Court dismisses notice of discontinuance after defense filed, ruling procedural steps preclude unilateral withdrawal.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

KYPREOS ν. KYPREOS (1984) 1 CLR 565

Πετρίχου Άννα ν. Aντζολέττας Xατζηιωσήφ (1998) 1 ΑΑΔ 81

Γαβριήλ Aνδρέας Γιάννη κ.ά. ν. Γεώργιου Aγαπίου (1998) 1 ΑΑΔ 1868

Γεωργίου Kύπρος ν. Oργανισμού Xρηματοδοτήσεως Tραπέζης Kύπρου Λτδ (Aρ. 2) (1999) 1 ΑΑΔ 1938

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.15

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.2

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2011:A463

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ.

Αγωγή αρ.: 316/2010

Μεταξύ:

1. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Χ’ ΠΑΥΛΗΣ

2. ΠΑΥΛΟΣ Χ’ ΠΑΥΛΗΣ

3. ΣΩΤΗΡΗΣ Χ’ ΠΑΥΛΗΣ

4. ΜΑΡΙΑ ΖΩΤΟΥ

5. ΣΠΥΡΟΥΛΛΑ ΑΝΤΡΕΟΥ

Εναγόντων

και

ΚΥΡΙΑΚΟΥ (Κίκη) Μακρίδη

Εναγομένου

7 Δεκεμβρίου, 2011

Για τους ενάγοντες αρ.1 έως και 5, εμφανίζεται ο κ. Α. Α. Γεωργίου για τους κ.κ. Αριστοφάνης Α. Γεωργίου και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.

Για τον εναγόμενο, εμφανίζεται η κα Ρ. Οικονομίδου-Μακρίδου για τους κ.κ. Κίκης Α. Μακρίδης και Σία Δ.Ε.Π.Ε.

Απόφαση για την ειδοποίηση ημερ. 5.7.11

για την διακοπή της αγωγής

Προκύπτουν από τον φάκελο της διαδικασίας (Γεωργίου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου (Αρ. 2) (1999) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1938, 1943) τα εξής: Δια της αγωγής τους οι ενάγοντες αρ. 1 έως και 5 («οι ενάγοντες») επιδιώκουν την ακύρωση της διαθήκης την οποίαν κατέλιπε ο αποβιώσας Ανδρέας Χ’Παυλής, την παρεμπόδιση του εναγομένου να ενεργεί ως ο εκτελεστής της διαθήκης αυτής και τον διορισμό του συνηγόρου τους ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος.

Ο εναγόμενος κατεχώρισε υπεράσπιση και, στις 22.3.11, κατεχώρισε αίτηση για την απόρριψη της αγωγής εφ’ όσον της σφράγισής της δεν προηγήθηκε η καταχώριση ένορκης δήλωσης των εναγόντων η οποία να επιβεβαιώνει την οπισθογράφηση. Έρεισμα για την αίτηση του εναγομένου ημερ. 22.3.11 αποτελεί η Δ.2 θ.13 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών.

Ακολούθησε η καταχώριση, στις 4.5.11, εκ μέρους των εναγόντων, απάντησης και αίτησης για τον ορισμό της αγωγής για ακρόαση. Κατ’ ακολουθίαν της αίτησης των εναγόντων ημερ. 4.5.11, η αγωγή ορίσθηκε για οδηγίες, κατά πρώτον, την 1.7.11. Κατά την δικάσιμο ημερ. 11.5.11, οπότε ήταν ορισμένη για οδηγίες η αίτηση ημερ. 22.3.11, ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων ζήτησε χρόνο για να καταχωρίσει ένσταση.

Το έπραξε στις 25.8.11, αφού έλαβε παρατάσεις της προθεσμίας η οποία δόθηκε αρχικώς. Παρεμβλήθηκε, στις 5.7.11, η καταχώριση, εκ μέρους των εναγόντων, της υπό συζήτησιν ειδοποίησης για τη διακοπή της αγωγής κατ’ επίκλησιν της Δ.15 («η ειδοποίηση»).

Αγορεύοντας προς υποστήριξη του αιτήματος για διακοπή της αγωγής, ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων δήλωσε πως αποδοχή του θα είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και των εναγόντων, ως των νόμιμων κληρονόμων του αποβιώσαντος. Ο κος Γεωργίου διευκρίνισε πως οι πελάτες του απετάθηκαν στο Δικαστήριο για να διακόψουν την αγωγή τους αμέσως μόλις απεκαλύφθηκε το γεγονός της παράλειψης καταχώρισης ένορκης δήλωσης ως η Δ.2 θ.13 προβλέπει. Πρόθεση των πελατών του, συνέχισε, είναι να επανέλθουν με νέα αγωγή.

Η ευπαίδευτη συνήγορος του εναγομένου ενίσταται στη διακοπή της αγωγής. Υπεστήριξε πως, εν προκειμένω, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για τη διακοπή της αγωγής κατ’ επίκλησιν της Δ.15. Η κα Οικονομίδου-Μακρίδου επεκαλέσθηκε την απόφαση Πετρίχου ν. Χατζηιωσήφ (1998) 1 (Α) Α.Α.Δ. 81 καθώς και την απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 97/2008 Χρίστος Τριανταφυλλίδης, υπό την ιδιότητά του ως εκτελεστής της διαθήκης του αποβιώσαντος Varoujan Boyadjian ν. Ayda Karaοglanian, ημερ. 21.12.10.

Έχω μελετήσει τα ενώπιόν μου δεδομένα και σημειώνω τα εξής:

Αντικείμενο ρύθμισης της Δ.15 θ.1 αποτελούν δύο περιπτώσεις: η διακοπή (discontinuance) της αγωγής και η απόσυρση (withdrawal) μέρους της. Με τον όρο «διακοπή» περιγράφεται το τέλος του συνόλου της αγωγής ενώ με τον όρο «απόσυρση» περιγράφεται το τέλος μέρους της μόνον. Η Δ.15, η οποία έχει ως πρότυπο την Order 26 των παλαιών Αγγλικών θεσμών, κατήργησε προηγούμενο δικονομικό κανόνα σύμφωνα με τον οποίον ο ενάγων εδικαιούτο να εγκαταλείψει την αγωγή του οποτεδήποτε πριν από την έκδοση απόφασης, κατά βούλησιν και χωρίς συνέπειες. Σήμερα, επί τη βάσει των όσων ορίζει η Δ.15, δυνατότητα μονομερούς διακοπής της αγωγής ή απόσυρσης μέρους της, με την καταχώριση ειδοποίησης (notice), έχει ο ενάγων μόνον πριν παραλάβει την υπεράσπιση ή, αφού παραλάβει την υπεράσπιση, πριν προβεί ο ίδιος σε οποιοδήποτε άλλο διαδικαστικό διάβημα. Εάν, όμως, καταχωριστεί η υπεράσπιση και εάν ο ενάγων προβεί σε ένα διαδικαστικό διάβημα, το οποίο δηλώνει την πρόθεσή του να συνεχίσει την εκκρεμούσα δικαστική διαδικασία, αυτός δύναται να εγκαταλείψει την αγωγή μόνον κατώπιν άδειας του Δικαστηρίου στα πλαίσια εκδίκασης σχετικής ενδιάμεσης αίτησης δια κλήσεως (application).

Όσον αφορά στην υποχρέωση καταχώρισης ενδιάμεσης αίτησης δια κλήσεως (application), σε αυτή την δεύτερη περίπτωση, παραπέμπω στην συνδυασμένη ερμηνεία της Δ.15 και της Δ.48 θ.θ.1,8 και 9(f).

Το Δικαστήριο δύναται να παράσχει στον ενάγοντα άδεια να διακόψει την αγωγή του ή να αποσύρει μέρος αυτής, κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, εφ΄ όσον αυτό αποβαίνει προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, εφ΄ όσον το αίτημα του ενάγοντος δεν συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και εφ΄ όσον η διακοπή ή η απόσυρση, αναλόγως, δεν θα επιτρέψει στον ενάγοντα να αποκομίσει ένα πλεονέκτημα τακτικής (Kypreos v. Kypreos (1984) 1 C.L.R. 565, Γαβριήλ κ.α. ν. Αγαπίου (1998) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1868).

Στην προκειμένη περίπτωση, οι ενέργειες της πλευράς των εναγόντων, οι οποίες σκιαγραφούνται πιο πάνω και οι οποίες ακολούθησαν την καταχώριση της υπεράσπισης, συνιστούν διαδικαστικά διαβήματα κατά την εκδίκαση της αγωγής τα οποία δηλώνουν την πρόθεση συνέχισής της. Και εφ’ όσον οι ενέργειες αυτές έγιναν εξ ονόματος και για λογαριασμό των εναγόντων, αυτοί εμποδίζονται να διακόψουν την αγωγή καταχωρώντας την ειδοποίηση (notice) που προβλέπει η Δ.15. Το στάδιο κατά το οποίο κατεχωρίστηκε ειδοποίηση είναι προκεχωρημένο και δεν επιτρέπει αυτή την μονομερή ενέργεια εκ μέρους των εναγόντων. Αυτοί έχουν απολέσει τη δυνατότητα διακοπής της αγωγής δια της καταχώρισης ειδοποίησης (notice). Ορθό διάβημα για την προώθηση του επίδικου αιτήματος θα ήταν η καταχώριση ενδιάμεσης αίτησης δια κλήσεως (application).

Περαιτέρω, ακόμη και εάν θεωρηθεί πως ο τύπος διαμέσου του οποίου οι ενάγοντες επέλεξαν να προωθήσουν το επίδικο αίτημά τους είναι ο ορθός, το αίτημα δεν μπορεί να επιτύχει επί της ουσίας. Εν όψει της καταχώρισης, εκ μέρους του εναγομένου, της αίτησης ημερ. 22.3.11, δια της οποία επιδιώκεται η απόρριψη της αγωγής και εν όψει της εκκρεμότητας της αίτησης αυτής, διακοπή της αγωγής, στο στάδιο αυτό, θα απέδιδε στους ενάγοντες ένα πλεονέκτημα τακτικής. Και αυτό είναι ανεπιθύμητο [(Κypreos v. Kypreos (ανωτέρω) και Γαβριήλ κ.α. ν. Αγαπίου (ανωτέρω)].

Για όλους τους πιο πάνω λόγους η ειδοποίηση ημερ. 5.7.11 δεν μπορεί να επιτύχει τον σκοπό της. Το αίτημα για διακοπή της αγωγής απορρίπτεται.

Τα έξοδα της διαδικασίας η οποία παρεμβλήθηκε για να επιλυθεί το ζήτημα που έθεσε η ειδοποίηση ημερ. 5.7.11, επιδικάζονται υπέρ του εναγομένου και εναντίον των εναγόντων. Τα έξοδα αυτά ορίζονται καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας.

(Υπ.) ........................................

Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/EΠ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο