Court dismisses request for interim injunction as defendant failed to state specific claims in written defense.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

ACROPOL SHIPPING COMPANY LTD. AND OTHERS ν. PETROS I. ROSSIS (1976) 1 CLR 38

"CONSTANTINIDES MAKRIYIORGHOU & ANOTHER" ν. MAKRIYIORGHOU & ANOTHER (1978) 1 CLR 585

HADJIKYRIACOS CO. ν. UNITED BISCUITS (1979) 1 CLR 689

ODYSSEOS ν. PIERIS ESTATES AND OTHERS (1982) 1 CLR 557

JONITEXO LTD. ν. ADIDAS (1984) 1 CLR 263

National Bank of Greece SA ν. Motovia Ltd and Others (1987) 1 CLR 303

Φεσσάς (1990) 1 ΑΑΔ 704

Cyprus Sulphur κ.α. ν. Παραρλάμα κ.α. (1990) 1 ΑΑΔ 1040

Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά. (1995) 1 ΑΑΔ 248

Κυτάλα κ.ά. ν. Χρύσανθου κ.ά. (1996) 1 ΑΑΔ 253

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 14/1960 - Ο περί Δικαστηρίων Νόμος του 1960

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDPAF:2011:A45

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κουνίδου, Ε. Δ.

Αρ. Αγωγής: 57/2011

Μεταξύ:

ΙΕΡΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΟΠΗΓΙΑΚΗ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟΥ εκ Πάφου

Ενάγουσα

- και -

Ευτυχίας Χαραλάμπους εκ Πάφου.

Εναγόμενης

Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 13.3.2011

για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος

Ημερομηνία: 17 Μαρτίου 2011

Εμφανίσεις:

Για την Εναγόμενη – αιτήτρια: κ. Χ. Φωτίου για κ. Α. Αλεξάνδρου και κ. Δ. Παυλίδη

(για ακούσει απόφαση η κα. Κ. Μενοίκου)

Εναγόμενη – αιτήτρια: Παρούσα

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Για τους λόγους που εξηγούνται στο πρακτικό ημερομηνίας 8.3.2011, το Δικαστήριο όρισε την παρούσα αίτηση σήμερα για αγορεύσεις, ώστε να δοθεί η ευκαιρία στον συνήγορο της αιτήτριας να υποστηρίξει την αίτηση της και να απαντήσει στα εύλογα, κατά την άποψη μου, ερωτήματα του Δικαστηρίου ως προς την τήρηση εκείνων των απαραιτήτων στοιχείων και προϋποθέσεων που απαιτούνται για την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος.

Η επιχειρηματολογία που του κ. Φωτίου, έχει καταγραφεί στο πρακτικό που τηρήθηκε προηγουμένως και δεν θεωρώ σκόπιμο να την επαναλάβω. Δεν με έχει πείσει όμως, ότι ακόμα και κάτω από αυτές τις συνθήκες και γεγονότα, που προκύπτουν από τον ίδιο τον φάκελο του Δικαστηρίου και που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση υπάρχει περιθώριο και δυνατότητα έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Και στις δύο υποθέσεις στις οποίες έκανε αναφορά ο κ. Φωτίου, η τήρηση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60 είναι προαιτούμενο για την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος και συνεπώς μη βοηθητικές για την πλευρά της αιτήτριας.

Η υπό κρίση στηρίζεται ουσιαστικά στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου και στα άρθρα 4,5,6 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6.

Σύμφωνα με την Νομολογία (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου, (1995) 1 Α.Α.Δ. 248), οι πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 θα πρέπει να ικανοποιούνται ανεξάρτητα από τις πρόνοιες των άρθρων 4 και 5, εφόσον το άρθρο 32 έχει ευρύτερη εφαρμογή.

Το άρθρο 32 του Ν. 14/60 παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό ή παρεμπίπτον διάταγμα που θα κρίνει δίκαιο και πρόσφορο. Για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων τίθενται οι πιο κάτω προϋποθέσεις:

(α) Ο αιτητής θα πρέπει να αποδείξει ότι έχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση.

(β) Ότι έχει πιθανότητα επιτυχίας κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής και

(γ) Ότι αν δεν εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο.

Το άρθρο 32 έχει αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Odysseos v. Pieris Estates (1982) 1 CLR 557, Acroprol Shipping Co Ltd v. Rossis (1976) 1 A.A.Δ. 38, Κωνσταντινίδης v. Μακρυγιώργου και άλλου (1978) 1 Α.Α.Δ. 585, M. & Μ. Transprort v. Εταιρείας Αστικών Λεωφορείων (1981) 1 Α.Α.Δ. 608, Hadjikyriakos Co Ltd v. United Biscuits (U.K.) Ltd (1979) 1 CLR 689, Jonitexo Ltd ν. Adidas (1984) 1 CLR 263, National Bank of Greece v. Moticia (1987) 1 A.A.Δ. 303, KOT v. Θεωρή (1989) 1 Α.Α.Δ. (Ε) 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ΄΄Βασίλη (1989) 1 Α.Α.Δ. (Ε) 152, Cyprus Sulphur & Copper Co Ltd και Άλλων v. Παραλράμα Λτδ, (1990) 1 Α.Α.Δ. 1040, Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd (1996) A.A.Δ. 788, Demades Overseas Ltd v. Studio Ma. St. Ltd και άλλοι, Πολ. Εφ. 9636 και 9637 ημερ. 18/7/1996, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου, (1995) 1 Α.Α.Δ. 248).

Σε όλες τις πιο πάνω υποθέσεις αναλύθηκαν, οι ουσιαστικές προϋποθέσεις οι οποίες πρέπει απαραίτητα να συνυπάρχουν για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου N.14/60 καθώς και ο τρόπος άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.

Θα πρέπει να αναφερθεί ότι ο αιτών την έκδοση προσωρινού διατάγματος είναι εκείνος που φέρει μέχρι τέλους τo βάρος της απόδειξης ότι υφίστανται οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του άρθρου 32 (βλ. Χάρης Φεσσάς, Αίτηση 129/90 (1990) 1 Α.Α.Δ. 704) και επιπρόσθετα στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα.

Για τους σκοπούς εξέτασης της ουσίας του αιτήματος έχω μελετήσει με προσοχή όλα τα ενώπιον μου στοιχεία υπό το φως των σχετικών αυθεντιών και αρχών.

Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση, επεξηγήθηκε σε πολλές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ότι δεν υπάρχει λόγος να ερμηνεύεται ότι περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα. (βλ. Odysseos v Pieris Estates πιο πάνω).

Στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει καταχωρηθεί κανένα δικόγραφο από μέρους της εναγόμενης. Συνεπώς το δικαστήριο αδυνατεί να εξετάσει την δυναμική της υπόθεσης της. Θα αναμένετο η εναγόμενη να είχε καταχωρήσει υπεράσπιση και ανταπαίτηση στην παρούσα υπόθεση και τότε το δικαστήριο θα ήταν σε θέση να κρίνει με βάση το δικόγραφο της κατά πόσο πληρούται η πιο πάνω προϋπόθεση. Η οποία άρνηση της εναγόμενης επί των αξιώσεων της ενάγουσας και οι οποίοι ισχυρισμοί της ότι δικαιούται σε θεραπείες που γίνεται ή περιέχεται στις ένορκες δηλώσεις της δεν μπορεί να υποκαταστήσει την υποχρέωση της να καταδείξει μέσω του δικογράφου της συζητήσιμη υπόθεση.

Τίθεται υπό τις περιστάσεις, δηλαδή το εξής ερώτημα «Μπορεί η εναγόμενη να ζητά να τις χορηγηθούν προσωρινές θεραπείες, χωρίς να καθορίζει και να προσδιορίζει μέσω δικογράφου ποιες είναι οι αξιώσεις της;»

Συνεπώς καταλήγω ότι η πρώτη προϋπόθεση δεν ικανοποιείται.

Πιθανότητα επιτυχίας

Αναφορικά με την ύπαρξη «καλής αιτίας αγωγής» και την «πιθανότητα επιτυχίας» στην υπόθεση Κυτάλα ν. Χρυσάνθου κ.α (1996) 1 Α.Α.Δ. 253, λέχθηκαν τα εξής:

«Είναι πάντως σαφές από τον επιθετικό προσδιορισμό ότι η αιτία αγωγής πρέπει να διακρίνεται από την ποιότητα της. Το ότι διατυπώνεται αιτία αγωγής δεν είναι από μόνο του αρκετό. Η αιτία αγωγής πρέπει να είναι καλή με την έννοια ότι, από άποψης ποιότητας συγκεντρώνει πιθανότητα επιτυχίας. Πρόκειται λοιπόν για προϋπόθεση όμοια με την αντίστοιχη στην επιφύλαξη του άρθρου 32 (1) του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960.»

Σύμφωνα με την Odysseos (ανωτέρω), η πιθανότητα στα πλαίσια επιφύλαξης του άρθρου 32(1) απαιτεί από τον ενάγοντα να καταδείξει ότι έχει ορατή δυνατότητα επιτυχίας. Η έννοια της «πιθανότητας» επιτυχίας κατά την Odysseos, περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά κάτι πολύ λιγότερο από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων» που είναι το μέτρο για την απόδειξη σε αστικές υποθέσεις.

Το Δικαστήριο εξετάζοντας αυτή την προϋπόθεση έχει υποχρέωση να εξετάσει χωρίς βέβαια να αποφασίσει οτιδήποτε σ΄αυτό το στάδιο, την ποιότητα ή ισχυρότητα της μαρτυρίας της υπόθεσης του ενάγοντα. Το επίπεδο με το οποίο θα κριθεί η μαρτυρία σ΄αυτό το στάδιο δεν είναι πολύ ψηλό.

Σύμφωνα με την υπόθεση Κυτάλα (πιο πάνω), η μαρτυρία θα πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας για εξασφάλιση θεραπείας.

Η εξασφάλιση θεραπείας προϋποθέτει την αξίωση θεραπείας. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως και πιο πάνω αναφέρω, δεν υπάρχει δικόγραφο από μέρους της εναγόμενης με το οποίο να καθορίζει τις αξιώσεις της και να ζητά θεραπείες εναντίον της ενάγουσας. Συνεπώς δεν ικανοποιείται ούτε αυτή η προϋπόθεση η οποία έχει άμεση σχέση και συνάφεια με την πρώτη προϋπόθεση

Κρίνω ότι θα ήταν άσκοπο υπό τις περιστάσεις, να προχωρήσω στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης. Η κατάληξη του δικαστηρίου ως προς την τήρηση των δύο πιο πάνω προϋποθέσεων διαγράφει και την τύχη της αίτησης.

Τέλος, οι οποίες ενέργειες των εναγόντων ακολούθησαν πριν ή και μετά την ακύρωση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 5.1.2011, όπως ισχυρίζεται η αιτήτρια, δεν αναιρούν την υποχρέωση της στα πλαίσια αίτησης που στηρίζεται στα πιο πάνω άρθρα να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ως προς την τήρηση των προϋποθέσεων που ο νόμος τάσσει.

Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται.

Καμία Διαταγή για έξοδα.

(Υπ.) …………………..………….

Κ. Κουνίδου, Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο