Court dismisses request for supplementary sworn statement as no good reason exists given facts already in file.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

A. Messios & Sons Ltd και Άλλος ν. Ανδρέα A. Λεωνίδα (Aρ. 1) (2010) 1 ΑΑΔ 195

A. Messios & Sons Ltd και Άλλος ν. Ανδρέα Α. Λεωνίδα (Aρ. 2) (2010) 1 ΑΑΔ 1655

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.19

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLAR:2011:A111

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ

Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 895/2011

Μεταξύ:

SMART A.B.E.E., εμπορευομένης και με την επωνυμία

SMART S. A. MENS CLOTHING INDUSTRY, από την Αθήνα.

Ενάγουσας

-και-

DRESSMAN TRADING LTD, από τη Λάρνακα.

Εναγομένης

Ημερομηνία: 13 Οκτωβρίου 2011.

Αίτηση ημερομηνίας 15.7.2011

για Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση

Εμφανίσεις:

Για Αιτητές-Εναγομένους: κα Δ. Γεωργιάδου για Σωτήρης Πίττας & Σία Δ.Ε.Π.Ε.

Για Καθ΄ ων-Ενάγοντες: κα Μ. Κωνσταντίνου για Δρ Κ. Χρυσοστομίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε.

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Οι Αιτητές-Εναγόμενοι με την ως άνω αίτηση τους αιτούνται διατάγματος το οποίο να επιτρέπει την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εν σχέσει με την αρχική ένορκη δήλωση τους ημερομηνίας 2.5.2011 η οποία συνοδεύει την αίτηση τους για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες.

Από νομικής πλευράς η αίτηση τους στηρίζεται βασικά στη Δ.48 θ.4(2) και από πλευράς γεγονότων στην ένορκη δήλωση του δικηγόρου κ. Σωτήρη Πίττα.

Σύμφωνα με τους Αιτητές-Εναγόμενους τα γεγονότα που δικαιολογούν την έγκριση του αιτήματος είναι τα ακόλουθα:

Όπως ανέφεραν και στην ένορκη δήλωση τους προς υποστήριξη της κυρίως αίτησης (για λεπτομέρειες) στα πλαίσια της παρούσας αγωγής είχαν στείλει επιστολή ημερ. 6.4.2011 στους δικηγόρους των Εναγόντων ζητώντας λεπτομέρειες και επειδή δεν έλαβαν οποιαδήποτε απάντηση προχώρησαν στην καταχώριση της κυρίως αίτησης αιτούμενοι διάταγμα προς αυτή την κατεύθυνση.

Μετά την καταχώριση της κυρίως αίτησης οι Εναγόμενοι έλαβαν επιστολή ημερ. 5.5.2011 από τους δικηγόρους των Εναγόντων, σχετική με το θέμα των λεπτομερειών. Στην εν λόγω επιστολή οι Ενάγοντες μέσω των συνηγόρων τους ισχυρίζοντο ότι στις 13.4.2011 σε συνάντηση που είχαν με τον κ. Χρίστο Πίττα στα γραφεία τους, του έδωσαν αναλυτική κατάσταση των πιστώσεων και χρεώσεων που έγιναν στον επίδικο τρεχούμενο χρεωστικό λογαριασμό των εναγομένων.

Οι Εναγόμενοι απάντησαν με επιστολή ίδιας ημερομηνίας (5.5.2011) ότι το περιεχόμενο της επιστολής των Εναγόντων απορρίπτετο ως αβάσιμο. Αν και παραδέχοντο ότι στην αναφερόμενη συνάντηση παρέλαβαν μια κατάσταση, εντούτοις την χαρακτήρισαν πρόχειρη και επέμειναν ότι δικαιούνται στις ήδη ζητηθείσες λεπτομέρειες, ενημερώνοντας τους Ενάγοντες πως ήδη είχαν καταχωρίσει σχετική αίτηση δύο ημέρες προηγουμένως.

Να σημειωθεί ότι οι Ενάγοντες στην ένσταση που καταχώρισαν (στις 28.6.2011) στην κυρίως αίτηση επισύναψαν και την αναφερόμενη κατάσταση λογαριασμού ως Τεκμήριο 1, την οποίαν ο κ. Σ. Πίττας δέχεται ως την παραχωρηθείσα από τους Ενάγοντες. Ισχυρίζεται όμως πως οι Ενάγοντες απέκρυψαν την επιστολή ημερ. 5.5.2011 των Εναγομένων από το δικαστήριο με σκοπό να δημιουργήσουν εντυπώσεις ότι είχαν όντως παραχωρήσει τις αιτούμενες λεπτομέρειες, κάτι που κατά τη γνώμη του δεν έπραξαν.

Καταλήγει πως γι αυτό είναι απολύτως απαραίτητη η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ούτως ώστε να δυνηθούν οι Εναγόμενοι να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου όλα τα γεγονότα που αφορούν την αρχική επιστολή τους ημερ. 6.4.2011 και ειδικότερα το γεγονός ότι η παραχωρηθείσα κατάσταση (Τεκμήριο 1) δεν συνιστά τις αναγκαίες λεπτομέρειες.

Οι Εναγόμενοι ενίστανται στην αίτηση προβάλλοντας ότι δεν συντρέχει καλός λόγος, δεν υπάρχει νομική βάση, η αίτηση είναι καταχρηστική, τα γεγονότα που αναφέρονται στην επιστολή ημερ. 5.5.2011 ήταν εις γνώσιν των Εναγομένων από προηγουμένως, δεν υπάρχει αιτιολογία για το αίτημα και ότι οι Εναγόμενοι επιδιώκουν να διορθώσουν λάθη στην κυρίως αίτηση.

Στην υποστηρίζουσα ένορκη δήλωση η δικηγόρος κα Μαριλένα Μιλτιάδου επαναλαμβάνει και αναλύει βασικά τους πιο πάνω λόγους ένστασης, προσθέτοντας όμως ότι οι Εναγόμενοι εφόσον γνώριζαν γεγονότα και δεν το ανέφεραν στην αρχική αίτηση τους εμποδίζονται να ζητούν να το πράξουν με συμπληρωματική ένορκη δήλωση, καθώς και ότι στην πραγματικότητα οι Εναγόμενοι ζητούν να απαντήσουν στους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν με την ένσταση των Εναγόντων, πράγμα που συνιστά καταστρατήγηση της διαδικασίας.

Νομική Πτυχή:

Εισερχόμενος στη νομική πτυχή του θέματος σημειώνω εν πρώτοις πως προφανώς δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ο ισχυρισμός ότι δεν υπάρχει νομική βάση η οποία να αιτιολογεί το αίτημα. Απάντηση δίδεται από την απλή ανάγνωση του κανονισμού 4(2) της Δ.48 ο οποίος προνοεί ότι:

«(2) Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.»

Στην σχετικά πρόσφατη υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.α. ν. Ανδρέα Λεωνίδα, Πολ. Έφ. 277/2007, ημερ. 18.2.2010, το Ανώτατο Δικαστήριο σχετικά με παρόμοιο αίτημα ανέφερε τα εξής:

«... Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκειμένη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων».

Κατά συνέπεια υπάρχει σαφής νομική βάση η οποία και αναφέρεται στην αίτηση. Ενόψει δε της πρόνοιας αυτής οι ισχυρισμοί ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και ότι εμποδίζονται οι Εναγόμενοι να υποβάλουν τέτοιο αίτημα κρίνονται – χωρίς άλλη επεξήγηση – ως αβάσιμοι.

Εκείνο που πρέπει όντως να εξεταστεί είναι το κατά πόσον υπάρχει «καλός λόγος» ούτως ώστε να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.

Η θέση των Εναγομένων όπως αυτή εξειδικεύεται και στην (γραπτή) αγόρευση τους είναι πως η συμπληρωματική δήλωση είναι απολύτως απαραίτητη:

(ι) Για το λόγο ότι η Αιτήτρια θα δυνηθεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα που αφορούν την επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 6.4.2011.

(ιι) Ειδικότερα για το γεγονός ότι η παραχωρηθείσα κατάσταση (Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση των Εναγόντων) δεν συνιστά καθ΄ οιονδήποτε τρόπο, ούτε και αποτελεί τις αναγκαίες λεπτομέρειες τις οποίες οι Εναγόμενοι αιτήθηκαν μέσω των δικηγόρων τους με την επιστολή ημερ. 6.4.2011.

(ιιι) Για να θέσουν στοιχεία που αφορούν την επιστολή ημερ. 5.5.2011.

Όσον αφορά την επιστολή των Εναγομένων ημερ. 6.4.2011 πρέπει να σημειωθεί κατ΄ αρχάς πως γενικά δεν είναι απαραίτητο διάβημα από τον διάδικο που προτίθεται να ζητήσει λεπτομέρειες. Πρόκειται για μια απλή δυνατότητα-δικαίωμα που παρέχει ο καν. 7 της Δ.19 και η άσκηση του δυνατό να έχει συνέπειες ως προς τα έξοδα.

Εν πάση περιπτώσει η επιστολή αυτή έχει καταχωριστεί και στο φάκελο του δικαστηρίου στις 7.4.2011, ο ενόρκως δηλών υπέρ των Εναγομένων προβαίνει σε επαρκή αναφορά σε αυτή (παρ. 7) και την επισυνάπτει ως Τεκμήριο Α, και η λήψη της είναι παραδεκτή από τους Ενάγοντες μέσω της δικής τους επιστολής ημερ. 5.5.2011 την οποίαν επίσης καταχώρισαν στο φάκελο στις 31.5.2011, αλλά και εμμέσως μέσω της προδικαστικής ένστασης τους στην κυρίως αίτηση («... αναφορικά με την παράγραφο 1 της επιστολής τους ημερομηνίας 6.4.2011»). Κρίνεται πως δεν αποκαλύπτονται οποιαδήποτε άλλα γεγονότα αναφορικά με την εν λόγω επιστολή τα οποία θα ήταν αναγκαία.

Σχετικά με την παραχωρηθείσα κατάσταση, αυτή αναφέρεται επίσης στην ένσταση των Εναγόντων οι οποίοι και την επισυνάπτουν ως Τεκμήριο 1. Οι Εναγόμενοι δεν επιθυμούν να ισχυριστούν ότι δεν την παρέλαβαν. Αντιθέτως είναι παραδεκτή η λήψη της, πράγμα που θα μπορεί να εξαχθεί και μέσα από τις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις στην κυρίως αίτηση κατά την ακρόαση της.

Είναι γεγονός πως οι Ενάγοντες ισχυρίζονται στην ένσταση τους πως «στις 13.4.2011 είχαν δώσει στην Εναγόμενη όλες τις λεπτομέρειες που ζητεί με την αίτηση της ημερ. 3.5.2011 αναφορικά με την παράγραφο 1 της επιστολής της ημερ. 6.4.2011» και από την άλλη ότι οι Εναγόμενοι επιθυμούν να ισχυριστούν ότι το Τεκμήριο 1 δεν συνιστά τις αναγκαίες λεπτομέρειες τις οποίες αιτήθηκαν με τη δική τους επιστολή.

Είναι προφανές όμως πως όλα τα σχετικά γεγονότα ευρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου και η κάθε πλευρά διατηρεί το δικαίωμα να τοποθετηθεί προβάλλοντας τα επιχειρήματα της κατά την ακρόαση της κυρίως αίτησης. Συνεπώς δεν εξυπηρετεί σε ο,τιδήποτε η επανάληψη των σχετικών επιχειρημάτων σε μια συμπληρωματική ένορκη δήλωση.

Τέλος, όσον αφορά τις ανταλλαγείσες επιστολές μεταξύ των μερών στις 5.5.2011 πιστεύω πως έχει διαφύγει της προσοχής των Εναγομένων πως οι Ενάγοντες στην ένσταση που καταχώρισαν στις 28.6.2011 δεν προβαίνουν σε οποιαδήποτε αναφορά στις επιστολές αυτές, ούτε και ισχυρίζονται ότι η δική τους αυτή επιστολή ημερ. 5.5.2011 συνιστά τις αιτούμενες λεπτομέρειες. Ως τέτοιες επικαλούνται μόνο το έγγραφο που παρέδωσαν στις 13.4.2011. Αλλά και αν ακόμα χρειαστεί να εξεταστεί αυτό το θέμα, τότε επαναλαμβάνω πως το έγγραφο ευρίσκεται στο φάκελο και οι δύο πλευρές θα μπορούν να τοποθετηθούν κατά τις αγορεύσεις. Το ότι οι Εναγόμενοι απάντησαν αυθημερόν μη δεχόμενοι ότι συνιστούσε λεπτομέρειες δεν θεωρώ ότι είναι γεγονός το οποίο αποτελεί καλό λόγο για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, αφού ουσιαστικά περιέχει επιχειρηματολογία και όχι γεγονότα.

Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω πως δεν έχει καταδειχθεί «καλός λόγος» για την έγκριση της αίτησης, η οποία απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγόντων-Καθ΄ ων ως αυτά θα υπολογιστούν συν Φ.Π.Α. και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής.

(Υπ.)...................................

Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ.

/ΣΣΑ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο