Court dismisses request to add new plaintiff and claim due to lack of procedural authority for late joinder.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Mepa Underwriting Management Limited και Άλλοι ν. Aγροτικής Aνώνυμης Eλληνικής Eταιρείας Γενικών Aσφαλίσεων (1997) 1 ΑΑΔ 772

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.25

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.9

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2012:A50

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Ν. Γιασεμή, Π.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 1468/2006

Μεταξύ

Νεόφυτου Γεωργίου, από Σία-Μοσφιλωτή

Ενάγοντα

Και

1. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου

2. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

Εναγόντων

9 Μαρτίου, 2012.

Αίτηση ημερομηνίας 12 Σεπτεμβρίου, 2011

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:

Για τον Ενάγοντα, Αιτητή: κα Ε. Παυλίδου

Για τον Εναγόμενο 1, Καθ’ ου η Αίτηση : κ. Χρ. Φρακάλας

Για τον Εναγόμενο 2, Καθ’ ου η Αίτηση: κα Δ. Παπαστεφάνου

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Με την παρούσα αίτηση επιδιώκεται η έγκριση δύο διαφορετικών, πλην όμως σχετικών μεταξύ τους, αιτημάτων υπό το Α και Β, αντίστοιχα, τα οποία έχουν ως σκοπό να επιφέρουν τροποποιήσεις στην παρούσα αγωγή. Παρεμπιπτόντως, αυτή αφορά απαίτηση του ενάγοντα για την καταβολή αποζημιώσεων για σωματικές βλάβες και ειδικές ζημιές τις οποίες ισχυρίζεται ότι έχει υποστεί συνεπεία της αμέλειας και/ή της παράβασης του θέσμιου καθήκοντος των εναγομένων 1 και 2.

Όσον αφορά την αίτηση με το πρώτο μέρος της, υπό το Α, ζητείται η προσθήκη στην παρούσα αγωγή και δεύτερου προσώπου ως ενάγουσας. Ενώ με το δεύτερο μέρος, της υπό το Β, ζητείται η τροποποίηση της έκθεσης απαιτήσεως ώστε να προστεθεί σε αυτή και μια δεύτερη απαίτηση για αποζημιώσεις, όμοια με αυτή του ενάγοντα, βασιζόμενη στις ίδιες με τις προαναφερθείσες αιτίες και σε παρόμοια γεγονότα. Θα προβληθεί αποκλειστικά προς όφελος της προτιθέμενης ενάγουσας και εναντίον των ιδίων εναγομένων, όπως και η παρούσα αγωγή.

Οι προβαλλόμενοι ως ανωτέρω ισχυρισμοί, υπό τη μορφή ουσιωδών γεγονότων, θα συνιστούν μια ξεχωριστή, από αυτή του ενάγοντα, αιτία αγωγής βασιζόμενη όμως και αυτή στο δίκαιο της αμέλειας και/ή της παράβασης θέσμιου καθήκοντος. Το κύριο δε διαφορετικό συστατικό στοιχείο της θα είναι η ζημιά την οποία, κατ’ ισχυρισμό, η προτιθέμενη ενάγουσα έχει υποστεί. Ενώ δεν αποκλείεται και τα γεγονότα που συνιστούν την αιτία η οποία φέρεται να την έχει προκαλέσει να έχουν σημειωθεί σε διαφορετικό χρόνο από αυτό που αφορούν στον υφιστάμενο ενάγοντα. Το θέμα αυτό δεν διευκρινίζεται με τα όσα αναφέρονται σε σχέση με την αίτηση.

Επομένως, στην πραγματικότητα αυτό που ζητείται είναι η προσθήκη στην παρούσα αγωγή του ενάγοντα μιας νέας παρόμοιας αγωγής, προερχόμενης από μη διάδικο η οποία επιδιώκεται να συνενωθεί και αυτή με την ιδιότητα της ενάγουσας. Μάλιστα, κρίνοντας από το γεγονός ότι η προτιθέμενη ενάγουσα έχει ορκιστεί την ένορκη δήλωση η οποία υποστηρίζει την παρούσα αίτηση, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι συγκατατίθεται στην εν λόγω συνένωση της.

Για την προσθήκη της νέας διαδίκου υπό την πιο πάνω ιδιότητα, γίνεται επίκληση διαφόρων κανονισμών της Δ.9, των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Ενώ για την τροποποίηση της έκθεσης απαιτήσεως με τον τρόπο που αναφέρεται πιο πάνω γίνεται επίκληση της Δ.25. Στην προαναφερθείσα ένορκη δήλωση εξηγείται ότι οι βλάβες στην υγεία της προτιθέμενης ενάγουσας προκλήθηκαν από την ίδια πραγματική αιτία όπως και του ενάγοντα πατέρα της. Ήτοι από την έκθεση και των δύο σε υψηλής τάσης ηλεκτρομαγνητικά πεδία τα οποία εκπέμπονται από τα καλώδια μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας του εναγομένου 1 τα οποία υπερίπτανται της οικίας τους, για την ανέγερση της οποίας τους είχε παραχωρηθεί σχετική άδεια από το αρμόδιο τμήμα του εναγομένου 2. Πρόσθετα αναφέρεται, το οποίο είναι και προφανές, ότι και τα νομικά θέματα τα οποία θα εγερθούν στην κάθε περίπτωση σε σχέση με το θέμα της ευθύνης θα είναι τα ίδια.

Οι εναγόμενοι έχουν προβάλει ένσταση στην έγκριση της παρούσας αίτησης. Κατά τις αγορεύσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών διαπιστώθηκε ότι η κύρια διαφωνία τους εστιάζεται στο θέμα του δικαιοδοτικού πλαισίου εντός του οποίου θα πρέπει να εξεταστεί το αίτημα για συνένωση της προτιθέμενης ενάγουσας υπό τις περιστάσεις, ανωτέρω. Συγκεκριμένα, η συνήγορος του ενάγοντα εισηγήθηκε ότι εφαρμόζονται οι κ.κ. 2, 3, 4 και 9(1) της Δ.9. Ενώ οι συνήγοροι των εναγομένων υιοθετώντας κοινή γραμμή εισηγήθηκαν ότι δεν παρέχεται εξουσία με βάση οποιαδήποτε πρόνοια της Δ.9 για έγκριση του συγκεκριμένου αιτήματος.

Από μια ανάγνωση των κ.κ. 2, 3 και 4 είναι προφανές ότι οι πρόνοιες τους δεν εφαρμόζονται στην προκειμένη περίπτωση. Δεν χρειάζεται να παρατεθούν. Εν συντομία αναφέρονται, σε αγωγή που άρχισε στο όνομα λανθασμένου προσώπου, ο κ.2, στην περίπτωση που πρόσωπο συνενώνεται αχρείαστα ως ενάγοντας σε αγωγή, ο κ.3, και ότι όλα τα πρόσωπα εναντίον των οποίων προβάλλεται από κοινού ή ξεχωριστά αξίωση για κάποια θεραπεία μπορεί να συνενωθούν ως εναγόμενοι στην ίδια αγωγή, ο κ.4. Όμως, είναι χρήσιμη για την εξέταση η οποία θα ακολουθήσει η παράθεση των κανονισμών 1 και 9(1), του πρώτου μερικώς, στο βαθμό που είναι αναγκαίο. Αναφέρουν:

«1. All persons may be joined in one action as plaintiffs, in whom any right to relief in respect of or arising out of the same transaction or series of transactions is alleged to exist, whether jointly, severally, or in the alternative, where if such persons brought separate actions any common question of law or fact would arise:……»

«9.(1) Where there are enumerous persons having the same interest in one cause or matter, one or more of such persons may be authorized by the Court or a Judge to sue or defend in such or matter, on behalf or for the benefit of all persons to interested.»

Στα πλαίσια της εισήγησης της συνηγόρου του ενάγοντα γίνεται παραπομπή, σε σχέση με τη διακριτική εξουσία του δικαστηρίου, στην υπόθεση Mepa Underwriting Management Limited v. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλειών (1997) 1 Β Α.Α.Δ. 772. Όμως, η περίπτωση εκείνη αφορούσε την εφαρμογή του κ.10 της Δ.9, ο οποίος παρέχει εξουσία στο δικαστήριο για συνένωση διαδίκου προκειμένου να καταστεί αποτελεσματική και τελέσφορη η εκδίκαση της ενώπιον του υπόθεσης. Σαφώς, δεν εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση. Ενώ πρόσθετα διαπιστώνεται από το λεκτικό του ότι δεν εφαρμόζεται και ο κ.9(1), ανωτέρω, ειδικά αφού δεν πρόκειται για την ίδια, αλλά για δύο διαφορετικές αιτίες αγωγής, παρά τις ομοιότητες και τα κοινά στοιχεία που υπάρχουν μεταξύ τους.

Αν πάρα ταύτα, ό,τι αναφέρονται στην παρατήρηση που έχει μόλις προηγηθεί υφίσταντο κατά τον ίδιο χρόνο τότε ο ενάγοντας και η προτιθέμενη ενάγουσα θα μπορούσε με βάση την πρόνοια στον κ.1, ανωτέρω, να είχαν καταχωρήσει κοινό κλητήριο ένταλμα στο οποίο να είχαν περιληφθεί και οι δύο αιτίες αγωγής, ήτοι η υφιστάμενη και αυτή που επιδιώκεται να προστεθεί με το αιτητικό υπό το γράμμα Β της αίτησης. Όμως, για λόγο που δεν έχει αναφερθεί δεν ακολουθήθηκε η πιο πάνω πορεία. Ενώ ο προαναφερθείς κανονισμός δεν παρέχει εξουσία για την συνένωση ενάγοντα και συγχρόνως προσθήκη της αιτίας αγωγής του στην υφιστάμενη έκθεση απαιτήσεως, σε μεταγενέστερο χρόνο.

Βέβαια, η προτιθέμενη για συνένωση ενάγουσα δεν παραμένει χωρίς θεραπεία. Δικαιούται να προβεί στην έγερση ξεχωριστής αγωγής με την οποία να προωθήσει την προαναφερθείσα αιτία αγωγής και απαίτηση της εναντίον των εναγομένων 1 και 2. Και η νέα αυτή αγωγή θα μπορεί μάλλον να συνενωθεί και να συνεκδικαστεί με την παρούσα δεδομένων των κοινών στοιχείων, σε πραγματικό και νομικό επίπεδο, που έχουν μεταξύ τους. Όσον αφορά το θέμα της παραγραφής εν όψει της κατάληξης της παρούσας αίτησης δε θεωρείται χρήσιμο να εξεταστεί στο παρόν στάδιο.

Υπό το φως λοιπόν των όσων αναφέρονται πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγομένων, καθ’ ων η αίτηση και εναντίον του ενάγοντα, αιτητή. Να υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή με το πέρας της αγωγής και να εγκριθούν από το Δικαστήριο, εκτός αν υπάρξει διαφορετική διαταγή στο μεταξύ.

(Υπ.) …………………………………

Γ. Ν. Γιασεμής, Π.Ε.Δ.

Πιστό αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/Α.Λ.Ο.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο