Court dismisses request for supplementary sworn statement due to lack of specific good reason under D.48.4(2).

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Rana Wahed Ali (Αρ. 1) (2004) 1 ΑΑΔ 1660

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEM:2011:A108

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 1819/10

Μεταξύ:

M.Y. MASTERKIOSKS LIMITED, από τη Λεμεσό

Εναγόντων

- και -

KIK TRADING LIMITED, από τη Λεμεσό

Εναγομένων

- - - - - - - - - - - - - - - - -

Αίτηση ημερομηνίας 15.10.2010 για συμπληρωματική

ένορκη δήλωση

31.3.2011

Για τους Αιτητές – Ενάγοντες: κ. Τ. Πούλλος

Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση – Εναγόμενους: κ. Κάνιας

Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η

Την 1.6.2010 οι Ενάγοντες (στο εξής «οι Αιτητές») καταχώρησαν Αίτηση με την οποία ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την τροποποίηση της οπισθογράφησης Απαίτησης του Γενικού Κλητηρίου Εντάλματος. Μετά την καταχώρηση ένστασης από τους Εναγόμενους (στο εξής «οι Καθ΄ ων η Αίτηση») οι Αιτητές προχώρησαν στην καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης με την οποία ζητούν να τους επιτραπεί βάσει της Δ.48 θ.4(2) να προβούν σε συμπληρωματική και/ή επιπρόσθετη ένορκη δήλωση στην αίτηση ημερομηνίας 1.6.2010 για τροποποίηση.

Όπως σχετικά προβάλλεται στην ένορκη δήλωση του Γιαννάκη Μελινιώτη ημερομηνίας 15.10.2010 που συνοδεύει την παρούσα Αίτηση, μετά την καταχώρηση της ένστασης των Καθ΄ ων η Αίτηση στην Αίτηση τροποποίησης, είναι αναγκαία η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για την απάντηση ορισμένων παραγράφων της ένορκης δήλωσης του Κ. Κωνσταντίνου που συνοδεύει την ένσταση. Προσθέτει ότι κηρύχθηκε σε πτώχευση στις 21.5.2009 στην αίτηση πτώχευσης αρ. 230/09 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, όμως αυτό δεν τον εμποδίζει να δώσει μαρτυρία για τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης ή να υπογράψει ένορκη δήλωση σε ενδιάμεση αίτηση. Αναφέρει ότι μερικές παράγραφοι της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση στην αίτηση τροποποίησης, αμφισβητούνται από τους Αιτητές και είναι αναγκαίο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση για να παραθέσει περαιτέρω γεγονότα ώστε να είναι δυνατή η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος στην ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση.

Οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν συγκατατίθενται στο αίτημα των Αιτητών, προβάλλοντας ότι αυτό θα πρέπει να απορριφθεί για τρεις βασικά λόγους:

1. Δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.

2. Ο ενόρκως δηλών δεν είναι το κατάλληλο πρόσωπο και δεν δικαιούται να αντιπροσωπεύει τους Αιτητές και να προβαίνει σε ένορκη δήλωση εκ μέρους τους.

3. Οι Αιτητές παραπλανούν το Δικαστήριο, αποκρύπτουν ουσιώδη γεγονότα και δεν προσέρχονται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αλλά με ψευδή γεγονότα και απρεπή συμπεριφορά.

Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με αγορεύσεις, εστιάζοντας την προσοχή τους στο κατά πόσο οι Αιτητές έχουν τεκμηριώσει τον «καλό λόγο» που προνοείται από τη Δ.48 θ.4(2).

Διεξήλθα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις. Είναι φανερό ότι από το λεκτικό της Δ.48 θ.4(2) η χορήγηση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εμπίπτει στη σφαίρα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η οποία θα πρέπει να ασκείται με τρόπο που να εξυπηρετεί το σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκε. Υπενθυμίζεται σχετικά ότι η αναμόρφωση της Δ.48 θ.4(2) – τέλος του 1999 – απέβλεπε στην εξάλειψη των προβλημάτων που είχαν συσσωρευθεί λόγω της ερμηνείας που δόθηκε στον προηγούμενο Κανονισμό από τη Νομολογία, ώστε γεγονότα με αιτήσεις να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου με ένορκες δηλώσεις και όχι με προφορική μαρτυρία. Είναι στο πλαίσιο εξυπηρέτησης αυτού του στόχου που έγινε πρόβλεψη για συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, ώστε να δίδεται η δυνατότητα στους διάδικους να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους, αλλά υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου».

Ο όρος «καλός λόγος» δεν προσδιορίζεται στον Κανονισμό, και αυτό, κατά την άποψη μου, για ευνόητους λόγους που σχετίζονται με την ποικιλία των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης. Επομένως, εναπόκειται στο Δικαστήριο να κρίνει αν σε δεδομένη περίπτωση ο αιτητής τεκμηριώνει «καλό λόγο» και, αν ναι, κατά πόσο ως αποτέλεσμα της τεκμηρίωσης θα ικανοποιήσει αίτημα – γραπτό ή προφορικό – για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Το πρώτο, επομένως, ερώτημα που εγείρεται είναι με ποιο τρόπο αποσείεται αυτό το βάρος. Κατά την άποψη μου ο μόνος τρόπος για τεκμηρίωση του «καλού λόγου» είναι με επιτρεπτή και αποδεκτή μαρτυρία, ενόψει και του ότι τα γεγονότα σε αιτήσεις – και η Δ.48 αφορά γενικά αιτήσεις – εκτίθενται με ένορκες δηλώσεις και όχι με προφορική μαρτυρία. Συνεπώς, ένας αιτητής που αποβλέπει σε άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αναμένεται να τεκμηριώσει τον «καλό λόγο» με ένορκη δήλωση, εκτός κι αν ο «καλός λόγος» τεκμηριώνεται από στοιχεία που είναι εμφανή από το φάκελο της δικογραφίας.

Έχω την άποψη ότι όπου αμφισβητούνται γεγονότα αυτό δεν τεκμηριώνει άνευ ετέρου και «καλό λόγο» για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ώστε μέσω της εν λόγω δήλωσης να απαντούνται ισχυρισμοί της άλλης πλευράς ή να προσάγεται πρόσθετη μαρτυρία που σε διαδικασίες της εξεταζόμενης φύσης δεν είναι επιθυμητή (βλ. Halsbury’s Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 24, σελ. 519, παρ. 972 υπό τον τίτλο «No fresh evidence after motion opened»). Όσον αφορά το θέμα της αντεξέτασης είναι αρκετό να επισημανθεί ότι τέτοια άδεια σπάνια δίδεται (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ. 1) (2004) 1 Α.Α.Δ. 1660) και αυτό λόγω του ότι σε αιτήσεις της εξεταζόμενης φύσης, το Δικαστήριο, όπως έχει σημειωθεί, δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων θεμάτων.

Στην υπό εξέταση περίπτωση στην Αίτηση ως και στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, δεν προβάλλεται ότι ο «καλός λόγος» τεκμηριώνεται από στοιχεία που είναι εμφανή στο φάκελο της δικογραφίας, αλλά ότι θα πρέπει να δοθεί η άδεια για να απαντηθούν ισχυρισμοί που προβάλλονται σε ορισμένες παραγράφους της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση. Και το ερώτημα που καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει είναι κατά πόσο η γενική αυτή δήλωση τεκμηριώνει τον «καλό λόγο» της Δ.48 θ.4(2). Η απάντηση κατά την άποψη μου είναι σαφώς αρνητική. Και τούτο γιατί η πλευρά των Αιτητών παρέλειψε να συγκεκριμενοποιήσει τις παραγράφους της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση και ειδικότερα τα γεγονότα που αμφισβητούνται και κατ΄ ισχυρισμό τους θα πρέπει να απαντηθούν, ώστε να δοθεί η δυνατότητα στο Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια επί του θέματος. Το αίτημα υποβλήθηκε κατά τρόπο τόσο γενικό και αόριστο που με κανένα τρόπο δεν μπορεί να τεκμηριώσει τον «καλό λόγο» που προνοεί η Δ.48 θ.4(2). Όπως ανέφερα πιο πάνω, όπου αμφισβητούνται γεγονότα, αυτό από μόνο του δεν τεκμηριώνει «καλό λόγο» για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Πόσο μάλλον όταν δεν συγκεκριμενοποιούνται τα αμφισβητούμενα γεγονότα, όπως είναι και η εξεταζόμενη περίπτωση.

Για όλα τα πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των Αιτητών και προς όφελος των Καθ΄ ων η Αίτηση, τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης.

(Υπ.) …………………………………………..

Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ.

Πιστόν αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/ΜΔ

Subject: Civil/Other Action/Interim

Αναφορά: Αίτηση για Τροποποίηση Οπισθογράφησης Απαίτησης Γενικού Κλητηρίου Εντάλματος

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο