Court allows amendment of claim despite delay and error, citing judicial discretion and fairness.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου & άλλης (1991) 1 ΑΑΔ 934

Χρίστου ν. Στυλιανού (1992) 1 ΑΑΔ 704

Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου (1995) 1 ΑΑΔ 560

Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) ν. Nίκου K. Σιακόλα (1999) 1 ΑΑΔ 44

Pelekanos C & A Associates Ltd ν. Ανδρέα Πελεκάνου (2001) 1 ΑΑΔ 2075

Τσαγγάρη Ανδρέας ν. Μακεδονίας Γαβριηλίδου και Άλλων (2002) 1 ΑΑΔ 156

Στυλιανού Αλέξανδρος και Άλλη ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (2002) 1 ΑΑΔ 746

Κωστοπούλλου Μαρούλλα Α. και Άλλη ν. Παντελή Λοΐζου και Άλλου (2005) 1 ΑΑΔ 576

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2012:A241

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Eνώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 7620/10

Μεταξύ:

C.M.M. INVESTMENTS LTD

Ενάγουσας

και

KYRIACOS ANDREOY ARSIOTIS DEVELOPMENTS AND

CONSTRUCTIONS LTD η οποία συναλλάσσεται με το όνομα

KYRIACOS ANDREOU ARSIOTIS DEVELOPMENTS LTD

Εναγομένης

____________________

Αίτηση Εναγόντων ημερ. 1.2.12 για τροποποίηση

12 Ιουλίου, 2012.

Εμφανίσεις:

Για τους Ενάγοντες-Αιτητές: κα Κώστα.

Για τους Εναγόμενους-Καθ’ ων η αίτηση: κα Στυλιανού.

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Με την παρούσα αίτηση οι Ενάγοντες (στο εξής οι αιτητές) αποσκοπούν στην τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης. Η αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Χαράλαμπου Σωτηρίου, διευθυντή των αιτητών ημερ. 1.2.12, προσέκρουσε σε ένσταση των Εναγομένων (στο εξής οι καθ’ ων η αίτηση), η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Κυριάκου Αρσιώτη, διευθυντή των καθ’ ων η αίτηση ημερ. 11.5.12.

Σημειώνεται ότι πανομοιότυπη αίτηση καταχωρήθηκε εκ μέρους των αιτητών στις 18.5.11, η οποία απορρίφθηκε με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 16.11.11.

Όπως διατείνονται οι αιτητές σε σύσκεψη τους με τους δικηγόρους τους, προτού η αγωγή οριστεί για οδηγίες, διεφάνη ότι στα δικόγραφα δεν συμπεριλήφθηκαν όλοι οι ισχυρισμοί τους λόγω λανθασμένων οδηγιών που τους δόθηκαν από τον διευθυντή τους κ.Χ. Σωτηρίου, με αποτέλεσμα να μην έχουν δοθεί με λεπτομέρεια και ορθά όλα τα γεγονότα. Προσθέτουν ότι, λόγω του μεγάλου χρονικού διαστήματος που παρήλθε από την υπογραφή της συμφωνίας ημερ. 27.11.03, χρειαζόταν αρκετός χρόνος ώστε να περισυλλεγούν και βεβαιωθούν όλα τα γεγονότα της υπόθεσης. Ήταν επίσης απαραίτητο να γίνει έρευνα μέσω των αρμοδίων αρχών και εμπειρογνωμόνων ώστε να επιβεβαιωθούν τα γεγονότα. Επομένως είναι απαραίτητο να τροποποιηθούν τα δικόγραφα ώστε να συμπεριληφθούν όλοι οι ισχυρισμοί των αιτητών. Σ’ ότι αφορά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 16.11.11 και την απόρριψη της προηγούμενης αίτησης ημερ. 18.5.11, ο διευθυντής των αιτητών διατείνεται ότι:

Η αναφορά του για μεταγενέστερο διορισμό του κ. Θ. Ιωαννίδη ως δεύτερος δικηγόρος των αιτητών, οφείλετο στην λανθασμένη εντύπωση που είχε ότι η παρούσα αγωγή δεν είχε υπογραφεί από τον κ. Ιωαννίδη. Και τούτο ενόψει του ότι εναντίον των καθ’ ων η αίτηση είχε καταχωρήσει, πριν την παρούσα αγωγή, υπό την προσωπική του ιδιότητα την αγωγή 2875/10 με ίδια επίδικα θέματα, στην οποία δικηγόρος του ήταν η κα Ν. Κληρίδου και στη συνέχεια είχε διορίσει τον κ. Θ. Ιωαννίδη. Έτσι προέκυψε η λανθασμένη εντύπωση ότι αυτό έγινε και στην παρούσα αγωγή. Όμως επιβεβαιώνει ότι πράγματι, μετά τον διορισμό του κ. Ιωαννίδη στην αγωγή 2875/10 και σε σύσκεψη με τους δύο δικηγόρους προέκυψε η ανάγκη τροποποίησης των δικογράφων και σε καμία περίπτωση δεν επιθυμούσε να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Εισηγείται ότι η απόρριψη της προηγούμενης αίτησης δεν δημιούργησε δεδικασμένο εφόσον το Δικαστήριο δεν εξέτασε την ουσία και τα γεγονότα της αίτησης.

Οι καθ’ ων η αίτηση με την ένσταση τους προέβαλαν τους ακόλουθους λόγους ένστασης:

Η αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη αφού η προηγούμενη αίτηση ημερ. 18.5.11 απορρίφθηκε από το Δικαστήριο και δεν εφεσιβλήθηκε.

Η αίτηση καλύπτεται από το δεδικασμένο και οι αιτητές κωλύονται να καταχωρήσουν εκ νέου αίτηση τροποποίησης.

Η αίτηση καταχωρήθηκε καθυστερημένα και η καθυστέρηση δεν δικαιολογείται επαρκώς από τους αιτητές.

Οι ισχυρισμοί των αιτητών σ’ ότι αφορά τον λόγο απόρριψης της προηγούμενης αίτησης είναι παραπλανητικοί και κακόπιστοι.

Η αιτούμενη τροποποίηση εισάγει νέα βάση αγωγής εφόσον η αγωγή στηρίζεται σε αμέλεια και επιχειρείται η εισαγωγή ισχυρισμού για παραβίαση σύμβασης.

Με την αιτούμενη τροποποίηση προκαλείται αδικία και ζημιά στους καθ’ ων η αίτηση η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα.

Ο κ. Αρσιώτης στην ένορκη του δήλωση, ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους ένστασης.

Στο στάδιο των αγορεύσεων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις, παραπέμποντας το Δικαστήριο σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου που πραγματεύονται τις αρχές της τροποποίησης.

Έχω εξετάσει με προσοχή τις εκατέρωθεν εισηγήσεις, έχοντας προς τούτο υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία επί του θέματος (βλ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation (1998) 1(Ε) Α.Α.Δ. 33, Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλα (1999) 1(Α) Α.Α.Δ. 44, Χρίστου ν. Αζά (1992) 1(Α) Α.Α.Δ. 704, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου (1991) 1 Α.Α.Δ. 934, Fereos v. Martin Brothers (1997) 1 Α.Α.Δ. 370, Pelekanos v. Πελεκάνου (2001) 1 Α.Α.Δ. 2075, Τσαγγάρης ν. Γαβριηλίδου (2002) 1 Α.Α.Δ. 156, Στυλιανού ν. Λαϊκής (2002) 1 Α.Α.Δ. 746, Ταξί Κυριάκος ν. Παύλου (1995) 1 Α.Α.Δ. 560 και άλλες) οι οποίες συνοψίζονται ως ακολούθως.

Η τροποποίηση ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας, νοουμένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν αναγκαία. Το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, λαμβάνει υπόψη σειρά παραγόντων, όπως οι επιπτώσεις που θα επιφέρει η τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου, ως και ο χρόνος υποβολής του αιτήματος. Ο χρόνος, όμως, δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Θα πρέπει, όμως, να δικαιολογείται κάθε καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για τροποποίηση, βάρος που επαυξάνει αναλόγως της καθυστέρησης. Ένας άλλος παράγοντας που συνεκτιμάται είναι και η δυνατότητα που είχε ο αιτητής για συμπερίληψη των ισχυρισμών του σε προγενέστερο στάδιο, αλλά η σύγχρονη τάση είναι να εγκρίνονται τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις έστω και αν παρατηρήθηκε αμέλεια ή καθυστέρηση. Επιγραμματικά, τέλος, η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα, εκτός στις περιπτώσεις που προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο η οποία δεν μπορεί να θεραπευθεί με έξοδα.

Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές, διεξήλθα με προσοχή τόσο την αίτηση όσο και τους λόγους ένστασης. Θεωρώ επιβεβλημένο να εξετάσω πρώτα τον λόγο ένστασης που αφορά την ύπαρξη δεδικασμένου, ενόψει της προηγούμενης πανομοιότυπης αίτησης ημερ. 18.5.11 που απορρίφθηκε από το Δικαστήριο στις 16.11.11.

Είναι νομολογημένο ότι η ύπαρξη δεδικασμένου προϋποθέτει ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει ήδη εξετάσει και αποφασίσει τελεσίδικα επί της ουσίας της αγωγής ή της διαφοράς (βλ. Borna Alikhani ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Hossein Alikhani v. Γεωργίου Προδρόμου Πολ. Έφ. 22 και 23/2009 ημερ. 10.4.12 και Μ.Α. Κωστοπούλλου ν. Παντελή Λοΐζου Πολ. Έφ. 11999 ημερ. 22.4.05).

Στη συγκεκριμένη περίπτωση το Δικαστήριο απέρριψε την προηγούμενη αίτηση τροποποίησης, μη αποδεχόμενο τον ισχυρισμό των αιτητών ότι η ανάγκη για τροποποίηση προέκυψε μετά τον διορισμό και δεύτερου δικηγόρου, ως εξ αντικειμένου αβάσιμο και ανυπόστατο, εφόσον ήταν σαφέστατο από τα δικόγραφα ότι τόσο το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, όσο και η Έκθεση Απαίτησης, ήταν υπογραμμένα ευθύς εξ αρχής και από τους δύο δικηγόρους. Έχω την άποψη ότι ο λόγος για τον οποίο απορρίφθηκε η πρώτη αίτηση δεν αποτελεί λόγο ουσίας. Με άλλα λόγια, το Δικαστήριο δεν εξέτασε, ούτε και αποφάσισε τελεσίδικα, στα πλαίσια της προηγούμενης αίτησης, κατά πόσο η αιτούμενη τροποποίηση ήταν αναγκαία στη βάση των επικαλούμενων γεγονότων. Επομένως, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν δημιουργήθηκε δεδικασμένο και το Δικαστήριο έχει τη δυνατότητα να εξετάσει την παρούσα αίτηση στη βάση των πιο πάνω νομικών αρχών. Κατ’ επέκταση, ο λόγος περί ύπαρξης δεδικασμένου δεν γίνεται αποδεκτός και απορρίπτεται.

Στη βάση των πιο πάνω επισημάνσεων, συνεκτιμώντας συγχρόνως και τις εξηγήσεις που οι αιτητές έχουν δώσει στα πλαίσια της παρούσας αίτησης για την εσφαλμένη εντύπωση που είχαν, ότι δηλ. η παρούσα αγωγή δεν είχε υπογραφεί και από τον κ. Θ. Ιωαννίδη – όπως είχε συμβεί με την αγωγή 2875/10 που είχε προηγηθεί της παρούσας – κρίνω ότι ούτε και ο λόγος ένστασης περί καταχρηστικής και κακόπιστης αίτησης ευσταθεί και απορρίπτεται. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι ο ενόρκως δηλών Χ. Σωτηρίου, για όλες τις εξηγήσεις που έδωσε στην ένορκη του δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, σε σχέση με την πιο πάνω λανθασμένη εντύπωση στην οποία βρισκόταν ως διευθυντής των αιτητών, καθόλου δεν αντεξετάστηκε από την άλλη πλευρά. Το Δικαστήριο, εξετάζοντας τις εν λόγω εξηγήσεις που παρέμειναν αναμφισβήτητες, αποδέχεται ότι πράγματι προέκυψε τέτοια λανθασμένη αντίληψη, την οποία προφανώς οι αιτητές αντιλήφθηκαν μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 16.11.11. Κρίνω ότι αυτή η λανθασμένη εντύπωση των αιτητών δεν μπορεί να λειτουργήσει καταλυτικά για την τύχη της παρούσας αίτησης και να οδηγήσει σε απόρριψη της. Και τούτο έχοντας υπόψη τη σύγχρονη τάση ότι οι αιτήσεις τροποποίησης εγκρίνονται έστω και αν παρατηρήθηκε αμέλεια, αβλεψία ή παραδρομή.

Έχω εξετάσει τις αιτούμενες τροποποιήσεις και κρίνω ότι αυτές είναι αναγκαίες και απαραίτητες για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων. Διαφωνώ με τον λόγο ένστασης ότι με τις αιτούμενες τροποποιήσεις επιχειρείται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής. Η αιτούμενη προσθήκη της «παράβασης συμβατικών υποχρεώσεων της Εναγόμενης» δεν αποτελεί νέα βάση αγωγής, αφού η επίδικη συμφωνία παραμένει η ίδια δηλ. αυτή της 27.11.03.

Σ’ ότι αφορά την καθυστέρηση που παρατηρείται από την καταχώρηση της αγωγής στις 8.9.10 μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας αίτησης στις 1.2.12, λαμβάνοντας υπόψη την εκδίκαση της προηγούμενης αίτησης ημερ. 18.5.11 που μεσολάβησε, αλλά και τον λόγο που οι αιτητές επικαλούνται στην ένορκη τους δήλωση, ότι δηλ. προέκυψε η ανάγκη τροποποίησης σε σύσκεψη που έγινε με τους δικηγόρους τους προτού η αγωγή οριστεί για οδηγίες, καταλήγω ότι η καθυστέρηση αυτή δεν μπορεί να λειτουργήσει καταλυτικά για την τύχη της παρούσας αίτησης, σε βαθμό που να μην επιτραπεί στους αιτητές να προσδιορίσουν και αποσαφηνίσουν στα δικόγραφα τους τα επίδικα γεγονότα. Και τούτο έχοντας υπόψη την πιο πάνω νομολογία, ως και το στάδιο στο οποίο η αίτηση καταχωρήθηκε δηλ. προτού αρχίσει η ακροαματική διαδικασία, παράγοντας που δεν επηρεάζει τα δικαιώματα και συμφέροντα των καθ’ ων η αίτηση, οι οποίοι δεν θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά αλλά μπορούν να αποζημιωθούν με την επιδίκαση εξόδων προς όφελος τους.

Με βάση τα πιο πάνω κρίνω, ασκώντας προς τούτο τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ότι η αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί.

Εκδίδεται επομένως Διάταγμα τροποποίησης ως η αίτηση.

Τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα και τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί και παραδοθεί στην άλλη πλευρά μέσα σε 20 ημέρες από τη σύνταξη του Διατάγματος και οι καθ’ ων η αίτηση να καταχωρήσουν τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης σε 20 ημέρες στη συνέχεια.

Τα έξοδα της αίτησης, όσο και τα έξοδα που θα κριθούν αναγκαία λόγω της τροποποίησης, θα είναι προς όφελος των καθ’ ων η αίτηση και σε βάρος των αιτητών. Αυτά να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης.

[Υπ.] .......................................

Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ.

Πιστό αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/νχ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο