Court grants stay of interim order pending appeal but requires security bond to protect plaintiff's interests.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

FOTIOU AND ANOTHER ν. PETROLINA LTD. (1984) 1 CLR 708

IN RE E.S. (AN INFANT) (1986) 1 CLR 119

AFTOMATA ELEOURGIA ν. MONASTERY OF MAHERA (1986) 1 CLR 524

Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων (1991) 1 ΑΑΔ 1147

ABP Holdings Ltd και Άλλοι ν. Aνδρέα Kιταλίδη και Άλλων (Aρ.1) (1994) 1 ΑΑΔ 287

Παπακόκκινου Bερεγγάρια Π. και Άλλη ν. Γενικές Aσφάλειες Kύπρου (1997) 1 ΑΑΔ 692

Wunderlich Karl Heinz και Άλλοι ν. Eυθύβουλου Παναγιώτου (1999) 1 ΑΑΔ 366

Πεγιώτης Τάσος ν. Χριστάκη Κωμοδρόμου (2003) 1 ΑΑΔ 1601

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.20

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.35

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.39

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.64

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 14/1960 - Ο περί Δικαστηρίων Νόμος του 1960

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDPAF:2011:A67

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ

Ενώπιον: Δ. Ι. Κίτσιου, Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 2502/10

Μεταξύ:

Χατζηγεωργίου Χαράλαμπος από τη Πάφο

Ενάγοντος

Και

1. Ονούφριου Παπασάββα από τη Πάφο

Ονούφριος Παπασάββας Λτδ από τη Πάφο

Εναγομένων

Ημερομηνία: 25.05.2011

Αίτηση ημερομηνίας 31.01.2011 για αναστολή εκτέλεσης προσωρινού διατάγματος

Εμφανίσεις:

Για Εναγόμενους-Αιτητές: κα Μ. Πιερή για κους Μιχαλάκης

Κυπριανού & Σία ΔΕΠΕ (κ. Λάζιτς κατά την απόφαση)

Για Ενάγοντα-Καθ΄ ου η Αίτηση: κος Ν. Νικήτα για κ. Ε. Κ. Ευσταθίου

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Εισαγωγή:

Στις 17.01.2011 το Δικαστήριο στην παρούσα αγωγή με απόφαση του εξέδωσε διάταγμα με το οποίο διατάχθηκαν οι Εναγόμενοι 1 και 2 όπως άρουν την οχληρία που προκαλούσαν στον Ενάγοντα και να επαναφέρουν τον κοινόκτητο και/ή κοινόχρηστο και/ή υπαίθριο χώρο μεταξύ των καταστημάτων 7-8 και 9-10 επί της Λεωφ. Δανάης 5 στην Πάφο εις την προτέρα αυτού κατάσταση, δηλαδή στην κατάσταση που βρισκόταν πριν την ανέγερση και/ή κατασκευή του διαχωριστικού κατασκευάσματος και/ή επέκτασης και/ή τοίχου ο οποίος φαινόταν στη φωτογραφία η οποία επισυναπτόταν ως Τεκμήριο Β στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Ενάγοντα.

Με αίτηση (στο εξής επίδικη αίτηση) ημερομηνίας 31.01.2011 οι Εναγόμενοι (στο εξής οι Αιτητές) ζητούν την έκδοση του ακόλουθου διατάγματος:

“Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο ν΄ αναστέλλεται η εκτέλεση του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 17.01.2011 υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον των Εναγομένων με το οποίο διατάχθηκε η άρση της οχληρίας που προκαλούν στον Ενάγοντα και να επαναφέρουν τον κοινόκτητο και/ή κοινόχρηστο και/ή υπαίθριο χώρο μεταξύ των καταστημάτων 7-8 και 9-10 επί της Λεωφ. Δανάης 5 στην Πάφο εις την προτέρα αυτού κατάσταση, δηλαδή στην κατάσταση που βρισκόταν πριν την ανέγερση και/ή κατασκευή του διαχωριστικού κατασκευάσματος και/ή επέκτασης και/ή τοίχου.

Νομική βάση της αίτησης αποτελούν οι Διαδικαστικοί Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.35, Κ.18, Δ.48 Κ.1, 2, 3, 8, 9 , Δ.20 Κ.1(1)(ee), ο Περί Δικαστηρίων Νόμος 14/60 άρθρο 47 και η πρακτική του Δικαστηρίου.

Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση αναφέρονται σε ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 1 – Αιτητή 1 ο οποίος είναι εξουσιοδοτημένος και από τον Εναγόμενο 2 - Αιτητή 2. Ως αναφέρει ο ενόρκως δηλών κατόπιν συμβουλής πιστεύει ότι η έφεση των Αιτητών που καταχωρήθηκε ενάντια στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 17.01.2011 έχει σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας και οι λόγοι έφεσης είναι βάσιμοι. Επειδή ο Ενάγοντας – Καθ΄ ου η Αίτηση θα αξιοποιήσει το προσωρινό διάταγμα το οποίο εκδόθηκε με την απόφαση ημερομηνίας 17.01.2011 καταχωρώντας αίτηση παρακοής εναντίον των Αιτητών θα καταστεί άνευ αντικειμένου η έφεση την οποία καταχώρησαν, η επιτυχία της οποίας θα είναι χωρίς αντίκρισμα. Ως εκ τούτου είναι προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης όπως ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης ημερομηνίας 17.01.2011 και του προσωρινού διατάγματος μέχρι την εκδίκαση της έφεσης.

Επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1 η ειδοποίηση έφεσης.

Στην πιο πάνω επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης από τον Ενάγοντα – Καθ΄ ου η Αίτηση. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:

“(α) Η καταχώρηση της Έφεσης κατά της ενδιάμεσης απόφασης ημερομηνίας 17.1.2011 που εκδόθηκε στην αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό δεν μπορεί να ενεργεί ως λόγος για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης.

(β) Η καταχώρηση της Έφεσης δεν μπορεί να αποτελεί από μόνη της λόγο για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης.

(γ) Η εκτέλεση και/ή συμμόρφωση με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 17.1.2011 είναι απαραίτητη προς αποκατάσταση της νομιμότητας και/ή άρση της παρανομίας.

(δ) Οι Εναγόμενοι – αιτητές δεν έχουν δείξει γιατί η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης θα χάσει τη σημασία της εάν εκτελεστεί η απόφαση ημερομηνίας 17.1.2011, η οποία απόφαση εν πάση περιπτώσει αποκαθιστά τη νομιμότητα.

(ε) Ο Ενάγοντας δεν θα πρέπει να στερηθεί τον καρπό της επιτυχίας του, δηλαδή την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του τα οποία παραβιάστηκαν από τις παράνομες πράξεις των εναγομένων, δεδομένου ότι η απόφαση ημερομηνίας 17.1.2011 επιβάλλει άρση της παρανομίας και αποκατάσταση της νομιμότητας.

(στ) Οι λόγοι έφεσης που εκτίθενται στην Ειδοποίηση Εφέσεως δεν αφορούν την ουσία της απόφασης αλλά διάφορα άλλα τυπικά και/ή παρεμπίπτοντα θέματα.

(ζ) Η αίτηση είναι αβάσιμη και καταχρηστική.

(η) Με την αίτηση οι εναγόμενοι – αιτητές ζητούν ουσιαστικά την παράταση και/ή συνέχιση της παρανομίας.

(θ) Δεν δικαιολογείται η πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης των εναγομένων.

(ι) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έτσι ώστε να ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης ημερομηνίας 17.1.2011 και η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δεν μπορεί να ασκηθεί προς όφελος των εναγομένων – αιτητών αφού δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες εξαιρετικές περιστάσεις.

(ια) Οι εναγόμενοι δεν παρουσίασαν μέχρι σήμερα οποιαδήποτε ικανοποιητική μαρτυρία ότι ο επίδικος διαχωριστικός τοίχος ανεγέρθηκε νόμιμα και/ή ότι αυτός δεν είναι παράνομος.”

Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση της Γεωργίας Χ”Σάββα δικηγορικής υπαλλήλου σε δικηγορικό γραφείο που συνεργάζεται με το δικηγόρο του Καθ΄ ου η Αίτηση. Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης σ’ αυτήν γίνονται αναφορές για θέσεις και επιχειρήματα του Καθ΄ ου η Αίτηση και όχι για γεγονότα όπως προβλέπεται στη Δ.39 Κ.2 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, ως εκ τούτου το Δικαστήριο κρίνει ορθό να μην παραθέσει αυτά τα στοιχεία πλην όμως θα τα λάβει υπόψη του κατά την αξιολόγηση της ένστασης.

Η ακροαματική διαδικασία της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση της αίτησης και ένστασης καθώς και των αγορεύσεων των ευπαιδεύτων συνηγόρων των διαδίκων.

Στην αγόρευση τους οι Αιτητές εισηγήθηκαν κατ΄ αρχήν ότι η ένσταση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα και ως εκ τούτου δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη. Επιπλέον όμως η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση έγινε από αναρμόδιο πρόσωπο που δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων. Με παραπομπή σε σχετική νομολογία (υπόθεση (1) Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου (1991) 1 Α.Α.Δ. 1147, (2) A.B.P. Holdings Ltd κ.α. ν. Κιταλίδη κ.α. (αρ. 1) (1994) 1 Α.Α.Δ. 287) οι Αιτητές εισηγούνται την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος το οποίο αν δεν εκδοθεί θα καταστήσει άνευ αντικειμένου την έφεση την οποία καταχώρησαν ενάντια στην απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα.

Από την πλευρά του Ενάγοντα – Καθ΄ ου η Αίτηση διατυπώθηκαν αντίθετες θέσεις και επιχειρήματα με βασικό άξονα την εισήγηση πως αν εγκριθεί το αιτούμενο διάταγμα ο Καθ΄ ου η Αίτηση θα στερηθεί τον καρπό της επιτυχίας του σύμφωνα με την απόφαση ημερομηνίας 17.01.2011. Έγινε προς τούτο παραπομπή σε σχετική νομολογία. Έγινε δε εκτενής αναφορά στις αρχές της νομολογίας με τελική εισήγηση πως τυχόν αποδοχή της θέσης των Αιτητών, θα σήμαινε έγκριση και συνέχιση της παρανομίας, ως επίσης πρόκληση περαιτέρω ζημιών στον Ενάγοντα. Διατυπώθηκε ακόμη η θέση ότι η παρούσα υπόθεση δεν προσφέρεται για αναστολή υπό όρους αφού δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα η βλάβη και η ζημιά του Ενάγοντα αν συνεχιστεί η παρανομία. Συνακόλουθα των πιο πάνω ζητήθηκε η απόρριψη της επίδικης αίτησης με έξοδα.

Νομική πτυχή:

Λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο του διατάγματος που ζητείται από το Δικαστήριο, τη νομική βάση και το δικαιοδοτικό νομικό έρεισμα το οποίο διέπει την επίδικη αίτηση, προς καλύτερη κατανόηση όσων θα ακολουθήσουν, παρατίθεται στη συνέχεια το άρθρο 47 του Ν.14/60 και η Δ.35 Κ18 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας.

Άρθρο 47 του Ν. 14/60.

«Η απόφασις οιουδήποτε δικαστηρίου, επιφυλασσομένης οιασδήποτε εν αυτή περιεχομένης αντιθέτου διαταγής και ασχέτως του γεγονότος ότι αύτη έχει ληφθή επί παραλείψει υποβολής εγγράφων προτάσεων ή εμφανίσεων οιουδήποτε διαδίκου, θα είναι δεσμευτική δι΄ όλους τους διαδίκους ευθύς ως αυτή εκδοθή, ασχέτως προς οιανδήποτε έφεσιν κατ΄ αυτής, αλλά το δικαστήριον υπό του οποίου εκδίδεται η τοιαύτη απόφασις, ή οιονδήποτε δικαστήριον έχον δικαιοδοσίαν να εκδικάση κατ΄ έφεσιν την τοιαύτην απόφασιν δύναται καθ΄ οιονδήποτε χρόνον, εάν θεωρήση τούτο πρέπον, και ασχέτως προς το εάν εξεδόθη ή μη διάταγμα προς εκτέλεσιν αυτής, να διατάξη όπως ανασταλή η εκτέλεσις της τοιαύτης αποφάσεως, διά τοσούτο χρονικόν διάστημα και υπό τοιούτους όρους ή άλλως, ως ήθελε κρίνει ορθόν το τοιούτο δικαστήριον¨.

Δ.35 Κ.18 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας.

«An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order;….».

Για το θέμα της αναστολής η νομολογία έχει προδιαγράψει εδώ και αρκετό καιρό τις αρχές με βάση τις οποίες διατάσσεται αναστολή διαδικασίας ή απόφασης. Σχετική είναι η υπόθεση Παπακόκκινου κ.ά. ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου (1997) 1 (Β) Α.Α.Δ. 692 όπου έχουν αναφερθεί τα πιο κάτω:

«Κατ΄ αρχήν, σύμφωνα με το άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, αναστολή χωρεί σε σχέση μόνο με την εκτέλεση απόφασης όχι με τη συνέχιση της εξέλιξης της μη συμπληρωθείσας διαδικασίας. Το ίδιο καθώς νομολογήθηκε, είναι το αποτέλεσμα και δυνάμει του Κ.18 της Δ.35: βλ. Fotiou and another v. Petrolina Ltd (1984) 1 C.L.R. 708· in re E.S. (an infant) (1986) 1 C.L.R. 119· και Aftomata Eleourgia Lythrodonta Ltd v. Holy Monastery of Mahera (1986) 1 C.L.R. 524. Η αναφορά στον εν λόγω κανονισμό σε “… stay of … proceedings under the decision appealed from …” δεν αποβλέπει στην αναστολή της ευρύτερης διαδικασίας από την οποία προέκυψε ενδιάμεση απόφαση αλλά μόνο της διαδικασίας που εκπορεύεται αυτοτελώς από απόφαση της οποίας σκοπείται η ικανοποίηση: παραδείγματα προσφέρονται από τον Πική, Δ (όπως ήταν τότε) στην In re E.S. (an infant) (ανωτέρω)».

Αξιολόγηση εκδοχών και συμπέρασμα Δικαστηρίου:

Λαμβανομένων υπόψη των επιχειρημάτων των δύο πλευρών αλλά και των επίδικων θεμάτων όπως προκύπτουν από την αίτηση και τους λόγους ένστασης, το Δικαστήριο κρίνει ορθό να αποφανθεί πρωτίστως για το θέμα που ήγειραν οι αιτητές περί εκπρόθεσμης καταχώρησης ένστασης και ότι αυτή θα πρέπει να αγνοηθεί.

Σύμφωνα με το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 07.02.2011 η ακρόαση της επίδικης αίτησης προγραμματίστηκε για τις 24.02.2011 με δικαίωμα – προθεσμία καταχώρησης ένστασης από τον καθ’ ού η αίτηση 5 ημέρες προηγουμένως. Είναι επίσης γεγονός ότι η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης του καθ’ ού η αίτηση καταχωρήθηκε στις 21.02.2011 και η ακρόαση της επίδικης αίτησης διεξάχθηκε στις 24.02.2011 ως είχε προγραμματιστεί, χωρίς να τεθεί από πλευράς καθ’ ού η αίτηση οποιοδήποτε αίτημα για παράταση της προθεσμίας που του δόθηκε ως προς την καταχώρηση ένστασης, αλλά ούτε και από πλευράς αιτητών τέθηκε θέμα για εκπρόθεσμη καταχώρηση της ένστασης. Με βάση τα πιο πάνω γεγονότα το Δικαστήριο κρίνει ότι όντως υπάρχει θέμα εκπρόθεσμης καταχώρησης της ειδοποίησης ένστασης το οποίο συνιστά παρατυπία, δυνάμει όμως της Δ.64 Κ.1 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας και των αρχών της νομολογίας (βλέπε υπόθεση Wunderlich κ.α. ν. Παναγιώτου (1999) 1 Α.Α.Δ 366) το Δικαστήριο για τους λόγους που θα εξηγήσει στη συνέχεια εκδίδει διάταγμα απαλλαγής θεραπεύοντας την παρατυπία:

(α) Οι οδηγίες του Δικαστηρίου ήταν να καταχωρηθεί η ειδοποίηση ένστασης 5 μέρες και η καταχώρηση έγινε 4 μέρες πριν τη δίκη, η 5η μέρα πριν τη δίκη ήταν Κυριακή αργία.

(β) Από την εκπρόθεσμη καταχώρηση της ειδοποίησης ένστασης οι αιτητές ούτε απόδειξαν ούτε και επικαλέστηκαν τη πρόκληση οποιασδήποτε ζημιάς σε αυτούς ως προς τη δίκαιη διεξαγωγή της δίκης της επίδικης αίτησης.

(γ) Κατά την ημέρα που η επίδικη αίτηση ήταν για ακρόαση πριν την έναρξη της οι αιτητές δεν ήγειραν το θέμα της εκπρόθεσμης καταχώρησης της ένστασης, έδωσαν έτσι την εντύπωση ότι δεν θέτουν τέτοιο ζήτημα προκειμένου να επιφορτιστεί η πλευρά του καθ’ ού η αίτηση με την υποχρέωση ή το καθήκον να το αντιμετωπίσει ή να προβεί σε διάβημα διόρθωσης της παρατυπίας, παρά μόνο το έθιξαν μέσα από τις αγορεύσεις τους. Με τη στάση τους αυτή οι αιτητές κρίνεται ότι υπέδειξαν ανοχή στην παρατυπία. Στο παρόν στάδιο γίνεται παραπομπή στην υπόθεση Τ. Πεγειώτης ν. Χρ. Κωμοδρόμου (2003) 1 Α.Α.Δ 1601 στην οποία αντιμετωπίστηκε με τον ίδιο τρόπο παρέκκλιση από τους θεσμούς.

Εν’ όψει των πιο πάνω το Δικαστήριο θεωρεί ότι είναι ορθό να λάβει υπόψη του και να αξιολογήσει την ειδοποίηση ένστασης του καθ’ ου η αίτηση.

Προχωρώντας περαιτέρω στην ουσία της επίδικης αίτησης έχοντας κατά νου τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου καθώς και τις νομικές αρχές που διέπουν την επίδικη αίτηση παρατηρούνται τα ακόλουθα:

(α) Η αναστολή που αιτούνται οι αιτητές δεν σχετίζεται με απόφαση για πληρωμή χρηματικής απαίτησης στην οποία θα μπορούσε να δοθεί συγκεκριμένη εγγύηση εκ μέρους τους προκειμένου ο καθ’ ου η αίτηση να παρέμενε εξασφαλισμένος. Δεν πρέπει να παραγνωρίζεται βέβαια ότι η έκδοση του Διατάγματος (διά της απόφασης ημερομηνίας 17.01.2011) στηρίχθηκε και στην πιθανότητα ή βάση να επέλθουν ανυπολόγιστες ζημιές στον καθ’ ου η αίτηση. Συνακόλουθα το Δικαστήριο δεν βρίσκεται αντιμέτωπο με συνήθη περίπτωση παροχής αναστολής εκτέλεσης απόφασης για πληρωμή χρέους. Βεβαίως αυτό το στοιχείο από μόνο του δεν αναιρεί την διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για την αιτούμενη αναστολή.

(β) Ένα άλλο στοιχείο σημαντικό είναι η απουσία οποιουδήποτε στοιχείου που να κλονίζει τη θέση του καθ’ ού η αίτηση και την οποία αποδέχθηκε το Δικαστήριο κατά την έκδοση της απόφασης ημερομηνίας 17.01.2011, περί της ύπαρξης παρανομίας στην ανέγερση του επίμαχου περιτοιχίσματος, στοιχείο το οποίο παραμένει μέχρι σήμερα αδιαμφισβήτητο. Βέβαια αυτό το στοιχείο σχετίζεται με την έκβαση του αποτελέσματος στην έφεση το οποίο όμως έχει ουδέτερη σημασία αφού δεν υπάρχει οτιδήποτε που θα μπορούσε να προδικάσει το αποτέλεσμα της έφεσης.

Παρά τις πιο πάνω διαπιστώσεις η θέση των αιτητών ότι, πιθανόν ο καθ’ ού η αίτηση να αξιοποιήσει το εκδοθέν διάταγμα με αίτηση παρακοής οπότε θα είναι άνευ σημασίας η έφεση τους, προβάλλει ως μια θέση με ιδιαίτερη σημασία στην έκβαση της επίδικης αίτησης, καθ’ ότι ενδέχεται η έφεση των αιτητών να καταστεί όντως άνευ αντικειμένου για τους εξής λόγους:

(α) αν συμμορφωθούν οι αιτητές ως οφείλουν με το διάταγμα του δικαστηρίου ωστόσο επιτύχουν στην έφεση τους τότε θα είναι άνευ σημασίας γι΄ αυτούς το αποτέλεσμα της έφεσης θα υποβληθούν δε σε έξοδα κατεδάφισης του περιτοιχίσματος το οποίο διατάχθηκαν να κατεδαφίσουν προκειμένου να συμμορφωθούν αλλά και έξοδα επαναφοράς του αν επιτύχουν στην έφεση τους.

(β) αν δεν συμμορφωθούν οι αιτητές, έχοντας υπόψη τι αναμένεται (αίτηση παρακοής – σοβαρές συνέπειες από καταδίκη σε αίτηση παρακοής διατάγματος) ενδέχεται να έχουν τέτοιες σοβαρές συνέπειες (μέχρι και φυλάκιση) που σε περίπτωση που επιτύχουν στην έφεση τους θα είναι αυτή άνευ αντικειμένου και πιθανό να έχουν τιμωρηθεί για κάτι που δεν θα έπρεπε.

Εν’ όψει όλων των πιο πάνω το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια κρίνει ορθό όπως παραχωρήσει αναστολή στην εκτέλεση του Διατάγματος το οποίο εκδόθηκε με την απόφαση του ημερομηνίας 17.01.2011, ταυτόχρονα όμως θα πρέπει να θέσει τέτοιους όρους ώστε να εξασφαλίζεται ο Ενάγοντας – Καθ΄ ου η Αίτηση. Συνακόλουθα όλων των πιο πάνω εκδίδεται Διάταγμα ως η παράγραφος Α της επίδικης αίτησης μέχρι την ολοκλήρωση της έφεσης που καταχώρησαν οι αιτητές υπό τους πιο κάτω όρους:

(α) Οι αιτητές να καταθέσουν στο Δικαστήριο το ποσό των €20.000,00 ή τραπεζική εγγύηση για ισάξιο ποσό, ως ασφάλεια για ζημιά η οποία ήθελε αποδειχθεί ότι θα υποστεί ο Ενάγοντας - Καθ΄ ου η Αίτηση λόγω της αναστολής και μη άμεσης εφαρμογής της απόφασης ημερομηνίας 17.01.2011 και σε περίπτωση αποτυχίας της έφεσης των αιτητών.

(β) Η πιο πάνω εγγύηση να δοθεί εντός 10 ημερών από σήμερα και τότε μόνο θα ισχύει η αναστολή.

Όσον αφορά στα έξοδα της επίδικης αίτησης παρ’ ότι πετυχαίνουν οι αιτητές στην αίτηση τους, έχοντας υπόψη ότι δεν προέβαλαν ετοιμότητα ή προθυμία είτε πριν είτε κατά τη δίκη, για παροχή οποιασδήποτε εγγύησης στον Καθ΄ ου η Αίτηση που πιθανόν να οδηγούσε σε διευθέτηση του θέματος, κρίνεται ορθό όπως η κάθε πλευρά επωμιστεί τα έξοδα της.

(Υπ.)…………………………….

Δ. Ι. Κίτσιος, Ε.Δ.

Πιστόν Αντίγραφον

Πρωτοκολλητής

/Μ.Κ.

Subject: Civil/Other Action/ Interim

Αναφορά: Πολιτική Δικονομία – Αναστολή Εκτέλεσης Προσωρινού Διατάγματος.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο