Legislator Case Law & Legislation
Αρ. Αγωγής: 1512/12 AI generated

Court dismisses Anton Piller order application due to lack of prima facie case and evidence of document destruction.

Case Number Αρ. Αγωγής: 1512/12
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court rejected the plaintiff's request for Anton Piller orders, finding the sworn statement failed to establish a prima facie case or demonstrate a risk of document destruction. The defendant argued the documents were needed to prove fraud and identify the ultimate beneficiary, but the court held this purpose exceeded the narrow scope of such orders. Consequently, the application was dismissed because the statutory requirements for emergency interim relief were not met.

Legislator headnote

AI generated

Article 32 of Law 14/60; Anton Piller orders are exceptional remedies requiring a prima facie case, serious damage, and clear evidence of destruction, which were absent here.

Keywords

AI generated
Anton Piller orders interim relief prima facie case document destruction emergency measures Laws 14/60 interim injunctions

Cited Legislation

AI generated
Article 32 of Law 14/60

Cited Case Law

AI generated
In Re Pelekanos (1989) 1 CLR 467
IN RE PELEKANOS (1989) 1 CLR 467
Anton Piller K.G. v. Manufacturing Processes Ltd (1976) 1 Ch. D. 55
Yiousif v. Salama (1980) 1 W.L.R. 1540
Το θέμα είχε απασχολήσει και στην υπόθεση Yiousif v. Salama (1980) 1 W.L.R. 1540.
ECLI:CY:EDLEF:2012:A1
Court dismisses Anton Piller order application due to lack of prima facie case and evidence of document destruction.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

IN RE PELEKANOS (1989) 1 CLR 467

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2012:A1

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ρ. Λιάτσου, Π.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 1512/12

Μεταξύ:

Lafarge Cement OAO

Εναγόντων

και

M. Kyprianou Fiduciaries (Cyprus) Limited

Εναγομένων

Μονομερής Αίτηση ημερ. 1ης Μαρτίου 2012

1η Μαρτίου, 2012.

Για την Αιτήτρια: κ. Μ. Κυριακίδης μαζί με κα Λιασίδου

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

(Ex-Tempore)

Είχα την ευκαιρία να μελετήσω τόσο το κλητήριο ένταλμα, όσο και την Αίτηση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει. Δόθηκε επίσης η ευχέρεια στον κ. Κυριακίδη να αγορεύσει, προκειμένου να θέσει τις εισηγήσεις του προτού αποφασίσει στο αίτημα το Δικαστήριο. Ό,τι, τελικά, χρειάζεται προς κατάληξη είναι ενώπιον του Δικαστηρίου.

Με την Αίτηση ζητούνται δραστικά διατάγματα. Μάλιστα, όπως έχει εντοπιστεί από προηγούμενη νομολογία, δύο είδη διαταγμάτων, τα διατάγματα Anton Piller και τα Mareva - ονομασίες οι οποίες, και στις δύο περιπτώσεις, προέρχονται από τα ονόματα διαδίκων που πρώτη φορά αποτάθηκαν στο Δικαστήριο διεκδικώντας αυτής της φύσης τα διατάγματα - χαρακτηρίστηκαν ως “nuclear weapons”, πυρηνικά όπλα, ακριβώς λόγω της εμβέλειάς τους.

Έχω υπόψη μου τη σχετική νομολογία που διέπει την έκδοση διαταγμάτων. Γενικά, τα όσα αφορούν το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, που είναι η μόνη νομοθετική εξουσιοδότηση που υπάρχει για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, και ειδικότερα τα όσα καλύπτουν το συγκεκριμένο τύπο διαταγμάτων Anton Piller. Αναφύονται ανυπέρβλητα προβλήματα, μοιραία για την πλευρά των Αιτητών, που οδηγούν στην απόρριψη του αιτήματος. Και θα εξηγήσω γιατί:

Κατ΄ αρχάς, προκειμένου να εκδοθεί μονομερώς διάταγμα, θα πρέπει να καταδειχθεί ο δικαιοδοτικός όρος του κατεπείγοντος. Ο παράγοντας αυτός δεν μπορεί να εντοπιστεί στις γενικές αναφορές των όσων φαίνονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση. Πέραν τούτου, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης, εντοπισμού - τουλάχιστον στο βαθμό που χρειάζεται σε αυτό το στάδιο - μιας βάσης αγωγής. Το κλητήριο ένταλμα στερείται βάσης αγωγής. Ό,τι καταγράφεται σε αυτό είναι η αναζήτηση διαταγμάτων, πανομοιότυπων με αυτά της Αίτησης.

Με την επιφύλαξη των πιο πάνω, έστω δηλαδή κι αν δεν ίσχυαν, δεν εντοπίζονται και δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις που καλύπτουν την έκδοση διαταγμάτων τύπου Anton Piller. Διατάγματα αυτής της μορφής εκδόθηκαν στην Αγγλία για πρώτη φορά στην υπόθεση Anton Piller K.G. v. Manufacturing Processes Ltd a.o. (1976) 1 Ch. D. 55, όπου εντοπίστηκε από τον L.J.

Ormrod, και το σχετικό απόσπασμα είναι στις σελ. 61 και 62, ότι θα πρέπει να υπάρχουν τρεις απαραίτητες προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος. Πρώτο, να διαφαίνεται μια εξαιρετικά δυνατή εκ πρώτης όψεως υπόθεση, δεύτερο, η ζημιά θα πρέπει να είναι πολύ σοβαρή για τον Αιτητή, και, τρίτο, θα πρέπει να υπάρχει ξεκάθαρη μαρτυρία ότι οι εναγόμενοι-Καθ΄ ων η Αίτηση έχουν στην κατοχή τους έγγραφα, για τα οποία και υπάρχει πραγματική πιθανότητα να τα καταστρέψουν προτού αίτηση διά κλήσεως εκδοθεί.

Τέτοιες προϋποθέσεις δεν εντοπίζονται στην έκταση που αυτό απαιτείται στη συνοδευτική της Αίτησης ένορκη δήλωση, η οποία αποτελεί και το υπόβαθρο στήριξής της. Το θέμα είχε απασχολήσει και στην υπόθεση Yiousif v. Salama (1980) 1 W.L.R. 1540. Όπως εντοπίστηκε από το L. Donaldson, σελ. 1543, στην έκδοση τέτοιων διαταγμάτων παρατηρείται σοβαρή εισβολή στα δικαιώματα των εναγομένων.

Και υπό τις συνθήκες θα πρέπει να υπάρχει πολύ ξεκάθαρη εκ πρώτης όψεως υπόθεση, η οποία να δημιουργεί στο Δικαστήριο το φόβο ότι οι εναγόμενοι θα καταστρέψουν σημαντική μαρτυρία. Κι έτσι πράττοντας, η όλη πορεία της δικαιοσύνης θα ανατραπεί καθότι θα παραμείνει ο ενάγοντας χωρίς μαρτυρία που θα τον υποβοηθούσε να θέσει ξεκάθαρα την απαίτησή του.

Είναι σε αυτές τις περιπτώσεις, τις περιορισμένες, που η έκδοση διατάγματος τύπου Anton Piller είναι απόλυτα δικαιολογημένη.

Όπως προανάφερα, πάσχει στη στοιχειοθέτηση τέτοιων δεδομένων η συνοδευτική της Αίτησης ένορκη δήλωση.

Ακόμη κάτι όμως, ολοκληρώνοντας. Εντοπίστηκε στην υπόθεση In Re Christoforos Pelecanos a.o. (1989) 1 C.L.R. 467, στη σελ. 472 η σχετική αναφορά, με παράθεση πληθώρας Αγγλικής νομολογίας, ότι τα Δικαστήρια αρνούνται την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων Anton Piller όπου οι ενάγοντες επιδιώκουν την εξασφάλιση μαρτυρίας επί της οποίας να εδράσουν την αγωγή τους. Είναι αρκετό να παραθέσω τις αναφορές της παραγρ. 45 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση για να καταδειχθεί ο σκοπός για τον οποίο ζητούνται τα διατάγματα σήμερα, και ότι αυτός εκφεύγει του σκοπού έκδοσης διαταγμάτων αυτής της μορφής:

«Υπάρχουν βασικά τρεις λόγοι γιατί οι ενάγοντες ζητούν να προμηθευτούν με τα έγγραφα και πληροφορίες που παρατίθενται στο εξαιτούμενο διάταγμα. Ο πρώτος λόγος είναι ότι οι ενάγοντες χρειάζονται αυτά τα έγγραφα και πληροφορίες ούτως ώστε να επιδιώξουν επιτυχώς την απαίτηση τους για δόλια πτώχευση της Ural. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι οι ενάγοντες πρέπει να αποδείξουν και να τεκμηριώσουν την ταυτότητα του τελικού δικαιούχου της Kreativ, δεδομένου ότι το πρόσωπο αυτό έχει δώσει εντολή και εξουσιοδοτήσει τη παράνομη διάθεση και την απογύμνωση των περιουσιακών στοιχείων και συμμετείχε στην πρόκληση ζημίας στη Lafarge. Οι παραβάσεις που αφορούν τα πρόσωπα αυτά συνέβησαν τη στιγμή που οι εμπλεκόμενοι πρόσωπα/άτομα επινόησαν και εφάρμοσαν το σχέδιο, βάσει του οποίου η περιουσία μεταφέρθηκε εκτός της Ural και στη συνέχεια της Quadro χωρίς κανένα πραγματικό αντίτιμο. Ο τρίτος λόγος είναι διότι τα εξαιτούμενα έγγραφα, μαζί με τα έγγραφα που έχουν ληφθεί στις Διαδικασίες Λεμεσού, επιλύουν το γρίφο και δείχνουν πέραν λογικής αμφιβολίας ότι υπάρχει τελικός δικαούχος που έχει ενορχηστρώσει τις ανωτέρω συναλλαγές, προς βλάβη της Lafarge.»

Με τα όσα ανάφερα ως υπόβαθρο, δεν υπάρχουν περιθώρια επιτυχίας της Αίτησης, η οποία και απορρίπτεται.

[Υπ.] Α. Ρ. Λιάτσος,

Π.Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/Χ.Θ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο