Legislator Case Law & Legislation
Αρ. Αίτησης: 191/2009 AI generated

Court allows revocation of winding-up order due to improper service of demand notice on company secretary.

Case Number Αρ. Αίτησης: 191/2009
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The District Court of Larnaca revoked the winding-up order issued on February 26, 2010, following an application by the company's sole shareholder. The applicant argued that the order was invalid because the demand notice and dissolution petition were improperly served to the company secretary, who had a poor relationship with the petitioner. The court held that under the Companies Law and applicable bankruptcy rules, a court has the power to rescind a winding-up order when it is based on a wrongly made order due to procedural defects like improper service. Consequently, the order was set aside, and the petitioner was ordered to pay the applicant's legal costs.

Legislator headnote

AI generated

Companies Law Chapter 113; Bankruptcy Rules; Where a winding-up order is based on a demand notice improperly served, the court has the power to rescind the order ex debito justitiae.

Keywords

AI generated
winding-up order improper service rescission of order demand notice company secretary ex debito justitiae procedural defect

Cited Legislation

AI generated
Companies Law Chapter 113, Articles 209, 211, 212, 214
Companies (Winding-up) Rules 1933, Rule 92
Bankruptcy Rules, Rule 71
Political Jurisprudence Institutions D.17
Political Jurisprudence Institutions D.48

Cited Case Law

AI generated
Giorgoulidis N. v. Christou X. (1997) 1 AAΔ 247
Georgiou K. v. Cyprus Bank Financing Organization Ltd (1999) 1 AAΔ 1938
Holy See of Nicosia v. Michaelides (2002) 1 AAΔ 43
J. Z. Classic Music Pro Ltd v. Alkadia Music Land Ltd (2002) 1 AAΔ 1151
C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Leonik Ltd (2009) 1 AAΔ 1457
Georgiou Nikolaou v. Total Properties Ltd (2011) 1 AAΔ 1358
Savva Maria (2011) 1 AAΔ 2001
ECLI:CY:EDLAR:2011:A103
Court allows revocation of winding-up order due to improper service of demand notice on company secretary.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Γιωργαλλίδης Nικόλας ν. Xρυσόστομου Xρίστου (Tτόμη) (1997) 1 ΑΑΔ 247

Γεωργίου Kύπρος ν. Oργανισμού Xρηματοδοτήσεως Tραπέζης Kύπρου Λτδ (Aρ. 2) (1999) 1 ΑΑΔ 1938

Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ν. Chr. P. Michaelides (Estates) Limited (2002) 1 ΑΑΔ 43

J. Z. Classic Music Pro Ltd ν. Alkadia Music Land Ltd (2002) 1 ΑΑΔ 1151

C. Phasarias (Automοtive Centre) Ltd ν. Eταιρεία Σκυροποιΐας "Λεωνίκ" Λτδ (2009) 1 ΑΑΔ 1457

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ν. TOTAL PROPERTIES LTD κ.α, Πολιτική Έφεση Αρ. 124/2010, 14 Ιουλίου 2011

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΣΑΒΒΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ 124/2010, 18 Νοεμβρίου 2011

Νικολάου Γεώργιος ν. Total Properties Ltd και Άλλων (2011) 1 ΑΑΔ 1358

Σάββα Μαρία (2011) 1 ΑΑΔ 2001

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.17

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.5

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLAR:2011:A103

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ

ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ

Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ.

Αρ. Αίτησης: 191/2009

Επί τοις αφορώσι την εταιρεία WARATAH DEVELOPMENTS LTD,

εκ Λάρνακος

-και-

Επί τοις αφορώσι τον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113,

άρθρα 209, 211, 212 και 214.

Ημερομηνία: 30 Σεπτεμβρίου 2011.

Αίτηση ημερομηνίας 9.6.2010 για αναστολή και ή

ακύρωση διατάγματος εκκαθάρισης

Εμφανίσεις:

Για Αιτήτρια: κα Γ. Ζαχαρίου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία Δ.Ε.Π.Ε.

Για Καθ΄ ου/Πιστωτή: κ. Μ. Χριστοδούλου για Α. Μαθηκολώνης & Σία.

Για Επίσημο Παραλήπτη: Καμιά εμφάνιση.

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την πιο πάνω αίτηση της η Αιτήτρια εταιρεία WARATAH DEVELOPMENTS LTD αιτείται την αναστολή και ή ακύρωση και ή παραμερισμό του διατάγματος εκκαθάρισης, το οποίο εκδόθηκε στις 26.2.2010 κατόπιν σχετικής αίτησης του πιστωτή της – Καθ΄ ου η Αίτηση Κίκη Γεωργίου.

Η αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 1-10 και 211-243 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, στους Περί Εκκαθάρισης Εταιρειών Κανονισμούς και στις Δ.17 και 48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.

Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση του μοναδικού μετόχου και διευθυντή της Αιτήτριας Κυριάκου Ιωσήφ, ο οποίος μεταξύ άλλων αναφέρει ότι:

ι) Γραμματέας της Αιτήτριας ήταν ο Χριστάκης Αγιώτης με τον οποίο δεν είχαν καλή σχέση προ του διατάγματος λόγω κάποιων διαφορών, οι οποίες σχετίζοντο με τον Κίκη Γεωργίου (πιστωτή που υπέβαλε την αίτηση διάλυσης) και ο οποίος είναι πολύ καλός φίλος και έχει καθημερινή επαφή με τον ως άνω Γραμματέα της εταιρείας.

ιι) Λόγω άγνοιας των διαδικασιών δεν προέβη στις απαραίτητες ενέργειες αντικατάστασης του Χριστάκη Αγιώτη από τη θέση του Γραμματέα.

ιιι) Ο ίδιος (ο Ενόρκως Δηλών) δεν έλαβε οποιαδήποτε γνώση για την ύπαρξη της αίτησης διάλυσης παρά μόνο μετά που εκδόθηκε το διάταγμα εκκαθάρισης και στάληκε στο λογιστή της εταιρείας από συγγενή του Κίκη Γεωργίου. Σημειώνει επίσης ότι ο ίδιος είναι κάτοικος Αυστραλίας.

ιν) Από έρευνα διεπίστωσε ότι τόσον η απαίτηση πληρωμής όσον και η αίτηση διάλυσης επιδόθηκαν στον Γραμματέα της εταιρείας, Χριστάκη Αγιώτη, ο οποίος ουδέποτε τον ενημέρωσε σχετικά. Ειδικότερα ισχυρίζεται ότι δεν επιδόθηκαν νομότυπα αφού επιδόθηκαν σε χώρον άλλον από το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας.

Ο Καθ’ ου η Αίτηση/Πιστωτής καταχώρισε ένσταση συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση του ιδίου στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων ότι:

ι) Παραδέχεται τον ισχυρισμό ότι ο Χριστάκης Αγιώτης ήταν ο Γραμματέας της Αιτήτριας.

ιι) Αρνείται ότι είναι πολύ καλός φίλος του Χριστάκη Αγιώτη και ισχυρίζεται ότι έχει συναντηθεί με αυτόν σε 4-5 περιπτώσεις.

ιιι) Πληροφορήθηκε από τον Χριστάκη Αγιώτη πως ο τελευταίος ενημέρωσε τον Κυριάκο Ιωσήφ επανειλημμένως τόσο για την αγωγή, όσο και για την αίτηση διάλυσης.

ιν) Ως πληροφορήθηκε από το δικηγόρο του, η απαίτηση πληρωμής και η αίτηση διάλυσης επιδόθηκαν στον μοναδικό αξιωματούχο της εταιρείας που ευρίσκετο στην Κύπρο, δηλαδή τον Γραμματέα Χριστάκη Αγιώτη.

ν) Δέχεται ότι ο πατέρας του (Ανδρέας Γεωργίου) απέστειλε το διάταγμα εκκαθάρισης στο λογιστή της εταιρείας, αλλά εξηγεί πως αυτό έγινε κατόπιν αιτήματος του ίδιου του λογιστή.

Ο Επίσημος Παραλήπτης σε σχετική έκθεση που καταχώρισε αναφέρεται στο ιστορικό της έκδοσης του επίδικου διατάγματος και τονίζει ότι εφόσον η παρούσα αίτηση στηρίζεται στο ότι το διάταγμα κακώς εξεδόθη τότε ο ίδιος δεν έχει θέση στη διαδικασία διότι αγνοεί τα γεγονότα που οδήγησαν στην έκδοση του. Ζητά δε την επιδίκαση με ειδική διαταγή των δικών του εξόδων.

Γεγονότα:

Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων, χωρίς δηλαδή αντεξέταση οποιουδήποτε ενόρκως δηλούντος, οπότε και η διακρίβωση των απαραίτητων γεγονότων γίνεται μέσα από αξιολόγηση των εκατέρωθεν ισχυρισμών, σημειώνοντας ότι το δικαστήριο δύναται να λάβει γνώση και από το περιεχόμενο του φακέλου (βλ. υπ. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου ν. Γεωργίου (1999) 1 Α.Α.Δ. 1938).

Δεδομένου ότι ο βασικός ισχυρισμός της Αιτήτριας είναι πως έγινε κακή επίδοση τόσο της απαίτησης πληρωμής, όσο και της αίτησης διάλυσης, σημειώνονται τα εξής:

ι) Είναι παραδεκτός ο ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι η απαίτηση πληρωμής επιδόθηκε στον Χριστάκη Αγιώτη ως Γραμματέα της εταιρείας και όχι στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας (βλ. παρ. 10 της ένορκης δήλωσης ένστασης). Αυτό επιβεβαιώνεται και από την ίδια την απαίτηση που κατατέθηκε κατά την απόδειξη. Αυτή απευθύνετο στην διεύθυνση Lordos Sun Shore Block, Flat Office No. 6, Ορόκλινη, και επιδόθηκε μέσω Ιδιώτη Επιδότη (Τεκμήριο Γ) στον Χριστάκη Αγιώτη ενώ το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας (ως αναφέρεται στην αίτηση διάλυσης) ευρίσκετο στην διεύθυνση Φανερωμένης 115, ANTOUANETTAS BUILDING, Λάρνακα.

ιι) Όσον αφορά την επίδοση της αίτησης διάλυσης πέραν του παραδεκτού ισχυρισμού ότι και αυτή επιδόθηκε στον Γραμματέα Χριστάκη Αγιώτη, σημειώνεται πως σύμφωνα με την σχετική Ένορκη Δήλωση Επίδοσης της αυτή είχε απευθυνθεί στο εγγεγραμμένο γραφείο (ως ανωτέρω), όπου και – χωρίς αντίθετη μαρτυρία – τεκμαίρεται ότι εκεί είχε γίνει.

Νομική Πτυχή:

Δεν θεωρώ ότι υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα με την επίδοση της αίτησης διάλυσης σε αξιωματούχο της εταιρείας στο εγγεγραμμένο γραφείο της. (βλ. J. Z. CLASSIC MUSIC PRO LTD v. ALKADIA MUSIC LAND LTD (2002) 1 Α.Α.Δ. 1151).

Σαφέστατα όμως υπάρχει πρόβλημα με την επίδοση της απαίτησης πληρωμής ενόψει των προνοιών του άρθρου 212(α) του Περί Εταιρειών Νόμου το οποίο προνοεί ότι η απαίτηση πληρωμής πρέπει να παραδίδεται στο εγγεγραμμένο γραφείο της οφειλέτιδος εταιρείας, πράγμα που δεν έχει συμβεί στην παρούσα.

Όντως τα γεγονότα της παρούσας ως προς αυτό το θέμα ταυτίζονται με αυτά της υπόθεσης C. PHASARIAS (AUTOMOTIVE CENTER) LTD ν. ΣΚΥΡΟΠΟΙΪΑ «ΛΕΩΝΙΚ ΛΤΔ» (2009) 1 Α.Α.Δ. 1457 στην οποίαν είχαν λεχθεί τα εξής:

«Στην παρούσα περίπτωση υπάρχει σαφής νομοθετική πρόνοια και αυτή είναι το άρθρο 212(α) το οποίο προνοεί ρητά ότι η απαίτηση θα πρέπει να επιδοθεί στην εταιρεία με παράδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Έτσι, ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο δέχτηκε ότι η επίδοση στο διευθυντή της εταιρείας, χωρίς να αναφέρεται ότι αυτή έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της, δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως η δέουσα και η προβλεπόμενη από το άρθρο 212(α).

................................................................................

Περαιτέρω, δεν συμφωνούμε με τους εφεσείοντες ότι η επίδοση με παράδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας της απαίτησης δεν είναι ο μοναδικός τρόπος επίδοσης, αλλά ένας από τους τρόπους που αναφέρονται στη Δ.5, θ.7. Όπως είπαμε και πιο πάνω, το άρθρο 212(α) σαφώς αναφέρει ως μόνο τρόπο δημιουργίας των προϋποθέσεων για καταχώρηση αίτησης διάλυσης μιας εταιρείας, την επίδοση της απαίτησης στο εγγεγραμμένο της γραφείο.»

Στην πιο πάνω υπόθεση το Εφετείο κατέληξε πως ορθώς το πρωτόδικο δικαστήριο είχε απορρίψει την αίτηση εκκαθάρισης της εφεσίβλητης. Στην παρούσα, μετά την προηγηθείσα διαπίστωση απομένει να εξεταστεί κατά πόσον το δικαστήριο έχει την εξουσία να ακυρώσει το εκδοθέν διάταγμα. Σε τέτοια περίπτωση θα είναι αχρείαστη η εξέταση του αιτήματος αναστολής βάσει του άρθρου 243 του Κεφ. 113. Σημειώνω πως οι βασικοί λόγοι ένστασης του Καθ΄ ου η Αίτηση πιστωτή είναι πως δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για τα αιτούμενα διατάγματα και ότι το δικαστήριο δεν έχει τέτοια εξουσία.

Είναι γεγονός ότι στον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, δεν περιέχεται διάταξη η οποία να αναφέρεται σε τέτοια εξουσία. Πλην όμως ο Καν. 92 των Περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμών του 1933 προνοεί πως:

«Where no provision is made in these Rules regarding any matter arising out of winding-up proceedings, the Rules of Court governing civil procedures (including the Bankruptcy Rules) shall, so far as they are not repugnant to these Rules, apply to such matter».

Διαπιστώνεται λοιπόν πως εφαρμόζονται κατ΄ αναλογίαν οι Περί Πτωχεύσεων Κανονισμοί, Δ.Ν, Τομ. ΙΙ, σελ. 15, και περαιτέρω, από τα συμφραζόμενα του καν. 71 αυτών, πως το δικαστήριο έχει εξουσία ακύρωσης (ή αναστολής) διατάγματος παραλαβής και άρα και διατάγματος εκκαθάρισης εταιρείας (“An application to the Court to rescind a receiving order or to stay proceedings ...”).

Ουσιαστικά πρόκειται για την περίπτωση που αναλύεται και στο σύγγραμμα Williams and Hunter on Bankruptcy, 19η έκδ., σελ. 43 υπό τον υπότιτλο “Rescission where order wrongly made” και όπου ως παραδείγματα τέτοιας ακύρωσης διατάγματος παραλαβής (που αντιστοιχεί με το διάταγμα εκκαθάρισης εταιρείας) αναφέρονται η κακή επίδοση της ειδοποίησης ή της αίτησης πτώχευσης.

Για τους σκοπούς της παρούσας είναι προφανές πως η απαίτηση πληρωμής αντιστοιχεί με την ειδοποίηση πτώχευσης και θεωρώ πως υπάρχει εξουσία ακύρωσης του διατάγματος εκκαθάρισης όταν διαπιστώνεται αντικανονική επίδοση της.

Συναφώς με τα πιο πάνω πρέπει να σημειωθεί πως πέραν των συνήθων περιπτώσεων μια δικαστική απόφαση δυνατό να ακυρωθεί ex debito justitiae (εξ οφειλομένης δικαιοσύνης) και μια από τις περιπτώσεις αυτές είναι όταν υπάρχει κακή επίδοση (βλ. υπ. Γιωργαλλίδης ν. Χρίστου (1997) 1(Α) Α.Α.Δ. 247 και Ιεράς Μητρόπολης Λεμεσού ν. Chr. Michaelides (Estates) Ltd (2002) 1(Α) Α.Α.Δ. 43). Θεωρώ λοιπόν με βάση τα πιο πάνω πως στην παρούσα το δικαστήριο δεν έχει τη διακριτική ευχέρεια να αρνηθεί την ακύρωση, δεδομένου ότι η όλη διαδικασία στηρίχθηκε σε κακώς επιδοθείσα απαίτηση πληρωμής, η οποία, όπως έχει λεχθεί στην υπόθ. Νικολάου ν. Total Properties Ltd, Πολ. Έφ. 124/2010, ημερ. 14.7.2011 δεν έχει δημιουργήσει έννομα αποτελέσματα.

Για όλους τους πιο πάνω λόγους το Διάταγμα Εκκαθάρισης ημερ. 26.2.2010 ακυρώνεται.

Ο Καθ΄ ου η Αίτηση-Πιστωτής να καταβάλει τα έξοδα της αιτήτριας εταιρείας στην παρούσα όπως αυτά θα υπολογιστούν, πλέον ΦΠΑ, καθώς επίσης και τα έξοδα του Επίσημου Παραλήπτη τα οποία προέκυψαν λόγω της αντικανονικής έκδοσης του διατάγματος εκκαθάρισης.

Αντίγραφο της παρούσας να κοινοποιηθεί στον Επίσημο Παραλήπτη, φ/δι του Πρωτοκολλητή.

(Υπ.).........................................

Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ.

/ΣΣΑ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο