ν.22/1985 ορίζει. Εφ’ όσον τέτοια έφεση δεν έχει καταχωριστεί, η επίδικη διαιτητική απόφαση ημερ. 24.11.10 τεκμαίρεται κανονική, νόμιμη και έγκυρη.

Με βάση όλα τα πιο πάνω, η ένσταση απορρίπτεται. Καταλήγω δε ότι, στην προκείμενη περίπτωση, πληρούνται οι προϋποθέσεις παροχής άδειας για την καταχώριση και εγγραφή της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 24.11.10, στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, για σκοπούς εκτέλεσής της όσον αφορά στον καθ’ου η αίτηση.

Η αίτηση ημερ. 10.10.11 επιτυγχάνει.

Δίδεται άδεια ως η παρα. Α της αίτησης ημερομηνίας 10.10.11.

Τα έξοδα της αίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον του καθ’ ου η αίτηση.

(Υπ.) ........................................

Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/ΕΠ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο