Court dismisses inquiry request due to applicant's failure to prove insolvency and truthfulness.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Mιχαήλ Xριστάκης και Άλλος ν. Aδελφοί Πούλλου Λτδ (1997) 1 ΑΑΔ 1759

Xριστάκη Nίτσα ή άλλως Παγωνίτσα Xριστάκη Παναγιώτου ν. Mάρως Mιχαήλ (1998) 1 ΑΑΔ 422

Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε. ν. Μαρίας Κωνσταντίνου (2000) 1 ΑΑΔ 1034

Λουγκρίδης Νίκος ν. Eurolife Limited (2004) 1 ΑΑΔ 886

Xριστοφόρου Xρίστος ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Eταιρείας Aκακίου (2008) 1 ΑΑΔ 708

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2012:A89

ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ.

Αρ. Αίτησης: 1171/2010

ΜΕΤΑΞΥ:

Συνεργατικό Ταμιευτήριο Ιδιωτικών Εργατοϋπαλλήλων Κύπρου (ΣΥ.Τ.Ι.Ε.Κ.) Λτδ

Αιτητές

-και-

Ριχάρδος Ιωσήφ Ιωάννου

Καθ’ ού η Αίτηση

28 Μαρτίου, 2012

Αίτηση έρευνας ημερομηνίας 28.07.2011

Για τους Αιτητές: κος Γεωργίου

Ο καθ’ ου η Αίτηση αυτοπροσώπως

Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (ex-tempore)

Με αίτηση ημερομηνίας 28.07.2011 οι αιτητές αιτούνται∙ έρευνα του εξ αποφάσεως χρεώστη (στη συνέχεια ο καθ’ ου η αίτηση) αναφορικά με την ικανότητα του να αποπληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του, τόκους και έξοδα, καθώς και διάταγμα του δικαστηρίου διατάττον τούτον να πληρώνει το εξ αποφάσεως χρέος του δια μηνιαίων δόσεων.

Στην αίτηση αναγράφονται και άλλα αιτήματα όπως∙ διεξαγωγή έρευνας αναφορικά με οποιαδήποτε δωρεά, παράδοση ή μεταβίβαση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου ή οποιαδήποτε επιβάρυνση, διακίνηση ή απόκρυψη περιουσιακού στοιχείου∙ διάταγμα διαττάτον την ακύρωση καταδολιευτικών μεταβιβάσεων ή επιβαρύνσεων∙ και διάταγμα διαττάτον την αποκοπή απολαβών εκ €500 μηνιαίως προς αποπληρωμή του χρέους του.

Εν τούτοις στο στάδιο της εξέτασης του καθ’ ου η αίτηση από τους αιτητές η έρευνα περιορίστηκε στην οικονομική κατάσταση του καθ’ ου η αίτηση και δεν επεκτάθηκε σε οτιδήποτε σχετικό των αιτημάτων με διακριτικά στοιχεία Γ, Δ και Ε. Ως εκ τούτου συμπεραίνω ότι οι αιτητές εγκατέλειψαν αυτή τη πτυχή της αίτησής τους.

Εν πάση περιπτώσει, σημειώνεται ότι στην αίτηση δεν μνημονεύεται συγκεκριμένη περιουσία, αντικείμενο καταδολιευτικής μεταβίβασης, όπως ούτε και συγκεκριμένο πρόσωπο που ωφελήθηκε τέτοιας μεταβίβασης, όπως ούτε και εργασία από την οποία ο καθ’ ου η αίτηση λαμβάνει μισθό. Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν.

ΣΠΕ Ακακίου (2008) 1Α Α.Α.Δ. 708, 715 αναφέρθηκε πως∙ “Τέτοιο αίτημα μπορεί βεβαίως να συμπεριληφθεί και στην αίτηση έρευνας, στην οποία όμως πρέπει να καθορίζεται το περιουσιακό στοιχείο, για το οποίο υπάρχει ο ισχυρισμός πως μεταβιβάστηκε για να καταδολιευθεί ο πιστωτής, μαζί βεβαίως με το πρόσωπο στο οποίο έγινε η μεταβίβαση ώστε και αυτό να ακουστεί, ως πρόσωπο του οποίου τα δικαιώματα ευθέως τίθενται υπό συζήτηση”.

Εφόσον στην προκείμενη περίπτωση η αίτηση δεν παραθέτει τέτοιες λεπτομέρειες, το αίτημα για έκδοση διατάγματος ως το Γ, Δ και Ε στην αίτηση, παρέμεινε μετέωρο πραγματικών γεγονότων, αόριστο και γενικόλογο. Αυτή και μόνο η διαπίστωση επαρκεί για απόρριψη αυτής της πτυχής του αιτήματος. Παρόλα ταύτα, σημειώνεται περαιτέρω ότι καμία πτυχή του μαρτυρικού υλικού δικαιολογεί έκδοση διατάγματος ως το Γ, Δ και Ε της αίτησης και συνεπώς γι’ αυτό τον πρόσθετο λόγο αυτή η πτυχή της αίτησης απορρίπτεται.

Η αίτηση εδράζεται στα άρθρα 82 έως 91Γ, 91Ε, 91ΣΤ και 91Ζ του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στη Δ.48, κκ.1, 2 και 3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και στις συμφυείς εξουσίες του δικαστηρίου.

Από το περιεχόμενο του φακέλου ενώπιον του δικαστηρίου καθώς και την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση διαπιστώνεται ότι την 15.07.2008 εξεδόθη διαιτητική απόφαση εναντίον του καθ’ ου η αίτηση. Η απόφαση ήτο για το ποσό των €4.931,49 πλέον τόκο 8% ετησίως από 15.07.2008 μέχρι εξοφλήσεως πλέον €170 έξοδα διαιτητού. Την 19.11.2010 το επαρχιακό δικαστήριο Λευκωσίας εξέδωσε διάταγμα εγγραφής της σχετικής διαιτητικής απόφασης.

Ο καθ’ ου η αίτηση δεν καταχώρισε ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης ενώ η ακροαματική διαδικασία εξαντλήθηκε με την εξέταση του καθ’ ου η αίτηση και καμία πλευρά προσκόμισε άλλη μαρτυρία.

Η νομολογία αναφορικά με αίτημα ως το επίδικο είναι πλούσια και καθ’ όλα καθοδηγητική. Όπως επεξηγείται στην υπόθεση Αντώνης Φλαγκοφάς v. ΑΤΑΛΕΖΑ ΛΤΔ (1989) 1 Α.Α.Δ.686, 689 η διαδικασία που προβλέπει το Μέρος ΙΧ του Κεφ. 6 (σήμερα Μέρος VIII) είναι ανακριτικού χαρακτήρα και αποβλέπει σε παροχή ευχέρειας του δικαστηρίου να αποφασίζει, μετά από τη διεξαγωγή έρευνας, για τα οικονομικά μέσα του χρεώστη, κατά πόσο δηλαδή είναι σε θέση να αποπληρώσει την οφειλή του με δόσεις. Περαιτέρω, στην υπόθεση Χριστάκης Μιχαήλ v. Αδελφοί Πούλλου Λτδ (1997) 1 Α.Α.Δ.1759, 1761 αναφέρεται ότι η διαδικασία στοχεύει σε διερεύνηση του κατά πόσο ο συγκεκριμένος χρεώστης έχει την ικανότητα να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του με περιοδικές δόσεις σύμφωνα με τα οικονομικά μέσα που διαθέτει.

Από την υπόθεση Φλαγκοφάς (πιο πάνω) διαπιστώνεται ότι η νομολογία έχει αναγνωρίσει αριθμό αναγκών που κρίνονται συνυφασμένες και αδιαίρετες με αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές οι ανάγκες περιλαμβάνουν τη στέγαση, τη διατροφή και την ιατρική περίθαλψη των μελών της οικογένειας του χρεώστη. Περαιτέρω, αναγκαία και χρήσιμη μόρφωση των παιδιών του χρεώστη, ως επίσης κάποια ευχέρεια για κοινωνική διακίνηση, συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο αναγνωρισμένων αναγκών για αξιοπρεπή διαβίωση.

Σταθερός δείκτης αποτίμησης της οικονομικής δυνατότητας του χρεώστη είναι η εισοδηματική του ικανότητα και όχι η εισοδηματική του πραγματικότητα. Αεργία οφειλόμενη σε οκνηρία του χρεώστη δεν εμποδίζει το Δικαστήριο, νοουμένου ότι τα υπόλοιπα δεδομένα της υπόθεσης το επιτρέπουν, να εκδώσει διάταγμα μηνιαίων δόσεων (βλ. σχετικά Νίκος Λουγκρίδης v. Eurolife Ltd (2004) 1 Α.Α.Δ.886 και Νίτσα Χριστάκη Παναγιώτου v. Μάρως Μιχαήλ (1998) 1 Α.Α.Δ.422).

Εν κατακλείδι, το δικαστήριο οφείλει να εξισορροπήσει μεταξύ αναγκαιότητας εκτέλεσης της απόφασης, παράμετρος η οποία άπτεται του κύρους της δικαστικής διαδικασίας, και προοπτικής αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου σε ένα κράτος δικαίου (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Μαρίας Κωνσταντίνου (2000) 1 Α.Α.Δ.1034).

Καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας είχα την ευχέρεια να παρακολουθήσω τη συμπεριφορά του καθ’ ου η αίτηση και να αντισταθμίσω την αντικειμενική υπόσταση της μαρτυρίας του με την κοινή λογική και την ανθρώπινη εμπειρία.

Ο καθ’ ου η αίτηση δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Τόσο η φυσική παρουσία του στο δικαστήριο καθ’ ον χρόνο εξεταζόταν για την οικονομική του κατάσταση, όσο και οι απαντήσεις που έδωσε στις ερωτήσεις που του τέθηκαν, αποκαλύπτουν ότι δεν είπε όλη την αλήθεια.

Ο καθ’ ου η αίτηση ανέφερε ότι δεν εργάζεται εδώ και ενάμιση έτος και γι’ αυτό το λόγο δεν μπορεί να καταβάλλει οιονδήποτε ποσό δόσης. Η επιτήδευση και αναλήθεια αυτής της θέσης συνάγεται εν προκειμένω από το ότι ενώ καθ’ όλη τη διάρκεια της εξέτασής του από το συνήγορο των αιτητών διατείνετο ότι δεν εργάζεται στη συνέχεια, ερωτηθείς από το δικαστήριο κατά πόσο αναζήτησε εργασία, η πιο πάνω θέση διαφοροποιήθηκε με δυο διαφορετικές απαντήσεις. Με την πρώτη απάντηση ανέφερε ότι εργάζεται περιστασιακά, άλλοτε μια ή δυο ημέρες το μήνα και άλλοτε τέσσερις ή δέκα ημέρες το μήνα, ενώ με την άλλη σχετική απάντηση που έδωσε ανέφερε ότι είναι από τότε που δεν έχει μεταφορικό μέσο που δεν εργάζεται, δηλαδή εδώ και τρεις με τρεισήμισι μήνες. Εύλογη είναι λοιπόν η κατάληξη ότι ο καθ’ ου η αίτηση εσκεμμένα δεν απεκάλυψε ενωρίτερα αυτή την εργασία του και απέκρυψε ότι έχει κάποια εισοδήματα, εφόσον ο ίδιος ανέφερε ότι από την περιστασιακή εργασία (μια με δυο ή τέσσερις με δέκα ημέρες το μήνα), λαμβάνει περί τα €70 ημερησίως.

Η αντίφαση και αναλήθεια του καθ’ ου η αίτηση δεν περιορίζεται στα πιο πάνω. Ερωτηθείς από το δικαστήριο κατά πόσο αναζήτησε εργασία, αρχικά απάντησε ότι πήγε σε τέσσερις διαφορετικούς σιδεράδες στη Ξυλοφάγου αλλά δεν είχαν εργασία. Περαιτέρω διερεύνηση του θέματος απεκάλυψε ότι τα ίδια αυτά άτομα είναι εκείνοι που του παρέχουν περιστασιακή εργασία, καθώς ότι, ο ίδιος είναι που επιλέγει να μην εργαστεί, άλλοτε λόγω απόστασης, εφόσον σήμερα δεν έχει μεταφορικό μέσο ενώ παλαιότερα –προ τριμηνίας- εργάζετο εκτός Ξυλοφάγου και λάμβανε €150 με €160 την εβδομάδα, και άλλοτε επειδή δεν δέχεται μείωση των εισοδημάτων του ή των κοινωνικών παροχών που υποχρεούται ο εργοδότης να καταβάλλει.

Δεν συμφωνώ βεβαίως ότι ο καθ’ ου η αίτηση οφείλει να αποδεχθεί μείωση, και ενδεχομένως παράνομη, των κοινωνικών ασφαλίσεων που τυχόν εργοδότης υποχρεούται να καταβάλλει. Εν τούτοις ότι ξενίζει είναι πως ο καθ’ ου η αίτηση δηλώνει ότι ντρέπεται που δέχθηκε σήμερα βοήθεια ύψους €3 από τον ηλικιωμένο πατέρα του ώστε να αγοράσει το εισιτήριο του λεωφορείου που τον μετέφερε στο δικαστήριο, και ενώ δεν έχει εισοδήματα και σύμφωνα με τον ίδιο δεν συνεισφέρει καθ’ οιονδήποτε τρόπο στα οικονομικά της οικογένειας, εν τούτοις ψάχνει συγκεκριμένη εργασία – σιδεράς και εντός της Ξυλοφάγου- και με συγκεκριμένα εισοδήματα και ωφελήματα. Έχω εν προκειμένω τη γνώμη ότι αυτές οι απαιτήσεις δεν συνάδουν με τη λογική του πράγματος, υπο τις περιβάλλουσες πάντα περιστάσεις, ενώ η ανθρώπινη φύση, της οποία εγγενές χαρακτηριστικό είναι η επιβίωση, θα εξωθούσε τον καθ’ ου η αίτηση σε αναζήτηση και εξασφάλιση οιουδήποτε εισοδήματος με οιονδήποτε κόστος.

Έκπληξη προκαλεί και η ανάλυση της μηνιαίας οικονομικής κατάστασης της οικογένειας του καθ’ ου η αίτηση. Όπως ανέφερε η σύζυγός του λαμβάνει το ποσό των €800 μηνιαίως. Εν τούτοις τα έξοδα υπερβαίνουν τα €800. Όπως ανέφερε χρειάζονται €330 με €350 το δίμηνο για ηλεκτρικό, €120 το δίμηνο για νερό, και €120 με €150 εβδομαδιαίως για ψώνισμα. Περαιτέρω, ο υιός της συζύγου του, ο καθ’ ου η αίτηση είναι πατριός του νεαρού, σπουδάζει στη Λευκωσία και διαμένει σε διαμέρισμα μαζί με δύο άλλα πρόσωπα για το οποίο καταβάλλουν το συνολικό ποσό των €650, το 1/3 του οποίου πληρώνει η σύζυγος του καθ’ ου η αίτηση. Περαιτέρω, η σύζυγος του έχει και ψηλό δάνειο, δεν γνωρίζει ο ίδιος το ποσό, και ως εκ τούτου καταβάλλει και εκεί δόση. Ο καθ’ ου η αίτηση, ο οποίος έχει προσωπικά έξοδα, αφενός για τσιγάρα ανερχόμενα σε €5 κάθε τρεις ημέρες, και αφετέρου για κάρτα τηλεφώνου ενίοτε €15 το μήνα, οπότε δύναται, δηλαδή όποτε έχει εισόδημα, συνεισφέρει και ο ίδιος.

Τέλος, επιτηδευμένες κρίνονται οι απαντήσεις του αναφορικά με αναζήτηση εργασίας. Όπως επεξηγήθηκε πιο πάνω με τη διερεύνηση του θέματος διεφάνη πως τα πρόσωπα στα οποία αποτάθηκε και δεν είχαν εργασία να του προσφέρουν είναι τα ίδια πρόσωπα που τον εργοδοτούν περιστασιακά. Περαιτέρω, διεφάνη ότι ενόσω είχε μεταφορικό μέσο είχε και εργασία στον τελευταίο εργοδότη του, την οποία όμως ο ίδιος δεν συνέχισε και σήμερα δεν αποδέχεται με τη δικαιολογία ότι πλέον δεν έχει μεταφορικό μέσο. Διαπιστώνεται ακόμη ότι ο καθ’ ου η αίτηση δεν αναζήτησε οιανδήποτε άλλη εργασία, πέραν δηλαδή της τέχνης που γνωρίζει, ήτοι∙ σιδεράς. Δεν παραγνωρίζεται ότι είναι περιορισμένου μορφωτικού επιπέδου και συγκεκριμένα απόφοιτος δημοτικού, εν τούτοις όπως ο ίδιος ανέφερε είναι καλά στην υγεία του και δεν αντιμετωπίζει οιονδήποτε πρόβλημα. Περαιτέρω, ο ίδιος ανέφερε ότι προσφάτως αποτάθηκε για αναζήτηση εργασίας ως βοηθός κηπουρού σε ξενοδοχειακή μονάδα στην Αγία Νάπα.

Αυτή και μόνο η θέση αποκαλύπτει ότι δύναται να εργαστεί σε άλλο είδος εργασίας και απορίας άξιον είναι γιατί δεν έπραξε τούτο ενωρίτερα. Θα μπορούσε κάλλιστα να αποταθεί σε εταιρείες μεταφορών για να εργαστεί ως οδηγός/διανομέας ή εργοδηγός, ευχέρεια που ούτε και ο ίδιος απέρριψε όταν του τέθηκε. Από την άλλη η αναζήτηση σήμερα εργασίας στην Αγία Νάπα καταρρίπτει την προηγούμενη θέση του ότι η αναζήτηση του περιορίστηκε στη Ξυλοφάγου καθ’ ότι δεν έχει μεταφορικό μέσο.

Για όλους τους πιο πάνω λόγους και για καθ’ ένα ξεχωριστά καταλήγω ότι ο καθ’ ου η αίτηση δεν είπε την αλήθεια στο δικαστήριο. Διαπιστώνω ότι ο ίδιος έχει περιττά έξοδα που οφείλονται στη συνήθεια του καπνίσματος, ύψους €50 μηνιαίως. Περαιτέρω, διαπιστώνω ότι ο ίδιος δεν συνεισφέρει οικονομικά στη συζυγική οικία. Περαιτέρω, όπως ο ίδιος ανέφερε και ως συνάγεται από τις απαντήσεις του, διαπιστώνω ότι τους τελευταίους τρεις μήνες η εργασία του για κάθε μήνα περιορίζεται άλλοτε σε δυο ημέρες, άλλοτε σε τέσσερις και άλλοτε σε δέκα, ενώ και κάθε τέτοια περίπτωση εργασίας λαμβάνει €70 ημερησίως. Συνεπώς, τους τελευταίους τρεις μήνες ο μέσος όρος του εισοδήματος του κυμαίνεται σε περίπου €373 μηνιαίως. Αποτελεί διαπίστωση μου ότι δεν αναζήτησε με επάρκεια και πραγματικό ενδιαφέρον άλλη εργασία, είτε εντός είτε εκτός Ξυλοφάγου, και μάλιστα απώλεσε εργασία γιατί ήταν εκτός Ξυλοφάγου από την οποία κέρδιζε €150 εβδομαδιαίως, δηλαδή πέραν των €600 μηνιαίως.

Από τις διαπιστώσεις του δικαστηρίου συνάγεται το συμπέρασμα ότι η πενία του καθ’ ου η αίτηση οφείλεται αποκλειστικά στον ίδιο και τις επιλογές του αναφορικά με αναζήτηση και εξασφάλιση εργασίας. Καταλήγω δε ότι το ποσό των €50 που μηνιαίως ξοδεύει σε καπνό, είναι ποσό που μπορεί και οφείλει να καταβάλλει προς εξόφληση του χρέους του, υποχρέωση που προέχει της συνήθειας και απόλαυσής του. Περαιτέρω, τόσο από το μέσο όρο του εισοδήματος του σήμερα (€373), όσο και από το εισόδημα της εργασίας που ο ίδιος εγκατέλειψε λόγω απόσταση (πέραν των €600) εισόδημα που δυνητικά μπορεί να εξασφαλίσει, κρίνω πως ο καθ’ ού η αίτηση δύναται να καταβάλλει πρόσθετο ποσό €50 μηνιαίως.

Ως εκ των πιο πάνω εκδίδω διάταγμα όπως ο καθ’ ου η αίτηση εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος του δια μηνιαίων δόσεων ύψους €100 αρχής γενομένης την 01.05.2012 και κάθε 01ην ημέρα έκαστου επομένου μηνός μέχρι εξοφλήσεως.

Εναντίον του καθ’ ου η αίτηση και υπέρ των αιτητών επιδικάζονται και έξοδα της παρούσης ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο.

Το ποσό των €250 που σύμφωνα με το περιεχόμενο του φακέλου του δικαστηρίου ο ίδιος ο καθ’ ου η αίτηση κατέθεσε την 08.03.2012 προς εξασφάλιση της σημερινής παρουσίας του στο δικαστήριο, να διατεθεί στους αιτητές ως η δόση της 01.05.2012 και 01.06.2012 και μέρος της 01.07.2012, σύμφωνα με το διάταγμα του δικαστηρίου.

(Υπ)......................................

Λ. Α. Παντελή, Ε. Δ.

Πιστόν αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/ε.χ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο