Legislator Case Law & Legislation
Αρ. Αγωγής: 6957/04 AI generated

Court allows amendment of claim to add missing evidence despite procedural delay and opposing objections.

Case Number Αρ. Αγωγής: 6957/04
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court granted the plaintiffs' request to amend their statement of claim to include previously omitted mortgage agreements and declarations. Although the defendants argued the delay in filing the original claim was unjustified and the new request was an abuse of process, the court found the amendment necessary to present complete facts. The decision prioritized the plaintiffs' right to present full evidence over the procedural objections, ruling that the amendment was not abusive.

Legislator headnote

AI generated

s. 10 of the Civil Procedure Law; The court has the discretion to allow amendments to pleadings to ensure a fair trial, even where there is a delay in filing, provided the amendment is not abusive and serves the interests of justice.

Keywords

AI generated
amendment of pleadings procedural delay abuse of process civil procedure law discretion of court missing evidence fair trial

Cited Legislation

AI generated
s. 10 of the Civil Procedure Law

Cited Case Law

AI generated
KYPREOS ν. KYPREOS (1984) 1 CLR 565
KYPREOS ν. KYPREOS (1984) 1 CLR 565
ELEFTHERIADES ν. CYPRUS HOTELS (1985) 1 CLR 677
ELEFTHERIADES ν. CYPRUS HOTELS (1985) 1 CLR 677
Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου & άλλης (1991) 1 ΑΑΔ 934
Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου & άλλης (1991) 1 ΑΑΔ 934
Χρίστου ν. Στυλιανού (1992) 1 ΑΑΔ 704
Χρίστου ν. Στυλιανού (1992) 1 ΑΑΔ 704
Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου (1995) 1 ΑΑΔ 560
Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου (1995) 1 ΑΑΔ 560
Παμπορίδης ν. Κτηματικής Τραπέζης Λτδ (1995) 1 ΑΑΔ 670
Παμπορίδης ν. Κτηματικής Τραπέζης Λτδ (1995) 1 ΑΑΔ 670
Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) ν. Nίκου K. Σιακόλα (1999) 1 ΑΑΔ 44
Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) ν. Nίκου K. Σιακόλα (1999) 1 ΑΑΔ 44
Pelekanos C & A Associates Ltd ν. Ανδρέα Πελεκάνου (2001) 1 ΑΑΔ 2075
Pelekanos C & A Associates Ltd ν. Ανδρέα Πελεκάνου (2001) 1 ΑΑΔ 2075
Τσαγγάρη Ανδρέας ν. Μακεδονίας Γαβριηλίδου και Άλλων (2002) 1 ΑΑΔ 156
Τσαγγάρη Ανδρέας ν. Μακεδονίας Γαβριηλίδου και Άλλων (2002) 1 ΑΑΔ 156
Στυλιανού Αλέξανδρος και Άλλη ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (2002) 1 ΑΑΔ 746
Στυλιανού Αλέξανδρος και Άλλη ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (2002) 1 ΑΑΔ 746
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

KYPREOS ν. KYPREOS (1984) 1 CLR 565

ELEFTHERIADES ν. CYPRUS HOTELS (1985) 1 CLR 677

Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου & άλλης (1991) 1 ΑΑΔ 934

Χρίστου ν. Στυλιανού (1992) 1 ΑΑΔ 704

Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου (1995) 1 ΑΑΔ 560

Παμπορίδης ν. Κτηματικής Τραπέζης Λτδ (1995) 1 ΑΑΔ 670

Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) ν. Nίκου K. Σιακόλα (1999) 1 ΑΑΔ 44

Pelekanos C & A Associates Ltd ν. Ανδρέα Πελεκάνου (2001) 1 ΑΑΔ 2075

Τσαγγάρη Ανδρέας ν. Μακεδονίας Γαβριηλίδου και Άλλων (2002) 1 ΑΑΔ 156

Στυλιανού Αλέξανδρος και Άλλη ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (2002) 1 ΑΑΔ 746

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.15

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2012:A247

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 6957/04

Μεταξύ:

Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, Αγίας Ελένης 36, Λευκωσία

Εναγόντων

-και-

1. Παντελή Μητροκλή Ιωάννου, Μιχαήλ Καραολή 5, 2201 Γέρι

2. Θεοδώρας Ιωάννου, Μιχαήλ Καραολή 5, 2201 Γέρι

Εναγομένων

________________________________________

Αίτηση Εναγόντων ημερ. 21.2.12 για τροποποίηση

19 Ιουλίου, 2012.

Εμφανίσεις:

Για Ενάγοντες-αιτητές: κα Κυριάκου.

Για Εναγόμενους-Καθ’ ων η αίτηση: κ. Πετράκης.

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Με την παρούσα αίτηση οι Ενάγοντες (στο εξής οι αιτητές) αποσκοπούν στην τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Η αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Μάριου Λυσιώτη, υπαλλήλου των αιτητών ημερ. 21.2.12, προσέκρουσε σε ένσταση των Εναγομένων (στο εξής οι καθ’ ων η αίτηση), η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του καθ’ ου η αίτηση 1 ημερ. 23.3.12.

Σημειώνεται ότι προηγούμενη αίτηση τροποποίησης των αιτητών ημερ. 3.6.11, αποσύρθηκε στις 24.11.11.

Όπως διατείνονται οι αιτητές, κατά την ετοιμασία της υπόθεσης για ακρόαση και κατόπιν προσκόμισης των σχετικών εγγράφων συμφωνιών από τους αιτητές, προέκυψε η ύπαρξη της έγγραφης συμφωνίας της Σύμβασης Πίστωσης ημερ. 30.7.98, ως και οι Συμβάσεις και οι Δηλώσεις Υποθήκευσης των ακινήτων τα οποία εκ παραδρομής δε προσκομίστηκαν στους δικηγόρους τους και στοιχειοθετούν επαρκώς την υπόθεση τους. Η προτεινόμενη τροποποίηση δεν έγινε νωρίτερα διότι για μεγάλο χρονικό διάστημα εγίνοντο προσπάθειες για εξώδικη διευθέτηση της υπόθεσης. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι αναγκαίες ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του τα αληθή και πραγματικά γεγονότα για να αποφασίσει την ουσία της υπόθεσης και οι καθ’ ων η αίτηση ουδόλως επηρεάζονται.

Οι καθ’ ων η αίτηση με την ένσταση τους προέβαλαν τους ακόλουθους λόγους ένστασης:

Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 16.7.04 και δεν υπάρχει ικανοποιητική εξήγηση για την καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης.

Η εξήγηση που δίδεται για την καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης συγκρούεται με αναμφισβήτητα γεγονότα.

Τυχόν έγκριση του αιτούμενου διατάγματος θα επιφέρει ζημιά στους καθ’ ων η αίτηση που δεν μπορεί να επανορθωθεί με πληρωμή εξόδων και θα επηρεαστούν τα συνταγματικά δικαιώματα τους για εκδίκαση της υπόθεσης μέσα σε εύλογο χρόνο.

Οι αιτητές εμποδίζονται να καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση διότι παρόμοια αίτηση τους ημερ. 3.6.11 αποσύρθηκε ανεπιφύλακτα.

Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας.

Ο καθ’ ου η αίτηση 1 στην ένορκη του δήλωση, ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους ένστασης.

Στο στάδιο των αγορεύσεων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις, παραπέμποντας το Δικαστήριο σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου που πραγματεύονται τις αρχές της τροποποίησης.

Έχω εξετάσει με προσοχή τις εκατέρωθεν εισηγήσεις, έχοντας προς τούτο υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία επί του θέματος (βλ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation (1998) 1(Ε) Α.Α.Δ. 33, Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλα (1999) 1(Α) Α.Α.Δ. 44, Χρίστου ν. Αζά (1992) 1(Α) Α.Α.Δ. 704, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου (1991) 1 Α.Α.Δ. 934, Fereos v. Martin Brothers (1997) 1 Α.Α.Δ. 370, Pelekanos v. Πελεκάνου (2001) 1 Α.Α.Δ. 2075, Τσαγγάρης ν. Γαβριηλίδου (2002) 1 Α.Α.Δ. 156, Στυλιανού ν. Λαϊκής (2002) 1 Α.Α.Δ. 746, Ταξί Κυριάκος ν. Παύλου (1995) 1 Α.Α.Δ. 560 και άλλες) οι οποίες συνοψίζονται ως ακολούθως.

Η τροποποίηση ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας, νοουμένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν αναγκαία. Το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, λαμβάνει υπόψη σειρά παραγόντων, όπως οι επιπτώσεις που θα επιφέρει η τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου, ως και ο χρόνος υποβολής του αιτήματος. Ο χρόνος, όμως, δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Θα πρέπει, όμως, να δικαιολογείται κάθε καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για τροποποίηση, βάρος που επαυξάνει αναλόγως της καθυστέρησης. Ένας άλλος παράγοντας που συνεκτιμάται είναι και η δυνατότητα που είχε ο αιτητής για συμπερίληψη των ισχυρισμών του σε προγενέστερο στάδιο, αλλά η σύγχρονη τάση είναι να εγκρίνονται τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις έστω και αν παρατηρήθηκε αμέλεια ή καθυστέρηση. Επιγραμματικά, τέλος, η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα, εκτός στις περιπτώσεις που προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο η οποία δεν μπορεί να θεραπευθεί με έξοδα.

Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές, διεξήλθα με προσοχή τόσο την αίτηση όσο και τους λόγους ένστασης. Θεωρώ επιβεβλημένο να εξετάσω πρώτα τον λόγο ένστασης που αφορά την απόσυρση και απόρριψη της προηγούμενης αίτησης τροποποίησης ημερ. 3.6.11.

Είναι η θέση των καθ’ ων η αίτηση ότι η εν λόγω αίτηση αποσύρθηκε από τους αιτητές ανεπιφύλακτα και επομένως εμποδίζονται να καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση. Η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Όπως προκύπτει από το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 24.11.11 η πλευρά των αιτητών ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου να αποσύρει την αίτηση, χωρίς να αναφερθεί ότι η απόσυρση εγίνετο ανεπιφύλακτα. Ο δικηγόρος των καθ’ ων η αίτηση δεν έφερε ένσταση στο αίτημα, η άδεια δόθηκε από το Δικαστήριο και η αίτηση απορρίφθηκε.

Σχετική επί του θέματος είναι η υπόθεση Ιωάννης Πατσαλίδης ν. Αβραάμ Αναστασίου Δίσπυρου (2006) 1(Α) Α.Α.Δ., σελ. 17 στην οποία γίνεται αναφορά στην υπόθεση Παμπορίδης ν. Κτηματικής Τράπεζας Λτδ (1995) 1 Α.Α.Δ. 670. Το ακόλουθο απόσπασμα στη σελ. 20 είναι σχετικό:

«Το ζήτημα καλύπτεται από τη Δ.15 των Θεσμών περί Πολιτικής Δικονομίας. Οι προεκτάσεις της εξηγήθηκαν στις υποθέσεις Kypreos (1984) 1 C.L.R. 565 και Eleftheriades v. Cyprus Hotels (1985) 1 C.L.R. 677. Με τη θέσπιση της η ελευθερία που αναγνωριζόταν στον ενάγοντα για απόσυρση της αγωγής οποτεδήποτε, διατηρώντας δικαίωμα επαναφοράς της αιτίας της αγωγής που αποτελούσε το αντικείμενο της με νέα αγωγή ή σε μεταγενέστερη διαδικασία, δεν υπάρχει πλέον.

Ο ενάγων μπορεί να αποφασίσει αν θα προωθήσει την αγωγή του ή αν θα την αποσύρει. Αυτό είναι δικό του προνόμιο και είναι ο κανόνας πως στο βαθμό που η απόσυρση της αγωγής διενεργείται για να οδηγηθεί η ορισμένη αντιδικία σε οριστικό τέλος, ούτε ο εναγόμενος έχει λόγο αλλά ούτε και το Δικαστήριο. Εκείνο που δεν δικαιούται να κάμει είναι να τερματίσει οποτεδήποτε θέλει τη διαδικασία διατηρώντας μονομερώς το δικαίωμα να επανέλθει στα ίδια.

Οι περιορισμοί εν προκειμένω είναι σαφείς. Ο ενάγων δικαιούται να διακόψει (discontinue) με γραπτή ειδοποίηση την αγωγή, δηλαδή να την τερματίσει με δικαίωμα καταχώρισης νέας, οποτεδήποτε πριν την παραλαβή της υπεράσπισης, ή μετά την παραλαβή της πριν προβεί σε οποιοδήποτε άλλο δικονομικό διάβημα, (με επιφύλαξη ως προς οποιανδήποτε ενδιάμεση αίτηση).

Από εκεί και πέρα ο ενάγων παύει να είναι dominus litis. Η διακοπή της αγωγής τελεί πλέον υπό την αίρεση της εξασφάλισης άδειας, από το Δικαστήριο. Η απόσυρση της αγωγής και η επακόλουθη απόρριψη της χωρίς τέτοια άδεια που εξ ορισμού εμπεριέχει την αναγνώριση του ενάγοντα δικαιώματος καταχώρισης νέας αγωγής, δημιουργεί δεδικασμένο (βλ.

Spencer Bower and Turner – the Doctrine of Res Judicata 2η έκδοση σελ. 36, παράγραφος 39).»

Στη συγκεκριμένη περίπτωση η αίτηση ημερ. 3.6.11 δεν τερματίστηκε μονομερώς από τους αιτητές, αλλά αποσύρθηκε στις 24.11.11 κατόπιν συμφωνίας των καθ’ ων η αίτηση. Είναι σημαντικό ότι η δικηγόρος των αιτητών ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου για να αποσύρει την αίτηση, η οποία δόθηκε από το Δικαστήριο και στην οποία άδεια, εξ ορισμού εμπεριέχεται, σύμφωνα με την πιο πάνω νομολογία, η αναγνώριση στους αιτητές του δικαιώματος καταχώρησης νέας αίτησης. Στη βάση των πιο πάνω επισημάνσεων, κρίνω ότι στην παρούσα περίπτωση, η αίτηση ημερ. 3.6.11 δεν αποσύρθηκε ανεπιφύλακτα και οι αιτητές δεν εμποδίζονται στην καταχώρηση νέας αίτησης τροποποίησης, που είναι η παρούσα.

Προχωρώ να εξετάσω τους υπόλοιπους λόγους ένστασης.

Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές που διέπουν το θέμα της τροποποίησης, διεξήλθα με προσοχή το δικόγραφο των αιτητών και κατέληξα ότι η αιτούμενη τροποποίηση είναι αναγκαία. Και τούτο γιατί με αυτήν οι αιτητές επιθυμούν ουσιαστικά να παρουσιάσουν ολοκληρωμένα τα επίδικα γεγονότα στο δικόγραφο τους, ώστε στη συνέχεια να μπορούν να επικαλεστούν τα σχετικά έγγραφα που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, προς απόδειξη της αξίωσης τους ως και των θεραπειών που επιθυμούν να προσθέσουν στην Έκθεση Απαίτησης τους. Οι αιτητές αιτιολογούν τη μη συμπερίληψη των αιτούμενων τροποποιήσεων στην Έκθεση Απαίτησης τους, επικαλούμενοι την εκ παραδρομής παράλειψη των αιτητών να προσκομίσουν στους δικηγόρους τους όλα τα σχετικά στοιχεία και έγγραφα τα οποία είναι αναγκαία για επαρκή στοιχειοθέτηση της υπόθεσης τους, παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο και γίνεται αποδεκτός, τονίζοντας τη σύγχρονη τάση έγκρισης τέτοιων αιτημάτων, έστω και στις περιπτώσεις αμέλειας ή λάθους ή καθυστέρησης.

Σ’ ότι αφορά το θέμα της μεγάλης καθυστέρησης που παρατηρείται από την καταχώρηση της αγωγής στις 16.7.04 μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης στις 21.2.12, επισημαίνεται η θέση των αιτητών ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα εγίνοντο προσπάθειες εξώδικης διευθέτησης της υπόθεσης, θέση που γίνεται αποδεκτή, συνυπολογίζοντας ότι αυτή δεν αμφισβητήθηκε από τους καθ’ ων η αίτηση, οι οποίοι παρέλειψαν να αντεξετάσουν σχετικά τον ενόρκως δηλούντα εκ μέρους των αιτητών. Στη βάση των όσων αναφέρθηκαν πιο πάνω, διαφωνώ με την εισήγηση του συνήγορου των καθ’ ων η αίτηση ότι η αίτηση είναι καταχρηστική.

Κατ’ επέκταση, καταλήγω ότι η τροποποίηση θα πρέπει να εγκριθεί. Η πλευρά των καθ’ ων η αίτηση μπορεί να αποζημιωθεί με επιδίκαση εξόδων προς όφελος τους, εφόσον είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι σ’ αυτό το στάδιο της διαδικασίας δηλαδή προτού αρχίσει η ακροαματική διαδικασία, αυτοί δεν επηρεάζονται δυσμενώς και με οποιοδήποτε τρόπο που δεν αποκαθίσταται με έξοδα.

Για όλα τα πιο πάνω, ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που έχει το Δικαστήριο, εκδίδεται:

Διάταγμα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης ως η αίτηση. Οι αιτητές να καταχωρήσουν την τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης τους εντός 20 ημερών από τη σύνταξη του Διατάγματος. Τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης να καταχωρηθεί εντός 20 ημερών στη συνέχεια και Απάντηση στην τροποποιημένη υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών στη συνέχεια.

Τόσο τα έξοδα της αίτησης όσο και αυτά που θα απωλεσθούν λόγω της τροποποίησης, θα είναι σε βάρος των αιτητών και προς όφελος των καθ’ ων η αίτηση, τα οποία, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης.

[Υπ.] .......................................

Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ.

/νχ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο