Bankruptcy court grants seizure order against insolvent debtor despite secured claims on third-party property.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

London Clubs Ltd και Άλλοι ν. Ρόδου Παπαδόπουλου (2002) 1 ΑΑΔ 1699

Μερκής Ζήνων ν. Intertobacco (Cyprus) Ltd (2006) 1 ΑΑΔ 788

Πετράκης Πέτρος Μ. ν. Πέτρου Κίμωνος (2006) 1 ΑΑΔ 1311

Αντωνίου Σπύρος ν. Alpha Bank Ltd (2007) 1 ΑΑΔ 558

Eργατίδης Στέλιος ν. Πανίκκου Eργατίδη και Άλλης (2008) 1 ΑΑΔ 741

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLAR:2011:A96

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: T. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ.

Αρ. Αίτησης: 69/11

ΕΝ ΠΤΩΧΕΥΣΕΙ: ΜΑΡΙΟΣ ΠΕΤΡΟΥ, Α.Τ.615271, οδός Επιστημών 23, Ορόκλινη

Ημερομηνία: 21.9.2011

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:

Για τους Πιστωτές: Ο κ. Τσαγγαρός για Α.Ανδρέου & Σία ΔΕΠΕ.

Για τον Χρεώστη: Ο κ. Χατζηπαναγιώτου.

Χρεώστης: παρών.

ΑΠΟΦΑΣΗ

(ex-tempore)

Οι προϋποθέσεις που, κατά το άρθρο 5 (1) του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5, πρέπει να πληρούνται κατά την καταχώρηση της αίτησης είναι:

(α) Το χρέος να υπερβαίνει τις ΛΚ500,

(β) το χρέος να αφορά εκκαθαρισμένο και αμέσως ή σε καθορισμένο μελλοντικό χρόνο πληρωτέο ποσό,

(γ) η πράξη πτώχευσης να έχει λάβει χώρα εντός περιόδου τριών μηνών πριν από την καταχώρηση της αίτησης πτώχευσης και

(δ) ο χρεώστης να κατοικεί στην Κύπρο ή να είχε σε περίοδο ενός χρόνου πριν από την υποβολή της αίτησης τη συνήθη διαμονή του στην Κύπρο.

Εν προκειμένω, δεν έχουν αμφισβητηθεί οι προϋποθέσεις αυτές.

Στο άρθρο 5 (2) ρυθμίζεται η περίπτωση που ο αιτητής είναι «ασφαλισμένος πιστωτής», δηλαδή πρόσωπο που κατέχει υποθήκη, ενέχυρο κ.λ.π. (βλ. άρθρο 2 του περί Πτωχεύσεων Νόμου, Κεφ. 5). Όπως εξηγείται στην υπόθεση Σπύρος Αντωνίου v. Alpha Bank Ltd (2007) 1 Α Α.Α.Δ. 558 για να θεωρείται κάποιος πιστωτής ασφαλισμένος πρέπει η εξασφάλιση που κατέχει να είναι επί της περιουσίας του χρεώστη και όχι επί της περιουσίας οποιουδήποτε άλλου. Εν προκειμένω, γίνεται λόγος στην ένσταση για χρέος «πλήρως εξασφαλισμένο με υποθήκες που υπερκαλύπτουν την απαίτηση του και ΜΕΜΟ», όμως κατά τη διαδικασία προέκυψε πως οι υπάρχουσες υποθήκες είναι επί της περιουσίας άλλου προσώπου, που είναι και ο πρωτοφειλέτης στο επίδικο χρέος στο οποίο ο καθ΄ ου η αίτηση είναι εγγυητής.

Σύμφωνα με το άρθρο 6 (2) του Νόμου, Κεφ. 5, το Δικαστήριο αν ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν τρεις προϋποθέσεις τότε «θα εκδίδει διάταγμα παραλαβής», εκτός, βέβαια, αν φανεί ότι ο πιστωτής ενεργεί καταχρώμενος της διαδικασίας. Οι προϋποθέσεις αυτές συνίστανται στην απόδειξη του χρέους, της επίδοσης της αίτησης και της πράξης πτώχευσης. Εν προκειμένω, δεν έχει αμφισβητηθεί η ύπαρξη της δικαστικής απόφασης, ημερομηνίας 19.6.2006, εκ της οποίας πηγάζει το επίδικο χρέος, αλλ΄ ούτε και η εξέλιξη του εξ αποφάσεως χρέους μέχρι τις 20.9.2011. (Βλέπε Τεκμήρια Β και Γ).

Είναι κοινώς αποδεκτό ότι η ειδοποίηση πτώχευσης έχει επιδοθεί προσωπικά στον αιτητή στις 25.2.2011. Ο αιτητής δεν συμμορφώθηκε, όπως προκύπτει από το σύνολο της μαρτυρίας τόσο του Μιχάλη Στυλιανού εκ μέρους των πιστωτών, όσο και του ίδιου του χρεώστη. Δεν αμφισβητείται δε και άλλωστε είναι φανερό, ότι εντός της προθεσμίας που καθορίζει ο Νόμος, οι αιτητές προχώρησαν σε καταχώρηση της παρούσας αίτησης, η οποία από το φάκελο αποδεικνύεται ότι έχει επιδοθεί στον αιτητή επίσης προσωπικά.

Ό,τι ήγειρε ο αιτητής έχει σχέση με τον, κατ΄ ισχυρισμό του, σκοπό των πιστωτών. Σκοπός τους, λέει, δεν ήταν η προστασία των πιστωτών, ως η νομολογία ορίζει, αλλά η άσκηση πίεσης επί του καθ΄ ου η αίτηση ώστε να εξοφλήσει, σε ασφυκτικό χρόνο, το χρέος, τη στιγμή που ο ίδιος προέβη σε εισηγήσεις προς την Τράπεζα για εξόφληση μέσα από ένα χρονοδιάγραμμα με τέτοιο τρόπο ώστε να μην επηρεάζονται τα συμφέρονται κανενός. Η περιουσία του, συνεχίζει η εισήγηση, είναι τόσο μεγάλη ώστε να μην έχει αδυναμία πληρωμής, αλλά αντίθετα να είναι σε θέση να εξοφλήσει το χρέος αν του δοθεί εύλογος χρόνος και γίνουν εύλογες διευθετήσεις.

Η πτωχευτική διαδικασία δεν είναι διαδικασία εκτέλεσης, ούτε πρέπει να σκοπεύει στον εξαναγκασμό του χρεώστη να εξοφλήσει το χρέος του.

Σκοπός είναι η προστασία και η διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση ώστε να χρησιμοποιηθεί, όπως ο νόμος ορίζει, για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς των πιστωτών. [Βλ. London Clubs Ltd κ.ά. v. Ρόδου Παπαδοπούλου (2002) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1699 και Πετράκη v. Κίμωνος (2006) 1(Β) Α.Α.Δ. 1311].

Όταν στοιχειοθετείται κατάχρηση ή διαπιστώνεται επιδίωξη αλλότριου σκοπού, το Δικαστήριο παρά τη συνδρομή των, ως άνω, προϋποθέσεων μπορεί να αρνηθεί την έκδοση διατάγματος ώστε να μην επιτρέψει η διαδικασία να αποτελέσει μέτρο πίεσης και ο πιστωτής να αποκτήσει αθέμιτο πλεονέκτημα. Έτσι, αν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε περιουσία ή λογικό ενδεχόμενο να προκύψει περιουσία, τότε μπορεί να απορρίψει την αίτηση. [Βλ. Re Hay (1913) 110LT47 και Re Field (a Debtor) (1978) Ch. 371].

Εις την υπόθεση Πετράκη ελέχθη ότι:

«Το όλο θέμα είναι θέμα γεγονότων. Εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή-πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή.»

Περίπτωση καταχρηστικής χρήσης της διαδικασίας δίδει η εν λόγω υπόθεση London Clubs στην οποία διαφάνηκε πως η διαδικασία χρησιμοποιείτο κατ΄ επανάληψη με σκοπό να συγκατατεθεί ο οφειλέτης σε αύξηση υφιστάμενου διατάγματος μηναίων δόσεων. Άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα κατάχρησης δίδει η υπόθεση Εργατίδης v. Εργατίδης (2008) 1 (Β) Α.Α.Δ. 741. Είναι θέμα γεγονότων κατά πόσο μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι οι διαδικασίες του Δικαστηρίου χρησιμοποιούνται για αλλότριο σκοπό. Όταν δεν υπάρχουν γεγονότα που να αποκαλύπτουν αθέμιτο σκοπό δεν ασκείται έλεγχος εσωτερικών ελατηρίων. Δεν είναι με αναφορά σε τέτοια ελατήρια, αλλά στον τρόπο χρησιμοποίησης των διαδικασιών που παραπέμπει η υπόθεση London Clubs. (Μερκής v. Intertobacco (Cyprus) Ltd (2006) 1 A.A.Δ. 788).

Εν προκειμένω, από τα γεγονότα που έχουν ακουστεί δεν προκύπτει καταχρηστική διαδικασία και αθέμιτος σκοπός. Ό,τι προκύπτει είναι ένας εξ αποφάσεως οφειλέτης ο οποίος λέγοντας ότι έχει περιουσία, παρά ταύτα, επικαλούμενος διάφορους λόγους δεν συμμορφώνεται σε δικαστική απόφαση που εκκρεμεί από τις 19.6.2006 και αφορά ένα πάρα πολύ μεγάλο χρηματικό ποσό, για το οποίο τελικά διέπραξε πράξη πτώχευσης.

Υπό αυτές τις περιστάσεις, οι προϋποθέσεις του Νόμου πληρούνται και δεν διαπιστώνεται λόγος γιατί να μην εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα παραλαβής.

Εκδίδεται διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του χρεώστη. Προσωρινός παραλήπτης διορίζεται ο Επίσημος Παραλήπτης. Ο χρεώστης-καθ΄ ου η αίτηση διατάσσεται να εμφανιστεί στο γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη στη Λευκωσία αμέσως μετά την προς αυτόν επίδοση του παρόντος διατάγματος. Τα έξοδα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, να βαρύνουν την περιουσία.

(Υπ.) ……………………………..

Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ.

Πιστό αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/Λ.Σ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο